18-24 yaşındakilerin katılımındaki düşüş sadece demografik özelliklerden değil, aynı zamanda öğrencilerin orta öğretimi tamamlayamamasından da kaynaklanmaktadır. Orta öğretimdeki başarı oranları daha yüksek olsaydı ve daha fazla öğrenci geçtiyse, yaş grubundaki genel sayıların düşmesini telafi etmek için fazlasıyla yeterli ek öğrenci olması muhtemeldir.

Bununla birlikte, katılım, ilerleme ve başarı oranlarını iyileştirmek için Portekiz orta öğretim sisteminin endişe verici iki yönünü temelden değiştirmek gerekecektir: aşırı akademik yönelimi, daha mesleki bir yönelimden ve öğrenmeye yönelik pratik bir yaklaşımdan yararlanabilecek öğrencilerin dezavantajına; ve çeşitli öğrenicilerin gelişimsel ihtiyaçlarını göz ardı ederek beklenen performans normlarını karşılamayan başarısız öğrenciler kültürü vardır.

Uygun şekilde yapılandırılmış yüksek öğretime erişimden yararlanabilecek ve daha fazla katılımları yüksek öğretim hizmetlerine yönelik genel talebi artırabilecek başka yaş grupları da vardır. Yetişkinler için örgün ve yaygın öğrenme fırsatlarının sağlanmasına daha fazla dikkat edilmesi gerekmektedir. Bu, yeni öğrenme desteği biçimleri ve öğrenenler için uygun olan zaman ve yerlerde uygun eğitim ve öğretimin yeni biçimlerini gerektirmektedir.

Hükümetin Yeni Fırsatlar programı, daha geniş bir öğrenci yelpazesini çekme ve onların değişen ihtiyaçlarını yenilikçi yollarla karşılama ihtiyacının farkındadır. Başlangıç ​​mesleki eğitim kursları için çifte sertifikasyon (genel ve profesyonel) stratejileri; 2010 yılına kadar lise öğrencilerine sunulan teknolojik programların oranında %22’den %50’ye artış; ve genel, teknik ve profesyonel akışlar arasında köprülerdir.

Bu önlemler, lise eğitimini daha çekici ve ihtiyaçları geçmişte yeterince tanınmayan gençler için daha uygun hale getirmeye yardımcı olmalıdır. Önlemler, teknik beceri seçeneklerine ilişkin görünüşte yaygın olarak kabul edilen algıyı, geçerli bir seçimden ziyade akademik başarısızlığın bir yedeği olarak değiştirmeyi ve sosyal değeri olan teknik kariyerler için itibar inşa etmeyi gerektiriyor.

Buna ek olarak, 1999 yılında başlatılan başarılı Beceri Tanıma, Doğrulama ve Sertifikasyon süreçlerine dayalı olarak, mevcut 1 milyon çalışanı beş yıl boyunca kaliteli eğitime dahil etmek amacıyla işgücü için yeni eğitim programları geliştirilecektir.

Portekiz Teknolojik Planı ayrıca, yaşam boyu öğrenmeye katılımı 2010 yılına kadar nüfusun %4,8’inden %12,5’ine yükseltme hedefi belirlemiştir. Bu değişiklikler, HEI’lere farklı bir öğrenci grubunu çeken programlar geliştirme fırsatları sunar; politeknik sektörünün bu girişimlere dahil edilmesi arzu edilir ve uygun olacaktır.

İşgücü Piyasaları ve Yüksek Öğrenim

2006 yılında, istihdam edilen nüfusun %14’ü yüksek öğrenim derecesine sahipti. Portekiz Teknolojik Planı’nın 2010 yılı için %15’lik hedefi aşılmış olabilir. Lisans mezunlarının toplam yeni girenlerin payı olarak işgücü piyasasına akışı 1992’de %2’den 2002’de %11’e yükselmiştir. 20-23 ve 23-26 yaş grupları için mezunlar sırasıyla %47 ve %40’tır. 2003 yılında yeni girenlerin sayısı önemlidir.

Bazı görüşler, Portekiz’in artık işgücü piyasasına derece mezunları sağlamaya başladığını ileri sürdü. Diğerleri, mezunların işgücü piyasası ihtiyaçlarına uyumunun optimalden daha az olduğu yorumunu yaptı. Bazıları, mezun işgücü arzı ve talebi arasında denge sorunları olduğunu, ancak bu sorunların niceliksel olmaktan çok niteliksel olduğunu belirtti.

2000 ve 2005 yılları arasında, yüksek öğrenim derecesine sahip kişilerin sayısı 472 000’den 687 000’e veya yılda ortalama %9’a çıkmıştır. Dönem boyunca toplam istihdamda bir daralma olmasına rağmen, mezunların artan çıktısı işgücü piyasasına emildi. 2005 yılında 46 200 kayıtlı işsiz mezun vardı.

Bu sayı, mali ve demografik baskılar nedeniyle yapılan kesintilerin ardından kamu hizmeti pozisyonları (özellikle öğretmenler) için mezun olanları içerir. Mezun işsizliğindeki mütevazı artış, mezun arzıyla ilgili sorunlardan ziyade işgücü piyasasının talep tarafındaki sorunları yansıtıyor.

türkiye’de işgücü piyasası
türkiye’de işgücü piyasası sorunları ve çözüm önerileri
tüik işgücü istatistikleri, 2021
türkiye’de çalışan nüfusun sektörel dağılımı 2021
Nitelikli işgücü nedir
Toplam işgücü nasıl hesaplanır
Türkiye işgücü piyasası Özellikleri
Yıllara göre İşsizlik Oranları grafik

Mezunlar arasında işsizlik oranı (%6,3) ortalama orandan (%7,6) ve daha düşük niteliklere sahip kişilerden (%8,0 orta öğretim, %7,8 temel eğitim) daha düşüktür (Çalışma Bakanlığı, 2006). Mezunlar için ortalama işsizlik süresi (8 ay), ulusal ortalama süreden (15 ay) çok daha düşüktür.

Mezunlar, mezun olmayanlara göre genellikle daha hızlı işgücü piyasası emilimi oranlarına, daha kısa işsizlik dönemlerine ve daha yüksek gelirlere sahiptir. 2003 yılında mezunların kazançları, ortalama kazançların 2.3 katı ve en az eğitimli çalışanların 3.4 katıydı. Lisansüstü fazla arz konusunda belirgin bir sorun yoktur.

Uygun mezunların işgücü piyasası gereksinimlerine uygunluğu sorunu daha karmaşıktır. Portekiz Teknolojik Planı, bilim ve teknolojideki mezunların (20-29 yaş arası) sayısını şu anda 8.2’den 1000 kişi başına 12’ye yükseltme hedefi belirlemiştir. Bu hedef, Portekiz’in bir sonraki ekonomik büyüme dalgasına güç verebilecek bilim ve teknoloji alanlarında nispeten düşük beceri oluşturma oranlarına sahip olduğu endişesini yansıtıyor.

1994 ve 2004 yılları arasında özel sektörde istihdama giren yükseköğretim mezunlarının kompozisyonundaki değişimleri çalışma alanına göre göstermektedir. Mühendislik ve doğa bilimleri mezunlarının payı 2,6 puan düşerek %25.1’den %22.5’e düştü periyot. Ancak, gösterilen toplam yükseköğretim kayıtlarının bileşimindeki son eğilimler, hükümet politikasının istenen yönleriyle daha tutarlıdır.

Tablolar hakkında üç gözlem yapılabilir. Birincisi, Portekiz sisteminin, tıpta ve tıpla ilgili diğer programlarda katı bir şekilde uygulanan sayısal maddeye rağmen, zaman içinde eğitim alanına göre öğrenci kayıtları açısından katı görünmemesidir. İkinci gözlem, sanat ve sosyal bilimlerdeki okullaşma paylarındaki düşüşlerin, kısmen, dönem boyunca özel hizmet sağlayıcı tekliflerinin geri çekilmesini yansıttığıdır.

Yani, görünen sistem esnekliği, sözleşme yapan özel bir alt sistemi yansıtır. Bilinmeyen şey, görünen kaymaların öğrenci talebindeki, sağlayıcı tekliflerindeki, işgücü piyasası koşullarındaki veya tüm bu faktörlerin bazı kombinasyonlarındaki değişiklikleri ne ölçüde yansıttığıdır. Tarımda kayıt ve mezunlardaki düşüşün, öğrenci eksikliğine rağmen birçok kurumun tarım dersleri vermeye devam ettiği göz önüne alındığında, sağlayıcı yapılarından daha fazla işgücü piyasası değişikliklerini yansıtması muhtemeldir.

Diğer değişimler muhtemelen yüksek öğrenim kayıtlarının feminizasyonunu yansıtıyor; büyük oranlarda kadınlar beşeri bilimler ve sosyal bilimler, eğitim ve sağlık bilimleri ve ortaokullarda matematik ve fen bilimlerine öğrencilerin hazırlanmasındaki ilgili eksiklikler vardır.

Üçüncü gözlem, Portekiz ekonomisinin değişen yapısıyla tutarlı olarak, öğrencilerin ve mezunların önemli ve artan bir oranının hizmet sektörü işlerine yöneldiğidir. 2000 yılında özel istihdama giren mezunların sadece %15’i imalat sanayinde ve %1’den azı birincil sanayide iş buldu. Mezun işgücü arzının işgücü piyasası gereksinimleriyle belirgin bir brüt uyumsuzluğu yoktur.

The post İşgücü Piyasaları ve Yüksek Öğrenim – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Demografik eğilimlerle karşı karşıya kalan Tayland’ın, üretkenliği artırmak ve büyümeyi sürdürmek için nüfusunun beceri düzeylerini yükseltmesi ve komşu ülkelerden daha yüksek vasıflı işgücü çekmesi gerekecek. Ancak, siyasi değişimler ve bölge genelindeki işgücü talebindeki artış, göç oranlarını yavaşlattı.

Tayland’ın 2012’deki net göçünün, net göçün kabaca 1,1 milyon olduğu 2002 yılına göre önemli bir düşüşle 100.000 olduğu tahmin edildi. Bu rakamlar, son on yılda Tayland’a sadece daha az göçmen geldiğini değil, aynı zamanda daha fazla Taylandlının göç ettiğini ve ülkenin yetenek havuzunu daha da tükettiğini gösteriyor.

Tayland Ulusal Ekonomik ve Sosyal Kalkınma Kurulu Ofisi, 2015 yılında yaklaşık 4 milyon işçilik bir işgücü açığı öngördü. Önümüzdeki on yıl boyunca bu açığın 5,4 milyona ulaşması bekleniyor. Tayland’ın mevcut düşük ücretli göçmen istihdamı modelinin, büyüyen bir işgücü kıtlığını yeterince ele alması pek olası değildir. Tayland hükümeti ve işletme sahiplerinin bu nedenle göçmen işçiler için ücret seviyelerini yükseltmeyi veya daha teknoloji odaklı ve yüksek katma değerli üretime yönelik faaliyetleri yeniden yapılandırmayı ve Tayland’ın insan sermayesini yükseltmenin önemini daha da vurgulamayı düşünmeleri gerekecek.

Ekonomi ve Toplum

Tayland, bir nesilden daha kısa bir sürede düşük gelirli bir ülkeden üst-orta gelir statüsüne yükseldi. 1985 ve 1995 yılları arasında Tayland, yılda ortalama %8-9 büyüme oranıyla dünyanın en hızlı büyüyen ekonomilerinden biriydi. Bununla birlikte, 1997-98 “Asya krizi”nden sonra kayda değer bir toparlanmaya rağmen, büyük ölçüde küresel mali krizin etkileri ve 2010 ve 2013 yıllarında iç siyasi belirsizliğin etkisi nedeniyle ekonomik büyüme daha sonra yavaşlamıştır. 

Belirsizlik Tayland’ın büyüme beklentilerini etkilemeye devam ediyor. OECD, 2016-20 yılları için yılda ortalama %3,6 büyüme öngörüyor ve bu tahmin, ülkenin gelecekteki ekonomik yol haritasını çevreleyen risklerin yanı sıra zayıf üretkenlik ve becerilerle ilgili endişelerden de etkileniyor. Hala oldukça güçlü olmakla birlikte, Tayland insan sermayesi tabanını önemli ölçüde güçlendiremezse, büyüme diğer büyük ASEAN ekonomilerindeki seviyelerin önemli ölçüde altında olacaktır.

Geçmişteki ekonomik büyüme, yoksulluğun önemli ölçüde azalmasına ve önemli toplumsal kazanımlara katkıda bulunmuştur. Toplu olarak, Tayland, ilköğretime neredeyse evrensel erişimin sağlanması da dahil olmak üzere 2015 için belirlenen Birleşmiş Milletler Binyıl Kalkınma Hedeflerinin çoğunu karşıladı. Son on yılda yoksulluk, 2000 yılındaki %42.6’lık zirveden 2012’de yaklaşık %12.6’ya düşürülmüştür.

Anne ve beş yaş altı ölüm oranları büyük ölçüde azaldı. Temiz suya erişim hem kentsel hem de kırsal alanlarda arttı ve artık evrensele yakın. Sanitasyona erişim de iyileşmiş ve kızların okula kaydolması da dahil olmak üzere diğer alanlarda kazanımlara katkıda bulunmuştur.

Bununla birlikte, ilerleme herkese eşit şekilde fayda sağlamadı ve kırsal kuzeydoğu, uzak kuzey ve uzak güney bölgelerinin yoksulluğu azaltma ve diğer Binyıl Kalkınma Hedeflerini karşılama açısından diğer bölgelerin gerisinde kalmasıyla iller arasında önemli farklılıklar devam ediyor. Gini katsayısı 2000’de 0,43’ten 2010’da 0,39’a düşmesine rağmen, eşitsizlik ülke için büyük bir zorluk olmaya devam ediyor. Taylandlıların en zengin %20’si 2010 yılında gelirin kabaca %50’sini alırken, en yoksul %20’si sadece %7’sini aldı.

Thailand
Tayland Kralı
Demografik geçiş teorisi
2013 yılı ILO verilerine göre dünyada kadınların işgücüne katılma oranı nedir
Demografik geçiş modeli
Türkiye işgücü piyasası Özellikleri
türkiye’de işgücü piyasası
Tayland ekonomisi

Bu oranlar 2002’den bu yana çok az değişti (Dünya Bankası, 2010). Yoksulluk, ülkedeki 7,3 milyon yoksulun yaklaşık %80’inin yaşadığı kırsal alanlarda giderek daha fazla yoğunlaşıyor (Dünya Bankası, 2013). Bu raporun da gösterdiği gibi, eğitim sisteminde bu tür eşitsizlikler yeniden üretiliyor ve bu eşitsizliklerin üstesinden gelmeye yardımcı olmaktan çok onları güçlendirme eğilimindedir.

Tayland, özellikle Güneydoğu Asya’daki düşük ücretli ulusların artan baskısı altında olduğu için, ihracatta rekabet gücünü sürdürmede zorluklarla karşı karşıya. Dünya Ekonomik Forumu’nun 2014-2015 Küresel Rekabet Edebilirlik Raporu, Tayland’ı genel küresel rekabet gücü açısından 144 ülke arasında 31. sırada yer alıyor. Bu, Singapur ve Malezya’nın çok altında ve Endonezya ve Filipinler hızla yetişiyor.

İlköğretime katılım oranları yüksek olmasına rağmen, Tayland’ın eğitim sisteminin kalitesi diğer ASEAN ülkelerinin çoğundan daha düşük sırada yer almaktadır. Ülkenin gelecekteki konumu, 70. sırada yer alan inovasyon kapasitesi tarafından da tehdit ediliyor.

Tayland’ın 2009 yılında araştırma ve geliştirmeye (GERD) brüt harcaması, bölgedeki en düşük harcama seviyelerinden biri olan gayri safi yurtiçi hasılanın (GSYİH) %0,25’iydi. Yenilik ve yükseltme için özel sektördeki düşük talep, Tayland’ın beyin göçüne ve beceri uyumsuzluklarına katkıda bulunarak büyüme beklentilerini kısıtlıyor.

Pek çok gelişmekte olan ekonomi gibi, Tayland da daha yüksek kaliteli işler yaratma ve daha yüksek beceriler için daha fazla talebi teşvik etme zorluğuyla karşı karşıya. Tayland ekonomisi, dünyadaki en düşük oranlardan biri olan %1’den daha az resmi işsizlik oranı ile karakterize edilse de, işgücü piyasasında birkaç zayıflık belirtisi var.

Katılım oranları, özellikle kadınlar için düşüktür: Erkeklerin %79’una kıyasla, 15 yaş ve üstü kadınların yalnızca %62’si işgücü piyasasına katılmaktadır. İşçilerin büyük bir kısmı emek yoğun faaliyetlerde istihdam edilmektedir: istihdamın tarımdan sanayiye kayması durmuştur. Endonezya’da %34 ve Malezya’da sadece %13’e kıyasla tarım hala işgücünün %40’ını istihdam ediyor.

Serbest meslek veya katkıda bulunan aile üyeleri tarafından yapılan işler olarak tanımlanan savunmasız istihdamda çalışanların payı, Tayland’da 2013’te erkeklerde %54 ve kadınlarda %57’nin üzerinde yüksek olmaya devam ediyor. Kayıt dışı istihdam, özellikle genç Taylandlılar arasında daha da yüksektir.

Gençlerin ücretsiz aile işlerine girmeleri ve okuldan işe geçiş sırasında geçici veya geçici istihdam dönemleriyle karşılaşmaları muhtemeldir. Bu tür yüksek kayıt dışılık seviyeleri, hem ekonomik hem de eğitimsel gelişmeyi kısıtlamakta, düşük beceriler, düşük talep ve düşük üretkenlik gibi olumsuz bir döngü yaratmaktadır. Eğitim düzeyi de işsizliği etkiler; İşsizlik oranları ortaokul mezunlarına kıyasla sadece ilköğretimi olan bireylerde neredeyse iki kat daha yüksektir.

The post Demografik Eğilimler – Tayland’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Hollanda’nın “insan sermayesi” ve “eğitim” alanındaki konumu, diğer uluslararası sıralamalarda çok daha az elverişlidir. Durum ne olursa olsun, ekonomik büyümenin önemli bir bölümünün işgücünün bilgi ve becerilerinden kaynaklandığı artık daha iyi anlaşılan bir gerçektir.

Emek, doğa ve sermaye gibi geleneksel üretim faktörlerinin yanı sıra mesleki bilgi de önemli bir üretim faktörü haline gelmiştir; Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemi, aracılık becerileri üretimi ile ulusal ekonominin artan taleplerini karşılamak zorundadır.

Hollanda’da Mesleki Eğitim ve Öğretim eğitimi, orta öğretimin ikinci aşamasının bir parçasıdır. Bu eğitim türü hem sosyal hem de ekonomik olarak kilit bir işlevi yerine getirir. Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemi, özel sektör ve kamu sektöründeki birçok meslek için birincil insan sermayesi sağlayıcısıdır.

Hemşirelik personeli, metal işçileri, masaüstü yayıncıları, kuaförler, muhasebeciler, inşaat işçileri, sekreterler vb. tarafından mesleki orta öğretimin üst kademesinde edinilen uzmanlık, bir başka deyişle Hollanda’daki üretim ve hizmet endüstrisinin belkemiğidir.

Bu eğitim biçimine yapılan kamu yatırımı 3,8 milyar Euro’dur; ayrıca çırakların rehberliği için özel katkılar şu anda 1,7 milyar Euro’dur (veriler Merkezi İstatistik Bürosu, 2015). Dolayısıyla, bu becerilerin gelişimi Hollanda hükümeti ve endüstrileri tarafından güçlü bir şekilde desteklenmektedir.

Birçok uluslararası standarttan bakıldığında, Hollanda ekonomisi 2008–20015 arasındaki derin ekonomik krize rağmen önemli ölçüde olumlu bir ekonomik görünüm sergilemektedir. İstihdam seviyeleri hala yüksek ve (genç) işsizliği uluslararası standartlara göre nispeten düşük. İşgücünün yaşlanması, muhtemelen önümüzdeki yıllarda vasıflı işgücü için yeni taleplere yol açacaktır.

Birçok sosyal-kültürel gösterge, uluslararası refah ve refah standartlarına göre yüksek puanlar almaktadır. Ancak sosyo-ekonomik gelişme açısından Hollanda, mali ve ekonomik belirsizliklerin ardından devlet açıklarının azaltılması, şirketlerin yeniden yapılandırılması gibi özel zorluklarla derinden mücadele eden birçok Batılı ülke gibidir.

Göç, entegrasyon ve katılımla ilgili sosyal-kültürel sorunlar var. Bu sorunlar, uzun vadede Hollanda ekonomisinin geleceğini de garanti edecek olan “dayanıklı bilgi ekonomisi” olarak çerçevelenen bir şeyin geliştirilmesi arayışına katkıda bulunuyor.

Mesleki eğitimin dönüşümü ve yeniden tasarımı bu bağlamda ele alınmaktadır. Bu, tutarlılık için rekabet eden üç politika alanında gerçekleşir: (1) mesleki eğitim, (2) işgücü piyasası ve (3) yenilik.

Türkiye işgücü piyasası Özellikleri
türkiye’de işgücü piyasası
Kurumsal işgücü piyasası
Emek piyasası Nedir
2013 yılı ILO verilerine göre dünyada kadınların işgücüne katılma oranı nedir
İdeal işgücü piyasası özellikleri
Emek piyasası özellikleri
İçsel işgücü piyasası özellikleri

Alan 1: Mesleki Eğitim

Mesleki Eğitim ve Öğretim sisteminde yenilik ve bilgi ile ilgili endişeler 30 yıldan daha eskiye dayanmaktadır. Wagner Danışma Komitesi (1981) yeni bir sanayi politikasını savunduğundan ve Rauwenhof Danışma Komitesi (1989) ortak yapım için tartıştığından beri, Hollanda’da mesleki eğitim ve iş birlikleri arasındaki işbirliğinin önemine çok dikkat ediliyor. ‘işe özgü’ niteliklerin üretimi içindir.

1996 tarihli Mesleki Eğitim Yasası üç yönlü bir hedef belirledi: (1) gençleri bir iş için eğitmek, (2) onları daha ileri eğitime hazırlamak ve (3) onları toplumun üyeleri olarak sosyalleştirmek. 1996 yılından itibaren ROC’nin kurulması da bu amaçla başlatıldı, kavram kısa ve uzun vadeli farklı mesleki eğitim biçimlerini fiziksel olarak tek bir çatı altında bir araya getirmekti.

Buradaki fikir, hem ilk eğitim alanında hem de işçilerin ve iş arayanların yeniden eğitim ve sürekli eğitimi açısından eğitim ve işgücü piyasası arasındaki bağlantıyı bu şekilde geliştirmekti. Yönetişiminde, organize sermaye ve emeğin ihtiyaçlarının karşılanmasına önemli bir rol verildi.

Sosyal ortaklar (işveren dernekleri ve sendikalar), niteliklerin ve sınav kriterlerinin tanımlanmasında yer alan Mesleki Eğitim ve Öğretim okulları ile birliktedir. Ayrıca, çırakların iş başında öğrenme yükümlülüklerini yerine getirdikleri toplam 230.000 şirketin tanınmasından ve kalite güvencesinden müşterek olarak sorumludurlar. Böylece, Mesleki Eğitim ve Öğretim sistemi içinde işgücü piyasasının temsilcileri için kurumsal bir konum garanti edilmiştir.

Alan 2: İşgücü Piyasası

Mesleki eğitimle ilgili ikinci bir kurumsal alan, tamamen sosyal ortakların ayrıcalıklarına ait olan işgücü piyasası politikası ve çalışma koşulları alanıdır. Son otuz yılda (1982’deki ünlü Wassenaar anlaşmasından sonra), işgücü piyasası yönetişimi bir ademi merkeziyetçilik ve ince ayar sürecinden geçmiştir, işverenlerin ve sendikaların istihdam koşullarını giderek ademi merkeziyetçi bir düzeyde müzakere ettiği bir “koordineli ademi merkeziyetçilik” girişimi olmuştur. 

Ampirik olarak, Hollanda işgücü piyasasına katılım önemli ölçüde artarak 8 milyon kişilik aktif bir işgücüne ulaşmıştır. 2015’te Hollanda’da Büyük Durgunluk denilen şeyin sonunda, bunların yaklaşık %11’i işsizdi ve işsizlik, her şeyden önce başlangıç ​​yeterliliği olmayan (en azından MBO-2) bu kişiler ve okulu bırakanlar için yoğunlaştı. ) işgücü piyasası içindir.

Buna ek olarak, işgücünün yaklaşık %23’ü esnek istihdam koşullarında çalışmaktadır, bu nedenle gençler normal olarak kariyerlerine belirsiz iş olanaklarıyla başlamaktadır. Sosyal ortaklar, iki taraflı Çalışma Vakfı ve Lahey’deki üç taraflı Sosyal-Ekonomik Konsey gibi geleneksel forumlarında hükümete tavsiyelerde bulunur.

İşverenler ve sendikalar, hem sektör düzeyinde (yaklaşık 200 sözleşme) hem de çalışma koşullarını, çalışma saatlerini, ek sosyal güvenliği ve çalışma ve bakım düzenlemelerini tanımlayan toplu sözleşmeler üzerinde müzakere ederek ulusal politika hedeflerinin uygulanmasına aktif olarak katılırlar. şirket düzeyindedir (yaklaşık 800 anlaşma).

1980’lerden bu yana, Hollanda’daki toplu iş pazarlığı, sektör eğitim fonları (O&O-fondsen) biçiminde sektöre özel eğitim anlaşmalarını içermektedir. Eğitim sözleşmeleri, toplu iş sözleşmelerinin hükümlerinde tanımlanır ve bu sektör eğitim fonlarının idaresi tarafından yürütülür.

Bu eğitim fonlarının kurulları, bu fonların politikalarını belirleyen sendika ve işveren örgütlerinin temsilcilerinden oluşmaktadır. Bu fonların rolü, bireysel sektörler için büyük ölçüde değişmektedir. Mevcut Kabine (2012’de kurulan liberal VVD ve sosyal demokrat İşçi Partisi koalisyonu), toplu pazarlıkla ilgili olarak, hükümet ve işletmeler arasında ortak finansmana dayalı hem sektörel hem de bölgesel Yatırım fonlarının aracını tanıttı.

Halihazırda, yaklaşık 77 sektör ve bölge, birçoğu iş temelli Mesleki Eğitim ve Öğretim programlarının iyileştirilmesine yönelik programları içeren bir yatırım planı taslağı hazırlamıştır (genel olarak bu planların toplam bütçesi sektörler tarafından ödenir ve 300 Milyon Euro da sektörler tarafından ödenir).

The post İşgücü Piyasası – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İspanya’daki bu gerçek, işgücü piyasasında yukarıda bahsedilen artan istikrarsızlıktan yalıtılamaz, çünkü işsizliğin azaltılması, işçi haklarının teşvik edilmesi ve çalışanların genel koşullarının iyileştirilmesi gerçek bir sosyal öncelik olmadığında, bunu yapmak çok zor görünüyor. eğitimlerine gerçek ilgi göstermeleri veya CVET yoluyla şirketlerin üretkenliğini artırmayı ciddi olarak düşünmeleri gerekir.

Ayrıca, İspanya işgücü piyasasının en büyük bölümünü kendi hesabına çalışan işçiler ve KOBİ’ler oluşturmasına rağmen, CVET ile ilgili olarak en düşük kapsama oranına sahiptirler.

2016 yılında, mikro ölçekli şirketlerin yalnızca %18,5’i (1-9 çalışan) CVET eylemlerine dahil olmuştur, bu rakamlar küçük ölçekli şirketler (10-49 çalışan) için %51.2, orta ölçekli işletmeler (50-249) için %81,2’dir. çalışanları) ve %93’ü büyük şirketler için (250 veya daha fazla çalışan) vardır.

2013’ten bu yana yaşanan evrimi analiz edersek, mikro ölçekli şirketlerin CVET’e katılımlarını nispeten kısa bir sürede nasıl radikal bir şekilde azalttığını görebiliriz : 2013’te İspanyol mikro şirketlerinin %26’sı CVET’e katıldı, 2016’da sadece %18,5’i katıldı.

CVET’e katılımdaki bu düşüş küçük şirketleri de etkiliyor çünkü 2013’te %58,3’ü CVET’e katılırken, 2016’da sadece %51,2’si katıldı. Ancak orta ve büyük ölçekli şirketler, CVET’e katılımlarıyla ilgili olarak daha istikrarlıdır ve bu katılım küçük şirketlere göre çok daha yüksektir. Aslında orta ve büyük şirketlerde CVET’e katılım yıllar itibariyle %81,2’den %93,7’ye kadar değişmektedir.

Ekonomik sektörle ilgili olarak, İspanya’da eğitim faaliyetlerinde yer alan çalışanların yarısından fazlası diğer hizmetler olarak bilinen alanlarda yer almaktadır9—2016 yılında istihdam edilenlerin %51,4’ü bu kategoriye yerleştirilmiştir—onu sanayi (%19,2) ve ticaret izlemektedir. FUNDAE (2017a) tarafından yapılan araştırmaya göre (%15,9) ve otel endüstrisi (%7,3). Bununla birlikte, inşaat ve tarım sektörleri, eğitim faaliyetlerine katılan kişi sayısı açısından en düşük sonuçları elde etmektedir.

Şirketler tarafından düzenlenen eğitim faaliyetlerinde yer alan çalışan sayısı ile ilgili olarak, İspanya’da istihdam edilen toplam işçi sayısına göre yüzde 2016’da %30,9’dur ve bu toplam 3.766.997 kişiye eşittir.

Bu, yaşanan bütçe kısıtlamalarına rağmen, CVET eylemlerinde yer alan eğitimli çalışan sayısının 2008’den günümüze kadar giderek arttığı anlamına gelmektedir (Idem). Bu rakamları Eurostat (2018b) tarafından CVET kurslarına katılanlar hakkında elde edilenlerle karşılaştırırsak, AB-28’de bu sayının İspanya’dan daha yüksek (%49.4) olduğunu, ancak farklılıkların vakadaki kadar belirgin olmadığını gözlemliyoruz. CVET sağlayan şirketlerin yüzdesi önemlidir.

Türkiye işgücü piyasası Özellikleri
türkiye’de işgücü piyasası
Dünya işgücü piyasasının özellikleri
türkiye’de işgücü piyasası ve işsizlik
İkili işgücü piyasası Nedir
Güdümlü işgücü piyasası
2013 yılı ILO verilerine göre dünyada kadınların işgücüne katılma oranı nedir
İkincil işgücü piyasası nedir

Adecco (2014), İspanyol CVET sisteminin hedeflendiği çalışan bireylerin türü ile ilgili olarak, eğitim eylemlerinin en büyük bölümünün işçilere ve teknik personele, ardından orta yönetim ve idari personele yönelik olduğunu ve, son olarak, CEO’lar.

CVET’in finansmanı ile ilgili olarak, tanıtım ilkesine göre yönetilen ve bu nedenle kamu tarafından bilinen kamu finansmanından farklı olarak, özel finansmanın (şirketlerin CVET’in gelişimine katkıları) daha zor olduğunu belirtmek gerekir. kayıt olun ve bu nedenle kesin bir şekilde sayın. Ancak, FUNDAE’ye (2017a) göre Kamu İdaresi, 2016 yılında CVET’i finanse etmek için toplam 1.166 milyon Euro yatırım yapmıştır.

Aynı yıl, başka bir FUNDAE raporuna göre (2017b) şirketler toplam 694,6 milyon Euro yatırım yaptı. Bu verilere göre, İspanyol şirketleri 2016 yılında CVET’in toplam maliyetinin %37,3’ünü finanse ederken, geri kalan %62,7’sini Kamu Yönetimi finanse etmiştir.

2008-2016 döneminde CVET’e yapılan ulusal yatırımla ilgili olarak, istihdam edilen kişilerin eğitimine yönelik toplam 1.545 milyar Euro’luk bütçenin 2010 yılında zirveye ulaştığını belirtmekte fayda var.

Ancak, bu bütçe 2012 yılına kadar 951 milyon Euro’ya düşmüş, 2013 ve 2014’te benzer rakamlarda kalmış ve 2015 ve 2016’ya kadar kısmen toparlanamayarak sırasıyla 1.069 ve 1.166 milyar Euro’luk bir kamu yatırımı olmuştur. Bu kısmi toparlanma, Avrupa Konseyi Tavsiyesi uyarınca teşvik edilen Gençlik Garanti Programından sağlanan fonların bütçeye dahil edilmesinden kaynaklandı.

Ancak bahsettiğimiz dönemdeki bütçe gelişimini detaylı olarak incelersek, 2012 yılından bu yana kamu yatırımlarında yaşanan sınırlamalara rağmen en çok etkilenen kategorilerin ulusal ve özerk eğitim çağrıları ve kamu yoluyla sağlanan finansman olduğunu doğrulayabiliriz.

Bu arada, şirket ikramiyelerine tahsis edilen fonlar 2008’den günümüze artarak devam etti, 2008’de 431,4 milyon Euro’dan 2016’da 610 milyon Euro’ya yükseldi.

Bununla bağlantılı olarak, ülkemizde çalışan işçiler için CVET eylemlerine özel yatırımda da bir azalma olmuştur: Adecco’ya (2014) göre, İspanyol şirketlerinin yaklaşık %60’ı eğitim faaliyetlerine yatırımlarını azaltmıştır. Buna rağmen, birçok çalışmanın da gösterdiği gibi, çalışanlarının eğitimine verdikleri stratejik önem yüksektir.

 İspanya’da CVET’in İçeriği ve Pedagojileri

FUNDAE (2017a), şirketler tarafından sunulan eğitimin içeriğiyle ilgili olarak, bölgesel düzeyde gerçekleştirilen diğer araştırmaların ulaştığı bulgularla kısmen örtüşen genel bir genel bakış da sunmaktadır.

Böylece 2016 yılında geliştirilen eğitim faaliyetlerinin çoğunun Yönetim ve Yönetim (%26,1) ile nasıl bağlantılı olduğunu, ardından Güvenlik ve Çevre (%20,2) ve Ticaret ve Pazarlama (%10,9) izlediğini görmek mümkündür. Dördüncü sırada (%9,3), diğer girişimlerin yanı sıra dil öğretimi veya profesyonel sektörle bağlantılı farklı yasal süreçleri içeren tamamlayıcı eğitim olarak sınıflandırılan eylemleri bulabiliriz.

İspanya’daki eğitim eylemlerinin doğasıyla ilgili olarak, yüz yüze eğitim, diğer türlerin (karma öğrenme veya e-öğrenme gibi) üzerinde öne çıkan bir yöntemdir, çünkü Randstad araştırmasına (2014) göre, katılımcıların %97’si yaklaşılan tüm şirketler bu tür eğitimleri en yaygın olarak belirtmektedir.

Bu gerçek, özellikle İspanya’nın bir bölgesine odaklanan başka bir çalışmanın (Barreira Cerqueiras 2015) sonuçlarıyla uyumludur. Yüz yüze eğitimin baskın bir modalite olarak bu tercihi, Kamu Yönetimi tarafından yürütülen izleme ve kontrol süreçlerinin artan önemi ile ilgili olabilir. Bununla birlikte, sürekli eğitimde saha dışı eğitim de mevcuttur, ancak çok daha küçük bir dereceye kadardır.

Öte yandan İspanyol şirketleri genel olarak eğitimi rekabet gücünü artırmak için stratejik bir araç olarak algıladıklarını söylüyor. Bununla birlikte, birçoğunun şirket içinde eğitim planlaması ve yönetiminden özel olarak sorumlu özel eğitim yöneticileri yoktur.

Bu, aynı çalışma tarafından, 3 iç eğitim yöneticisinden 1’inin (şirketler içindeki) yetenek ve iç bilgiyi yönetmek için gerçek bir eğitime sahip olmadığını belirttiğinde kanıtlanmıştır. Bu, İspanyol şirketlerinin, özellikle sanayi sektöründe en çok kiralanan hizmetler olan eğitim faaliyetleri, doğrudan öğretim ve vergi ikramiye yönetimi için dış kaynak kullanımını artırmalarını kısmen açıklayabilir.

The post İşgücü Piyasası – İspanya’da Eğitim Sistemi– Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).