Öğrenciler ve kurumlar gibi aktörleri içeren yüksek öğretim yoluyla kültürel değişim, hem Bologna sürecinin hem de halihazırda yüksek öğretimi değiştiren politikaların ayrılmaz bir parçasıdır. Aynı zamanda, hakkında sınırlı bilgiye sahip olduğumuz bir sosyal ve kültürel değişim sürecidir.

Uluslararasılaşma hemen hemen her yerde çekici bir moda kelime olmasına rağmen, kültürel değişim sadece gerçekleşmez, en yüksek siyasi ve idari seviyelerden katılan aktörler tarafından tabandan katılımcılar ve öğrencilerin kendileri tarafından organize edilmeli, öğrenilmeli ve uygulanmalıdır.

Kültürel değişimin bu makro ve mikro süreçlerine ilişkin mevcut bilgiler, büyük ölçüde parçalanmıştır ve ulusal ve/veya disipline (yani pedagojik) bağlamlarda belirgin bir şekilde çerçevelenmiştir. Yükseköğretim ve kültürel alışverişin dönüştürücü potansiyellerini ve bunların olası etkilerini anlamak için, Kuzey’de geleceğin dönüşümlerinin sosyal, kültürel ve politik yönlerine odaklanan ampirik çalışmalara güçlü bir ihtiyaç vardır.

Bu nedenle, çağdaş uluslararasılaşmayı uygulayan aktörlere odaklandığımız için aktörlerin “gündelik yaşamı” kavramına dönüyoruz. Bu bireylerin düşüncelerini, sözlerini ve eylemlerini tanımlamaya ve anlamaya çalışan ampirik çalışmalara ihtiyaç güçlüdür.

Bununla birlikte, uluslararasılaşmanın siyasi ve ekonomik hedeflerini savunanlar ile uluslararasılaşmayı uygulayanlar arasındaki temel farkın, uygulayıcıların ideolojilerinin genellikle belgelenmemiş olmasıdır.

Marianne’ın dediği gibi: “Birkaç analitik bakış açısı gereklidir. Her şeyden önce, bu alanların ve faaliyetlerin toplam siyasi ve ekonomik sistemin yeniden üretimi için nasıl hayati önem taşıdığını kavrayabilmeliyiz”. Günlük yaşamın geleneksel değerlerin savunulan bir yerleşim bölgesi olmadığını, temelde modern bir yapı olduğunu söyleyerek yapısal bir bakış açısını vurgular.

Uluslararasılaşma burada, yüksek eğitim bölgeselciliğinin “en azından bir miktar devlet otoritesini (ulusal, ulusüstü, uluslararası) içeren ve sırasıyla dünyanın coğrafi bölgesini belirleyen ve tanımlayan siyasi bir bölge yaratma projesi” olarak tanımlandığı bölgeler arasılaşmaya karışır. bu tür faaliyetler, yüksek öğretim politikası sektörüne uzanmaktadır”.

Bir kavram olarak uluslararasılaşma, bu kitabın öncelikle iki ulusa hitap etmesi gerçeğiyle bağlantılı olarak tamamen uygun görünmeyebilir. Bununla birlikte, uluslararasılaşma, her iki ülkedeki HEI’lerin ve bilgi verenlerin, küreselleşmiş bir dünyada hayatta kalabilmek için uluslararası çekici olma ihtiyaçlarının altını çizmeleri gerçeğinden dolayı, birleştirici bir kavram olarak çeşitli şekillerde ortaya çıkmıştır.

Uluslararasılaşma nedir
ULUSLARARASILAŞMA sürecini ETKİLEYEN faktörler
Uluslararasılaşma Stratejileri nelerdir
Uppsala modeli Nedir
Uluslararasılaşma teorileri Nelerdir
Küresel doğanlar yaklaşımı
Uppsala Modeli aşamaları
İşletmelerin uluslararasılaşma sürecini açıklayan modeller

“Sınır ötesi işbirliği” gibi kavramlar, bu kitabın bölümlerini tanımlarken ve bağlamsallaştırırken muhtemelen biraz daha doğrudur; yine de, HEI’lerin hükümetlerinin uluslararası hareket etme talepleriyle “başa çıkma” yollarını dahil etmeliyiz. Bærenholdt, “başa çıkmak, bir sorunu başarılı bir şekilde yönetmek demektir, ancak aktörün kendi yarattığı bir sorun değildir.

İnsanların mücadele etmesi gereken bir şey, kaçamayacakları bir şey”. Bizim bağlamımızda uluslararasılaşma kavramından kaçamayız.

Uluslararasılaşma normalde makro düzeylere, büyük yapılara ve kapsamlı süreçlere atıfta bulunan kavramlar kullanılarak yansıtılır. Makro düzeylere ait terimler, piyasalara ve politika alanlarına atıfta bulunma eğilimindeyken, uluslararasılaşma süreçlerinden kaynaklanan işleri uygulayan insanlar arasındaki tartışmalarda nadiren neler olduğuna değinir.

Bu nedenle, makro düzeydeki terimler, bu kitabın ulusal ve kurumsal yüksek öğretim politikasıyla ilgili bazı bölümlerinde olduğu gibi, katılımcıların görünür olmadığı sistemleri belirtirken ve tanımlarken geçerlidir.

Bununla birlikte, uluslararasılaşma terimleri, bu sistemler içinde faaliyet gösteren bireylerle ve bunlar arasındaki toplantılarda ifade edilen duyguları, tutumları, beklentileri ve düşünme biçimlerini tanımlarken yetersizdir. Bu nedenle, mevcut kitap, uluslararasılaşma çalışmalarını oluşturan çok somut, uygulamalı faaliyetlere odaklanmaktadır.

Uluslararasılaşmanın somut etkinliklerini adlandırmak, akademik değişim, öğrenci değişimi ve kültürel değişim gibi, tümü işbirliği/uluslararasılaşma uygulamalarının çeşitli bileşenlerini temsil eden bir eylem veya biçim alanına atıfta bulunan benzer terimlerden oluşan geniş bir sözlük açar.

Çalışma, özellikle uluslararasılaşma kavramıyla ilgili olarak, yüksek derecede çokluk ile karakterize edilmektedir. İlk olarak, katkıda bulunanlar, uluslararasılaşma için çok sayıda açıklama/motivasyon/sürücü getirirler. İkinci olarak, uluslararasılaşmanın çok sayıda tanımı ve anlamı ele alınmaktadır. İki bölüm aslında insanların uluslararasılaşma anlayışlarını keşfetmeye ayrılmıştır.

Ayrıca, birçok bölümde uluslararasılaşmanın birkaç farklı tanımı gündeme getirilmiştir. Üçüncü olarak, farklı uluslararasılaşma türlerini kategorize etmek için bir dizi boyut, az çok açık bir şekilde ele alınmaktadır. Böyle bir boyuttan biri, uluslararasılaşmanın bireyler ve/veya kurumlar üzerine kurulu olup olmadığı ve/veya kurulması gerektiğidir ki bu aslında tüm çalışmanın içinden geçiyor gibi görünen bir boyuttur.

Diğer bir boyut, uluslararasılaşmanın problem odaklı mı yoksa vizyoner mi olduğudur, bu husus Kukarenko ve Zashikina tarafından belirtilmiştir. Örneğin, Sandersen’ın uluslararasılaşmayı daha çok yelpazenin vizyoner ucuna uygun olarak tanımladığını, Goes’un ise “sorun odaklı” sona daha yakın olduğunu söyleyebiliriz.

Bölümlerde daha az açık olan ancak bölümleri kategorize etmek için kolayca kullanılabilecek boyutlar da vardır. Böyle bir boyut, uluslararasılaşmayı yelpazenin bir ucunda bir fırsat, diğer ucunda ise bir sorun olarak görmektedir.

Örneğin, Kukarenko ve Zashikina’nın yazarların Rusya’nın uluslararasılaşmasının bir nedeninin modernleşme arzusu olabileceğini öne sürdükleri bölümü, uluslararasılaşmanın bir fırsat olarak savunucusu olarak görülebilir. Öte yandan, Forstorp ve Kriulya’nın intihal hakkındaki bölümü, yelpazenin diğer ucunu bir problem olarak gösterebilir.

Tabii ki, çoğulluğun alternatifleri var. Bu araştırma projesi başlatıldığında uluslararasılaşmayı tanımlayabilirdik ve tüm katkıda bulunanların tek bir tanıma bağlı kaldığını görebilirdik. Bu, kavramlar üzerindeki “geçerlilik polisi” pozisyonuna uygun olurdu.

Bununla birlikte, Hirsch ve Levin’in tartıştığı, herhangi bir kavramın birçok farklı tanımının bulunduğu “şemsiye savunucusu”nu almayı ve böylece bir “şemsiye” yaratmayı seçtik. Geçerlilik polisi pozisyonunun en alakalı olduğu zamanlar ve yerler olduğuna kesinlikle inanıyoruz; bununla birlikte, daha önceki literatürün çok fazla olmadığı böyle bir projede, uluslararasılaşma kavramı başta olmak üzere, ilgili kavramların çoğuna karşı daha açık bir tutum seçtik.

Yine de, dilbilimci Ingvild Broch’un Norveç ve Rus akademik değişimi alanına öncü katkılarından bahsetmeden geçemeyiz. 1972’de Tromsø Üniversitesi’nin kurulmasından bu yana, profesör Broch çabalarını kuzey Norveç’te Rus dilini ve kültürünü aktarmak için kullandı.

Tromsø Üniversitesi ile Arkhangelsk’teki Pomor Üniversitesi arasındaki ilişkileri geliştirmek için çok çaba sarf etti. 1996’da Norveç-Rus işbirliğine yaptığı katkılardan dolayı Pomor Üniversitesi’nden fahri doktora verildi. 2000 sonbaharında, Rus dilini ve kültürünü yayma konusundaki çalışmaları nedeniyle Uluslararası Rus Öğretmenler Derneği Ödülü’nü aldı. 1998’de Rus kültürünün yayılmasına katkılarından dolayı Puşkin madalyası aldı.

The post Uluslararasılaşma Araştırmaları – Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bu bölümün odak noktası üç yönlüdür. Diğer Avrupa ülkelerinin tarihsel yakalama çabalarından, yüksek yatırım rakamlarının tek başına araştırma performansında önemli iyileştirmeler sağlamak için yeterli olmadığı iyi anlaşılmıştır; araştırma sisteminde ve yönetiminde niteliksel değişiklikler gereklidir.

Doktora üretimi Portekiz politikasının odak noktası olduğundan, kariyer ve hareketliliğin yanı sıra lisansüstü eğitim sorunları yakın gelecekte en zorlu zorluklar arasında olacaktır. Sistemin uluslararasılaşması, yalnızca daha kaliteli araştırma ve yenilik açısından değil, aynı zamanda Ar-Ge’de uluslararası yatırımların yeri olarak Portekiz’in çekiciliği açısından da günceldir. Uzun vadede, Portekiz toplumunda bilim ve araştırmanın genel konumu hayati önem taşımaktadır ve bu nedenle orta öğretimdeki yeri araştırılmaktadır.

Küreselleşme ve yeni AB üye ülkeleri ile Asya ve Kuzey Afrika’daki yükselen ekonomilerden kaynaklanan artan rekabet, Portekiz’in ekonomisinin yapısını çeşitlendirmesini gerekli kılmaktadır. Geleneksel düşük katma değerli ürünlere güvenmekten kademeli olarak uzaklaşması gerekiyor.

Portekiz hükümeti, özellikle Lizbon Stratejisinin uygulanması bağlamında ulusal strateji geliştirmeye başlamıştır. Amacı Portekiz’in modernizasyonudur ve merkezi araçlar eğitim, bilgi yaratma ve bunun topluma ve ekonomiye uygulanmasıdır. İnsan kaynaklarının kalitesi, daha gelişmiş bir araştırma sistemi ile yenilik yapmaya yönelik sosyal ve ekonomik teşvikler, bu tür ulusal hedefler için esastır.

Hükümet, araştırma ve yenilikte yetişme sürecini taahhüt etmektedir. Araştırma ve yenilik, büyüme stratejisi ve rekabet gücü programında (Teknolojik Plan) kilit bir konum oluşturur. “Bilginin yaratılmasını, yayılmasını, asimilasyonunu ve kullanımını teşvik etmeyi amaçlayan açık bir politikalar dizisini uygulamaya koymak için bir eylem planı” olarak tanımlanmaktadır.

Uygulandığı takdirde, bu strateji Portekiz’in küresel ekonomideki gelişmelere uyum yeteneğini ve rekabet edebilirlik taleplerini karşılama kapasitesini büyük ölçüde artıracaktır. Strateji, Avrupa İstikrar ve Büyüme Paktı’nın hedeflerini gerçekleştirmede Portekiz’in karşılaştığı zorluklar bağlamında da görülmelidir. Daha önce belirtildiği gibi, bilim temelinin ve kapasitesinin inşası neredeyse tamamen devlet yatırımlarına dayanmaktadır. Portekiz bütçe açığı, önümüzdeki birkaç yıl boyunca bu yatırımlara katı sınırlar getiriyor.

Uluslararasılaşma nedir
ULUSLARARASILAŞMA PDF
Uluslararasılaşma Stratejileri
Uluslararasılaşma süreci
Firmaların uluslararasılaşma süreci
uluslararasılaşma teorileri nelerdir.
Uppsala Modeli
Uluslararasılaşma modelleri

Bilim tabanı ve kapasite geliştirme açısından stratejinin temel hedefleri şunlardır:

● Bilim ve teknoloji mezunlarının 20-29 yaş arasındaki nüfus içindeki payını %50 artırmak.
● Doktora üretimini yılda 1500’e çıkarmak.
● 25-34 yaş arası 1000 kişi başına yeni doktora sayısını ikiye katlamak.
● Devlet tarafından finanse edilen GÖRH’yi ikiye katlamak ve araştırma ve geliştirme (BERD)/GSYİH oranını işletme harcamalarını üçe katlamak.
● Nüfusun toplam Ar-Ge personeli sayısını ikiye katlamak.
● Milyon nüfusa düşen bilimsel yayın sayısını %50 artırmak.

Stratejinin kamu yatırımları bölümünün uygulanması iyi bir başlangıç ​​yapmıştır. Birincisi, 2006 bütçesinin temel önceliği araştırma ve inovasyondur. Mayıs 2006’da hükümet, Parlamento’ya özel bir Bilim Taahhüdü belgesi sundu. 2007 yılı için onaylanan bütçe, 2009 yılına kadar ulaşılacak GÖRH’nin %1’lik hedefini doğrulamaktadır.

Bu bütçe, MCTES için bilim ve teknoloji fonlarında %77’lik net bir artış ve bilim ve teknoloji için ulusal fonlarda %90’lık net bir artış öngörmektedir. İkincisi, lisansüstü eğitimin güçlendirilmesine ihtiyaç duyulsa bile, yeni doktora sayısının artırılması planlandığı gibi ilerliyor.

Üçüncüsü, kalan hedeflerin çoğu (örneğin bilimsel üretkenliği artırmak), iki ana hedefe ulaşılmasını neredeyse otomatik olarak takip eder. Sistem hükümetindeki kilit paydaşlar, araştırma ve yenilik politika yapıcıları ve üniversite liderliği, değişime karşı direniş cepleri olsa bile, hızlandırılmış bir modernizasyon çabası üzerinde hemfikir görünüyor. Büyük yatırımlar ve değişiklikler yapmak için siyasi irade son derece güçlüdür.

Ulusal inovasyon sistemi (NIS) kavramı artık tüm dünyada bilim ve teknoloji politikalarında yaygın. Sistemdeki paydaşlar arasındaki bağlantıların, yalnızca inovasyonda değil, aynı zamanda araştırmada da performansı iyileştirmenin anahtarı olduğu fikrine dayanır.

Sistem, kamu araştırma sisteminden (üniversiteler, politeknikler ve kamu araştırma enstitüleri), firmalardan ve farklı aracı kurumlardan (örneğin bilim ve teknoloji parkları ile bölgesel kalkınma kuruluşları) oluşur. Ulusal ve bölgesel düzeylerde finansman ve politika kurumlarını içerir. Kurumsal ve örgütsel bağlantıların kalitesi, bilgi ve bilgi akışlarının derecesi ve kalitesi ile sistemdeki insan kaynakları akışları, sistemin dinamizmi ve performansı için esastır.

Portekiz UES’inin mevcut durumu, hızlandırılmış reform çabalarını oldukça zorlu kılmaktadır. Alt sistemler ve aktörler oradadır, ancak bunlar ile işbirliği mekanizmaları arasındaki bağlantılar büyük ölçüde eksiktir. En büyük eksik bağlantı, kamu araştırma sistemi ile özel Ar-Ge ve yenilik arasındaki bağlantıdır. Hükümet politikası, hem bilgi arzı hem de yüksek nitelikli işgücü ve özel sektöre bunları kullanmaları ve yeniliğe yatırım yapmaları için teşvikler sağlamalıdır.

Araştırma ve Yenilik

Bilim tabanını ve kapasitesini oluşturmak

Portekiz araştırma sistemi 1990’ların ikinci yarısında ve son yıllarda olağanüstü hızlı büyümesine rağmen, mutlak rakamlar hala nispeten düşüktür. Ar-Ge harcamaları, 2003 yılında, yeniden büyümesine rağmen, GSYİH’nın %0,78’i ile Avrupa’daki en düşük harcamalardan biriydi. Ayrıca, AB15 ortalaması yaklaşık %35 iken (ve Finlandiya ve İsveç gibi daha gelişmiş bilgiye dayalı ekonomilerde bu %30’dan azdır) Ar-Ge’nin kamu sektörü finansmanı %60’ın üzerindedir.

Sonuç olarak, hükümet sistemde büyük bir role sahiptir; bu model, daha gelişmiş ülke standartlarını yakalamaya çalışan ülkelerin özelliğidir. Bu, devlet üniversitelerinin ve politekniklerin sistemdeki kilit konumunda da belirgindir; GÖRH’nin %38’den fazlası yüksek öğretim sektöründe gerçekleştirilmiştir ve bu, OECD bölgesinde Yunanistan’dan sonra en yüksek ikinci rakamdır.

Portekiz, 25-34 yaş arası bin nüfus başına en yüksek yeni bilim ve teknoloji doktora artış oranlarından birine sahiptir. Görüldüğü gibi son yıllarda büyüme oranı %7-10 olmuştur. Hızlı büyüme, 1990’ların başında CIÊNCIA programının uygulanması ve Bilim ve Teknoloji Vakfı (FCT) tarafından finanse edilen ileri eğitim bursları programından kaynaklanmaktadır.

Vakfın burs politikasına yönelik fonlar, 2000’den 2005’e kadar %80’e varan oranlarda olağanüstü hızlı bir şekilde büyüdü. Portekiz, hem AB15 hem de AB25’te orantılı olarak en düşük sayıda araştırmacıdan birine sahip olsa da, yetişti. 1990’ların başından beri Avrupa ortalaması ile ancak, endüstride çalışan doktora veya eşdeğeri araştırmacı sayısı 2003 yılında sadece 189 idi.

The post Uluslararasılaşma – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Bu yazı, yükseköğretimin genel olarak kabul edilen uluslararasılaşması tanımının yönlendirildiği farklı bakış açılarının bir sonucu olarak ortaya çıkan uluslararasılaşma arayışının paradokslarına odaklanmaktadır. Bu bakış açıları kavramın tanımları değil, kavramın anlamla doldurulmasının yollarıdır. Uluslararası işbirliği yapanların düzeyine (ulusal, kurumsal, kişisel), konumuna ve deneyimine bağlıdır. Ayrıca, aynı düzeydeki temsilciler, kavramı anlamada farklı bakış açıları alabilirler.

Rusya’da uluslararasılaşmaya girişmenin ana paradoksunun, hem kurumsal (taban ve yönetim) hem de ulusal düzeyde bir ve aynı kavramın farklı yorumlarında bulunduğunu tartışacağım.

İkinci önemli paradoks, resmi tanımdaki ana isme (“bütünleşme”) tabandaki aktörlere atfedilen “içerme” anlamını vermekle bağlantılıdır. Tüm seviyelerde uluslararası bir eğitim boyutuna bütünsel entegrasyon olarak tanımlanan ve bu nedenle devletin birincil hedefi olarak ilan edilen Yüksek Öğretimin Uluslararasılaşması (IHE), hegemonik bir Avrupa yüksek öğretim sistemi modeline uyumu gerektirir.

Avrupa Yüksek Öğretim Sistemi Mimarisinin Uyumlaştırılmasına İlişkin Sorbonne Ortak Bildirisi’nde (1998) tanımlandığı üzere Avrupa Yükseköğretim Alanının “uyumlaştırılması”, “gerçek bir pan-Avrupa entegrasyon projesi oluşturmayı” amaçlamaktadır.

Ancak “uyum” ve eş anlamlısı “entegrasyon”, geleneksel eğitim sistemleri ile yurtdışından getirilen eğitim yenilikleri arasında gerilimlere yol açmaktadır. Eğitim gelenekleri yok olma riskiyle karşı karşıyadır. Bölüm, “entegrasyon”un, uluslararasılaşmanın taban katılımcıları tarafından, ulusal eğitim sistemlerini değiştirmenin karşılıklı bir süreci olarak anlaşılan ve tek bir sistemden tam bir adaptasyon anlamına gelmeyen “içerme” anlamında anlaşıldığını ve arzu edildiğini ortaya koymaktadır. başka bir.

Argümanlar, 2012’den 2014’e kadar NArFU’da uluslararasılaşma süreçlerinde yer alan Rus akademisyenlerle yapılan görüşmelerin sonuçlarına dayanmaktadır. Onların IHE hakkındaki öznel görüşleri, Rus yüksek öğretim reformunun belirli bir aşamasında uluslararasılaşma süreçlerine eşlik eden paradoksları gün ışığına çıkarmaktadır.

Uluslararasılaşma teorileri nelerdir
Uluslararasılaşma nedir

Teori

Araştırma, 2012-2014 döneminde taban düzeyinde üniversite faaliyetlerini uluslararası hale getiren süreçlerin eleştirel bir incelemesinden oluşmaktadır. Gerçeği yansıtmayı değil, yüksek öğretimin uluslararasılaşması kavramını hangi süreçlerin oluşturduğunu görmeyi amaçlar. Sosyal inşacılık açısından “yükseköğretimin uluslararasılaşması” kavramı, kullanıldığı bağlamlara bağlı olarak çeşitli anlamlarla dolu bir inşa olarak anlaşılmaktadır.

Kavramsal yapı istikrarsız ve dinamiktir. Dönüşümler, değişen sosyal bağlamlar içinde ve arasında ve farklı zaman dilimlerinde gerçekleşir. Yapıların tüm anlamları, ne kadar farklı olursa olsun, uluslararası boyutu üniversite yaşamına sokmaya veya çıkarmaya yönelik faaliyetleri ve süreçleri ifade eder.

Taban düzeyinde kavramsal yapıyı oluşturan anlamları incelemek için söylem analizi uygulanır. Söylem analizi, belirli bir bağlamda dilin kullanımına odaklanır. Gee, söylem analizini söyleme, yapma ve varlıkla ilgilenen “kullanılan dil” olarak tanımlar. “Biz insanların sosyal mallarla nasıl başa çıktığımız aracılığıyla dünyamızı, kurumlarımızı ve ilişkilerimizi nasıl yarattığımızı ve bozduğumuzu söylem analizi dünyadaki sorunları ve tartışmaları aydınlatabilir” anlayışı için bir anahtar sağlar.

Görüşülen kişilerin IHE konseptini inşa ettikleri anlamları ortaya çıkarmak için, katılımcıların dahil olduğu faaliyetlerin ve süreçlerin açıklamaları ve bunların yararları ve başarılı gelişimin önündeki engellerle ilgili açıklamaları analiz edilecektir. Engeller ve faydaların sübjektif değerlendirmeleriyle desteklenen faaliyetler ve süreçler hakkındaki anlatılar, katılımcıların kavramı anladığı bakış açısını veya yaklaşımı yansıtır.

Bu nedenle analiz, IHE’nin nasıl kavramsallaştırıldığını ve uygulandığını tanımlayan ve değerlendiren bakış açılarının sınıflandırılmasına dayanmaktadır. Uluslararasılaşma yaklaşımlarının sınıflandırılması öncelikle Jane Knight (1994) tarafından önerilmiş ve daha sonra Delgado-Marquez ve diğerleri tarafından detaylandırılmıştır. 

Sonraki tartışmada “bakış açısı” ve “yaklaşım” terimlerini birbirinin yerine kullanacağım. Perspektifler kavramın tanımı değil, kavramın anlamlarla doldurulma şeklidir. Knight’a göre hiçbir yaklaşım doğru değildir ve değişen bağlamlar içinde değişirler. 

Bir ülkedeki farklı kurumlar uluslararasılaşmanın ortak bir yorumuna veya tanımına sahip olsalar da, uluslararasılaşmanın uygulanmasını ele alma biçimleri, öncelikler, kültür, tarih, siyaset ve kaynaklar nedeniyle çok farklıdır. Uluslararasılaştırmaya yönelik bir yaklaşım, uluslararasılaştırmayı uygulamaya yönelik çalışma sırasında sergilenen değerleri, öncelikleri ve eylemleri yansıtır veya karakterize eder.

IHE’yi tanımlamak için dört bakış açısı önerir:

• Faaliyet perspektifi: Müfredat, öğrenci ve öğretim üyesi değişimi ve teknik işbirliği gibi faaliyetlere odaklanılır. Uluslararası eğitim müfredata entegre ediliyor. Ulusal güvenlik ve ekonomik rekabet gücüne odaklanan sınır ötesi işbirliğinde bir artış var.
• Yeterlilik perspektifi: Öğrencilerin ve akademisyenlerin uluslararası ve küresel pazarlarda rekabet edebilmesi için önemli olan becerilerin, bilgilerin, tutumların ve değerlerin geliştirilmesine odaklanılır. Akademik ve örgütsel faaliyetlere değil, tamamen eğitimin sonuçlarına vurgu yapılır. Söderqvist, uluslararasılaşmanın olduğunu iddia ediyor.
• Bu açıdan üniversiteler eğitim kalitesini daha iyi sonuçlar, uluslararası normlara uygun ders kalitesi, araştırmacı ve yerli öğrenci kalitesi ile iyileştirmektedir.
• Örgütsel perspektif/Ethos perspektifi: Odak, kurumda kültürlerarası ve uluslararası bir iklim yaratmaktır. Uluslararası değerleri ve girişimleri destekler ve kampüslerin uluslararası karakterini güçlendirir. Knight’a göre örgütsel bakış açısı süreç bakış açısıyla yakından bağlantılıdır.
• Süreç perspektifi: Odak, çok çeşitli faaliyetler, politikalar ve prosedürler yoluyla uluslararası ve kültürlerarası bir boyutun eğitim, araştırma ve hizmete entegrasyonu veya dahil edilmesidir. IHE, “kurumun öğretim, araştırma ve hizmet işlevlerine uluslararası ve kültürlerarası bir boyutun entegre edilmesinin” sürdürülebilir bir sürecidir. Süreç perspektifi, ilkinin öğretim ve araştırmayı içerdiği, ikincisinin ise hem program hem de organizasyon stratejilerini içerdiği anlamına gelir. uluslararası bir boyutun korunmasına yardımcı olan politikalar, prosedürler ve altyapılar.

İkinci olarak, analiz, Pursiainen ve Medvedev’in, dünyanın son yıllarda karşı karşıya olduğu temel çelişkinin “küreselleşme güçleri (entegrasyon, homojenleşme, birleşme) ile ulus-devletin çeşitli güçleri tarafından temsil edilen kimlik güçleri arasındaki gerilim olduğu yönündeki spekülasyonunu uygular. kültürel topluluklar ve kimlik grupları”.

Bir yandan Rusya, ekonomisinin rekabet gücünü artırarak ve sosyal ve kültürel boyutları geliştirerek küresel piyasa standartlarını ve Bilgi Çağını karşılamak için yüksek öğrenim modernizasyonuyla dahili olarak ilgileniyor.

The post Uluslararasılaşma Arayışı – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Ortaklıklar, konu “yurtta uluslararasılaşma” ve “dışarıda uluslararasılaşma” olduğunda ülkeler arasında bir asimetri göstermektedir. Programlar Norveçli HEI’ler tarafından sağlandığından ve çoğunlukla çevrimiçi olarak veya Rusya’daki kampüste sunulduğundan, Rus ortaklar Norveçlilerden daha fazla “uluslararasılaşma” deneyimi yaşarlar.

Bodø ve Alta’daki çevrimiçi lisans programları, kurumlarına ek gelir sağlamanın yanı sıra Arctic ve Barents’in güvenilirliğini de sağlar. Ancak sanal dışa dönük hareketlilik, yurtdışında eğitim almanın akademik, kültürlerarası ve sosyal bütünleştirici unsurlarını azaltır. Öğrenciler yurtdışında eğitim almanın etkilerini pek yaşamıyorlar ve çevrimiçi kurslar kurumlara çok az “yurtta uluslararasılaşma” hissi veriyor.

Ancak sanal karakter, yurt dışına gitmek için gerekli kaynaklara sahip olmayanlar için bir alternatiftir ve öğrencilerin bir kısmı programın kampüs temelli bölümüne (BCS/BNS) 6 ay sonra katılır. Bununla birlikte, çevrimiçi çalışmalar, öğrenciye bir düzeyde uluslararası akademik deneyim ve kültürlerarası beceriler sağlar. Programlar, İngilizce yeterliliklerin kanıtı olarak hizmet etmenin yanı sıra, başlı başına Rusya’da prestijli bir Batı Avrupa HEI’sinden kredi veya derece verir. “Yurtdışında uluslararasılaşma” etkisi buna bağlı olarak Norveç HEI’leri için daha güçlüdür.

Norveç ve Rusya arasındaki öğrenci değişimindeki güçlü asimetri, defalarca ortaklıklar için bir endişe alanı olarak çerçevelenmiştir. Rus öğrenciler batıya doğru seyahat ediyor, ancak Norveçliler de öyle ve Norveç’in batıdaki ülkelerle buna uygun bir dengesizliği var.

Bununla birlikte, incelenen ortaklıklardaki HEI’ler çeşitli mallarda ticaret yapmaktadır ve öğrenci değişiminde iyileştirilmiş bir denge en azından sembolik olarak faydalı olsa bile, ortaklıkların devamı esas olarak olumlu bir kurumsal kazan-kazanın devam etmesine bağlıdır. 

Ortaklıklar çok verimli olmuştur ve onlara uluslararasılaşma ve ilgili zorluklar hakkında çok fazla bilgi sağlayan HEI’ler için önemli uluslararasılaşma “eğitim kampları” olarak işlev görmüştür.

Başlangıçta her iki taraftaki personel sınırlı uzmanlık ve deneyime sahipti, ancak Norveç kurumları uluslararasılaşma süreçlerinin gereksinimlerine hızla ve daha kolay uyum sağladı. Norveç tarafında, HEI’lerin daha büyük bölümleri uluslararasılaştırma çalışmasına dahil olurken, Rusya’da dil engelini aşmak daha zordur ve genellikle işbirliğine dahil olan insan sayısını sınırlar.

Bu programlardan elde edilen deneyimler, Barents Bölgesi’ndeki uluslararasılaşmanın açıkça öğrenci hareketliliğinden daha fazlasını içerdiğini göstermektedir. Programlar genel olarak kurumlar ve ülkeler arasındaki bağlantıyı geliştirerek gerçek ve kalıcı ortaklıkların gelişmesine yol açmıştır.

Ancak, arada sırada yapılan kısa ziyaretler dışında, ortaklıklar akademik personelin fazla hareketliliğine yol açmamıştır. Ek olarak, birbirlerinin programları ve öğretimi üzerindeki karşılıklı etkiler mütevazı olmuş düzenli programlar her zamanki gibi devam etmektedir. Bununla birlikte, ortaklıklar yeni programların oluşturulmasını da kolaylaştırmış ve hayata geçirmiştir.

Uluslararasılaşma süreci Nedir
Uluslararasılaşma nedir
Uluslararasılaşma süreci aşamaları
İŞLETMELERİN ULUSLARARASILAŞMA nedenleri
İŞLETMELERİN uluslararasılaşma süreci
Uluslararasılaşmanın Nedenleri
Uluslararasılaşma sürecini etkileyen faktörler
Uluslararasılaşma Stratejileri

Ayrıca, eğitim işbirliği yalnızca sınırlı derecede araştırma işbirliği ile sonuçlanmıştır; ne araştırma ne de akademik kalite uluslararasılaşma çabalarının ana odak noktası gibi görünmemektedir. Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, UiT tarafından kurulan halk sağlığı programı, hem yüksek lisans hem de doktora düzeylerinde eğitim ve araştırma işbirliğini birleştirdiği için en beğenilen ve başarılı program olmuştur.

Hem eğitim hem de araştırma işbirliği, yüksek motivasyona sahip ve kendini işine adamış bireylere bağlıdır; bununla birlikte, araştırma işbirliği genellikle eğitim işbirliğinden çok kişisel ilişkilere, güvene ve alandaki ortak çıkarlara bağlı görünmektedir. Bu, kurumsal yapının ve resmi anlaşmaların eğitim işbirliğinde araştırma işbirliğinden daha büyük bir rol oynayabileceğini göstermektedir.

Ortaklıklar aynı zamanda birbirlerinin eğitim sistemleri hakkında karşılıklı bilgi birikimi sağladı ve akademik kültürler arasındaki farklılıkları görselleştirdi. Karşılıklı öğrenme, birbirlerinin ülkeleri, kültürleri, dilleri ve siyasi sistemleri hakkında bilgi edinme söz konusu olduğunda da belirgindir. Tanınmış ABD Fulbright Programları, British Council, Alman Akademik Değişim Servisi ve Çin Konfüçyüs Enstitülerine benzer şekilde, bu Norveç-Rus işbirliği, daha mütevazı bir düzeyde de olsa, kamu diplomasisi unsurlarını içermektedir.

Bilgi verenlerin çoğu, komşu ülkeler hakkında derin anlayışlar ve bilgiler gösterdiler ve işbirliğinin açıkça bir tür “halk diplomasisi” ve yumuşak güç etkisi oldu. Bununla birlikte, Altbach ve de Wit’in (2015) belirttiği gibi, uluslararası eğitim işbirliği asla barışı ve karşılıklı anlayışı garanti edemez, ancak iletişim ve diyaloğu açık ve aktif tutmaya kesinlikle katkıda bulunabilir, böylece daha fazla temasın yolunu açabilir.

McGill Peterson (2014), eğitimi yumuşak güç için ideal bir araç olarak görmektedir. Bununla birlikte, Joseph Nye (2004) tarafından ortaya atıldığı şekliyle yumuşak güç, genellikle aydınlanmış kişisel çıkara dayalı eşitsiz ilişkileri ifade eder. Barents’ten gelen bu davalarda, işbirliğinden elde edilen karşılıklı faydalar, işbirliklerinin ağırlıklı olarak Norveç tarafından başlatılmasına ve finanse edilmesine rağmen, en azından ortaklık düzeyinde oldukça dengeli görünmektedir.

İlişkiler, hiyerarşi veya baskın ilişkiler tarafından değil, karşılıklı çıkarları, faydaları ve karşılıklı bağımlılıkları ile belirlenir. Ayrıca, güvenlik veya jeopolitik unsurlar, günlük işbirliklerinde görünür olmaktan ziyade, genellikle ortaklıkların yan etkileridir; ve esas olarak programlar değerlendirildiğinde veya bir tür meşruiyet ve gerekçeye ihtiyaç duyulduğunda kullanılır.

En azından BCS ve BNS programlarını oluşturan ortaklıklar genellikle karşılıklı bağımlılığa dayalıdır. Norveç finansman sistemi, öğrenim politikası ve burslar, ortaklıkların bel kemiğidir. Bu anlamda Norveç daha güçlü bir aktör ve Rusya da bu durumdan nasibini alıyor. Ancak, Norveç HEI’lerinin Rus ortaklarına daha az bağımlı olduğunu söylemek pek mantıklı değil.

Her iki taraf da uluslararasılaşma politikasında başarılı olmak için muadillerine bağımlıdır. Rus ve Norveçli HEI’ler, prestij ve mükemmellik tercihlerine veya algılarına dayalı olarak birbirlerini ortak olarak seçmiyorlar. Bunun yerine, kısmen ortaklıklar onlara hızlı ve uygun maliyetli uluslararasılaşma sağlayabildiği ve kısmen de daha iyi alternatifler olmadığı için birbirlerini yeterince iyi olarak kabul ederler.

Ancak, uluslararasılaşma stratejisi geliştikçe veya kurumsal yapıda veya ülkeler arasındaki ilişkilerde değişiklikler meydana geldikçe, incelenen üniversitelerin ortaklarını seçerken daha seçici olmaları muhtemeldir. Bununla birlikte, coğrafi yakınlık ve jeopolitik bağlam nedeniyle gelecekteki eğitim ortaklıklarının da stratejik öneme sahip olması muhtemeldir.

Ayrıca, Bodø, Tromsø, Archangelsk ve Murmansk’taki üniversitelerin hepsinin Arktik araştırma ve eğitiminde ulusal sorumlulukları olduğu için, bazıları özellikle Arktik, Barents ve diğer bölgesel meselelerle ilgili  finansal ve diğer değişikliklerden büyük ölçüde bağımsız olarak devam edecektir.

The post Uluslararasılaşma Deneyimi – Norveç’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Estonya yüksek öğretim kurumları, bağımsızlığın restorasyonundan sonra uluslararası bağlantılarını önemli ölçüde artırdı. Halihazırda Estonya’daki uluslararası ilişkiler için ana kanallar, öğrenci ve öğretmen hareketliliği ve Estonya’nın özellikle Bologna süreci yoluyla Avrupa Yüksek Öğrenim Alanının inşasına katılımı ile ilgilidir.

Bologna süreciyle ilgili olarak, hükümet yönetmelikleri ayarladı ve nispeten erken bir aşamada iki aşamalı bir yapı benimsedi ve Diploma Eki’nin tüm öğrencilere ücretsiz ve otomatik olarak İngilizce olarak verilmesi için prosedürler belirledi.

Hükümetin yüksek öğrenimin uluslararasılaşmasına yönelik 2005 stratejik belgesi, uluslararası ağ oluşturmada aktif olmanın ve uluslararası kariyerlere başlamanın önemini vurgulamaktadır: “… sadece bir üniversite istisnadır.

Doktora verildikten sonra başka bir üniversitede doktora sonrası çalışmalara devam etmek ve akademik bir pozisyona seçildikten sonra yabancı bir üniversitedeki iş deneyimini değerlendirmek yaygınlaşmalıdır”.

Uluslararasılaşmaya duyulan ilgi ve coşku, hem Eğitim ve Araştırma Bakanlığı tarafından yürütülen bir anket (Ülke Arkaplan Raporunda atıfta bulunulmaktadır) hem de ziyaret sırasında İnceleme Ekibi tarafından toplanan algılarla desteklenmektedir. Ankete katılanlara göre uluslararasılaşmanın ana bileşenleri, öğretim ve araştırmada uluslararası işbirliği, uluslararası ağ oluşturmaya katılım, Estonyalı personel ve öğrencilerin daha fazla hareketliliği ve Estonya’ya gelen yabancı öğrenci sayısının artırılması olmalıdır.

Çeşitli hareketlilik girişimleri başlatıldı. Bazıları 1990’ların başından (Estonya’ya gelen Finno-Ugric etnik kökenli öğrenciler için akraba halklar programı, Estonya Bilim Akademisi aracılığıyla araştırma hareketliliği), ancak bunların çoğu 2002’den itibaren kuruldu. 2004 yılında, genç Estonyalıların ülkelerine geri dönüşlerini desteklemeyi amaçlayan diğer uyruklular programı başlatıldı.

Ayrıca kısa süre önce yurtdışında kısa süreli kalışları destekleyen Kristjan Jaak ulusal girişimi kuruldu. 2005/06’da 207 öğrenci ve akademisyen bu programdan yararlandı. Son zamanlardaki bir başka girişim de doktora öğrencilerinin yabancı üniversitelerde öğrenim görmelerinin desteklenmesidir. 2005/06’da bu programa 47 aday katıldı. Estonya, 1999/2000’den beri ERASMUS/SOCRATES programına da katılmaktadır.

Her zaman gelen öğrencilerden daha fazla giden öğrenci olmuştur (örneğin, 2004/05’te 444 giden öğrenciye karşılık 266 gelen öğrenci). Akademik personel için durum farklıdır, başlangıç ​​yıllarında gelen sayılar giden sayılara hemen hemen eşit veya daha yüksekti, ancak 2004/05’te kalıp tersine döndü (243 gidene karşı 158 gelen).

İki Estonya üniversitesi üç ER A SMUS Mundus konsorsiyumuna katılır: “Ekonomi, Devlet ve Toplum”, “Güvenlik ve Mobil Bilgi İşlem” (her ikisi de Tartu Üniversitesi) ve “Dijital Kütüphane Öğrenimi” (Tallinn Üniversitesi). Bireysel yükseköğretim kurumunda hareketliliği teşvik etmek için ek girişimler vardır.

Yükseköğretim Politikasının Güçlü Yönleri ve Zorlukları

Bir önceki bölümde yükseköğretim sisteminin temel özelliklerinin ve ulusal politika bağlamının temel bir tanımını verdikten sonra, bu bölümde bu yönler daha fazla analiz edilmekte ve tartışılmaktadır. Bölüm 3 ağırlıklı olarak ev sahiplerimiz tarafından ziyaret ekibine sağlanan arka plan bilgilerine dayalıyken, Bölüm 4, sistemin karşılaştığı zorluklar ve sorunlarla birlikte Estonya yükseköğretim politikalarının temel güçlü yönlerini tanımlar.

Yönetim, yönlendirme ve planlama

Estonya yüksek öğretim sistemi her zaman uygun koşullar altında olmamasına rağmen, son yıllarda çok şey başarılmıştır. Komünist bir mirasla, siyasi istikrarsızlıkla (her zaman şartlarını tamamlamayan birçok koalisyon hükümeti), öğrenci sayıları ve sınırlı kaynaklar açısından sistemin etkileyici bir şekilde büyümesiyle başa çıkmak zorunda kaldı.

Buna rağmen, yükseköğretim hükümetleri, kurumları ve diğer paydaşlarla ilgilenen herkes geleceğe olumlu bakıyor ve gerekli görülen iyileştirmelere katkıda bulunmaya isteklidir.

Uluslararasılaşma Nedir
İŞLETMELERİN ULUSLARARASILAŞMA süreci
Uluslararasilaşma süreci
Uluslararasılaşma ve küreselleşme arasındaki fark
Eğitimde uluslararasılaşma
ULUSLARARASILAŞMA sürecini etkileyen faktörler
Uluslararasılaşma Stratejileri
Uppsala uluslararasılaşma Modeli

Politika oluşturmanın istişari doğası, sistemin boyutuyla kesinlikle kolaylaştırılarak, hükümetin hedefleri üzerinde düşünmesine, önemli konuları paydaşlarla tartışmasına ve politika stratejilerini ayarlamasına izin verir. Gerektiğinde, hükümet ve kurumlar, özellikle araştırma projelerinin verilmesi için kalite güvencesi ve emsal incelemesi söz konusu olduğunda veya uluslararası en iyi uygulamaları takip ettiğinde, uluslararası uzmanlara güvenir.

Bununla birlikte, işverenlerin ve örgütlerinin politika oluşturmaya katılımı, bir şekilde az gelişmiştir; bu da, işveren örgütlerinin yüksek öğrenim konularına henüz yeni başlayan ilgisini yansıtması muhtemeldir.

Gözden Geçirme Ekibinin gözünde, bakanlık düzeyinde insan gücündeki artış, Bakanlığın politika geliştirme ve uygulama kapasitesini iyileştirdi, ancak Bakanlığın genel büyüklüğü hala sınırlı görünüyor.

Artan kapasiteye, yalnızca Bakanlığın kendi kapasitesini genişletmekle değil, aynı zamanda diğer bakanlıklarla bağlantılar ve yarı bağımsız kuruluşlar (örneğin, Avrupa Birliği ile ilgili faaliyetler için Arşimet Vakfı; Vakıf Yüksek Öğrenim Kalitesini içerir) yoluyla ulaşılmıştır. Akreditasyonu yöneten Değerlendirme Merkezi.

Yine de, yüksek öğretim politikası geliştirmeye rehberlik edecek nispeten zayıf bir bilgi tabanı var gibi görünüyor. Eesti Teadusinfosüsteemi (Estonya Araştırma Portalı, ETIS) araştırma hakkında çok fazla bilgi içeriyor, ancak eğitim alanında önemli konularda arka plan bilgisi eksik görünüyor.

Bu raporda tespit edilen eksik veri örnekleri şunları içerir: beyin göçünü kanıtlayan veriler, sosyo-ekonomik geçmişe göre kredi alan öğrenci sayısı, Estonya yükseköğretim kurumundaki personelin özelliklerine ilişkin veriler, eşitlik konuları ve öğrencilerin elde tutulması ve ilerlemesi hakkında bilgi veren veriler ve sistem düzeyinde işgücü piyasası sonuçlarına bakılır.

Ayrıca, kurumsal düzeyde bazı, ancak kaçınılmaz olarak küçük ölçekli anketler olmasına rağmen, politika değerlendirme çalışmaları düzensiz görünmektedir. Bununla birlikte, sistemin küçük boyutunun, politika etkilerinin gayri resmi bir şekilde anlaşılması için bir miktar yer bıraktığı anlaşılmaktadır.

Üniversiteler ve profesyonel yüksek öğretim kurumları arasında bazı farklılıklar olmasına rağmen, Estonya’daki yüksek öğretim kurumları önemli ölçüde önemli ve prosedürel özerkliğe sahiptir.

2001 OECD incelemesi (OECD, 2001) profesyonel yüksek öğretim kurumlarının, üniversitelere kıyasla Eğitim ve Araştırma Bakanlığı’nın daha doğrudan mali kontrolü altında olduğunu fark etti. Bu husus, bu kurumların temsilcileri tarafından yapılan görüşmelerde pek gündeme gelmedi, bu nedenle İnceleme Ekibi, mali kontrol düzeyindeki bu farklılığın giderek ortadan kalktığını varsayıyor.

Bununla birlikte, mesleki ve mesleki yönelimli kurumların temsilcileri, gelişme alanının (özellikle Yüksek Lisans derecesi de dahil olmak üzere yeni programlar oluşturma açısından) oldukça sınırlı olduğunu vurguladılar.

The post Uluslararasılaşma – Estonya Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).