Cromer’in önemi, Afrika’daki bir başka İngiliz sömürge yöneticisi olan Sir Frederick (daha sonra Lord) Lugard’a kıyasla sönük kaldı. Hindistan’da doğdu, tüm kariyerini sömürge hizmetinde geçirdi. Britanya’nın Afrika üzerindeki askeri kontrolünü güvence altına almaya adanan on yılların ardından Lugard, 1900’den 1907’ye kadar ilk yüksek rütbeli sivil görevi olan Kuzey Nijerya’da Yüksek Komiser oldu.

Lugard, kariyerinin bu aşamasında, “dolaylı yönetim” olarak bilinen yirminci yüzyıl İngiliz sömürge yönetimi için model sağlayacak sömürge hükümet politikasını geliştirerek kendisini zaten ayırt etmişti.

Yukarıda belirtildiği gibi, Lugard’ın dolaylı yönetim politikası, İngiliz yetkililerin büyük miktarda ithalatının dışlanmış sayıldığı tropik bölgelerde emperyal yönetimi daha uygulanabilir kılmak için Nijerya gibi kolonilerde İngiliz yönetimindeki mevcut yerli güç yapılarının dahil edilmesini içeriyordu. sorusunun yanı sıra başka yerlerde daha ekonomik hale getirmektir.

Lugard’ın fikri, topluluk içindeki yerleşik sosyal yapıdan ve yerel seçkinlerin halkları arasındaki sosyal prestijinden yararlanmaktı. Yerli güç yapısının üyeleri aracılığıyla koloniyi yönetmek, Afrika’daki İngiliz sömürge yönetiminin önemli bir parçası haline geldi.

Dolaylı kural politikasının dil politikası üzerindeki etkisi önemli olacaktır. Bu, sömürgelerdeki İngiliz yönetiminin etkinliğinin büyük ölçüde hem sosyal hem de dilsel açıdan sömürge nüfusu ile yakın işbirliğine ve karşılıklı iletişime bağlı olduğu anlamına geliyordu.

Nijerya’da İngiliz yönetiminin temelini oluşturduktan sonra Lugard, 1913’e kadar bu görevi sürdürerek Hong Kong valisi olarak atandı. Bir sonraki bölümde tartışılacak nedenlerden dolayı eğitim politikasının dikkatini ilk kez bu yıllarda çekti.

Lugard, uygun eğitim politikasının “Üniversite için eğitim verecek okulları ihmal ederek yüksek öğretime yoğunlaşmaktan” ve özellikle eğitimde “eğitim dili olarak yalnızca İngilizce kullanımı” tehlikesinden kaçınmak zorunda olduğu görüşünü oluşturdu. 1913’te yeni birleşmiş koloninin valisi görevini almak için Nijerya’ya döndüğünde, Nijerya için yeni bir eğitim politikası formüle etti ve bunu etkili kitabı Dual Mandate’de kaydetti.

Mutlak avantaj ve karşılaştırmalı avantaj farkı
Ricardo modeli nedir
Ricardo modeli Özellikleri
ricardo’nun karşılaştırmalı
Karşılaştırmalı üstünler Teorisi kimin
Ricardo teorisi
Ricardo MODELİNİN Eksiklikleri
Ricardo MODELİNİN eleştirisi

Yerel dil eğitimi için bir gerekçe olarak kültürel üstünlük varsayımları

Irkçı varsayımlar ve pratik düşünceler, Lugard’ın bakış açısının temelini oluşturur. Bazen zımnen, sömürgeci ulusun üstün kültürüne olan inancın, Macaulay örneğinde olduğu gibi, kendi dilini kültürüyle birlikte boyun eğdirilen ulusa empoze etme arzusuna yol açtığı varsayılır.

Bu görüşü benimseyenler, Macaulay’dan sonraki politika girişimlerine geçişin, daha aydınlanmış görüşlerle harekete geçirilen bir dil politikasına doğru hareket olarak nitelendirilebileceği sonucuna da varmışlardır. Ancak böyle bir görüş, İngiliz kültürünün yayılması korkusu da dahil olmak üzere “yerel eğitim” politikalarını harekete geçiren ırkçı görüşleri görmezden geliyor gibi görünüyor.

Mazrui ve Mazrui’nin (1998) vardığı gibi, “İngilizler, dillerini bu şekilde yayma zorunluluğuyla [Fransızlardan] daha az meşguldü. Tam tersine, özellikle kolonilerinde, bazen bu konuda kibirli bir şekilde sahipleniciydiler.

Britanya Afrikası’ndaki dil politikasının başlıca mimarı olan Lugard’ın düşüncesi bu açıdan özellikle aydınlatıcıdır. İngiliz politikasının diğer sömürgeci güçlerin çoğundan, özellikle de Fransızlardan nasıl farklı olduğunu açıklamakta güçlük çekiyordu. Fransız sömürge yönetiminden “yüksek bir yetkilinin” kendisine “Fransız kültürünü Afrikalılara getiriyoruz ve onlar Fransızca öğrenmeliler ve Fransız olacaklar” dediğini aktardı.

Biz Fransız Evrimine inanıyoruz, Afrika’nın Evrimine değil”. Lugard, bir Genel Valinin kolonilerdeki Fransız eğitiminin misyonunun bir “Fransız ruhu” vermek olduğunu ilan ettiğini bildirdi.

Elbette, bu tür “tam asimilasyon ayrıcalıkları, zorunlu olarak birkaç kişiyle sınırlıdır. Nüfusun büyük bir bölümü için ideal olan, anadil dışında her köyde öğretilmesi gereken Avrupa Suzerein dilinde evrensel eğitimdir”.

Sadece Lugard’ın bu tür fikirleri reddetmesi değil, aynı zamanda bunu yapma nedenlerini de reddetmesi önemlidir. Fransız politikasını yalnızca pratik gerekçelerle eleştirdi. İtirazı aynı zamanda böyle bir politikanın “tam sosyal eşitliğe” yol açma eğiliminden kaynaklandı; açıkça ilan etti, “bu politikanın en geniş ölçüde uygulandığı yerde, melezleşme sadece hoş görülmeyebilir, aynı zamanda teşvik edilebilir”.

Benzer şekilde, Macaulay’ın liderliğindeki “Oryantalist”ler ve “Anglikistler” arasındaki tartışmanın değerlendirilmesinde sıklıkla kaybedilen şey, “Oryantalist” davanın temel direklerinden birinin, Kızılderililerin İngilizceyi iyi öğrenemeyecekleri inancına dayanmasıdır. Macaulay’ın reddettiği bir suçlama.

Aslında Macaulay, İngiliz yönetimindeki “Oryantalistleri”, Avrupalı ​​olmayanların entelektüel olarak aşağı düzeyde olduklarına dair ırkçı varsayımları nedeniyle, paylaşmadığını iddia ettiği bir önyargıyla eleştirdi. Bu anlamda Lugard, hayırseverliğe değil, Realpolitik’e dayanan bakış açısında bir tür “neo-Oryantalist” oluşturuyordu.

Böyle bir düşünce, İngiliz sömürge imparatorluğunda oldukça yaygın hale geldi. Örneğin, İngiliz Güney Afrika’nın tamamı için eğitim dili politikasının yönünü gösteren bir belgede, bir sömürge eğitim yetkilisi, İngilizce’nin ve onu öğretmek için kullanılan materyallerin doğası gereği bir Afrikalı çocuğun erişemeyeceği ve bu nedenle, , İngilizce öğretiminin hiçbir değeri yoktu.

Aynı tema, modern Pan Africanism’in kurucusu W.E.B.’nin eleştirisinde de ortaya çıkıyor. Bir Amerikan hayırsever derneğinin Afrikalılar için “edebi eğitim”i kınayan raporunun baş yazarı Thomas Jesse Jones’tan Du Bois şöyle söyledi:

Bu  [Jones]’un Afrikalıların beyaz Avrupalılar gibi eğitilmemesi gerektiği anlamına geldiği kesinlikle açıktır; tam tersine ve bu Jones’un tezinin özüdür Afrikalıların mevcut durumlarıyla yetinmek, itaatkar, barışçıl ve çalışkan olmak üzere eğitilmesi; ve Afrika’yı sömüren ülkeler için emeklerinin en karlı olacağı şekilde ve koşullarda çalışmak gerekir.

Bu nedenle, Mazrui ve Mazrui’nin (1998) vardığı gibi, “Bazen tamamen ırkçı nedenlerle. Cermen Avrupalılar, eğitimde yerli dillerin daha fazla kullanılması ve Afrika kültürlerinin daha fazla tanınması konusunda ısrar ettiler”.

Lugard tüm bu tutumları yansıtıyordu. Dolaylı kuralın, “[Afrikalıların] Yasama Konseyindeki tartışmalara katılarak beyaz adamla hayali bir eşitlik arayışında olmak yerine, kendi Yerli Konseylerinde ve Yerli Mahkemelerinde gerçek bir etki uygulamayı tercih edeceklerini” sağlamak için tasarlandığını kaydetti. ve kendi halkının gelişimindeydi.

Bu noktayı, Lugard’ın Afrika’daki düşüncesinin ve politikasının temelini oluşturan salt “edebi” eğitime karşı çıkmaktan daha açıklayıcı bir şey yoktur. Du Bois’in işaret ettiği gibi, bu tür bir eğitim, Lugard’ın damgasını taşıyan erkeklerin yalnızca Avrupalılara ayrılması gerektiğine inandıkları bir şeydi.

The post Kültürel Üstünlük Varsayımları – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).