Bir grubun diğerine karşı bu tür resmi veya gayri resmi kayırması, toplumun barışçıl işleyişini bozabilecek siyasi sonuçlara yol açar. 1960’ların başında Singapur hükümeti, İngilizcenin geleneksel Çince dil okullarında öğretilmesini emrettiğinde ve üniversiteye giriş için yalnızca İngilizce sınavları ayarladığında, halka açık gösteriler ve sınavların boykotları başladı.

Eğitim sistemindeki yetkililerin atanmaları da grup bağlantılarından etkilenir. Etnik veya dini hatlar boyunca kurulan siyasi örgütler, genellikle kendi gruplarının merkez bakanlıktaki eğitim resmi dairesinde, okul müfettişliğinde ve müdürler arasında olumlu bir şekilde temsil edilmesini sağlamaya çalışırlar. Kendi yandaşları önemli idari görevlerde olduğunda, siyasi örgüt, onların bakış açılarına ve bileşenlerine lehte veya en azından adil muamele edilmesini daha iyi sağlayabilir.

Bu atama yarışı, atamalar adayın mesleki yeterliliğinden çok siyasi sponsorluğuna dayandığında eğitim sisteminde verimsizliğe katkıda bulunabilir. Dolayısıyla yukarıdaki örnekler, ASEAN ülkelerindeki etnik ve dini çeşitliliğin eğitimin yürütülmesini nasıl etkilediğini göstermektedir.

Eğitim Üzerindeki Sosyal-Sınıf Etkileri

Toplumsal taleple ilgili daha önceki tartışmamızda, İkinci Dünya Savaşı’ndan önce Güneydoğu Asya halklarının çoğunun feodal ve sömürgeci toplumsal düzenlerde yaşadığını gözlemledik. Sosyal-sınıf yapısı açısından bakıldığında, bu toplumlar esasen dikey harekete kapalıydı. Bir kişinin, kökeninin üzerindeki bir toplumsal katmana yükselmesi son derece zor ve genellikle imkansızdı. Bu kapalı sınıf sistemlerinin devamına çeşitli güçler katkıda bulunmuştur.

İlk olarak, yönetici seçkinler, toplumsal düzeni sağlam tutan, herkesi kendisine tahsis edilen yerde tutan düzenlemeler ve dayatma gelenekleri dayattı. Örneğin, sömürge otoriteleri orta ve alt sınıfları ve belirli etnik grupları dışlamak için daha iyi okullara ve üst düzey hükümet görevlerine girişi kısıtladı. Buna ek olarak, yerli aristokrasiler, aile unvanlarını sonraki nesillere aktardı ve her unvan, onunla tanışan herkese statüsünü belirtmek için taşıyıcının adına eklendi.

İkinci bir güç, bir kişinin sınıf düzeyini belirleyen alt kültür özellikleri grubuydu. Bir tabakalaşma sistemi ne kadar kapalıysa, farklı sınıf düzeylerinde ayrı alt kültürlerin gelişimini o kadar teşvik eder.

Yatay sosyal hareketlilik Nedir
Sosyal eğitim nedir
Eğitim toplumu nasıl Etkiler
Okul toplumu nasıl etkiler
Sosyal HAREKETLİLİK Nedir
türkiye’de toplumsal hareketlilik
Toplumsal tabakalaşmanın eğitime etkisi
Toplumsal HAREKETLİLİK örnek

Kişi, bulunduğu seviyenin kültürel özelliklerini, konuşması, giyim tarzı, görgü kuralları, mesleği, arkadaş seçimi, eğlence biçimleri ve barınma olanaklarıyla ortaya çıkaracak şekilde edinir. Bir sınıf sistemi ne kadar açıksa, bir kişinin belirli bir sosyal tabakadan geldiğini düşündüren ayırt edici özellikler edinme olasılığı o kadar düşüktür.

Okullar, ya kapalı bir sınıf sistemini sürdürmek ya da gençlerin yalnızca aile kökenleri temelinde değil, yetenek ve çalışkanlık temelinde yapı içinde yükselebilmeleri ya da gerileyebilmeleri için sistemi açmak için güçlü güçler olarak hizmet edebilir. İkinci Dünya Savaşı’ndan önce ASEAN ülkelerindeki okullar, sosyal sınıf modeline paralel bir okullaşma yapısını destekleyerek kapalı sosyal sınıfların korunmasına yardımcı oldu. Böyle bir yapı, Hollanda Doğu Hint Adaları hükümeti altındaki Endonezya’daki okullar tarafından gösterilmektedir.

Hollanda Hint Adaları ilkokul sisteminde en üst tabaka, tamamen Hollandaca öğretilen ve Hollanda’dan ithal edilen bir müfredat ve metin materyalleri kullanan Avrupa ilkokulları tarafından işgal edildi. Bu okullardaki öğrencilerin büyük çoğunluğu beyaz Avrupalı ​​veya Avrasya ailelerindendi.

Endonezya aristokrasisinden az sayıda çocuk ve yüksek devlet çalışanlarının aileleri de en zengin, en etkili Çinlilerin çocukları ile birlikte kabul edildi. Yapının aşağısındaki ikinci katmanda, çoğunlukla Hollandaca öğretilen, ancak belirli Asyalı etnik gruplar için, biri yerli Endonezya nüfusunun üst sınıfları için, diğeri Çinliler için ve üçüncüsü Araplar için tasarlanmış diğer Batı yönelimli okullar vardı. Merdivenin daha da aşağısında, yerli halk için tasarlanmış üç katmanlı alt tabaka okulları vardı.

Bunlardan en düşük olanı, ana lehçesinde okutulan üç yıllık köy ilköğretim okuluydu. Ancak, okul çağındaki çocukların çoğunluğunu okutmak için neredeyse yeterli köy okulu yoktu, o kadar çok çocuk herhangi bir resmi eğitim almadan gitti ya da tamamen dini bir ücret sunan özel Müslüman okullarına gitti.

Yapının tepesindeki Hollandaca eğitim veren kurumlar hükümet fonları ve denetimi alırken, köy okullarının finansmanı ve gözetimi yerli prenslere bırakıldı, bu nedenle köy okulları genellikle zayıftı ve yetersiz denetleniyordu. Müslüman okulları esasen hükümet tarafından ihmal edildi.

Aslında, okul sistemi sosyal sınıf yapısının bir aynasıydı ve yönetici seçkinlere ayrıcalıklı fırsatlar, ekonomik sistemi işletmek için ihtiyaç duyulan orta sınıf Endonezyalılara daha az fırsat ve çok yetersiz fırsatlar vererek yapının bozulmadan korunmasına hizmet etti. 

Okul sistemi aynı zamanda çocukları farklı sınıflardan ayırarak her sınıf seviyesinin alt kültür özelliklerinin korunmasına da hizmet etmiştir. Alt sınıftan yetenekli ve hırslı bir çocuğun, onların konuşma ve giyim tarzlarını, ilgi alanlarını ve mesleki becerilerini öğrenmek için üst sınıfların çocukları ile sürekli olarak karışma şansı yoktu.

İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Güneydoğu Asyalılar, Endonezya’da olduğu gibi silahlı devrimle ya da Singapur, Malezya ve Filipinler’de olduğu gibi barışçıl taleplerle savunmalarını destekleyerek öz yönetim için baskı yaptılar. Özyönetim talepleriyle bağlantılı olarak, eski zamanların sosyal-sınıf engellerini yıkma hırsları vardı. Bu tür hırsların kökleri, Batı’dan getirilen ve yerli halklar arasındaki liderlerin sömürge okullarında öğrendiği demokrasi, sosyalizm ve komünizm siyasi doktrinlerinde yatıyordu.

Komünistler, hiçbir vatandaşın diğerinden daha fazla ayrıcalık veya statüye sahip olmadığı, tamamen sınıfsız bir toplum yaratmaları gerektiğini ve üretebileceklerini hissettiler. Felsefi olarak sosyalizm veya kapitalist demokrasi bayrağı altında bulunan diğer aktivistler, sosyal sınıfları tamamen ortadan kaldırmayı amaçlamadılar, ancak en azından kapalı sistemleri kolay dikey hareketliliğe açmayı umdular.

Herkesin adil bir başlangıç ​​yapacağı, daha sonra sınıf yapısında aile kökeninden ziyade kişisel yetenek ve çalışkanlığa dayalı olarak yükselebileceği veya gerileyebileceği bir sistem istiyorlardı. Bu süreçte, feodal ve sömürge toplumlarda zengin ve fakir arasında gözlemledikleri büyük uçurumları azaltmayı planladılar.

The post Eğitim Üzerindeki Sosyal-Sınıf Etkileri – Asya Ülkeleri Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Sosyal hareketlilik sorunu, Orta Çağ’ın sonlarında meydana gelen üniversite araştırmalarındaki bariz patlamayı anlamak için merkezi olmaya devam ediyor. Pek çoğunun, özellikle de şanlı bir soydan gelenlerin, çalışmanın doğum kusurlarının üstesinden gelebileceğini umduğu açıktır.

Ancak eğitim, bu umut edilen ödülleri ne sıklıkla sağladı? Kesinlikle olmadığı pek çok örnek vardı. Jacques Verger ve diğerlerinin işaret ettiği gibi, eğitim yoluyla sosyal hareketlilik sıklıkla çok kuşaklı bir önermeydi. Bazıları özgür köylülüğün alt kademelerinden ve hatta köle statüsünden ünlü bir şekilde yükselmiş olsa da, bu kesinlikle norm değildi.

Çoğu durumda, üniversite öğrencileri ve özellikle mezunlar, zaten bir dereceye kadar edebiyat mesleğiyle meşgul olan bir aileden geliyordu.

Bazı Regensburg yazarlarının kariyerleri, bu tür bağlantıların önemini göstermektedir. Conradus Platernberger, 1472’de şehre katip olarak hizmet etti. Yedi yıl sonra, bir Georgius Platernberger Viyana’ya girdi.

Hainrich, “genannt der Regeldorffär” yazarı, on dördüncü yüzyılın sonunda şehirde aktifti. Yaklaşık bir nesil sonra, 1426’da, Erhardus Regeldorffer adında biri Viyana’ya girdi.

Nihayet onbeşinci yüzyılın sonunda, Hanns Hofer “der Maut zur Regensburg gegenschreyber”in oğlu Johannes Hofer, 1493’ten 1496’ya kadar Ingolstadt üniversitesine devam ederek Alte Kapelle’nin bir kanonu oldu.

Bu aileler tek bir nesilde cehaletten yüksek öğrenime sıçramamış olsalar da, üniversite eğitimine erişimleri ilerlemeye izin verdi.

Hem Alte Kapelle’nin hem de katedralin tüzüğü, üniversitelerin sosyal ilerlemenin yolları olarak artan önemini göstermektedir. Yukarıda bahsedildiği gibi, katedral ve Alte Kapelle asil olmayan üniversite mezunlarına kanon olarak kabul edilme imkanı sundu.

On beşinci yüzyılın başlarında, katedral soylu olmayan kanonları toplam sayının üçte biri ile sınırlama ihtiyacını zaten hissetmişti. 1493 tarihli bir yasa bu noktayı daha da netleştirdi: “On iki sayısının otuz altının üçte biri olduğunu ve bu otuz beşten [katedraldeki toplam kanon sayısı] fazla olduğunu unutmayın.”

Dikey nüfus hareketliliği Coğrafya
türkiye’de sosyal hareketlilik
Sosyal HAREKETLİLİK ilkesi nedir
Sosyal HAREKETLİLİK Nedir
Toplumsal HAREKETLİLİĞİ ETKİLEYEN faktörler
SOSYAL HAREKETLİLİK
Dikey HAREKETLİLİK örnek
Dikey sosyal HAREKETLİLİK Nedir

Tüzüğün aritmetik olarak bariz olan tekrarı, bu kazançlı yardımları arayan (genellikle başarılı bir şekilde) soylu olmayan, üniversite eğitimli erkeklerin sayısının arttığına işaret ediyor.

Bunun, geleneksel olarak soyluların egemenliğinde olan katedral bölümünde doğru olması, ayrıca, dini yardımların sağlanmasında üniversite eğitiminin derin önemini ve sunduğu ilerleme fırsatlarını göstermektedir.

Bunların ötesinde, bazı üniversite öğrencileri, zayıflayan servetlerini desteklemek isteyen asil, şövalye veya bir zamanlar güçlü aristokrat ailelerden geliyordu. Megenbergli Conrad ve Regensburg Straubingers bu ilkeden görünüyor.

Conrad, yoksul bir soylu aileden geliyordu ve hayatının çoğunu, çoğu zaman elde edilmesi zor olan yardımların peşinden koşarak geçirdi. En kazançlı faydaları elde etme yeteneğinde hüsrana uğramış olsa da, stratejisi orta derecede başarılıydı.

Straubingers, on dördüncü yüzyılın başlarında, tam da ailenin birkaç üyesinin üniversitelerde ve dini kurumlarda görünmeye başlamasıyla bir dizi aksilik yaşadı.

Şehir içinde bir zamanlar öne çıkan konumlarını hiçbir zaman geri kazanamasalar da, üniversite eğitimi, kilisede aksi takdirde onlardan mahrum bırakılacak olan kazançlı faydalar elde etmek için fırsatlar sundu.

Genel olarak o zaman, üniversite eğitimi, özde yoktan insan yaratmadı. Çoğu durumda, üniversite eğitimi sosyal ilerlemenin bir nedeni olmaktan çok bir sonucuydu.

Toplumun alt kademelerinden yükselen bu bireyler, genellikle doğrudan ya da geniş aileleri aracılığıyla okuryazar kültürle bazı bağlantılara sahipti. Ancak bu, geç Orta Çağ boyunca eğitimin sosyal ve ekonomik ilerlemede önemli bir rol oynadığı gerçeğini azaltmaz.

Yerleşik ailelerden gelenler için bile, aile üyelerinden en azından bir kısmının üniversite eğitimi alması giderek daha avantajlı hale geldi. Pazarlanabilir beceriler sağladı ve bireylerin erişebildiği patronaj ağlarını genişletti.

On beşinci yüzyıla gelindiğinde, bu avantajlar, kalıcı sosyal ve ekonomik engellere rağmen giderek daha erişilebilir hale geldi. Gerçekten de, üniversite eğitiminin avantajlarına dair, her yıl üniversitelere artan öğrenci selinden daha açık bir kanıt yoktur.

SONUÇ

Bu çalışmada sunulan kanıtlardan, Regensburg’daki ve daha genel olarak geç ortaçağ Almanya’sındaki eğitim hakkında bir dizi sonuç çıkarmak mümkündür. Regensburg’a özel olarak bakıldığında, on beşinci yüzyılın okullarda özellikle aktif bir dönem olduğu görülmektedir.

Prüll ve St. Emmeram’daki Benedictine manastırlarının yanı sıra St. Salvatore’deki Fransisken manastırı, hepsi laik, üniversite eğitimli öğretmenleri istihdam etti. Alte Kapelle ve Katedral okulları da sıklıkla üniversite eğitimli bilim adamları tarafından yönetiliyordu.

Bu döneme ait daha fazla belgenin hayatta kalması, okul faaliyetlerindeki bariz artışı muhtemelen abartıyor olsa da, bunun aynı zamanda şehirden gelen üniversite öğrencilerinin sayısındaki açık bir artışla örtüşmesi, bunun tamamen yanıltıcı olmadığını gösteriyor.

Şehirle bağları olan çok sayıda üniversite öğrencisi, Regensburg’un daha geniş Alman ve Avrupa entelektüel çevrelerine ne ölçüde entegre olduğunu da vurgulamaktadır. Regensburg ile yakın bağları olan üniversite öğrencileri ve mezunları, Krakow’dan Salamanca’ya ve aradaki üniversitelerin çoğuna kadar olan Studia’ya katıldı.

Çoğu öğrenci evlerine yakın kalsa da, şehrin sıra dışı kütüphaneleri, yurtdışında okuyanların etkisini ve ilgilerini açıkça yansıtıyor.

Regensburg’dan elde edilen kanıtlar ayrıca, dilenci tarikatların yurttaşlık eğitiminde oynadığı rolü en aza indiren son bilimsel eğilimin, şehir ve manastır arasındaki temel bağlantıları gözden kaçırdığını gösteriyor; manastır personeli, finansman ve metinlerin ve fikirlerin iletimini içeren bağlantılar.

Çoğu durumda dilenci okullarının kendileri yabancılara kapalı olsa bile, varlıkları, çektikleri alimler ve onları desteklemek için inşa edilen kütüphaneler göz ardı edilemez. Dikkat elbette gereklidir.

İlk “deutsche Volkschulen”i yönetmekle dilencilere güvenen daha önceki bilim adamlarının iddiaları kesinlikle sürdürülemez. Ancak bunları tamamen dışlamak da yanıltıcıdır. Regensburg’da şehir ve dilenci tarikatları arasındaki ilişki her zaman çok yakındı; şehir, hem Fransiskenlerden hem de Dominiklilerden vaizleri finanse etti ve eğitim yılları boyunca bir dizi Augustinian Hermit’e doğrudan destek sağladı.

Ayrıca, dilencilerin himayesinde üretilen kitapların çoğu, şehirdeki diğer kütüphanelere de girmiştir. Dilenciler, kadınların eğitiminde de rol oynadılar.

Şehirdeki dilenci tarikatlarına bağlı kadın evlerine Regensburgluların kızları hakimdi. Bu kadınların çoğu, en azından Latince’nin temellerini öğrendi ve birçoğunun yerel dilde okuryazar olduğu görülüyor.

The post Sosyal ve Ekonomik Hareketlilik – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).