MOE’nin bir parçası olmasa da, diğer bazı organlar onun kapsamına girer.

Bunlar şunları içerir:

• Öğretmenlik lisansları veren ve meslek için standartlar belirleyen Tayland Öğretmenler Konseyi (TCT).
• Zor durumdaki öğretmenlere barınma, sağlık, sigorta, burs, danışmanlık hizmetleri ve borç desteği de dahil olmak üzere mali ve diğer yardımlar sunan Öğretmenlerin ve Eğitim Personelinin Yararlarını ve Refahını Geliştirme Komitesi.
• Bilim, teknoloji, mühendislik ve matematik (STEM) öğretimi ve öğrenimi ile ilgili olan Fen ve Teknoloji Öğretimini Teşvik Enstitüsü (IPST); bu konularla ilgili program geliştirme, değerlendirme ve pedagojik materyaller üzerine araştırmalar yapar; ve öğretmenlere ve öğrencilere eğitim sunmaktadır.

Yerel düzeyde, temel eğitim öncelikle Eğitim Hizmet Alanları (ESA) tarafından yönetilir. Bunlar, 1999 Milli Eğitim Yasası’nda belirtilen eğitim yönetiminin yerelleştirilmesinin ardından kurulmuştur. 2011 yılında Tayland, 3’ü Bangkok’ta bulunan 185 ESA’ya bölünmüştür. ESA’lar, MEB’in Öğretmen Kamu Hizmeti ve Eğitim Personeli Komisyonu tarafından belirlenen merkezi kurallara dayalı olarak öğretmenleri işe almaktan sorumludur.

Okullar eğitimin verilmesinden sorumludur ve kendi bütçelerini kontrol eder. Merkezi düzeyde belirlenen ve ödenen öğretmen maaşları üzerinde yetkileri yoktur. Paydaşlar ve veliler, okul yönetim kurulu komiteleri aracılığıyla eğitim yönetimine dahil olurlar ve yerel düzeyde bir danışma işlevi görürler.

MOE eğitim konusunda başı çekerken, diğer bakanlıklar ve kurumlar da uzmanlaşmış veya yerel eğitim kurumlarından, özellikle de Tayland’ın yerel yönetim organizasyonlarını (LAO’lar) denetleyen İçişleri Bakanlığı’ndan (MOI) sorumludur.

MOE kriterlerini karşıladıktan sonra, LAO’lar (Bangkok ve Pattaya’nın özel idari birimleri dahil) yerel ihtiyaçlara göre herhangi bir seviyede veya tüm seviyelerde eğitim sunabilir. İçişleri Bakanlığı tarafından denetlenir ve finanse edilirken, İçişleri Bakanlığı yerel makamlara koordinasyon sağlamakta ve tavsiyelerde bulunmaktadır.

Son Eğitim Reformları

Tayland’da eğitim son yirmi yılda önemli bir siyasi ilgi gördü. Tayland eğitim reformu, ülkenin eğitim sisteminin yerel ve küresel değişikliklere uyum sağlamak ve sürdürülebilir ekonomik büyümeyi daha iyi desteklemek için dönüşmesi gerektiğini kabul etmesiyle gelişti. Bu reform, en sonuncusu 1997 Asya ekonomik krizi ve yeni bir Tayland anayasasının yazılmasıyla başlayan birkaç aşamaya ayrılabilir.

1999 yılında Milli Eğitim Yasası kapsamında büyük bir reform gerçekleştirilmiştir. Tayland’ın eğitime genel erişimi artırmadaki ilerlemesine rağmen, diğer reformları eyleme dönüştürmek devam eden bir zorluk olmuştur. Ülkenin, eğitim sisteminin kalitesini iyileştirmek ve buna bağlı olarak daha geniş kalkınma hedeflerini karşılamak için yeni bir uzun vadeli reform gündemi oluşturması ve etkili bir şekilde uygulaması gerekecektir.

Cumhuriyet Dönemi Eğitim Reformları
Türkiye deki eğitim REFORMLARI
2. abdülhamid eğitim reformları
Eğitim Reformu Girişimi
Eğitimde YENİLİKÇİ Yaklaşımlar
Türkiye de eğitim hakkı
Erg Nedir
ERG başvuru

Milli Eğitim Yasası ve Kilit Reform Alanları

Tayland’ın 1999 Ulusal Eğitim Yasası (NEA), eğitim sisteminin kalitesini iyileştirmek için kapsamlı değişiklikler getirdi. Eğitim yönetiminin son derece merkezileştirilmiş yapısından uzaklaşan NEA, eğitim finansmanı ve yönetiminin ESA’lara, LAO’lara ve okullara ademi merkeziyetçi olması ve hükümetin idari sorumlulukları devretme konusundaki daha geniş çabalarını yansıtması çağrısında bulundu. Toplumun tüm kesimlerini eğitime katılmaya ve tüm öğrenenlerin kendi hızlarında ve potansiyellerinin en iyisine göre kendilerini geliştirmeleri için çağrıda bulunarak, eğitim sistemi için yol gösterici ilkeler olarak ezberci öğrenme yerine eşitlik ve öğrenci merkezli kurmuştur. 

Mevzuat ayrıca müfredatı, öğrenci değerlendirmesini, öğretmenlerin ve okul liderlerinin rolünü ve daha az bir ölçüde eğitimde bilgi ve iletişim teknolojisinin (BİT) kullanımını dönüştürmek için politikalar getirdi. Bu OECD-UNESCO incelemesinin bir parçası olarak incelenen bu alanlar, eğitim reformunun ve Tayland’ın daha geniş büyüme çabalarının desteklenmesinin anahtarıdır.

Müfredat ve öğrenci değerlendirmesi, 21. yüzyılda başarı için gerekli olan yetkinlikleri aşılamak ve ölçmek için kullanılabilir. Öğretmenler, öğrenci sonuçlarını iyileştirmede okulla ilgili en önemli faktördür. Son olarak, ICT’yi kullanma yeteneği, üretken bir bilgi ekonomisinin gelişimi için esastır.

NEA, OBEC’i ulusal düzeyde yeni bir temel eğitim müfredatı geliştirmekle görevlendirdi ve okulların, topluluklarının ve “Tay bilgeliğinin” ihtiyaçlarını karşılamak için kendi müfredat içeriklerini geliştirmekten sorumlu olmasını şart koştu.

Devlet ve özel okulları denetlemek için Ulusal Eğitim Standartları ve Kalite Değerlendirme Ofisi’ni (ONESQA) oluşturarak bir kalite güvence çerçevesi oluşturdu ve daha sonra ulusal bir öğrenci değerlendirme organı olan Ulusal Eğitim Test Hizmeti Enstitüsü’nün kurulması için zemin hazırladı.

Öğretmenlik mesleğini geliştirmek ve eğitim personelini geliştirmek için, öğretmenler ve okul liderleri için standartlar oluşturmaktan sorumlu bağımsız bir organizasyonun oluşturulması, TCT haline gelmesi, bir lisans sisteminin getirilmesi ve yeni mevzuatın sağlanması da dahil olmak üzere bir dizi reform başlattı. eğitimcilerin maaşları yeterliydi.

Son olarak, teknolojik bilgi ve becerileri örgün, yaygın ve yaygın eğitim sistemlerinde işlenecek bir konu olarak sıraladı ve okullarda farklı türde öğretme ve öğrenme ortamlarının kullanımını teşvik etti. Bu reformların uygulanmasına ilişkin politika konuları ve ayrıca 1999’dan bu yana getirilen ek değişiklikler bu raporu ayrıntılı olarak açıklanmaktadır.

Okula Erişim

1997 anayasası ve daha sonraki yasal belgeler, ilk ve orta öğretimi zorunlu hale getirdi. 1999’da NEA, öğrencilerin bilgi ve becerilerini geliştirmek için zorunlu eğitimi altı yıldan dokuz yıla çıkardı ve 2003 Zorunlu Eğitim Yasası, 7 ila 15 yaş arasındaki tüm çocukların bir okula gitmesini şart koşuyordu.

2002’deki NEA değişikliğinin ardından, Tayland’da yaşayan Taylandlı olmayan çocuklar da dahil olmak üzere 12 yıllık ilk ve orta öğretim ücretsiz hale getirildi. Bununla birlikte, yukarıda belirtilen eşitlik sorunlarına ek olarak, araştırmalar, hükümetin göçmen ebeveynler arasında eğitimi nasıl desteklediği ve okulu bırakan öğrencileri nasıl takip ettiği konusunda boşluklar olduğunu ortaya koymaktadır.

Ücretsiz okullaşma 2004 yılında 14 yıla (2 yıl okul öncesi eğitim dahil) ve 2009 yılında 15 yıla çıkarılmış ve okul öncesi eğitime 1 yıl daha eklenmiştir. Üç yıllık ücretsiz okul öncesi eğitimin sağlanması, tüm çocukların öğrenmeye güçlü bir başlangıç ​​yapmasını sağlamaya yönelik önemli bir bağlılığı temsil etmektedir.

Yaygın eğitime erişim, NEA’nın öngördüğü ilkeler doğrultusunda 2008 Yaygın ve Yaygın Eğitimin Teşviki Yasasında düzenlenmiştir: herkes için yaşam boyu eğitim, toplumun tüm kesimlerinin katılımı ve öğrenme sürecinin sürekli gelişimi . Bugün, genel katılım oranları yüksektir, ancak dezavantajlı geçmişlere sahip daha az öğrencinin okula devam etmesi nedeniyle erişimde eşitlik bir sorun olmaya devam etmektedir.

The post Eğitim Reformları – Tayland’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

ihtiyaç duyulan reformlar

İsviçre’deki yüksek öğretim sistemindeki uzmanlar ve aktörler, araştırmanın kalitesine büyük değer vermektedir. OECD uzmanlarının ziyaretlerinde ülkenin yayın ve atıf indekslerinde üst sıralarda yer almasına atıfta bulunulmuştur. Araştırmanın kalitesi ve kapsamının kanıtı olarak sunulan önlemler arasında, OECD’ye sunulan İsviçre arka plan raporu, 1998’de Science dergisi tarafından Avrupa’daki araştırma-yoğun bölgeler hakkında yayınlanan bir genel bakış sunmaktadır.

İki İsviçre bölgesi (Cenevre/Lozan ve Zürih) ile İsviçre-Fransız-Almanya Yukarı Ren bölgesi, kişi başına düşen yayınlar ölçüsünde ilk on bölge arasında yer aldı. Bu önlem daha küçük nüfus merkezlerini desteklese bile, bilimsel yenilik ve bilgiye dayalı bir ekonomi için üreme alanı olma konusunda güçlü bir potansiyele sahip bölgeleri doğru bir şekilde tanımlar.

İsviçre’deki araştırma ve teknolojinin kalitesini ve durumunu göstermek için başka önlemler kullanılabilir. İsviçre Bilim Ajansı, İsviçre’nin 100.000 kişi başına düşen bilimsel yayın sayısı açısından OECD’ye liderlik ettiğini belirtmektedir.

Bilim ve teknolojide yüksek kaliteli araştırmalara verilen değer, çok çeşitli politika önlemlerinde yansıtılmaktadır. Bazı yönler özel ilgiyi hak ediyor.

Eldeki bilgiler, ilk olarak, üniversite düzeyindeki kurumlarda, yani üniversitelerde ve teknoloji enstitülerinde araştırma için mali desteğin çok etkileyici olduğunu göstermektedir. Ayrıntılı bir uluslararası karşılaştırma kolayca yapılamaz, çünkü yükseköğretime ilişkin maliyet ve finansman hesaplamaları, dahil edilen ve hariç tutulan kalemler (örn. hastaneler, binalar, sermaye maliyetleri, öğrenci harcamaları vb.) açısından ülkeden ülkeye önemli ölçüde farklılık gösterir.

Eğitim reformu nedir
Türkiye deki eğitim reformları
Cumhuriyet Dönemi Eğitim reformları
Türkiye’de örgün eğitim
Eğitim Reformu Girişimi nedir
İlk eğitim reformu
Türk eğitim sistemi
Reformun eğitime etkisi

Ayrıca, öğretim, araştırma ve sosyal yardım işlevleri için maliyetlerin güvenilir ve tutarlı dağılımı mevcut değildir. Ancak, bugüne kadar yapılan analizlerin bulguları ve dışarıdan gözlemcilerin görebildiği zenginlik, İsviçre’deki araştırmaların oldukça fazla destek gördüğü görüşünü pekiştiriyor.

İkincisi, İsviçre üniversitesi kıdemli akademisyenlere çok uygun koşullar sunuyor. Üniversite profesörlerine yüksek ücret ödenir ve bireysel sandalyelere önemli personel desteği ve malzeme kaynakları sağlanır. Ayrıca, üniversite profesörleri akademik girişimcilik için uygun idari koşullar yaşıyor gibi görünmektedir.

Üçüncüsü, ademi merkeziyetçi denetim ve karar vermenin takdir edilmesi bağlamında, araştırma teşviki, oldukça merkezi ve koordineli politikaların uygun ve gerekli olduğu bir alan olarak kabul ediliyor gibi görünmektedir. Halkın karar vermesine değer veren bir ülkede bu önemlidir. Konfederasyon, araştırma teşviki için önceliklerin belirlenmesinde ve üniversite temelli araştırmalara mali destek sağlanmasında güçlü bir rol oynamaktadır.

Dördüncüsü, üniversite düzeyinde araştırmaya vurgu yaparak bilim ve teknolojinin teşviki, siyasi uzlaşmaya çok daha kolay ulaşılabilen ve hızlı ve geniş kapsamlı eyleme hazırlığın daha olası olduğu eğitim, kültür ve araştırma politikası alanı gibi görünmektedir. 

19. yüzyılın ortalarında iki Federal teknoloji enstitüsünün kurulması, büyük zorluklara yanıt olarak büyük bir adım atmaya hem hazırlığın hem de istekliliğin tarihsel bir örneğiydi. Bazıları, 21. yüzyılın başında İsviçre üniversitelerinin küreselleşme eğilimleri ve bilgi toplumuna verilen ağırlığın ortasında konumlanmasının benzer bir düzende bir meydan okuma olabileceğini öne sürüyor. Ancak, genel olarak kabul edilmiş bir vizyon yok gibi görünüyor.

Beşincisi, değer verilme eğiliminde olan, bilim alanındaki yüksek kaliteli araştırma başarılarıdır. Aşağıda tartışıldığı gibi, üniversite temelli araştırma ve endüstri arasındaki bağlantılar hakkında çok daha az şey söylenmektedir ve özellikle modern toplumların büyük krizleri ve endişeleri ile ilgili olarak araştırmanın uygunluğunun tartışıldığı sadece birkaç alan vardır.

Bu, üniversite araştırmasının bu bağlantıları ne kadar takip etmesi gerektiği veya uygulamalara ne kadar yönlendirilmesi gerektiği konusunda daha az fikir birliğine işaret edebilir. Üniversitelerin temel araştırmalarla meşgul olmaları ve uygulamalı bilimler üniversitelerinin uygulamalı araştırma yapmaları beklentisine rağmen, bilim ve mühendislik araştırmalarına hakim olan akademik değerlerin, araştırmacıları potansiyel endüstri bağlantılarına ve ortaya çıkması gibi konulara dikkat etmeye yeterince yönlendirip yönlendirmediği sorulabilir. 

Bilim ve teknolojide üniversite temelli araştırmalardaki kayda değer başarılardan duyulan memnuniyet, bu kadar yüksek bir konumun ancak sürekli ve güçlenen destekle sürdürülebileceği endişeleriyle iç içedir. Mevcut zorlukların ardından bilim ve teknolojideki araştırmaları güçlendirme lehine olan argümanlar, kamuoyu tartışmalarında yüksek derecede bir fikir birliğine varıyor gibi görünüyor ve bazı alanlarda buna karşılık gelen önlemler hızla alınıyor.

Bu bağlamda, politikacıların, üniversitelerdeki ve uygulamalı bilimler üniversitelerindeki üst düzey yöneticilerin, akademisyenlerin ve işverenlerin açıklamalarının tümü, bilginin ekonomi ve toplumda, küresel iletişimde ve küresel iletişimde daha büyük bir rol oynayacağı temelinde İsviçre yüksek öğrenimindeki önemli araştırma profillerini desteklemektedir. rekabet eğilimleri yoğunlaşacak ve diğer OECD ülkeleri araştırma yatırımlarını artıracak.

Bu önceliğe karşı, bazıları finansman ve kaynak tabanı üzerinde artan baskıyı tespit ediyor. Bir dereceye kadar, bu baskılar, kamu parası üzerindeki rekabet eden taleplerden kaynaklanabilir. 1980’ler ve 90’lardaki yüksek öğretim politikaları, hem artan okullaşma hem de araştırma çalışmalarıyla baş etmek zorunda kaldı.

Artan öğrenci sayısı, üniversitelerin net bütçesinde karşılık gelen artışlar olmadan emildiğinden, araştırma, kalite ve üretkenliği sürdürmek için ihtiyaç duyulan finansmanı sağlayamadı. Bu görüşe göre, bütçeler daha hızlı büyümedikçe veya verimlilik artmadıkça yüksek kaliteli araştırmalar risk altındadır. Argümanlar genellikle, temel maliyetlerle ilgili olarak araştırma finansmanı ve öğretim finansmanının ayrı evrimini dikkatli bir şekilde incelemez.

Ayrıca, araştırma önceliği, araştırmanın en iyi nasıl organize edildiği ve peyzajın nasıl değiştirilmesi gerektiği konusunda daha geniş bir tartışmaya yol açar. Bireysel araştırma alanları için maliyetler artma eğiliminde olduğundan, kaliteyi sürdürmek için daha büyük birimler veya konsorsiyumlar seçenekler olarak ortaya çıkmaktadır. Araştırmada artan uzmanlaşma aynı zamanda ağların geliştirilmesine de yön vermektedir. Bu süreçte, bireysel üniversitenin araştırmadaki geleneksel rolüne ciddi şekilde meydan okunuyor gibi görünüyor.

İyi finanse edilmiş ölçekli üniversiteler bile, belirli alanlarda yalnızca birkaç kendi kendini idame ettiren en iyi araştırma ekibine fırsatlar sunar. Bu, üniversiteleri kaynaklarını bu seçilmiş alanlara yoğunlaştırmaya, diğer kurumlarla yakın ilişkiler kurmaya ve bazı alanlardan vazgeçmeye zorlamaktadır. Tüm yükseköğretim kurumları, öncelikli alanları seçmeye, profil geliştirmeye, niş aramaya ve üretken ağlar kurmaya daha fazla odaklanmalıdır.

The post Reformlar – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).