Geçmişteki bilim adamları, destanların kökenini açıklamak, seküler seçkinleri karakterize etmek ve ortaçağ İzlanda kültürünün istisnailiğini vurgulamak gibi belirli gizli amaçları akılda tutarak eğitim tarihini incelemiş olsa da, çalışma eğitim tarihini kendi iyiliği için incelemeyi amaçlamaktadır. Bu konu da başlı başına değerli bir konudur. Bu, büyük ölçüde, daha önce bilimin odak noktası olandan farklı konuları ele almak anlamına gelir: temel konuların öğretilmesi ve öğrenilmesi ve yetersiz veya eksik eğitim, toplumda dini eğitimin dünyevi eğitime üstünlüğü ve öğretmenliğin mali sorunları da vardır

Ancak aynı zamanda bu konular, bilim adamlarının ilgisini çeken eğitim tarihinin niteliklerinden de kopmuş değildir. Sadece ortaçağ İzlanda’sındaki eğitimin sosyal, ekonomik, entelektüel ve edebi bileşenlerine bütüncül bir yaklaşım getirerek, onun hakkındaki anlayışımızı da geliştirebiliriz.

Ortaçağ İzlanda

İzlanda, muhtemelen 870’lerden başlayarak, dokuzuncu yüzyılın sonlarında Norveç’ten ve kuzey Avrupa’nın diğer bölgelerinden yerleştirildi. Herhangi bir doğrudan kraliyet kuralından yoksun olmakla birlikte, İzlanda siyasi hayatı, goðar olarak bilinen bir grup şef tarafından denetleniyordu: bir goðorð’a, katı coğrafi sınırlarla tanımlanmayan bir otorite ofisine sahip olan ve bilinen ve bilinen takipçi gruplarını yöneten adamlar. Şingmenn olarak, genellikle yasal anlaşmazlıklarda savunucu olarak da hareket eder.

Benzer şekilde, lǫgsǫgurmaðr (Kanun Sözcüsü) tarafından yönetilen Alşing adlı bir yasama organı da vardı. 999/1000 yılında, Norveç kralı Óláfr Tryggvason’un baskısıyla Hristiyanlık, Alşing’in anlaşmasıyla İzlanda’nın resmi dini olarak da kabul edildi.

İzlanda’daki ilk piskoposluk güneyde, güçlü Haukdælir ailesinin bir üyesi olan ilk piskopos Ísleifr Gizurarson’un (1056-1080) mülkü olan da Skálholt’taydı. Oğlu Gizurr Ísleifsson 1082’de görevi devraldığında bir piskoposluk merkezi oldu. Skálholt dışında, diğer tüm kiliseler özel kiliselerdi ve çiftlik sahibinin kuruluş üzerindeki mülkiyet haklarını elinde de tutuyordu.

1097’de, kilise sahiplerine kiliselerini finanse etmek ve desteklemek ve potansiyel olarak daha fazla sayıda rahibi finanse etmek için bir araç sağlayan mülk değerlerine dayalı bir ondalık da kuruldu. Bu rahiplerin çoğu sözde şef-rahiplerdi: Laik liderler olan, bir bölge veya goðorð üzerinde kontrol sahibi olan ve aynı zamanda rahip olarak atanan İzlandalılar.

Genel bilimsel fikir birliği, kabile reislerinin kiliselere sahip olarak ve rahipler olarak güçlerini pekiştirebilecekleri, komşularını kendi zengin kiliselerine çekebilecekleri ve böylece kendi zenginliklerini ve güçlerini gösterebilecekleri, ondalık alarak ve sosyal bağları da güçlendirebilecekleridir.

izlanda’da yaşamak istiyorum
izlanda’da türk nüfusu
izlanda’nın başkenti
izlanda’da yaşayan türkler
izlanda’nın nüfusu
izlanda nüfusu kadın-erkek oranı
izlanda’da türk öldürmek
Reykjavík

1106’da Hólar merkezli bir kuzey piskoposluğu kuruldu. 1133 yılında yerli İzlandalılar tarafından yönetilen ilk manastır yine kuzeyde, Þingeyrar’da kuruldu. Orta Çağ boyunca İzlanda’da on dört manastır vakfı ortaya çıkacaktı ve bunlardan dokuzu Reform’a kadar varlığını sürdürecekti. Bunların hepsi ya Benediktin ya da Augustinusçuydu ve ikisi de Benediktin manastırlarıydı.

İzlandalı kabile reisleri ile rahiplik arasındaki ilişki ve bunların ruhani eğitimle olan ilişkileri de 12. yüzyılda değişmeye başladı. Oddaverjar’ın ve diğer güçlü ailelerin yükselişi, Haukadælir’in kilise siyaseti üzerinde bir miktar etkisini yitirdiği anlamına geliyordu ve on ikinci yüzyılın ikinci yarısında daha fazla reis, aile reisleri yerine daha küçük oğulları veya diğer aile üyelerini de tayin etme eğilimindeydi.

İzlanda, on birinci ve on ikinci yüzyılların büyük dini hareketlerinden hiçbir zaman tamamen izole olmamışken, 1152’de yeni oluşturulan Niðaróss başpiskoposluğunun kontrolü altına girdikten sonra kilise reformundan giderek daha da fazla etkilendi.

1190’da başpiskopos, laik otorite konumunda olan herhangi birinin, yani herhangi bir goðinin atanamayacağına ve emir alamayacağına dair bir kararname yayınladı. Ancak, goðorðu olmayan yerel liderlerin aileleri, on ikinci yüzyılın sonlarından sonra, yine muhtemelen kontrol ettikleri alanlarla sosyal ve politik ilişkilerini sağlamlaştırmak için aristokrat rahipler olarak atanmaya da devam ettiler.

On üçüncü yüzyılın ilk yarısına, giderek daha güçlü ve varlıklı aileler arasında, birden fazla goðorğ’un bireysel kabile reislerinin kontrolü altında bir araya geldiğini gören Sturlung Çağı olarak bilinen bir çatışma dönemi hakimdi. 1262 civarında, uzun bir mücadele döneminden sonra İzlanda, Norveç kralının egemenliğine girdi. Goðar ve goðorð sistemi sona erdi ve ondördüncü yüzyılın ortalarına gelindiğinde bir dizi memur onların yerini aldı: tek bir hirðstjóri, en yüksek yetkili, Lawspeaker’ın önceki makamının yerini alan iki lǫgmenn oldu.

Eşit derecede temel değişiklikler kiliseyi etkiledi. Niðaróss başpiskoposluğunun devam eden reform çabaları ve 1275’te Piskopos Árni Þorláksson’un Yeni Kilise Yasası’nın kabulü, kilise hukukunun daha büyük bir etkisini getirdi. Staðamál olarak bilinen bir dizi çatışma, kilise mülkünün büyük bir kısmının kontrolünü laik ellerden aldı ve birçok büyük mülkü, daha önce olduğu gibi sıradan sahipler yerine piskoposlar tarafından sağlanan yardımlara da dönüştürdü.12 Dönem boyunca 1238– 1380 İzlandalı piskoposların çoğu, başta Norveç manastırlarında ve katedral bölümlerinde yüksek mevkilerde bulunan din adamları olmak üzere Norveç’ten geldi.

Bu piskoposlar altında, Norveç modellerine dayalı olarak geliştirilen bir kilise görevlileri sistemi geliştirildi: officialis ve ráðsmaðr ya da papaz general, her ikisi de piskoposlukta çalıştı, profastar ise her bölgede görev yapan ve kendi topraklarında kilise yasasını sürdürmekten sorumlu temsilcilerdi. . Bu yeni ofislerin yardım sistemiyle birleşimi, İzlanda ruhban sınıfının zenginliğinin ve gücünün on üçüncü yüzyılın sonlarından on dördüncü ve on beşinci yüzyıla kadar büyük ölçüde de artmasına neden oldu.

The post Ortaçağda İzlanda – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Beş önemli özellik İzlanda İstisnacılığını tanımlar. Birincisi, yüksek öğretim patlamasının kronolojisi. 1999’dan başlayarak, “ikinci öğrenci dalgasının” o on yılın başlarında zaten belirgin olduğu Batı Avrupa’nın geri kalanından daha da geç geldi. Bununla birlikte, temel farklılıklar aynı zamanda hem fırsat eşitliği hem de hakkaniyetin operasyonel hale getirilme biçimini karakterize eder; bu farklılıklar, İzlanda’yı en eski zamanlardan beri farklı kılan yüksek derecede sosyal homojenliğe ve belirgin bir sosyal tabakalaşmanın görece yokluğuna da atfedilebilir.

İzlanda, diğer yüksek öğretim sistemleriyle hem fırsat eşitliğini hem de eşitliği oluşturan bileşenlere abone olurken, bunların ağırlıkları ve vurguları özeldir. 2000 tarihli Parlamento Yasasında yer alan toplumsal cinsiyet eşitliği taahhüdü, tüm sosyal faaliyet alanları için geçerlidir. Yükseköğretimde, lisansüstü düzeyde ve Akademik Sitenin kendisinde henüz gidilecek bir yol olmasına rağmen, lisans düzeyinde 1985’ten beri kadınlar çoğunluktadır. 2004 yılında, tüm yükseköğretim düzeyindeki öğrencilerin %63.7’si de kadındı.

İzlanda’daki fırsat eşitliği versiyonunu ayırt eden ikinci boyut, Öğrenci Kredisi Programını tahsis etmek için kullanılan kriterlerdir. Program, ebeveyn gelir düzeyine göre değil, öğrencinin kendi durumuna göre ayrım yapar,  bekar, evli, evli çocuklu veya tek ebeveynli aile. Bu, eşitliğin “güçlü” bir yorumudur.

Öğrenci Kredisi Programında da kısmen yansıtılan üçüncü özellik, eşitlik veya hakkaniyetin ne kadar ilerlediğini ölçmek için başka bir yerde bir kıstas olarak duran bu yön için resmi istatistiklerde hiçbir hesabın ödenmemesidir: yani, öğrencilerin sosyal sınıf geçmişi.

Bunun pragmatik nedenleri olabilir. Ancak bazılarına şaşırtıcı bir ihmal gibi görünen şey, İzlanda’nın kendisini – sınıfsız bir toplum olarak görme biçiminin bir ifadesi olarak da görülebilir. Bu nedenle, bir politika göstergesi olarak sosyal sınıfın, yükseköğretimin değişime tepkisini değerlendirmede kilit veri olarak toplumsal cinsiyetin yerini aldığı görülecektir.

Dördüncü ayırt edici özellik, derece meselesinden çok bir farklılık meselesidir. Bireylerin yüksek öğrenimi “tükettikleri” belirli yaşla ilgilidir. 2000’den 2004’e kadar olan beş yıl, olgun öğrencilerin, yani 25 yaş ve üzerindekilerin sosyal talep modelinde dikkate değer bir değişime tanık oldu. 2000 yılında, 24 yaş ve altı genç yaş gruplarının kayıtları, toplamın %45’ini oluşturuyordu; 30 yaş ve üstü olanlar, %28. İlgili istatistikte beş yıl, her iki grup için de %37 idi.

İzlanda’nın fırsat eşitliğini ve hakkaniyeti nasıl değerlendirdiğini çok özel bir şekilde gösteren son nokta, öğrenci finansmanını destekleyen bazı koşullarla ilgilidir. Öğrenci finansmanına dahil edilen bazı varsayımlar, İzlanda’da fırsat eşitliğinin nasıl yorumlandığına dair değerli işaretler olarak da durmaktadır.

Gerçekte, ne eşitlik ne de eşitlik yerel yüksek öğretim sistemiyle sınırlı değildir. Ulusal hükümle sınırlı değildir, ancak sınır ötesi eğitimi yerleşik bir uygulama olarak kasten birleştirir başka yerlerde yalnızca son on yılda tartışma konusu haline gelen bir konudur.

izlanda’da türk nüfusu
izlanda’da türk öldürmek
izlanda’nın başkenti
izlanda’nın nüfusu
izlanda’da yaşayan türkler
izlanda’da yaşamak istiyorum
izlanda nüfusu kadın-erkek oranı
Reykjavík

Bölgesel Boyut

Yüksek öğretimde bölgesel boyut, üç ana bakış açısı etrafında döner. Birincisi, eşitlik ve eşitliğin mekansal uygulamasıdır, yani Ulusun belirli bir kültürel, sosyal veya ekonomik kimliğe sahip alanlarına erişim ve katılımın en azından bir bütün olarak Ulusunkilerle uyumlu olmasını sağlamak. Bölge bağımsız değişken olarak da durmaktadır. Eşitlik ve eşitlikteki farklılıklar ve yükseköğretimin her ikisi üzerindeki etkisi ya bir bütün olarak sistemle ya da diğer bölgelerle de karşılaştırılır.

İkincisi, yüksek öğretimi bağımsız değişken ve bölgeyi de çerçevesi olarak görmektedir. Ana odak noktası, daha önce ulusal idareye verilen ve farklı bir idari seviyeye devredilen yönetim yapıları, koordinasyon, kontrol hatları üzerindedir. Adem-i merkeziyetçiliğin veya yetki devrinin hem yüksek öğretim hem de bölge için sahip olduğu sonuçlara odaklanır; bu sonuncusu, yakın idari ve fiziksel çevresiyle uyumlu olarak kurumsal öncelikleri koordine etmede daha güçlü bir rol de üstlenir.

Üçüncü yön, ikincinin bir alt kümesidir. Bölge ve yüksek öğretim arasındaki prosedür ve koordinasyondaki değişiklikler üzerinde durmak yerine, birincil incelemesi, politikanın bölgesel yetkililer ve kurumsal yönetim arasında eklemlenme yol ve araçlarına yöneliktir. Bölgesel öncelikleri yüksek öğrenimin kurumsal dokusuna yerleştirmek için kanallar olarak finansman modellerine de odaklanır.

Analitik olarak farklı olsalar da, gerçekte bu boyutlar birbirine sıkı sıkıya bağlıdır. Eşitlik, siyasi gözetimin devredilmesi ile birlikte idari kontrolün yeniden yerleştirilmesi ve bölgeye Ulus Devlet içinde mali güçlerin atanması, Avrupa’da devam eden yüksek öğretim reformu kampanyasında savaş onuruna sahiptir. Bölgesel yönün son 30 yılda belirgin bir şekilde öne çıktığı bu yüksek öğretim sistemleri arasında Belçika, Fransa, Finlandiya, İtalya, İsveç, İspanya ve Birleşik Krallık giriş alanları da bulunmaktadır.

Seyrek nüfuslu alanlar

Bu arka plana karşı, İzlanda’daki bölge ve üniversite arasındaki bağları destekleyen hem bağlam hem de mantık, Avrupa’nın geri kalanından ayrılıyor ve bunu tek bir baskın faktör için yapıyor: adanın nüfusunun %70’inin yaşadığı Reykjavik bölgesi dışında, ülkenin geri kalanı seyrek nüfuslu da bir alandır.

Bölgesel kalkınma, çok özel sorunlarla ve diğer İskandinav ülkelerinden çok daha yüksek düzeyde kalıcı endişelerle karşı karşıya: altyapı ve iletişimin bakımı, sağlık ve eğitimin aralarında bulunduğu hizmetlerin sağlanması ve bakımı ve son fakat en az değil, sürdürülebilir bir ekonomik temeldir.

Son 50 yılda, kırsal topluluk, bir zamanlar kırsal yaşam biçimini sürdüren temel faaliyetlerdeki (balıkçılık ve tarım) önemli düşüşle daha da güçlenen bir eğilim olan, karadan kaçış nedeniyle zayıfladı. İzlanda’daki değerleri sürekli artmasına rağmen, bu mesleklerden gelen insan gücü talepleri her on yılda yarı yarıya azaldı. İkincisi, onların iyi yetiştirilmesine, yönetimine ve verimliliğine de prim verir.

The post Bölgesel Boyut – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).