Anketlerde elde edilen verilerdeki farklı dağılımları, geçişlerin tarihsel ve değişen doğasını ve içinde bulundukları sosyoekonomik durumla güçlü ilişkisini göstermektedir. Bu bağlamda, geçişlerin, gerçekleştikleri sosyo-tarihsel bağlamda çerçevelenen süreçler olduğunu vurguluyoruz.

Bu nedenle, öznelerin çeşitli kurumlar ve koşullandırma faktörleri içinde geliştirdiği bir sosyal sürecin bireyselleştirilmesinden kaçınmak için geçişleri bağlamsallaştırmak gerekir. Bu bağlamda, geçişler üzerine akademik literatürün, önceki tarihsel anların karakteristik doğrusallığına kıyasla sürecin standartsızlaştırılmasının yükselişini nasıl vurguladığını vurgulamakta fayda var.

Değişen eğitim ve iş deneyimleri süreçleri, daha fazla istikrarsızlık ve güvensizlik içeren aşamalarla geçişlerin gelişimi olarak anlaşılan bir değişiklik. Kısacası, okuldan işe doğrudan adımı içeren ve Bauman tarafından geniş çapta tarif edilen akışkan modernite içinde çerçevelenen doğrusallıkla çelişen bir gelişmedir.

Temel Mesleki Eğitim ve Öğretim gençliği için bu değişikliklerin bariz etkileri vardır: kısa eğitim programları ve düşük nitelikleri nedeniyle mesleki geçişlerini geliştirme ve işgücü piyasasında rekabet etme şansları azalır. Bu gençliğin eğitim yoluyla üretilmesi, yapısal ve kurumsal olanlara eklenecek bağlamsal nedenlere sahiptir.

Eğitim Uygulamalarının Etkileri: Bir Sosyal Adalet Meselesi

Temel Mesleki Eğitim ve Öğretim analizine yaklaştığımız ikinci teorik perspektif, sosyal adaletin boyutlu bir perspektifidir. Eğitimin gençliğin toplumsal inşasında oynadığı rolün analizi için bunun gerekli bir eleştirel yaklaşım olduğunu düşünüyoruz. Bu bakış açısı, eğitim ilişkilerinde pedagojik hakların kurumsallaşma biçimini göz önünde bulundurarak eğitimde demokrasiyi değerlendirmemizi sağlar.

Bu haklar şunlardır: geliştirme, dahil etme ve katılım. Hepsinin zorunlu bir koşulu, deneklerin okula ilgi duyduklarını hissetmeleri ve ilgilerinin dikkate alınacağına güvenmeleri gerekir. Birinci hak olan geliştirme, yalnızca kişisel, entelektüel, sosyal ve maddi alanda daha fazla olma hakkını ifade etmez, aynı zamanda eleştirel anlayış araçlarına ve yeni olanaklara erişim hakkıdır.

İkinci hak olan içerme, özerk olma hakkını içeren sosyal, entelektüel, kültürel ve kişisel olarak dahil olma hakkıdır. Üçüncü hak, sadece tartışma olanağına sahip olmayı değil, aynı zamanda pratikte de bir takım sonuçlar üretmeyi ifade eden katılımı ifade eder. Toplumsal düzenin inşasına, sürdürülmesine ve değiştirilmesine katılma hakkıdır.

Bu öneriye dayanarak, sosyal adalet perspektifimiz, temel Mesleki Eğitim ve Öğretim çalışmasını, bu hakların eğitim uygulamalarını değerlendirmek için ana kriterler olarak kabul edildiği eğitim politikalarının daha geniş bir analiziyle birleştirmemize izin verir.

Sosyal adalet ne demek
Sosyal adalet nedir örnekleri
Eğitimde sosyal adalet
Sosyal hizmet sosyal adalet
Toplumda sosyal adaletin sağlanması için Neler yapılmalıdır
Sosyal adalet ilkesi
Sosyal adalet nedir sosyal hizmet
türkiye’de sosyal adalet

Bizim için buradaki anahtar, öğrencilerin eğitimlerini tamamladıktan sonra sosyal bir yapı içinde nasıl konumlandıklarını analiz etmektir. Farklı konumlar, topluma katılmanın çeşitli yolları ile ilgilidir, böylece farklı “gençler” ve dolayısıyla farklı vatandaşlık performansları üretir.

Bu araştırma odağı, kavramın geniş bir anlayışını benimsemek için sosyal adaletin boyutsal bir perspektifini gerektirir. Tarih boyunca sosyal adalet, toplumun ne olduğu ve ne olması gerektiğine dair farklı anlayışları ortaya çıkaran oldukça farklı yaklaşımlardan kavramsallaştırılmıştır.

Yani sosyal ilişkileri ve sosyal olarak adil olan özneler için sonuçlarını analiz ederken, sosyal olarak adaletsiz gördüğümüzü de belirtiyor ve toplum için daha iyi olduğunu düşündüğümüz şeyi seçiyoruz.

Rawls’un savunduğu gibi: “Adalet, kurumların en önemli erdemi olmak için belirli bir önceliğe sahip olsa bile sonuçları daha arzu edilir olduğunda bir adalet anlayışı diğerine tercih edilir”. Benzer bir şekilde, Wright şunu açıklar: “Bu nedenle, her özgürleştirici teorinin arkasında, örtük bir adalet teorisi vardır, bir toplumun kurumlarının adil kabul edilebilmesi için hangi koşulların yerine getirilmesi gerektiğine dair bir fikirdir.

Sosyal adalete yaklaşımımız, temel olarak sosyal adaletin toplumdaki katılımcı eşitliği tanımına sahip olan Fraser’ın (2013) önerisini izleyen boyutlu bir perspektife dayanmaktadır. Sonuç olarak, bu eşitliği engelleyen kurumsallaşmış engellerin toplumsal olarak adaletsiz olduğu düşünülmelidir.

Bu engeller, sosyal düzenin tanımlandığı üç boyutun veya yapının kurumlarında bulunabilir: ekonomik, kültürel ve politik. Ekonomik yapıda, yanlış dağıtım veya dağıtım adaletsizliği, sosyal etkileşim için kaynakların ihmal edilmesini ifade eder.

Kültürel yapıda adaletsizlik, sosyal grupların konumunu ihmal eden ve sosyal etkileşimlerini engelleyen kurumsallaşmış değerler hiyerarşileri boyunca yanlış tanınması anlamına gelir. Son olarak, siyasi boyutta, oy ve sosyal temsil eşitliği olmadığında, yanlış temsil olacak şekilde, katılım paritesi engellenebilir.

Bu bakış açısının anahtarı, sosyal olarak adil uygulamalara sahip olmak için üç boyutun tümünde de katılım eşitliğine ihtiyaç duyulmasıdır; “Temsil her zaman yeniden dağıtım ve tanınmaya yönelik tüm iddiaların doğasında vardır. Siyasi boyut, adalet kavramının gramerinde örtük olarak bulunur, aslında onun gerektirdiğidir. Dolayısıyla temsil olmadan yeniden dağıtım veya tanıma uymaz.

Bu kavramsallaştırma temelinde, belirli sosyal grupların eğitim kurumunda bulduğu kurumsallaşmış engellere odaklanıyoruz. Daha doğrusu, bazı öğrencilerin eğitimleri sırasında karşılaştıkları engellere ve mesleki geçişlerinde ürettikleri sonuçlara odaklanıyoruz.

Yani, “adaletsizliğin üstesinden gelmenin, bazı insanların sosyal etkileşimde tam ortaklar olarak diğerleriyle eşit düzeyde katılmasını engelleyen kurumsallaşmış engellerin ortadan kaldırılması anlamına geldiği” akılda tutularak, eşit olmayan içermelerin toplumsal üretimindeki sonuçlar. Bu nedenle, deneklerin sosyal katılımını artırabilecek veya engelleyebilecek eğitim yapısındaki ve tekliflerdeki kurumsallaşmış engelleri tanımlamayı amaçlıyoruz.

Daha önce bahsedildiği gibi, temel Mesleki Eğitim ve Öğretime ve bu eğitime katılan ve eğitimden dışlanma riski altında savunmasız bir konumda olan öğrencilere (“temel Mesleki Eğitim ve Öğretim gençliği”) odaklanıyoruz. Kırılganlık burada sadece eğitim yapısındaki mevcut konumlarını değil, aynı zamanda programların sağladığı gelecekteki konumlarını ve katılımlarını da ifade eder.

Bu nedenle, bu öğrenciler için üretilen farklı yollarda ve profesyonel kariyerlerde kanıtlanan kurumsallaşmış adaletsizliği ele alıyoruz. Bir sonraki bölümde daha ayrıntılı olarak açıkladığımız gibi, İspanyol eğitim sisteminde temel MEÖ, okulu erken bırakanlar olarak sınıflandırılan öğrencilere yöneliktir.

Bu nedenle, MEÖ sisteminin bir parçası olmasına rağmen, ülkemizde yüksek okul terk oranlarını azaltmak için çoğunlukla iyileştirici bir program olarak kullanılmaktadır. Sonuç olarak, temel Mesleki Eğitim ve Öğretimin bu tarihsel konumunun İspanya’daki muhafazakar eğitim politikaları tarafından güçlendirildiğini ve dolayısıyla sosyal olarak adil eğitim uygulamalarını kısıtladığını söyleyebiliriz.

The post Sosyal Adalet – İspanya’da Eğitim Sistemi– Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).