Göç teorisine göre, insanların kendi ülkelerinden göç etmeye karar vermelerinin birkaç nedeni vardır. Göç, itme-çekme modeli açısından uzun süredir analiz edilmektedir.

Bu model, insanları evden ayrılmaya iten faktörler ile göçmenleri yeni bir yere çeken çekici faktörler arasında ayrım yapar. İtici faktörler, yani göçmenleri yurtdışına gönderen devletlerde, çekici faktörler ise alıcı devletlerde, yani yurtdışına gönderen devletlerden göçmen alan devletlerde meydana gelir. İtici faktörler, gönderen ülkenin olumsuz yönleri iken, çekici faktörler, alıcı ülkenin olumlu yönleridir.

Aslında, bu farklılaştırıcı faktörler aslında aynı madalyonun iki yüzüdür. Göçmenler taşınırken sadece kendi ülkelerinde bir fayda eksikliği bulmakla kalmamalı (itici faktörler), aynı zamanda yurtdışında fayda fazlası (çekici faktörler) beklemelidir; aksi takdirde hareket işe yaramazdı.

En belirgin itici faktörler arasında “İş Yokluğu/Yoksulluk”, “İç Kargaşa/Savaş/Dini ve Siyasi Zulüm” ve son yıllarda “Çevre Mültecileri”; çekici faktörlerin kategorileri ise “Daha Yüksek Yaşam Standartları/ Daha Yüksek Ücretler”, “Emek Talebi” ve “Siyasi ve Din Özgürlüğü”nü içermektedir.

Dünya çapında, ekonomik faktörlerin göçün ana motivasyonunu sağladığı görülüyor. 2008 yılında Uluslararası Çalışma Örgütü’ne göre:

Mevcut uluslararası göçmenlerin toplam nüfusunun yaklaşık yarısı veya yaklaşık 100 milyon göçmen işçi, yurtdışındaki aileleri için daha iyi iş ve yaşam tarzı fırsatları bulmak için evlerini terk etti.

Bunu şöyle ifade ediyor:

Göçmen bireylerin motivasyonları çok yönlüdür, ancak aynı kalıbı yineleyen tüm bireysel yörüngelerdeki birleştirici tek unsur, bireylerin daha uygun yaşam koşulları aramak için her yerde yer değiştirmesidir.

Sonuç olarak, ülkeler arasında yaşam standartları açısından yeterli farklılıklar varsa, en azından bazı insanların en düşük yaşam standartlarına sahip ülkeden en yüksek yaşam standartlarına sahip ülkeye göç etme olasılığı vardır. Peki Rusya ile Norveç ve Rusya ile diğer batılı ülkeler arasındaki ekonomik veya “daha ​​iyi yaşam” farklılıkları nelerdir?

OECD Daha İyi Yaşam Endeksi

Maddi veya ekonomik yaşam koşullarını iyileştirmek ne anlama geliyor? Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Teşkilatı (OECD), OECD Daha İyi Yaşam Endeksi başlıklı şeyi geliştirmiştir. Bu, OECD’nin maddi yaşam koşulları ve yaşam kalitesi alanlarında temel olarak belirlediği 11 konu ile ilgili olarak farklı ülkelerdeki refahın bir ölçümüdür.

Bu 11 konu şunlardır:

1. Konut
2. Gelir
3. İşler
4. Topluluk
5. Eğitim
6. Çevre
7. Sivil Katılım
8. Sağlık
9. Yaşam Memnuniyeti
10. Güvenlik
11. İş-Yaşam Dengesi

Rusya bu konuların çoğunda batılı ülkelere kaybediyor. Tüm konularda Norveç, Rusya’dan daha yüksek puanlar alıyor. Puanları bir araya getirirsek, Norveç ölçülen 36 ülkenin üçüncüsü (OECD’nin 34 üyesi artı Rusya ve Brezilya), Rusya ise sadece Yunanistan, Şili, Türkiye ve Meksika ile 32. sırada yer alıyor. Bu, diğer tüm batılı ülkelerin genellikle göçmenleri hedef aldığı, ABD (7 numara), Almanya (13 numara) ve Birleşik Krallık’ın (no. 16) Rusya’dan daha yüksek konumlarda olduğu anlamına geliyor.

Yaşam Endeksi en yüksek il 2021
türkiye, insani gelişmişlik endeksi 2019
İnsani Gelişme Endeksi HESAPLAMA
TÜİK yoksulluk sınırı 2020
Refah düzeyi en yüksek ülkeler 2021
TÜİK yoksulluk sınırı 2021
türkiye, insani gelişmişlik endeksi 2021
türkiye, insani gelişmişlik endeksi 2020

Bu ülkeler her konuda Rusya’dan daha yüksek puan almak zorunda değiller, ama özetle, alıyorlar. İnsanları menşe yerinde tutan maddi yaşam standardından başka sorunlar olsa da, bu gibi sonuçlar, yukarıda gördüğümüz gibi, en azından bazı insanların Rusya’dan hem Norveç’e hem de diğer batı ülkelerine göç etmesini mümkün kılıyor.

Peki ya öğrenciler? Göç teorisi ve yaşam standartlarındaki farklılıklar, Rus öğrencilerin mezun olduktan sonra Norveç’e veya diğer batı ülkelerine taşınmasını mümkün kılıyor mu? Ve diğer Rus vatandaşlarından daha fazla veya daha az hareket etme olasılıkları var mı?

İlk nokta, öğrencilerin muhtemelen herkes gibi olmasıdır. Herhangi bir Rus veya bu konuda herhangi bir göçmen ile aynı maddi nedenlerle taşınmaya cazip geleceklerdir.

Ayrıca öğrenciler, göç teorisine göre birçok yönden göçmen arketipleridir. Heleniak’ın (2001) yukarıda belirttiği gibi, eğitim, meslek ve gelir düzeyleri ile birlikte göç düzeyi de yükselmekte, öyle ki insanları kaybeden bölgeler genç, iyi eğitimli ve güçlü olanları kaybetme eğiliminde olmaktadır. İnsanların kendi ülkelerinde daha yerleşik olduklarından çok, kariyer eşiğindeyken göç etmeye daha yatkın oldukları da belirtilmektedir:

Göç oranları, eğitimini yeni tamamlamış ve kariyer yapmaya başlayan kişiler arasında en yüksektir.

Bütün bunlar yurtdışında okuyan öğrenciler için geçerlidir. Gençtirler, yüksek öğrenim görürler ve bu nedenle iyi bir iş bulma ve sağlam bir gelir elde etme şansları yüksektir; ve çalışma hayatına ilk adımı atmak üzereler.

Ayrıca, yurtdışındaki öğrenciler zaten başka bir ülkede yaşamayı denediler ve bu nedenle ne gerektiğini biliyorlar, nasıl bir şey olduğunu biliyorlar, sistemi biliyorlar, kültürü biliyorlar, insanları tanıyorlar ve hatta dili biliyorlar. Bir öğrencinin kalmaya veya devam etmeye karar vermesi, muhtemelen başka bir ülkede hiç yaşamamış veya belki de bir ülkeyi ziyaret etmemiş insanlara göre çok daha kolay ve çok daha az korkutucu olacaktır. Öğrenciler, Murphy-Lejeune’nin (2002) “hareket sermayesi” dediği şeye sahiptir.

Bu arka plana dayanarak, yurtdışındaki Rus öğrencilerin en azından adil bir bölümünün kalmak isteyeceğini ve böylece muhtemelen Rusya Federasyonu’nun beyin göçü sorununa katkıda bulunacağını umarız.

Mülakatlardan Elde Edilen Bulgular

Wiers-Jenssen’in Norveç’teki Rus öğrencilerle ilgili nicel çalışmasında materyal, göç teorisine göre tam olarak ne beklendiğini gösteriyor; Ankete katılanların çoğu, eğitimlerini bitirdikten sonra kalıcı olarak Norveç’te kalmayı düşünmelerine ek olarak, Norveç’te eğitim almayı seçmelerinin önemli bir nedeni olarak Norveç’teki kariyer fırsatlarını belirtmektedir:

On tam lisans öğrencisinden sekizi ve on değişim öğrencisinden altısı, derecelerini bitirdikten sonra Norveç’te kalmayı düşündüklerini belirtiyor.

Bu, mezun olduktan sonra aslında Norveç’te kalacakları anlamına gelmez. Wiers-Jenssen’in önerdiği gibi, “daha çekici alternatifler bulabilirler, fikirlerini değiştirebilirler veya AB vatandaşı olmayanlar olarak yasal kısıtlamalarla karşılaşabilirler.”

The post Yaşam Endeksi – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).