Norveç ve Rusya arasındaki Barents işbirliğinin çok farklı büyüklükteki ortaklar arasında gerçekleştiğini belirtmekte fayda var. Kuzey Norveç’te şu anda iki üniversite ve dört üniversite koleji bulunurken, Rusya’nın dokuz kuzey bölgesinde (2011 itibariyle) 136 HEI vardı ve bunların 25’i amiral gemisi üniversite ve 111 şube kampüsüydü.

Norveç’te araştırmanın uluslararasılaşması üzerine bir çalışmada, Trondal (2010) iki uluslararasılaşma stratejisini ayırt eder: “hiyerarşi ve tasarım yoluyla uluslararasılaşma” ve “seçim ve disiplin yoluyla uluslararasılaşma”. İkincisi, tüm dünyada derin tarihsel köklere sahip olan akademik personelin kendileri tarafından yönlendirilen bir uluslararasılaşma stratejisi iken, birincisi daha yeni bir kökene sahiptir ve devlet yetkilileri ve üniversite yönetimi tarafından yönlendirilmektedir.

Norveç ve Rus geleneklerinde kurumsal değişimin ayrıntılarına ve akademik uluslararasılaşmanın tarihine girmek bu bölümün kapsamı dışındadır. Bu nedenle daha yeni olaylara dokunuyoruz.

Soğuk Savaş sonrası Rus yüksek öğrenimi, Dünya Bankası ve OECD tarafından formüle edilen, rekabeti, maliyet etkinliğini, hesap verebilirliği, hizmetlerin ticarileştirilmesini, eşitliği ve performansın ölçülmesini vurgulayan neoliberal eğitim politikalarına maruz kaldı. 1990’ların sonunda, birçok Rus üniversitesi zaten uluslararası ilişkileri (yeniden) kurmuştu.

Kampüste, uluslararası ofisler ve uluslararası programlar için merkezler, üniversite organizasyonunun ve altyapısının düzenli bir parçası haline geldi. Maximova-Mentzoni’ye göre bu, “yabancı ortaklarla temasların geliştirilmesini güçlendirmek, akademik ve öğrenci hareketliliğini ve eğitim hizmetlerinin ihracatını teşvik etmek, araştırmayı ticarileştirmek ve bir üniversitenin olumlu bir uluslararası imajını oluşturmak vb. için” yapıldı. ”

Daha uluslararası olma çabalarına rağmen, Rus üniversiteleri önceki bir uluslararası araştırma ve eğitimden soyutlanma döneminden “acı çekti”. Batı Avrupalı ​​öğrencileri ziyaret etmek için dil engelleri ve kötü koşullar, sınırlı finansal fırsatlar ve ticari hizmet deneyimi eksikliği ile birlikte bu daha açık hale gelme sorunlarına eklendi.

Rusya 2003 yılında Bologna sürecine katılarak yapısal uyumu ve uluslararası öğrencilerin işe alımını artırmayı ve aynı zamanda ticari bir şekilde eğitim hizmetleri pazarını açmayı hedeflemektedir.2 Rekabet ve uluslararasılaşma, Rus eğitim politikasında ulusötesi ve uluslararası düzeyde yankı uyandıran açık hedeflerdir. 

Ülkenin rekabet gücünün artması, Rusya’nın siyasi ve ekonomik rolünün güçlendirilmesi ve nüfusunun yaşam kalitesinin iyileştirilmesi için birincil koşuldur. Küreselleşmeye doğru ilerleyen modern dünyada, uluslararası rekabet koşullarına uyum sağlama yeteneği, başarılı ve istikrarlı bir gelişmede önemli bir faktör haline gelmektedir.

2012’den bu yana, Rusya Federasyonu Eğitim ve Bilim Bakanlığı, “bir grup Rus üniversitesinin küresel araştırma ve eğitim pazarındaki rekabetçi konumunu” en üst düzeye çıkarmak amacıyla 5-100 Projesini yürütüyor.

yabancı uyruklu-öğrenci alan üniversiteler
sınavsız yabancı öğrenci kabul eden üniversiteler 2020-2021
Türkiye de üniversite okuyan yabancı öğrenciler
MEB yabancı uyruklu öğrenci kayıtları
Yabancı öğrenci kontenjanları
yabancı öğrencilerin türkiye’de üniversite okuması
Yök Yabancı öğrenci yönetmeliği
Yabancı uyruklu çalışma izni

Uluslararasılaşma Çalışması

Resmi belgelerde ve politika düzeyinde uluslararasılaşma hakkında konuşmak tipik olarak “vizyoner, retorik ve somutlaştırmadan yoksundur”. Buna karşılık, uluslararası koordinatörler gibi tabandan yöneticiler, uluslararasılaşma hakkında çok pratik terimlerle konuşurlar. Yürütülen faaliyetler açısından konuşuluyor, aslında onun adınadır.

Bu işin nelerden oluştuğu, kimlerin yaptığı ve faaliyetlerin hangi koşullarda yapıldığına dair somut örnekler verilmiştir. Bu pratik anlamda uluslararasılaştırma çalışması, aynı zamanda, ilgili ortaklara, kiminle uluslararası olduklarına ve hangi ülkelerden geldiklerine, ayrıca dil ve yorumlamanın rolüne, uluslararasılaştırmanın pratik çalışmasına ve tüm bunların nasıl uygulanacağına dair bir genel bakış içerir. bu boyutlar hesaplanmıştır.

Uluslararası Kimdir?

Bu çalışmanın diğer bölümlerinde açıklandığı gibi, Norveç ile kuzeybatı Rusya arasındaki eğitim alışverişi büyük ölçüde tek yönlüdür. Rus öğrenciler, Norveç’teki en büyük üçüncü yabancı öğrenci grubunu oluşturuyor. Çok az sayıda Norveçli veya İskandinav öğrencinin bulunduğu Barents Bölgesi değişim programlarına katılan uluslararası öğrencilerin neredeyse toplamını oluştururlar.

Değişim programları sıklıkla çevrimiçidir ve neredeyse her zaman Norveç kurumları tarafından, genellikle Batı’da geliştirilen öğrenme yönetim platformları aracılığıyla yönetilir. Barents Bölgesi’ndeki değişim sıklığı, Kirkenes Deklarasyonu’ndan birkaç yıl sonra, 1995 civarında başladı. NArFU’daki bir koordinatör, “Norveçli öğrenciler [Rusya’ya] gelmiyor, belki de boş bir yıl olduğunu düşünüyorlar” diyor.

5 yıllık görevden sonra, Syktyvkar’daki Orman Enstitüsü’nün bir yöneticisi, eski SSCB’den birçok öğrenci kabul edilmesine rağmen, Rusya dışından gelen tek bir öğrenciyi henüz kabul etmedi. Norveç ile olan değişim dışında, Rus üniversiteleri, Özbekistan ve Tacikistan gibi eski Sovyet devletlerinden ve ayrıca Asya’dan öğrenci aramakta giderek daha aktif hale geliyor. Yabancı ülkelerden öğrencilerin işe alınması, görüşmelerde bazen bir “piyasa” olarak bahsedilmiş ve çağdaş Rusya’da yüksek öğretimde piyasa yönelimli söylemin her yerde mevcut olduğunu göstermiştir.

Görüşme sırasında, NArFU’nun Bodø’daki Nordland Üniversitesi’nde 108 öğrencisi vardı. Syktyvkar’daki Orman Enstitüsü, son beş yılda değişim programlarına yaklaşık 100 öğrenci kattı, bunların hepsi ya Finlandiya’da ya da İsveç’teydi, ancak Norveç’te hiç kimse yoktu. Bu, Kuzey Norveç’teki değişim programlarının mevcut disiplin seçenekleriyle eşleşmeyen Enstitünün (mühendislik, ormancılık) disiplin odağı ile açıklanmaktadır.

UiT Kampüsü Finnmark (Alta) Norveç Arctic Üniversitesi, çevrimiçi BNS programlarına yaklaşık 80-85 öğrenci kaydeder. Kampüsteki yabancı öğrencilerin neredeyse tamamı Rusya’dan geliyor, ancak çevrimiçi olarak gerçekleşen büyük miktarda değişim nedeniyle Alta’da toplam sayı oldukça sınırlıdır.

Sınırın her iki tarafında, müdahil olan herkes mübadeledeki ağır asimetrinin farkında. Öğrenci değişimindeki dengesizlik arzu edilen bir durum değildi, ancak yine de bir sorun olarak görülmedi.

Bir Alta yöneticisi, bugün birçok öğrencinin Norveç’e geldiğini, ancak 1990’larda durumun tersine döndüğünü ve birçok Norveçlinin Rusya’da değil, diğer ülkelerde okumak için ayrıldığını açıklıyor. Rusya’nın yakınlığına ve önceden kapatılmış bir komşu için erişilebilir kabul politikalarının heyecan verici cazibesine rağmen, Rusya henüz bir değişim yeri olarak Norveçli öğrenciler için çekici hale gelmedi.

The post Yabancı Öğrencilerin Etkisi – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).