İngilizcenin dünyanın büyük bölümünde veya çoğunda dil emperyalizminin sonucunu veya en azından bir mirasını temsil ettiği tezi, birkaç önemli varsayımı içerir:

(1) Dilsel emperyalizm, emperyal gücün kendi dilini empoze etmek için bilinçli bir dil politikasına varan ve İngiltere ve ABD örneğinde, İngilizcenin yayılmasından sorumlu olan, ayrı bir emperyalizm türüdür. 
(2) Bu politika Merkezden kaynaklanır (ABD ve İngiltere gibi emperyalist ülkeler).
(3) İngilizcenin yayılması ideolojik olarak yönlendirilir; dil tamamen veya esas olarak kendi iyiliği için yayılır. Aynı derecede önemli olan, bu görüşten çok önemli bir sonuç çıkar:
(4) İngilizce, dünyanın bu bölgelerinde dayatılan bir dildir.

Phillipson ya da dilsel emperyalizm teorisinin diğer savunucuları, bu varsayımların tümüne açıkça bağlılık iddiasında bulunmayabilirler.

Ancak soru, Phillipson’ın ne iddia edip edemeyeceğinden çok, tutarlı bir açıklayıcı çerçeve olarak dilsel emperyalizm teorisinin Dünya İngilizcesinin gelişimi hakkında ne varsaydığı veya ima ettiğidir.

Dil emperyalizminin Dünya İngilizcesinin gelişimi için açıklayıcı bir çerçeveyi temsil etmediği söylenirse, teorinin açıklayıcı gücü büyük ölçüde zayıflar. “Merkez” ülkelerdeki dil politika yapıcıları hakkında oldukça aydınlatıcı olmayan bir dizi gözleme geri dönüyor.

İngiliz dilinin yayılmasının itici gücü ve aracı Merkez ulusların dışındaysa, emperyalizme benzetme nerede yatar? Başka bir şey değilse, isim kötü seçilmiştir. Bu durumda da kavram, Phillipson’ın “birincil bileşeni” olduğunu söylediği kültürel emperyalizmle bağlantısını kaybeder.

Sorun ne ingilizcesi
Sorunlar ingilizce
Soru ingilizcesi
Sorun ne İngilizce çeviri
İssues ne demek
Dürümün ingilizcesi
Problem ne İngilizcesi
Konu alan İngilizce

Kuşkusuz, dil emperyalizmi genellikle dil dayatması olarak, İngilizcenin “İngiliz olmayan” bağlamlara yabancılığı olarak alınır; Phillipson, onu hem kültürel emperyalizm hem de emperyalizmin bir aşaması olarak yeni-sömürgecilik ile ilişkilendirerek, en azından zımnen bu tür iddialarda bulunur. Başka bir yerde Dil Emperyalizmi hakkında yorum yaptığı gibi, “çalışma açıkça tarihseldir”.

Dil emperyalizminin inşasında örtük olan şey, emperyalizm olarak bilinen politik-ekonomik sistemin ayrı bir yönü olarak belirlenmesidir. Phillipson (1992) bu gerekliliği, “bir bütün olarak emperyalist yapı içindeki rolünü değerlendirebilmek için dilsel emperyalizmi ayrı bir emperyalizm türü olarak kurmak gereklidir” yorumunda kabul eder.

İngilizcenin uluslararası yayılmasının temelinde, elle tutulur, izlenebilir bir dilsel emperyalizm politikasının yattığı, dilsel emperyalizm teorisinin olmazsa olmaz koşuludur. “İngiliz dili (sopalar, havuçlar veya fikirler tarafından) Gallilere veya Ugandalılara dayatılıyorsa ve dilbilim yürürlükteyse, bu dilsel emperyalizmdir.

Emperyalizmin yeni-sömürgeci aşamasında, Merkezden devletler arası aktörler ve Çevredeki seçkinlerin temsilcileri (onların muadilleri ve işbirlikçileri) bu dilsel emperyalizmin kilit ajanlarıdır”.

Bu dil dayatması, Merkez ve çevredeki seçkinlerin ortak bir çabasını temsil ettiğinden, bariz ima, İngilizce’nin elit olmayanlara dayatılmasının tarihsel sürecidir, bu teori altında, İngiliz dilinin yayılmasıyla ilgili olarak düşünülür. Başka bir deyişle, İngilizcenin İngiliz dil emperyalizminin bir işlevi olarak yayıldığı varsayımı, İngilizlerin emperyalizm çağında tarihsel olarak yayılmış olması gerektiği varsayımını yapmak için yeterli değildir.

Bunu dil temelli bir emperyalizmin, kendine özgü bir dil politikasının sonucu olarak yaptığı gösterilmelidir. Gerçekten de Phillipson, dilsel emperyalizmin İngiliz (ve Amerikan) emperyal politikasının bir yönü olarak var olduğunu öne sürer.

Bu çerçevenin eleştirmenleri, bu tezin şu ana kadar birincil kaynak materyallerde katı ampirik doğrulamadan yoksun olduğuna geniş çapta dikkat çekmiştir. Phillipson (1993) ayrıca “daha fazla ampirik doğrulama için” çağrıları onayladı ve “fayda ve geçerlilik” olduğunu kabul etti. Kavramsal çerçevenin temel unsurlarından 0’ının teste tabi tutulması gerekiyor”.

Phillipson’ın teorik çerçevesini ampirik olarak test etmek, nispeten tek tip bir sömürge politikası olup olmadığı ve bunun ideolojik ve emperyal olup olmadığı sorusunu sormak anlamına gelir. Başka bir deyişle, dil emperyalizminin tutarlı bir açıklayıcı çerçeve olabilmesi için, Dünya İngilizcesinin sömürge döneminde geliştirilen ve uygulamaya konan bilinçli bir politikanın ürünü olarak gelişmiş olması gerekir.

Bu nedenle, Phillipson’ın kendi kabulüyle, British Council ve diğer sömürge sonrası kuruluşlarla ilgili sunduğu kanıtlar, tezinin doğrulanması için gerekli olsa da, dil emperyalizminin Dünya İngilizcesinin gelişimindeki rolünün yeterli kanıtını sağlamaz.

Daha sonraki bölümlerin gösterdiği gibi, İngiliz imparatorluğu çapında tek tip bir dil politikası geliştirilmemiş olması, İngilizcenin yayılmasından dilsel emperyalizmin sorumlu olduğu hipotezini çürütme eğilimindedir.

Aynı zamanda, kültürel veya dilsel nedenlerle sömürge bağımlılıklarında İngilizceyi yaymakla ilgili hiçbir ayırt edici ideolojinin mevcut olmadığını zaten ileri sürüyor. Şurada burada dilsel emperyalist bir politikanın savunuculuğunun varlığına dair kanıtlar var.

Duygular, zaman zaman sömürge politikasıyla doğrudan bağlantısı olmayan İngiliz vatandaşları tarafından dile getirildi. Örneğin, emperyalist düşünceli bir İngiliz öğretmen şunları söyledi: “Geleceğin çok az kesinliği var ya da hiç yok; ama eğer varsa, biri şudur ki, eğer evrensel bir dil varsa, insanlık ailesinin tüm üyeleri arasında konuşulan veya anlaşılan bir dil varsa, o da İngilizce olacaktır”.

Bu tür yalıtılmış duyguların İngilizcenin küresel yayılması için açıklayıcı bir öneme sahip olması için, onların emperyal politikanın temelini oluşturdukları gösterilmelidir.

Böyle bir dilsel emperyalist politika, en azından bir dereceye kadar aşağıdaki özellikleri göstermelidir:

(1) İngilizce’de evrensel ve özel eğitim;
(2) İrlanda’da olduğu gibi, yerli dillerin İngilizce ile değiştirilmesi.

Dilsel bir emperyalist politikanın talepleri göz önüne alındığında, tarihsel kayıtlarda yerini tespit etmek zor olmamalıdır. Bu nedenle, Phillipson’ın (1992) açıklamasının, böyle bir politikanın zorunlu olarak bırakacağına dair açık iz bırakmasını bekleyebiliriz.

Bunun yerine Phillipson, Davies’in (1996b) İkinci Dünya Savaşı sonrası başlangıcından bu yana British Council’ın rolüne odaklanan bir “komplo teorisi” olarak nitelendirdiği şeyi sağlar.

Buna karşılık, dil emperyalizminin tarihsel doğrulaması, sayfalarca “sömürge mirası” üzerine çok kısa bir bölümden oluşur ve bu bölümden yalnızca sekiz sayfası İngilizce ile karşılaştırıldığında II. ve Macaulay, dördü Birinci Dünya Savaşı sonrası dönemde, sadece aradaki dönemi kapsayacak geniş genellemelerle yapılır.

The post Yaygın Sorunlar – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).