Wiest'in SPAR-1 Modeli - Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma)

YÖNEYLEM (52) – Wiest’in SPAR-1 Modeli – Yöneylem Araştırması Nedir? – Yöneylem Araştırması Yaptırma – Yöneylem Araştırma Ücretleri

tercüman tercüman — Wed, 14 Oct 2020 09:03:49 +0000

Ödev, Proje, Makale, Tez, Çeviri, Niyet mektubu yapma konusunda uzmanlaşmış bir ekibe sahip olan Ödevcim, size tüm alanlarda destek olmak için burada. Dilerseniz tüm ödevinizi biz hazırlayalım, dilerseniz size dilediğiniz konuda özel ders verelim. Ödevcim ekibine ulaşmak çok kolay. Hemen Whatsapp destek hattımızdan veya akademikodevcim@gmail.com mail adresimizden bizlere talebinizi iletebilir, ücretlerimiz hakkında fikir edinebilirsiniz. Yöneylem, Yöneylem Araştırması Yaptırma, Yöneylem Araştırma Ücretleri

Wiest’in SPAR-1 Modeli

SPAR-1 modelinde her iş, kendisine atanabilecek normal, maksimum ve minimum düzeyde kaynaklara sahiptir. İş performansı için gereken toplam adam günlerinin, kaynak yüklemesine bakılmaksızın sabit olduğu varsayıldığından, atanan kaynakların düzeyine bağlı olarak iş süresi normal, “çökmüş” (kısaltılmış) veya “uzatılmış” (artırılmış) olabilir. normal, maksimum veya minimum. Kaynak tahsisi, işin kritik olup olmamasına göre program tarafından otomatik olarak yapılır.

Şekil 7-15’e bakıldığında, SPAR-1 modelinin d = I gününden başlayarak günden güne yinelediği görülebilir. ES = 1 olan işler gevşekliklerine göre seçilir ve sıralanır (“artırma kritik iş rutini” aslında daha sonra devreye girer ve aşağıda açıklanacaktır). Planlanacak iş kritik değilse, normal seviyede kaynaklarla (“normal mürettebat boyutu”) programlamaya çalışılır.

Bu mümkün değilse, iş d + 1 gününe ertelenmeden önce minimum ekip boyutu dikkate alınır. Programlanacak iş kritik ise farklı bir prosedür izlenir.

İlk olarak, yeterli kaynaklar mevcutsa, iş maksimum tahsisatına göre planlanır; yani çöktü. Bu mümkün değilse, normal bir mürettebat büyüklüğü dikkate alınır. Bu denemelerden hiçbiri başarılı olmazsa, iki özel alt program denenir. Bunlardan ilk olarak, şu anda aktif olan işlerden gerekli kaynakları ödünç almak için çaba harcanmaktadır. Bir işten kaynaklar, ancak işin sonuçta ortaya çıkan “esnetilmesi” tüm projeyi geciktirmediğinde ödünç alınır.

Kritik işler için denenebilecek ikinci alt rutin, etkin işleri daha sonraki bir başlangıç tarihine yeniden planlar. Yani, projeyi geciktirmeden ertelenebilecek işler, daha sonraki bir döneme kadar planlama için ertelenir; böylelikle serbest bırakılan kaynaklar kritik işe atanmaya hazırdır.

Bu yeniden planlama rutini, esasen “ileriye bakma” özelliğinin sahip olabileceği aynı etkiye sahiptir. Bununla birlikte, kritik işlerin ihtiyaçlarını tahmin etmek için gerçekten ileriye bakmak yerine (ki bu, faaliyetler her zaman ES tarihinde programlanmadığından, sınırlı kaynaklar durumunda zor olacaktır), model günden güne ilerledikçe önceki kararları değiştirir. Kritik işler kadar ihtiyaç duymayan işlere daha önceki dönemlerde tahsis edilen kaynakları “geri alarak” yapılır.

Özel alt yordamların hiçbiri (kaynakları ödünç alma veya etkin işleri yeniden planlama) başarılı olmazsa, kritik işin başlangıcı ertelenmeden önce bir minimum kaynak düzeyi çizelgesi denenir. Ardından, tüm olası işler d gününde planlandıktan sonra, atanmamış kaynaklardaki eklenti alt yordamı çağrılır.

Bu prosedürde, kullanılmayan kaynakların bir listesi derlenir. Maksimum tahsis seviyelerinde olmayan bu kaynakları gerektiren aktif işlerin bir listesi de artan gevşeklik sırasına göre derlenir. Bu işlerin atanmış seviyeleri daha sonra işler veya kaynaklar tükenene kadar artırılır.

Program yeni bir güne (yani gün d + I) yinelendiğinde, artırma kritik işler alt yordamı denenir. Bu özellik ile önceden planlanan ve halen aktif olan işler incelenir. Bunlardan herhangi biri kritikse ve maksimum seviyesinden daha düşük bir kaynak seviyesine sahipse ve kaynaklar hala mevcutsa, o işin kaynak dağılımı maksimum seviyeye kadar mümkün olduğunca arttırılır.

Program günden güne hareket ettikçe, tüm kritik yol verilerini, yani erken ve geç başlama ve bitirme zamanlarını ve iş gevşekliğini de günceller. Bu adımın önemi açıktır, çünkü bir işin kritikliği model tarafından alınan eylemlerle değiştirilebilir. Örneğin, kaynaklar kritik bir işe yükseltildiğinde, sonuçta ortaya çıkan süre azalması, işin olumlu bir gevşeklik kazanmasına ve kritik olmamasına neden olabilir.

Tüm işler tüm günler boyunca planlandığında, programın maliyeti, günlük genel masraflar, vade tarihi ikramiyeleri veya cezaları ve varsayılan mevcut seviyelere göre kaynak maliyetleri dahil olmak üzere hesaplanır. Önceki programlarla karşılaştırılan programın maliyetine bağlı olarak, prosedür ya sonlandırılır ya da yeni bir mevcut kaynaklar seti test edilir.

SPAR-1, iş bölme, vardiya veya vardiyasız zamanlama, değişken kaynak limitleri ve tekli veya çoklu projeler gibi çeşitli özel varsayımlar altında birkaç bin iş ve birkaç düzine kaynak tipini barındırabilir. Küçük test problemleri üzerine SPAR-1’den elde edilen sonuçlar, bazı durumlarda neredeyse optimal sonuçlar verdiğini göstermiştir. Bununla birlikte, karmaşıklığından bağımsız olarak hiçbir sezgisel tabanlı program, daha önce belirtildiği gibi, optimal bir proje çizelgesi vermeyi ve hatta problemden probleme tutarlı olarak en iyi sonuçları vermeyi garanti edemez.

Doğrusal programlama gibi analitik prosedürler, tutarlı bir şekilde en iyi çözümleri sağlayabilir, ancak birkaç özel koşula sahip nispeten küçük projelerle sınırlıdır. Bu nedenle ve sınırlamalarına rağmen, sezgisel prosedürler, öngörülebilir bir gelecek için, sınırlı kaynak koşulları altında gerçekçi boyutlu projeleri planlamak için en iyi yaklaşımı sunuyor gibi görünmektedir.

OPTİMİZASYON PROSEDÜRLERİ

Kısıtlı kaynak çizelgeleme prosedürlerinin diğer bir ana kategorisi – optimal çözümler üretmek için olanlar sezgisel yöntemlere göre nispeten daha az pratik ilerleme ile karakterize edilmiştir. Geliştirilen optimizasyon prosedürleri iki alt kategoriye ayrılabilir:

1. Çevrimiçi programlamaya dayalı prosedürler (LP);
2. Sayısal ve diğer matematiksel tekniklere dayalı prosedürler.

Doğrusal programlama (LF ‘) ilk olarak 1960’ların başlarında kısıtlı kaynak planlama problemini çözmek için bir yöntem olarak önerildi. Sorunun çok sayıda formülasyonu önerilmiş, ancak yalnızca birkaç faaliyetin küçük sorunlarının çözülmesi dışında pratik olmadığı görülmüştür. Wiest, kısıtlı kaynak problemi üzerine bu ilk LP formülasyonlarının kullanımını “bir çakıl taşını hareket ettirmek için bir buldozer kullanmaya benzer” olarak tanımladı. 20 Wiest, dört kaynak türüne sahip 55 aktiviteli bir ağın 6.000’den fazla denklem gerektireceğini gösterdi ve 1.600 değişken.

Daha sonra araştırmacılar bu erken formülasyonları geliştirdiler ve biraz daha büyük sorunları çözdüler. Son yıllarda, bilgisayarların artan kapasitesi ve azalan maliyeti ile bazı araştırmacılar, doğrusal programlama prosedürlerinin tek başına veya diğer yaklaşımlarla birlikte kullanımını bir kez daha araştırmaya başladılar.

İkinci tip yaklaşımın bir örneği, minimum proje süresine ulaşmak için gereken hesaplama süresini azaltmak için minimum sınırlama prosedürünü tamsayı LP ile birleştiren Patterson ve Huber14’tür. Esasen, yaklaşımları, LP algoritmasının üzerinde arama yapması gereken olası çözümlerin alanını azaltmak için optimizasyon prosedürünü “iyi” bir alt sınır çözümle başlatmayı içerir.

The post YÖNEYLEM (52) – Wiest’in SPAR-1 Modeli – Yöneylem Araştırması Nedir? – Yöneylem Araştırması Yaptırma – Yöneylem Araştırma Ücretleri first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

YÖNEYLEM (51) – Sezgisel Kuralların Göreceli Etkinliği – Yöneylem Araştırması Nedir? – Yöneylem Araştırması Yaptırma – Yöneylem Araştırma Ücretleri

tercüman tercüman — Wed, 14 Oct 2020 08:58:06 +0000

Bu örnekte gösterilen prosedür, geniş bir programlama problemleri sınıfına potansiyel olarak güçlü bir genel yaklaşımı temsil etmektedir. Prosedür, birden çok proje problemine ve tek projeye uygulanabilir. Çoklu proje durumu için, her proje için proje başlangıç ve bitiş tarihleri gereklidir.

Bu bilgi, planlama için çeşitli aktivitelerin dikkate alındığı sıranın belirlenmesine izin vermek için toplam aktivite bolluğunu (kayan) veya eşdeğer geç başlama zamanlarını hesaplamak için kullanılır. Ayrıca, dikkate alınan kaynak sayısının bu prosedürle sınırlı olmadığı, yalnızca kullanılan bilgi işlem sisteminin kapasitesi ile sınırlı olduğu vurgulanmalıdır. Bu basit örnekle gösterilen temel yaklaşım, aslında, ticari olarak sunulan bazı büyük bilgisayar programları da dahil olmak üzere, sezgisel tabanlı kısıtlı kaynak programlama sistemlerinin çoğunun nasıl çalıştığıdır.

Bununla birlikte, burada belirtilen temel adımlar, proje faaliyetlerinin fiili çizelgeleme uygulamasında izlenen çeşitli varyasyonların daha gerçekçi simülasyonuna izin vermek için genellikle önemli ölçüde süslenmiştir. Bu süslemelerin bazı örnekleri daha sonra verilecektir.

Sezgisel Kuralların Göreceli Etkinliği

OSS’deki faaliyetleri sıralamak için minimum gevşeklik dışında bir buluşsal yöntem kullanılmışsa, örnek ağ için farklı bir program üretilmiş olabilir. Min-bolluk buluşsal yöntemi burada kullanıldı çünkü birçok çalışmada genellikle en iyi sonuçları verdiği bulundu. Örneğin, Tablo 7-1’de gösterilen 8 kuralı karşılaştıran 1975 tarihli bir çalışma, minimum gevşeklik kuralının genellikle Şekil 7-14’te gösterildiği gibi diğer 7 kurala göre daha iyi performans gösterdiğini göstermiştir.

Bu sonuçlar, minimum program süresi açısından optimal çözümün hesaplanabildiği küçük (yani 27 etkinlikli) çok kaynaklı problemlerin bir örneğine dayanıyordu. Boyutları 180 aktiviteye kadar değişen daha büyük ağlar için gerçek uygulamalardan oluşan farklı bir çalışma, Geç Başlatma (minimum gevşekliğe eşdeğer) veya Geç Bitirme buluşsal yönteminin hem paralel hem de seri tahsis prosedürleri için en etkili olduğunu göstermiştir. .

Bununla birlikte, bu çalışma aynı zamanda, tahsis prosedürü seçiminin (yani paralel veya seri) bazı durumlarda zamanlama sezgisel seçiminden daha önemli olduğu sonucuna varmıştır.

Yukarıda bahsedilen ikisi gibi bireysel çalışmalar, belirli bir buluşsal yöntemin veya sezgisel türünün genel en iyi etkililiğini göstermiş olsa da, bu tür çalışmaların hiçbirinin buluşsal yönteminin veya buluşsal yöntemlerin kombinasyonunun her zaman her problemde en iyi sonuçları verir.

Bu belki de buluşsal yöntemlerin en büyük dezavantajıdır: Bir problemde iyi performans gösteren kurallar diğerinde kötü performans gösterebilir ve bunun tersi de geçerlidir. Uygulamada, daha karmaşık prosedürlerle bile, belirli bir sezgisel yöntemin veya buluşsal yöntemlerin kombinasyonunun belirli bir problem için en iyi sonuçları üreteceğini önceden kesin olarak garanti etmek mümkün değildir.

Tablo 7-1. Kısıtlı Kaynak Planlamasında Kullanılan Bazı Buluşsal Yöntemler.

Minimum Aktivite Bolluğu
İlk olarak en düşük aktivite durgunluk süresine sahip aktiviteleri planlar (toplam yüzme).
Minimum Geç Bitirme Süresi
İlk olarak bu etkinlikleri geç bitirme zamanının en erken değerleri ile planlar.
Kaynak Planlama Yöntemi
Öncelik endeksi, etkinliğin erken bitirilmesi ve geç başlama zamanlarının ikili karşılaştırması temelinde hesaplanır. Faaliyetlere kabaca geç artan sırayla öncelik verir.
bitiş zamanı.
En Büyük Kaynak Talebi
Potansiyel darboğaz etkinliklerini tamamlamak için ilk olarak en fazla kaynak talebine sahip etkinlikleri planlar.
En Büyük Kaynak Kullanımı
Her bir zamanlama aralığında minimum boşta kaynak miktarı ile sonuçlanan bu faaliyet grubuna öncelik verir.
Tamsayı doğrusal programlama logaritmasını içerir.
En Kısa Yaklaşan Operasyonlar
İlk olarak, en fazla sayıda faaliyeti tamamlamak için kısa süreli etkinlikleri planlar, verilen zaman aralığı.
Mümkün Olan Çoğu İş
Bir aralıkta programlanabilen olası en büyük iş grubuna öncelik verir. Tamsayı doğrusal bir programı içerir.
Rastgele Aktivite Seçimi
Rastgele seçilen notlara öncelik verilir, kaynak kullanılabilirliği sınırlarına tabidir.

Bu dezavantaja rağmen, sezgisel prosedürler pratikte çok yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu prosedürlerle üretilen programlar teorik olarak mümkün olan en iyi olmayabilir, ancak genellikle faaliyet süreleri ve kaynak kısıtlamaları ve gereksinimleriyle tipik olarak ilişkili belirsizlikler göz önünde bulundurulduğunda planlama amacıyla kullanmak için yeterince iyidirler.

Ayrıca, iş bölme, “çökme” gibi çeşitli özel varsayımlar altında büyük, karmaşık projeler için çizelgeler üretecek çeşitli yaratıcı buluşsal yöntemler içeren bazı çok güçlü bilgisayar tabanlı çözüm prosedürleri geliştirilmiştir. kaynak uygulama oranını değiştirerek işler vb.

Bu tür ticari olarak temin edilebilen bilgisayar programları hakkında genel bilgiler Bölüm 11’de verilmektedir. Bu tür diğer birçok program, özel kullanım için ayrı ayrı şirketler tarafından geliştirilmiştir. Bu yaklaşımların ayrıntıları genellikle yayın için mevcut değildir.Ancak, açık literatürde açıklanan bu kapsamlı sezgisel prosedürler sınıfını temsil eden bir program aşağıda kısaca açıklanmıştır.

Wiest’in SPAR-1 Modeli

Bağımsız bir araştırmacı tarafından geliştirilen daha kapsamlı sezgisel zamanlama prosedürlerinden biri SPAR-I (Kaynak Tahsisi için Programlama Programı için) olarak adlandırılır. 1960’lı yılların ortalarında J.D.Wiethath’a tarafından geliştirilen, sonraki birçok prosedür için bir model olarak hizmet etti. İşlemin akış diyagramı Şekil 7-15’te verilmiştir.

SPAR-1 modeli, Şekil 7-11’de daha önce gösterilen temel prosedürle benzerdir, çünkü paralel bir programlama yaklaşımı izlenir ve faaliyetler, her zaman periyodu içinde toplam gevşeklik sırasına göre çizelgeleme için sıralanır. Bununla birlikte, SPAR-l modeli, aşağıdaki açıklamada görüleceği üzere, bir dizi kullanışlı süsleme içermektedir.

Akış şemasından görülemeyen alışılmadık bir özellik, her periyotta programlama için uygun işler listesinden bir işin gerçekten planlanıp programlanmadığını belirlemek için olasılığa dayalı bir seçim prosedürüdür. Bu yaklaşıma göre listedeki f i s t iş planlama için otomatik olarak seçilmez, ancak% 100’den az bir olasılıkla seçilir. Listenin en üstündeki seçilmeyen işler listenin en altına taşınır.

Sonunda listedeki tüm işler planlanacak, ancak zamanlama sırası rastgele değişecek ve bu nedenle proje programı, girdiler tamamen aynı olsa bile modelin art arda çalıştırılmasına göre değişecektir. Bu özellik, bir dizi farklı programın oluşturulmasına ve belirli bir kritere göre en iyisinin seçilmesine izin verir.

The post YÖNEYLEM (51) – Sezgisel Kuralların Göreceli Etkinliği – Yöneylem Araştırması Nedir? – Yöneylem Araştırması Yaptırma – Yöneylem Araştırma Ücretleri first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).