Bu, özellikle stüdyolarını birkaç manastır arasında değiştiren Dominikliler için geçerliydi. Düzenlemeler de yıldan yıla önemli ölçüde değişebilir. Eyaletin dört bir yanından öğrencileri çeken Studia Özel Theologiae’de, okullar ek öğretim görevlileri ve bir biblicus, sentenciarius ve magister studentium içerebilir.

Örneğin 1396 ile 1401 yılları arasında Regensburg’daki Dominik manastırı bir magister studentium, bir sentenciarius ve teolojik dersler ve tartışmalar düzenlemekle yükümlü olan bir lector Principalis ile övünüyordu. 1440’ta Rosenheim’lı Peter, manastıra biblicus imleci olarak hizmet etti.

Latince terimlerin Almanca’ya ve daha az sıklıkla Almanca terimlerin Latince’ye çevrilmesi, ek bir karmaşıklık katmanı ekler. Alman kaynakları genellikle scolasticus’u obrister Schulmeister veya basitçe Schulmeister olarak yorumladı. Bununla birlikte, Schulmeister, bir scolastikusun astlarını, şehir okullarının müdürlerini ve özel öğretim görevlilerini de ifade edebilir.

Schulmeister gibi bir terimin son derece geniş uygulamasıyla yanıltıcı basitliği, önemli ek bağlam olmaksızın bireysel Schulmeister’in öğretim düzeyini, eğitim geçmişini veya yeterliliğini belirlemeyi imkansız kılar.

Bununla birlikte, bazı tarihçiler, bir Schulmeister’in zorunlu olarak bir Alman dil okulunda (Deutscheschule) bireysel bir öğretim anlamına geldiğini yanlış bir şekilde varsaydılar, ki durum açıkça böyle değildi.

Bireysel eğitmenlerin eğitim geçmişi, belirli bir okuldaki eğitim düzeyine ilişkin ipuçları sağlayabilir. Trivium’un bu kadar çok okulun müfredatına ne ölçüde hakim olduğu göz önüne alındığında, içerikten ziyade bireysel olarak öğretmenlerin yetenekleri ve eğitim seviyeleri çok önemli ölçüde değişiyordu.

Eğitim fakültelerinin kuruluş tarihi
türkiye’nin en iyi eğitim fakülteleri 2020
Bir öğretmenin alması gereken sertifikalar
türkiye’deki eğitim fakülteleri
türkiye’de eğitim fakültelerinin kuruluş tarihi
Eğitim fakülteleri listesi
Ana sınıfı Öğretmenliği eğitim süreci
Eğitim fakülteleri bölümleri

Ne yazık ki, on dördüncü yüzyıldan önce, Regensburg’daki bireysel öğretmenlerin ve skolastiklerin eğitim geçmişi, en iyi ihtimalle loş bir şekilde aydınlatılmıştır.

En temel düzeyde, ilkel okuryazarlık veya şarkı söyleme yeteneği yeterli görünüyor. Katedral ve kolej kiliselerinde tipik olan daha büyük, daha gelişmiş okullar için bile, üniversite eğitimi gerekli olmazdı.

Almanya’da, Hildesheim’dakiler gibi katedral okulları, on üçüncü yüzyıla kadar üniversitelerle rekabet edebilecek düzeyde bir sanat eğitimi sağladı. Sonuç olarak, Dördüncü Lateran Konseyi’nin her piskoposluk bölgesinde ücretsiz olarak dilbilgisi öğretmek için bir usta çalıştırmasını gerektiren tüzüğüne rağmen, üniversite eğitimi kuraldan ziyade istisna gibi görünüyor.

Bununla birlikte, on dördüncü yüzyılın sonlarından başlayarak, Regensburg’daki okullarla ilişkili olanların çoğu, en azından kısa bir süre için bir veya daha fazla üniversitede okudu. Bu değişikliğin kanıtı, Alte Kapelle ve katedralin skolastikleri örneğinde özellikle güçlüdür.

Sınıf eğitimine doğrudan katılmayı bırakmış olsalar da, üniversite mezunları arasında skolastiklerin görülme sıklığı, bu kurumlarda üniversite eğitimine verilen artan vurguyu yansıtmaktadır.

Üniversite Eğitimli Öğretmenler

1313 yılına gelindiğinde, kilise hukuku alanında doktora yapmış olan Albert Chunigswert, Regensburg katedrali scolastikus görevini üstlendi. Bir sonraki tanımlanabilir üniversite eğitimli scolasticus, Parisli bilgin Conrad of Megenberg’in Bologna’da eğitim görmüş Johannes Rederer ile pozisyon için yarıştığı 1350’ye kadar ortaya çıkmadı.

Conrad, pozisyonu güvence altına alma çabalarında başarısız olsa da, iki yüksek eğitimli adayın saygınlığı araması, gelecek şeylerin göstergesidir. Gerçekten de, 1350’den itibaren, hemen hemen her katedral scolasticus bir veya daha fazla üniversiteye girdi. Aslında, 1350 ile 1500 arasında on bir tanımlanabilir skolastikten dokuzu bir düzeyde üniversite eğitimi almıştı.

Benzer şekilde, Alte Kapelle’nin skolastikleri, eğitimli üniversitelerin saflarında giderek daha fazla görünmektedir. Alte Kapelle’de üniversite eğitimli skolastiklerin yüzdesi daha düşük olmasına rağmen, 1350 ile 1500 yılları arasında görevde bulunanların dörtte birini (on ikide üçü) oluşturuyorlardı. Görünen o ki, sekiz skolastikten üçü üniversite mezunuydu.

Kanonlar arasında üniversite eğitiminin büyümesine çok fazla önem atfetmekte dikkatli olunmasına rağmen – yüksek öğretim, bölümleri yerine öncelikle kanunların çıkarlarına ve emellerine hizmet ediyordu – yüksek öğrenim arayışı, artan bir büyümeyi yansıtıyor. Bölümün entelektüel kültürünü, bireysel öğretmenlerin seçimini, kitap koleksiyonunu ve okulların müfredatını bilgilendiren üniversite çalışmasıyla meşguldü.

Ne de bu adamlar daha geniş topluluktan izole kaldılar. Okullara ve bireysel alimlere bağışta bulundular, sivil yönetime tavsiyelerde bulundular, bilgili vaizler olarak hizmet ettiler ve hem dini hem de sivil kurumların kütüphanelerinin bir parçası haline gelen metinleri değiş tokuş edip kopyaladılar.

İster üniversite eğitimli skolastiklerin sayısının artmasının doğrudan bir sonucu, isterse sadece üniversiteye devam etmedeki genel artışın bir yansıması olsun, Regensburg okullarında eğitimden doğrudan sorumlu olanların önemli bir kısmı da bazı üniversite eğitimi almaya başladı.

Alte Kapelle’deki bilinen rektörler scolarum’dan en az dördü muhtemelen bir üniversitede okudu. Regensburg’da noter ve Alte Kapelle’de rektör scolarum olarak görev yapan bir Heinrich der Igeltaler, 1383’te Viyana’da eğitim görmüş Heinrich Igeltaler olabilir.

1429’da, Alte Kapelle’deki rektör scolarum olan bir magister Hermann de Gotta, bölüm ile kanunlardan biri arasında, lehtarının geliriyle ilgili bir anlaşmaya tanık oldu. Sanatta lisans derecesine sahip bir Johannes Stöckel, 1463’te rektör scolarum olarak ortaya çıkıyor. Johannes Gross, 1495’te scolarum rektörü, 1480’de Ingolstadt’a giren Johannes Gross de Ratisponensis ile aynı olabilir.

Katedral için daha az sayıda rektör scolares ismi hayatta kaldı. Bununla birlikte, benzer bir model belirgindir. 1384 yılında Viyana’da eğitim gören Erhardus Purchofer, 1395 yılında kentin hesap defterlerinde “Schulmaister zum tum” olarak geçmektedir. katedral. Son olarak, 1491-92 kışında, ünlü hümanist ve üniversite profesörü Conrad Celtis, katedral okulunu yönetti.

Üniversite eğitimli öğretmenler de Regensburg’daki diğer okullarda ortaya çıktı. Hermann Pötzlinger, St. Emmeram’da rektör scolarum olmadan önce hem Viyana’da hem de Leipzig’de eğitim gördü. Prüll’deki Benedictine manastırına ve Regensburg Fransiskenlerine bağlı okulları yöneten Leonard Panholz, 1454’te Viyana’ya girdi.

The post Üniversite Eğitimli Öğretmenler – Almanya’da Okullar ve Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).