Haldane’nin üniversiteyi “yurttaşlık yaşamının entelektüel odağı” olarak görmesinde olduğu gibi, yeni üniversiteler ve üniversite kolejleri genellikle bu dilde kendilerini tanıttılar. Örneğin Hull University College, Why a University at Hull başlıklı bir broşürde, gelecekte beklenen statüsünü, üniversitenin genişlemesi hareketinde önemli bir temayı yansıtan neredeyse kıyamet gibi terimlerle tanımladı.

Bir üniversite “itici güç” haline gelebilir:

Hizmet verdiği topluluğun entelektüel ve kültürel yaşamının merkezidir. Şehri ve çevresini sulamak için yeni entelektüel gücün sürekli olarak süpürdüğü kanaldır. Durgunluğa karşı bir garantidir. Genç nesil için bir ilham kaynağı olarak önemi fazla tahmin edilemez, kolej tüm toplumu etkisinin ışınlarıyla aydınlatacaktır. 

Ertesi yıl daha ılıman terimlerle Kolej kendisini ‘şehir ve bölge için giderek daha fazla bir kültür ve bilgi merkezi haline gelme’ olarak tanımladı ve kuruluşundan sorumlu olanlar, etkisinin yayılma hızı karşısında şaşırıyorlar. “Kültürel yaşamın merkezi” olarak bu tür “sulama” ve “nüfuz yayma”, bu yeni kurumlar için kampanyacıların sosyal felsefesinin merkezinde yer aldı.

Haldane ve Webb gibi taraftarlar ve savunucular, özellikle yüzyılın ilk on yıllarında, meydana gelen sınırlı genişlemeyi genellikle eleştiriyorlardı ve bir dizi nedenden ötürü genişlemeyi sürdürmeyi dört gözle bekliyorlardı.

Daha fazla üniversiteye acil ihtiyaç ‘konulu 1901 tarihli makale,’ eğitimli beyinlerin yokluğuna ve kimya endüstrisinin bazı bölümlerinin Almanya’ya göçüne yanıt verdi: ırk artık güçlüler için değil, bilgeler içindir. Entelektüel üstünlük artık ticari üstünlük anlamına geliyor.

Yönetim Bilişim Sistemleri Doktora Programı
Yönetim Bilişim Sistemleri Doktora hangi üniversitelerde Var
Dr sistem
Ufuk. Üniversitesi Yönetim Bilişim Sistemleri Doktora
Doktor destek Sistemi Nedir
Bilişim Sistemleri
YBS Doktora Programları
Hastalık teşhisi Testi

1903’te Webb, yeni üniversitelerin sürekli sağlanmasının “zorunlu” olduğu konusunda aynı derecede ısrar ediyordu, çünkü diğer ülkeler “en yüksek bilimsel ve profesyonel avantajlarla donatılmış vatandaşlarının hem sayısını hem de oranını hızla artırıyorlardı”.

Üniversite sayısındaki artış, kısmen Oxford ve Cambridge’in çalışma alanlarını genişletmedeki başarısızlığından, ancak daha çok eğitimin genel yayılmasına ve ülkenin artan zenginliğine bağlı olarak 1909’da tanımlandı.

Artış, geçici bir fenomen olarak görülmedi. 1918’de başkanı British Science Guild’e, daha önce de birçok kişinin söylediği gibi, İskoçya’nın İngiltere’nin üç katından fazla üniversite öğrencisine sahip olduğunu, Almanya’nın yaklaşık üç kat fazla üniversite öğrencisine sahip olduğunu söyledi. 

1895’te rapor veren Kraliyet Orta Öğretim Komisyonu’na başkanlık eden ve Washington Büyükelçisi olarak bir dönemden yeni dönen Viscount Bryce, 1914’teki Eğitim Dernekleri Konferansı’na, göze çarpan eğitim konularının ‘üniversitelerin çoğalmasını’ içerdiğini söyledi. 

Bunların Amerikan üniversiteleri gibi ekonomi politi, ticari coğrafya ve finans unsurları gibi konuları sağlaması gerekiyordu. Bununla birlikte, çok fazla üniversiteye sahip olmak standartlar için tehlikeliydi ve “birçok zayıf öğrenme koltuğuna sahip olmaktansa birkaç güçlü üniversiteye sahip olmak daha iyiydi”.

1930’ların başlarında, genişleme için önerilen nedenler temelden değişmemişti, ancak iklim farklıydı. İyi ya da kötü, AUT’ye 1932’de, ‘ülke, eyalet üniversitelerini geliştirme politikasına geri dönülemez bir şekilde bağlı’ denildi, ancak sorunlu olmasa da, il üniversitelerindeki öğrenciler yeterli akran çeşitliliğine sahip değildi: ‘ Yerel üniversitelerimizdeki sorunun kaynağı, çok yoğun bir şekilde yerel olmalarıdır. 1930’ların sonlarına gelindiğinde, teknik eğitim, endüstriyel bunalım ve bunun sosyal sonuçları kamuoyunun gündeminde üst sıralara çıkmıştı.

Bu gelişme döneminde, hızı ne kadar yorumlanırsa yorumlansın, bu tür yorumcular bunu üniversite eğitimine erişimin ulusal bir dağılımına doğru ilerleme olarak memnuniyetle karşıladılar ve ‘entelektüel ve ticari üstünlüğün’ büyük rol oynadığı nedenlerle ülke çapında hüküm fikrini desteklediler, ancak tek kısım değildir.

Mesajları, belirli kurumlarla veya yerelliklerine ve bölgelerine hizmet eden bir ‘sistemin’ önceden yapılandırılmasıyla ilgili. Yazma ve raporlama sıklıkla, konuşmacıların bazen başkan olduğu ve diğer durumlarda politikacıları veya tanınmış halk figürlerini ziyaret ettiği bilimsel, eğitimsel ve diğer profesyonel derneklere yapılan hitaplardan kaynaklanıyordu.

1925’te Sör Michael Sadler, Ulusal Öğrenciler Birliği’nin ilk kongresinde, onlarca yıllık uluslararası gerilim, rekabet ve çatışmalarda sadece yüksek öğrenimin sağlanması değil, aynı zamanda dış baskılarla ilişkisinin giderek artan önemi olan bir vurguyla konuştu. 

“Eğitimin yeni ulusal ihtiyaçlara uyarlanması hareketinde entelektüel ve politik olarak ağırlıklarını çekmeyen üniversitelerin entelektüel durgunluğuna cesurca vurdu”.

Journal of Education, prestijli siyasi ve kültürel dergileri tamamlayarak farklı bir izleyici kitlesi için sınırlı bir forum sağladı ve 1920’lerin sonlarından itibaren Üniversiteler İncelemesi, genişleyen üniversite kitlesine hitap etmenin bir yolu haline geldi.

“SİSTEM”

Yüzyılın bu ilk on yıllarında, Oxford ve Cambridge’i içine alan herhangi bir yüksek öğrenim sistemi vizyonu nadiren mevcuttu, ancak entegrasyon veya koordinasyon tartışmaları için sınırlar dışındaydı. Burada tartışılan kampanya literatüründe, “reformlarının” bir hedef olduğu durumlar dışında, sınırda kalıyorlardı.

Akademik ve sosyal geleneklerini uyarlamak yavaş bir süreçti ve ne büyüklükte ne de öğrenci bedenlerinin kompozisyonunda büyük değişiklikler vardı. 1903 tarihli Oxford’un İhtiyaçları başlıklı makalesinin yazarı, orta öğretimle ilgili 1902 Eğitim Yasası’nın bir sonucu olarak, bir önceki yıldan itibaren İngilizce eğitiminin “bodrumdan üst platformlara büyük bir ana merdiven” olasılığına işaret etti.

Bununla birlikte, Oxford, ‘sadece olmasa da, büyük ölçüde aristokrasinin oğullarına, iktidarın oğullarına ve üst orta sınıfın oğullarına açıktı’ ve yazar, ulusu ‘üniversite öğrencilerini de işe almaya’ dilediğine ikna etmesi gerektiğini öne sürdü. 

Sonraki yıllarda Oxford yönetimi, müfredatı ve öğrenci alımı konusunda reform talepleri ısrarcıydı ve 1907’de Ondokuzuncu Yüzyılda bir makale şu yorumu yaptı: “Böyle bir görüş ifadesi son zamanlarda günlük basının sütunlarında verildi”.

Tartışma, aynı zamanda, kurucu kolejlerinin zenginliğinden farklı olarak Oxford ve Cambridge üniversitelerinin göreli yoksulluğuna da odaklandı.

The post SİSTEM – İngiltere’de Eğitim Sistemi – Tez Nasıl Yazılır? – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).