Portekiz’in devrimci mirasını incelemek, nostaljiye düşkünlük değildir, daha da az olan şey için geriye dönük bir pişmanlık biçimi değildir. Devletin meşru rolü hakkında yapılan bazı açık varsayımları gösterdiği için önemlidir.

Portekiz’de bu tür kavramlar, anglo-sakson tarzında neoliberalizmi besleyen temel inancın mükemmel bir yansıması olmaktan çok uzaktır.

Dikkatimizi bu çalışmanın tümcesinin etrafında düzenlendiği üç bölümün her birindeki çeşitli analitik hamlelere çevirmeden önce, burada ortaya atılan sorulara hemen bazı cevaplar vermek için de olsa önceki bağlama değinmek yerinde olacaktır.

Bu ‘ön bilgilendirme’, bu çalışmayı oluşturan ayrıntılı analizlere genel bir bakış yapmadan önce beş tema bölümü şeklindedir.

Bu beş tema şunlardır:

1. Avrupa Yüksek Öğretimindeki Değişiklikler.
2. Yüksek Öğrenim Çalışması: Kısa Bir Tarih.
3. Portekiz: İstisna mı, Öncü mü, Ortak mı?
4. Neoliberalizme Giden Yolda.
5. Karmaşık Bir Arazi Üzerinde Hızlı Uçuş.

Bu Giriş’teki beşinci ve son konu, bu çalışmanın düzenlendiği üç bölüme geri döner. Bizi takip eden 15 bölüm tarafından geliştirilen ana hatlar ve perspektiflerden geçen bir tür yol haritasının bir özetini sunar. Farklı disiplin perspektiflerini aşan konuları ve eğilimleri belirler ve bunu yaparken bazen birbirini tamamlayan bazen de alternatif açıklamalar olarak farklı yorumlara yol açar.

Avrupa Yüksek Öğrenim Politikasındaki Değişiklikler

Fizibilite, uygunluk ve uygunluk testleri, öne sürdüğümüz gibi, Ulus Devletin elinde sıkı bir şekilde kalsa da, bu, Ulus Devlet ile Avrupa arasındaki yüksek öğretim politikasındaki can sıkıcı güç dengesi sorununun çözüldüğü anlamına gelmez. Aksine, bu iki alan arasındaki dengenin ne kadar kaydığı, yükseköğretim politikası öğrencileri tarafından hararetle tartışılan bir konudur.

Gerçekten de, ilk kez 2000 yılında yayınlanan Lizbon Gündemi’nin ardından Bruxelles tarafından sözde Açık Koordinasyon Yönteminin politika alanına enjekte edilmesi, tartışmaya daha fazla ivme kazandırdı. Bologna Süreci gibi gelişmelerin yalnızca amaç ve ilkelerin beyanının çok ötesindeki etkili etkisi ve özellikle farklı ulusal yükseköğretim sistemlerinde yükseköğretimin kurumsal yapısı ve günlük işleyişi üzerindeki etkileri de aynı derecede tartışmalıdır. 

Ancak 1999’dan ve Bologna Deklarasyonu’nun imzalanmasından bu yana Avrupa Boyutu, Avrupa ile birlikte Bologna Süreci çerçevesinde yükseköğretimden sorumlu Bakanların 2 yıllık toplantıları şeklinde hızla sağlam bir kurumsal çerçeveye kavuşmuştur. 

Avrupa Birliği eğitim politikaları
Avrupa Birliği ve eğitim
Avrupa Birliği eğitim politikaları ve Türkiye
Avrupa Birliği eğitim sistemleri PDF
türkiye’nin eğitim politikaları nelerdir
Avrupa Eğitim Alanı
Ülkelerin eğitim politikaları
Bologna Süreci ve Türkiye

Örneğin, Avrupa Kalite Güvence Ajansları Ağı (ENQA) ve Avrupa Yüksek Öğrenim Kalite Ajansı Kaydı (ENQAR) gibi ‘kamu amaçlı kurumlar’ ve uluslararası gözetim ajanslarının kurulması, Avrupa Birliği’ne daha fazla kurumsal öz kazandırmaktadır. Boyut. Gerçekte, kurumsal birleşme, uluslar arası karşılaştırma alanına başka ve çok farklı bir dinamik getiriyor.

Ve bununla birlikte, uluslar arası olarak karşılaştırıldığında yükseköğretim sistemlerinin tanımlayıcı bir koşulu olarak ‘İstisnacılık’ terimine yeni bir anlam geliyor. Yüksek öğretim öğrencileri ve özellikle siyaset bilimciler, yüksek öğretim politikasını şekillendirme girişiminin, Ulus Devletten diğer sitelere, ağlara, bölgelere veya Avrupa Uluslarının tarihi sınırları boyunca faaliyet gösteren ajanslara ne kadar hızlı veya ne kadar hızlı kaydığı konusunda gevezelik edebilirler. Yükseköğretimde güç, karar verme ve etki paketinin yeniden düzenlenmesinden kaynaklanan sonuçlar hakkında daha az yorum yapılan ancak daha önemli olanlardan biri, yeni anlamların ortaya çıkması ve bunlarla birlikte, İstisnacılık kavramının kendisine eşlik eden yeni bir dizi önceliktir.

İstisnai Değişme

Anlamdaki değişiklikler asla tesadüfi değildir. Ayrıca, İstisnacılığa iliştirilen anlam kaymasıyla da ilgili değildir. Bu dilsel yer değiştirme, söylem analizi uygulayıcıları tarafından iyi bilinen bir fenomen, o alanın sözlüğünde “yüzen bir gösteren” olarak adlandırılan şeyin etrafında döner. Bir ‘Yüzen Gösteren’ çok özel durumlarda ve özellikle farklı söylemler belirli anlamlarını iyi kurulmuş bir terime yatırmak için mücadele ettiğinde ortaya çıkar.

Bu nedenle, Philips ve Jorgensen’e göre, “‘yüzen gösteren’ terimi, önemli göstergelerin anlamını sabitlemek için farklı söylemler arasında süregelen mücadeleye aittir”.

Ve uygulanan politika bir demokraside zorunlu olduğu için, tartışmaların, çekişmelerin ve fikirlerin çekişmesinin sonucu, bu fikirlerin nasıl ifade edildiği, bunları ifade etmek için hangi terimlerin kullanıldığı ve yerleşik bir terimin anlamının nasıl geliştiği, eğer önemliyse, Yerleşik bir kavrama yeni bir anlam yüklemek için daha önceki savaştan kaynaklanan politikanın şekillenmesindeki ön aşama. Bu nedenle, Avrupa yüksek öğretim politikasının bazen egzotik terminolojisine dahil edildiğinde, İstisnacılık kavramının mutasyona uğrama biçimine dikkat etmek önemlidir.

Birbirine Bağlı Gelişmeler

Bazılarının Avrupa’da yüksek öğretimin “yeniden inşası”, diğerlerinin ise “modernleşmesi” olarak gördüğü şeyden ayrılamayan birbirine bağlı iki gelişme, İstisnacılık kavramını yeniden tanımladı.

İlki, daha önce genel olarak eğitimde ve daha özel olarak yüksek öğretimde ‘Avrupa Boyutu’ olarak adlandırılan şeyin yasal temelinin güçlendirilmesini içeriyordu. 1985 yılındaki Gravier Kararı ile başlayan bu alandaki AB faaliyetleri için yasal bir temel sağlamak, 1992 yılında ilk kez eğitim ve mesleki eğitimi önümüzdeki altı yeni alandan biri olarak dahil eden Maastricht Antlaşması ile teyit edilmiş ve bunlara eklenmiştir. 

Avrupa Entegrasyonu destanındaki diğer belirleyici noktaların kesin ve ayrıntılı önemini bir kenara bırakarak, çok uluslu bir yüksek öğretim sisteminin kurulmasına yönelik ilk adımlar 1999 Bologna Deklarasyonu’nda atılmıştır. Bologna sürecini uygulamak, İstisnacılığın yeniden tanımlanmasında ikinci itici güç olarak görülebilir.

Kuşkusuz, Bologna’nın kurumsallaşması ve bununla birlikte, öğrenim süresi bakımından “ulusal” standartların yerine “Avrupa”nın konması, merkezi bir faktördü. 3:5:8 modeli, Lisans, Yüksek Lisans ve daha sonra Doktora’nın üç döngüsü boyunca çalışma süresi için Kıta çapında bir şablon belirledi.

Ayrıca, İstisnacılığın yeniden tanımlanmasındaki ana etki, öğrenci performansını ve başarısını Avrupa Kredi Transfer Programında temellenen kriterlere göre hizalayan benzer bir sistemler arası homojenlik derecesinden de kaynaklanmadı, ancak bu işlevler ulusal kredilerin elde edildiğinin belgelenmesine yönelik genel süreçte kilit rol oynamıştı. standartlar. Bu iki operasyonel öncelik ve hedef, Avrupa üniversitelerinin temsilcilerinin gönüllü olarak ve merakla 10 yılda, yani 2010 yılına kadar uygulamaya koydukları, gerçekleşmelerine yönelik ilerlemeyi karşılaştırmak için bir temel çizgi olan veri noktaları sağladı.

The post Avrupa Yüksek Öğrenim Politikasındaki Değişiklikler – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

30 Eylül’de, Merkezi Yönlendirme Komitesi ve her okuldan iki temsilci yerel bir kolejde (hepsi birlikte elli kişi) bir araya geldi. Eva, kayıt ve dağıtılmış ad etiketleri için tablolar oluşturdu. Okulların çokkültürlülüğü desteklemek için şimdiye kadar yaptıklarını gösteren reklam panoları vardı.

Her katılımcı, Merkezi Yönlendirme Komitesi üyelerinin bir listesini, sahaya dayalı çok kültürlü komitelerin bir listesini ve başkanlarının bir listesini, müfettişten bir karşılama mektubu ve bir CSC durum raporu içeren kırmızı bir dosya (CSC gönüllülerinin oluşturduğu) aldı. Misyon Bildiriminin bir kopyası, gelecekteki hizmet içi hizmetler için geçici bir program, Mart ayında hizmette olan tüm fakültelerden alınan uygun ihtiyaç değerlendirme verileri, okullarda gerçekleşen çok kültürlü faaliyetlerin bir listesi (inşa ederek) ve açıklayan bir çizelge ile okul çapındaki çok kültürlü eğitim komitelerinin komuta yapısıdır.

Ayrıca ırkçılık karşıtı, çok kültürlü eğitim üzerine çeşitli bakış açıları sunan dergi makalelerini de içeriyordu. Sandy Bur, Changeton’un ırksal / etnik tarihine genel bir bakış sunan atölyeyi açtı. Zamanının çoğunu, işçi sınıfı göçmenlerinin büyük bir kısmının bu tür topluluklarda yıllar içinde karşılaştığı sömürü anlatarak geçirdi.

1960’lardan 1980’lere kadar Nobel ve Changeton’ın demografik değişimlerini anlatan Bur, “beyazların eninde sonunda azınlık olacağı” bir yönde sürekli bir değişim öngördü ve “bütün çocuklara sahip olduklarını öğretmenin önemini vurguladı.

Ardından Warner ve Roberts söz aldı ve ilk sunumcunun detaylandırdığı değişikliklerle ilgilenmenin önemini yinelediler. Ancak, merkez sahneden ders vermek yerine, iki kolaylaştırıcı, insanları geniş bir çembere soktu ve yapacakları egzersizler sırasında herkesin duygularını takip etmesini önerdi.

Çok kültürlü eğitim
Ülkelerin eğitim politikaları
Çok kültürlü ülkeler
Eleştirel pedagoji kuramının temsilcileri
Çok kültürlü eğitimin amaçları
Kanada eğitim Sistemi
Eğitim yetişkin kuşakların henüz toplumsal yaşama hazır olmayanlara uy

İki kadın, büyük grubu tanımlayıcı ikilemlerle ayırmaya başladılar: sağ elini kullanan ve solak, boy (altı fitten fazla / altı fit boyunda), yaş, göz rengi, çalışma alanı, uluslararası seyahat edenler, orduda görev yapanlar Nobel Maratonu’na katılanlar, burada Changeton’da yaşayanlar, medeni durum ve ebeveyn / büyükanne ve büyükbabalık durumu söz konusudur.

Bu süreci, grubu dil yeteneklerine, sosyoekonomik statüye (“orta-üst orta sınıf, mavi yakalı”), özel veya kamu eğitimine, cinsiyete göre bölerek ve son olarak “beyaz olmayanları” diğer tarafa göndererek sürdürdüler. oda, “WASP” lerden (belki de hatalı bir şekilde tüm beyazların Anglosakson Protestanlar olduğunu varsayarsak) “burada kalmalarını” rica ediyor.

Bu kapsamlı süreçten sonra, kolaylaştırıcılar herkesi oturtup “gördüklerini, söylediklerini, hissettiklerini ve deneyimlediklerini” tartıştılar. Gruptan rastgele yorumlar su yüzüne çıkmaya başladı: “Manipüle edildi!” “Çok fazla hareket ettik!” “Egzersizi tahmin etmeye başladım!” “Ayrılmış!” Beyaz olmayı ya da beyaz olmamayı sevmedim.

Roberts, katılımcıların kendilerini etiketlenmiş hissedip hissetmediklerini sordu. Beyaz bir erkek, “Herkesi bir azınlık gibi hissettirdi” dedi. Belirli bir sosyal sınıfla özdeşleşmeleri istendiğinde, birçok katılımcı bunun kendilerini rahatsız hissettirdiğini kabul etti. Gruptaki genel fikir birliği, insanların “bazı kategoriler hakkında iyi ve diğerleri hakkında kötü hissettiği” idi.

Bazı katılımcılar belirli grupların üyeliğine meydan okudu. Örneğin, Jamaikalıların ve Haitililerin ille de betimleyici siyahın altına girmediği iddia edildi. Roberts buna cevap verdi, “Doktora sahibi bir zenciye ne denir?” “Bir zenci!” Diye gülerek sessiz bir odaya cevap verdi ve dolaylı olarak ırksal olarak tabi olan tüm insanların ulusal kökenleri veya başarıları ne olursa olsun ayrımcılığa uğradığını iddia etti.

Irksal / etnik olarak nerede durduklarını bilmeyen insanlar da vardı. Bir kadın zeminin ortasına oturdu ve daha sonra büyük gruba şunları söyledi: “Ben ABD’de doğdum Ailem Cape Verde’den. Avrupa’da (İtalya) ortaya çıktılar. Neredeyim? Tanımlayıcımı değiştirdiğimde, azınlık statümü değiştirdiler. “

İki kolaylaştırıcıya hitap eden bir beyaz adam sordu: “Kimin ırkçı, kimin ırkçı olduğunu sorsanız ne olur?” “Irkçılık hakkında açık ve dürüst konuşmalıyız” diye ekledi. Bununla birlikte grup, “ırkçı” ve “önyargı” arasındaki farkları tartışmaya başladı.

Kısa etkileşimden net bir tanım çıkmasa da, çoğu insan coşkuyla katılıyor gibiydi. Jake, insanları olabildiğince yakın tutmak için herkesi büyük bir çevreye geri dönmeye teşvik etti. Önceki alıştırmaya atıfta bulunarak, “Hepimiz farklılıklara karıştık ve bir noktada birbirimize aid olduk, hepimizin farklılıkları ve ortak yönleri var” dedi.

Roberts, dağıtılan kırmızı dosyadaki Peggy McIntosh makalesine (beyaz ayrıcalık üzerine) atıfta bulundu. Daha sonra makaleyi yüksek sesle okudu ve mağazalarda satış görevlileri tarafından takip edilme ve taciz edilme deneyimlerinden bahsetti.

Sıkı bir programda grup, literatüre fazla bağlı kalmadan, sınıfta klişeleşmenin üç video klibini izledi. Bu senaryoları sunma fikri, insanların bu tür durumlarla nasıl başa çıkacakları hakkında konuşmaya başlamasını sağlamaktı. Ancak, tartışma ısınırken zaman doldu. Kalan birkaç dakikada kolaylaştırıcılar CSC’nin hizmet içi değerlendirmesini sundular.

 Hizmet İçi Bilgilendirme

Bir sonraki Merkezi Yönlendirme Komitesi toplantısında, üyeler hemen önceki çalıştayda neler olduğuna odaklandılar. Carl şunları söyledi: “Bur iğrençti – sadece on dakika konuşacaktı. Daha çok mavi yakalılardan bahsetti, farklı popülasyonların toplam ilgisizliğinden değil! ” Komite, ilk konuşmacının “bomba” olduğu konusunda hemfikirdi. Kevin, “[bazı katılımcılar] personel toplantısında olumlu bir şekilde konuştu ve fikirler geliştiriyorlar” dedi.

Hizmet içi değerlendirmelerin nicel sonuçları da olumlu bir tepkiye işaret etti: ezici çoğunluk çalıştayı “iyi” ile “mükemmel” olarak değerlendirdi. Bazı üyeler deneyimin “düşündürücü” olduğunu fark ettiler, ancak “şimdi nereye gidiyoruz?” Duygusuyla baş başa kaldılar.

Sara hayal kırıklığına uğradı; “Odanın arka tarafına gitmek ve mola vermek istedim, ajandam yerine getirilmedi!” Me- lissa tamamen memnun değildi: “Sebepsiz yere gidip geldik!” Jake, çok fazla şeyin sıkıştığı hissini dile getirdi: “Başkalarıyla etkileşime girecek zaman yoktu.” June, “Yeni gelenler için iyi bir başlangıçtı, ancak bu sorunlarla zaten derinlemesine ilgilenen insanlar için bir hayal kırıklığı oldu” diye hissetti.

Raul ve Juan bu noktayı desteklediler. Sam, toplantının CSC üyeleri için olmadığını, “bunun deneyimsizler için tasarlandığı” konusunda ısrar etti. Genel olarak, komite üyeleri çok daha fazla diyalog istedikleri konusunda hemfikirdi. Fred’in de belirttiği gibi, “Konuşmacılar çok uzundu.”

Hizmet içi uygulamanın ilk uygulamasından esinlenen CSC, kategorik ayrılığın gerçeklerini tartıştı. Jake ısrar etti, “Bu çocukların bizim olduğunu söyleyene kadar sorunu çözmeye başlamayacağız, ancak onları siyah veya kahverengi olarak güvercinlememeliyiz.”

Grup, öğrencilerin ırklara göre okullara nasıl kayıt olduklarından bahsetti. Jake, “Hemen, insanlardan kendilerini ayırmalarını istiyorsun.” Diye ekledi. Cape Verdean’ın karma bir ırk olduğunu savunan Raul, “Amerika buraya gelip halihazırda oluşturulmuş kategorilere girmenizi istiyor ve milyonlarca insan” diğer “olarak işaretleniyor.”

CSC’nin hizmet içi katılımcılarından bazıları, kolaylaştırıcılar gruptan ırka göre ayrılmalarını istediğinde kendilerini rahatsız hissettiklerini kabul ettiler. CSC, bu potansiyel olarak düzeltici sorunları keşfetmeden, bir sonraki hizmet içi çalışması için ne yapılması gerektiği üzerine kafa yordu.

The post Çok Kültürlü Eğitim Komiteleri – Eğitimde Çok Kültürlülüğü Tanımlama ve Tasarlama – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).