Bu sözde yeni politika girişimleri aslında ne Britanya Asya’sında ne de Mısır’da temelde yeni bir şey temsil etmiyordu. Dahası, o sıralarda Güney Afrika’daki gelişen konumla uyumluydular. En önemli etki, Bölüm 5’te tartışıldığı gibi, imparatorluktaki daha yeni sömürge karakollarında politikayı değiştirmeye hizmet etmesi olacaktır.

Sınırlama Politikası ve İngiliz Sömürge Eğitim Politikasının Amacı

İngilizce’nin yayılmasının sivil huzursuzluk getirdiği fikriyle şenlenen İngiliz eğitimine yönelik bir korku dalgası Britanya imparatorluğunu sardı. Seylan’daki sömürge idarecileri ve eğitim görevlileri, yaygın İngilizce öğretimine karşı seslerini özellikle yükseltmişlerdi.

1889’da Seylan Valisi, Koloni Dairesi’ne verdiği bir raporda, “biraz pidgin-English’in onları dürüst çalışmanın üstüne koyduğunu düşünen yarı eğitimli aylaklar kuşağının ülke üzerindeki kötü etkilerini” kınadı.

Misyonerler ve sömürge yöneticileri, Kolombo Roma Katolik Başpiskoposu tarafından kısa ve öz bir şekilde ortaya konan bir görüşü paylaştılar: “Küçük kasabalarda İngilizce öğretimi, nüfusu tedirgin etme etkisine sahiptir. İngilizce konuşabilen erkek çocuklar, babalık mesleğine karşı bir tiksinti duyarlar.

Sömürge yöneticileri, İngilizce eğitiminin Seylan’daki kırsal kesimdeki gençleri “endüstri işini toplumsal bir utanç” ve “onurlarının altında” görmeye yönelttiğinden şikayet ettiler.

Bu görevlilerin kafasında, Seylan’ın kırsal kesim gençliğine verilen ilkel İngilizce eğitimi bile istenmeyen sonuçlar doğurdu. Benzer endişeler imparatorluk genelinde dile getirildi.

Soğuk Savaş dönemi ABD dış Politikası
Soğuk Savaş dönemi ABD politikası
Dış politika araçları nelerdir
Dış ticaret Politikasının Araçları nelerdir
Dış ekonomi politikaları nelerdir
Soğuk Savaş dönemi ABD ve SSCB
Dış ticaret politikalarının amaçları
ABD dış politikası

İngiliz eğitimi, işçi sınıflarına verilirse, yetkililerin kafasında, kolonide boyun eğdirilen emeğin kaybı anlamına gelecektir.

Macaulay gibi İngiliz yöneticilerin, İngiliz yönetimini sağlamanın en iyi yolunun İngilizceyi empoze etmek olduğu iddia edilen düşünceden çok uzakta, yaygın görüş tam tersi oldu: İngiliz imparatorluğuna yönelik en büyük tehdit, İngilizcenin kontrolsüz yayılmasıydı. Seylan’daki 1901 Eğitim Komisyonunun sözleriyle:

“Bu ülkede İngilizce bilgisine, evde üniversite eğitiminin kabul edildiği ışıkla aynı şekilde bakılmalıdır. Yani, azınlığın ayrıcalığı veya “elit statüsünün önemli bir özelliği” olarak. Böylece İngiliz sömürge hükümetleri İngilizce eğitime çeşitli sınırlamalar getirirken, “yerel eğitim”i vurgulamışlardır.”

İngiliz imparatorluğundaki eğitim politikası tarihinin yakından incelenmesi, İngilizceyi geniş bir temelde yaymak için uyumlu ve tutarlı bir girişim göstermez.

Tersine, reaktif çevreleme politikasının bir parçası olarak, sömürgeci bir imparatorluğun amaçlarıyla uyumlu olduğu kadar, İngilizce’nin yayılmasını sınırlama endişesini, sömürgecinin dilinin bir “dünya diline dönüşmesine karşı koyma çabasını” gösterir. kurtuluş.”

Eğitim dili politikası, dil politikasının temelini oluşturdu çünkü İngiliz sömürge yönetimlerine İngilizce’ye erişimi kontrol etmeleri için bir araç sağladı. Bu kontrol çift anlamda kastedilmiştir: İngilizce’yi kim aldı ve nasıl öğretildi. Yöneticiler yalnızca İngilizce öğretilen öğrenci sayısıyla ilgilenmediler.

Ayrıca öğretimi gerçekleştirirken belirli yöntemlerin gerekli olduğuna inanıyorlardı. Her şeyden önce, Bölüm 3’te gösterildiği gibi, İngilizce, yerel dil okuryazarlığını vurgulayan iki dilli bir müfredatta öğretilmelidir. Bazıları bu önlemle bile tatmin olmadı.

Örneğin Lugard (1923), İngilizce öğrenmesi gerekenlere İngilizce öğretmenin en güvenli yolunun, öğrencilerin tamamen özenle seçilmiş personelin gözetimi altında olacağı yatılı okullarda olduğunu düşündü.

Bu bağlam, hangi dil politikasının kimin amaçlarına hizmet ettiği sorusunu önemli ölçüde karmaşıklaştırmaktadır. İngilizler, dilin kolonilerini sıkı bir şekilde kontrol altında tutmanın önünde bir engel olmaması gerektiğine kararlıydı.

Bu nedenle Mazrui ve Mazrui, “Sömürge dönemi boyunca Avrupa dilleri sömürgeciliğin amaçlarına hizmet etti, ancak Afrikalılara dayatmalarının bir sonucu olarak bunu zorunlu olarak yapmadılar. Bazen Avrupalıların dilleri, Afrikalıların erişemeyeceği hale getirilerek sömürgeci çıkarlara en iyi şekilde hizmet ettiği kabul edildi.

Yerel dil eğitimi, “aydınlanmış eğitimin” bir parçasını oluşturmak şöyle dursun, tam tersi bir amaca sahipti, yani dezavantajlı sosyoekonomik sınıfları neredeyse tüm aydınlanmalardan ve bundan elde edilen faydalardan koparmaktı, çünkü tartışıldığı gibi “yerel eğitim” ” kapsamı kasıtlı olarak ciddi şekilde daraltılmıştır.

Böyle bir sonucun mümkün olması sadece geçmişe bakıldığında mümkün değildir. Soru aslında Amerikan Filipin komisyonu tarafından tam da bu terimlerle ele alındı. Kendi politika tavsiyelerinin İngiliz topraklarındaki pratiklerden ne kadar farklı olduğunun oldukça farkında olan bu organ, soruyu çok keskin bir şekilde analiz etti:

Eğer hükümet yerel lehçeleri okul eğitiminin medyası yapsaydı, az çok varlıklı ve nüfuzlu kişilerin sınırlı bir kısmı, ek güç veya diğer avantajlar uğruna İngilizce öğrenmek için kullanabilecekleri olanakları kullanırdı. – ait oldukları topluluklarda onlara verecekleri aşamalar ve bu avantajlar veya bu ek güç, Filipin toplumundaki mevcut oligarşik unsurun prestijini ve egemenliğini sürdürme eğiliminde olacaktır.

Devlet okullarının adaların gençlerine sunduğu İngilizce bilgisi, bağımlı sınıfların kurtuluşuna maddi katkı sağlayacaktır.

Böylece, Amerikan Filipin komisyonu, İngilizler tarafından İngilizce’yi sınırlamanın ruhunu ve amacını, Lugard’ın yerel seçkinlerin sürdürülmesi yoluyla “dolaylı yönetim” politikasının özünü doğru bir şekilde yakaladı.

İngiliz yöneticilerin bu sosyal tabakalaşmayı dil politikası yoluyla desteklemeleri sadece bir tesadüf değildi. Britanya imparatorluğunun ekonomik yapısına bütünsel olarak bağlıydı.

Aynı zamanda, sınırlama politikası, sömürge yönetimi tarafından ezilenler tarafında İngilizce edinme arzusunu daha da teşvik etti ve sömürgecilik karşıtı hareketin bir ayağı olarak İngilizceye erişim mücadelesini güçlendirdi.

Bu nedenle, Pennycook’un yazdığı gibi, “yerel halkın İngilizce eğitim talebi, çoğu zaman sömürgecilerin İngilizce öğretme arzusundan çok daha güçlüydü.” Bu nedenle, İngiliz sömürgeci eğitim vizyonunun temel taşını oluşturan İngilizce eğitimi değil, yerel dil eğitimiydi.

Kolonilerden Sorumlu Devlet Bakanı’nın 1928’de belirttiği gibi, “yerel eğitim, büyük çoğunluğun ulaşabileceği tek eğitim türüdür”. Sebebini belirtmese de, bunu çok iyi biliyordu. “Yerel eğitim” adı, her şeyden önce kaçınılması gereken şeyi, İngilizce öğretimini gösteriyordu.

The post Sınırlama Politikası – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).