Katılımcılara konuyla ilgili çeşitli sorular soruldu. Yanıt verenler ile evdeki çocukları arasındaki dil kullanımıyla ilgili soru, doğrudan aile içindeki dil kullanımına bağlı sonuçlar verdi. Hem ebeveynlerin hem de bakıcıların aynı ülkeden geldiği ailelerde, doğal olarak sadece L1’lerini düzenli olarak kullanırlar.

Aksine, ebeveynlerin farklı dil geçmişlerine ait olduğu bir durumda, L1 ve L2 arasındaki kod geçişi sabit hale gelir. Yanıt verenlerin yarısı (on yanıt) evde çocuklarına hitap ederken yalnızca L1 kullandıklarını, diğer yarısı ise kod anahtarı kullandıklarını bildirdi. Alınan cevaplara göre, İngilizce ve Rusça konuşan ailelerin ezici çoğunluğu evde sadece L1 kullanıyor. Japon ve İspanyol grupları çoğunlukla L1 ve L2 karışımını kullanma eğilimindedir.

Ancak halka açık yerlerde dil kullanımında durum farklı görünmektedir. Yalnızca dört yanıtlayıcı, halka açık yerlerde yalnızca İzlandaca veya başka bir yabancı dil kullandıklarını, on altı kişi başkalarının önünde çocuklarına hitap ederken ana dillerini kullandıklarını veya kullanmaya çalıştıklarını bildirdi.

Ayrıca, yanıtlayıcılara İzlandaca’yı yabancı dil olarak öğrenmeye yönelik tutumları sorulmuştur. Sonuçlar, çoğunun İzlandaca öğrenmeye karşı olumlu bir tutuma sahip olduğunu gösteriyor: yanıt veren on iki kişi, dili tam olarak öğrenmenin önemli olduğunu düşündüklerini ve altı kişi, dili öğrenebilecekleri bir seviyeye kadar öğrenmenin yeterli olduğuna inandıklarını bildirdi. kendilerini anadili olarak konuşanlar tarafından anlaşılır. Yalnızca bir katılımcı (Rus grubu) İzlandaca öğrenmesi gerekmediğini yanıtladı (ancak bu yanıt, yanıtlayıcının İzlanda’da beş yıldan daha az bir süre kalmayı planladığı gerçeğinden etkilenebilir).

Çocukların dil öğrenme tercihleriyle ilgili olarak, tüm katılımcılar hem L1 hem de L2 öğrenmenin önemli olduğunu çünkü çocuklarına her iki kültüre de erişim fırsatı vereceğini ve gelecekte faydalı olacağını oybirliğiyle bildirdiler.

Katılımcıların Anadil Desteğine Yönelik Tutumları Hakkında Sorular

Son soru grubu, katılımcıların anadil öğretimini çocukları için önemli ve faydalı görüp görmediklerini öğrenmeye yönelikti. Bu sorular aynı zamanda, bu göçmen grubunun zorunlu okullarda düzenli olarak anadil dersleri verilmesi olasılığı konusunda ne tür bir tutuma sahip olduğunu araştırmak için tasarlandı. Sonuçlar, çoğu ebeveynin anadilinde hafta sonu kurslarını çocukları için çok faydalı bulduğunu gösteriyor.

Ankete katılanlar, çocuklarının yalnızca ana dil gramerini öğrenmelerini değil, aynı zamanda sağlam sözlü beceriler kazanmalarını, kültür bilgisi edinmelerini ve benzer geçmişe sahip meslektaşlarıyla tanışmalarını da bekliyor. Katılımcılardan biri ana dili derslerinin önemli olduğunu çünkü “bu dersler çocuğumu evde ders çalışmaya teşvik ettiğini” belirtmiştir. Gerçekten de, Ana Dil derslerinden tam anlamıyla yararlanmak için ebeveynlerin çocuklarını evde okumaya teşvik etmesi gerekir.

Ne yazık ki, her ebeveynin çocuğuna ev ödevlerinde yardımcı olmak ve düzenli olarak anadilini öğretmek için yeterli zamanı yoktur. Bu nedenle, ankete katılanların sadece yarısı, çocuklarının onu yaşatmak için yeterli anadil desteği aldığını söylüyor. Ankete katılanların çoğu (on yedi) anadil derslerinin artmasının çocukları için faydalı olacağını düşünüyor. Aynı sayıda katılımcı, okullarda düzenli olarak anadil dersleri verilmesini istemektedir. Çocukların sadece kendi ana dilleri ve kültürleri hakkında daha fazla bilgi edinmelerine değil, aynı zamanda bu bilgileri diğer akademik yönlere de aktarmalarına yardımcı olacağına inanıyorlar.

Yabancı dil öğretim Yöntem ve teknikleri
Yabancı dil eğitimi nasıl olmalı makale
yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntemler, kullanım özellikleri ve eleştiriler
Yabancı dil öğretiminde Yaklaşımlar
türkiye’de yabancı dil eğitimi sorunları
Erken yaşta yabancı dil eğitimi makale
Yabancı dil öğretim yöntemleri pdf
Yabancı dil öğretiminde karsilasilan sorunlar

Sonuç

Anketin sonuçları sınırlı sayıda deneğin yanıtlarına dayanmasına rağmen, İzlanda’da yaşayan iki dilli çocukların ebeveynlerinin ortalama görüşleri olarak genellenebilir. Anket, katılımcıların kendilerinin ve çocuklarının D1 ve L2 yeterliliklerine, sosyal ve dilsel kimliklerine ve okullarda anadil öğretimine yönelik tutumlarına ilişkin genel algıları hakkında bilgi edinme fırsatı verdi. Cevapların değerlendirilmesi sürecinde, cevapların bir dil grubundan diğerine farklılık gösterdiğini görmek mümkün olmuştur.

Bu gerçek, analiz edilen dil gruplarının dilsel ve sosyal kimliğinden etkilenebilir. Örneğin, Japon ve Rus ebeveynler, çocuklarının dil yeterliliği ve ulusal kimlik sorunlarına karşı daha muhafazakar homojen görüşlere sahip olma eğilimindedir. Aynı zamanda, İngilizce anadili grubu ebeveynleri bu sorulara daha fazla tolerans gösterdi.

Bununla birlikte, İngilizce konuşan iki dillilerin genellikle okulda zorunlu İngilizce dersleri, İngilizce TV programlarının bolluğu vb. yoluyla ana dillerine daha fazla erişim sağladıklarına dikkat etmek önemlidir. Aksine, Japonca, Rusça ve İspanyolca iki dil bilenler bu fırsata sahip değildir. Anlaşılır bir şekilde, onları daha sağduyulu ve yerel kültürlerine odaklanmış hale getirir. Dil grupları arasındaki yanıtlardaki bu farklılık, çocuklarının iki dilli olup olmadığı sorusuna neden en çok olumlu yanıtı İngilizce konuşanların verdiğini göstermektedir.

Ancak, anketten elde edilen sonuçlara göre, hemen hemen tüm yanıtlayıcılar, çocuklarına anadil desteğinin artmasının yararları konusunda olumluydu. Ana dili derslerinin bir okul programında verilen cevaplara göre zorunlu veya seçmeli ders olarak uygulanması iki dil bilen öğrenciler için faydalı olacaktır.

Jim Cummins’e (2001) ve iki dilli eğitimin önemine ilişkin açıklamalarına geri dönersek, ana dil sınıflarının çocukların güçlü ikinci dil becerileri geliştirmelerine, kişiliklerini ve öz kimliklerini zenginleştirmelerine yardımcı olduğu görülmektedir. Tüm dünyada yapılan birçok araştırma, güçlü anadil desteğinin çocukların akademik, sosyal ve kişisel gelişimleri üzerinde çoğunlukla olumlu etkileri olduğunu göstermektedir.

Yabancı kökenli çocukların eğitiminin yalnızca düzenli bir fenomen haline geldiği İzlanda’da, zorunlu okullarda ana dil öğretim programlarının sağlanması eğitim sürecinin önemli bir parçası haline gelebilir. İzlandalı eğitimciler, düzenli olarak ana dil öğretimi sağlayarak öğrencilerinin yeteneklerini gösterme haklarını tanıyacak ve onlara geleceğe kapı açmalarına yardımcı olacaktır.

The post Yabancı Dil Öğrenimi ve Kullanımı – İzlanda’da Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Tamamen tarımsal üretime ayrılmış ve ürünleri Perlis, Brunei ve bazı Pasifik Adası kolonileri de dahil olmak üzere diğer koloniler aracılığıyla aktarılan birçok kolonide hiç İngiliz okulu yoktu.

Durum Hindistan’da da aynı şekilde belirgindi. 1907’de bir sömürge yetkilisi, 0111’de Hint halklarına harcanan paranın %15’inden azının kendi bölgesindeki (Pencap) kamu hizmetinin kırsal kesimde doğan Hint nüfusuna gittiğini bildirdi. “Tarımcıların oğulları, günde bir şilinden daha değerli olan büro görevlerinden neredeyse dışlanıyor” yorumunu yaptı.

Tıpkı, eğitimin sosyoekonomik temelinin ortaya çıkarılmasının, İngilizlerin “depresif sınıflar” olarak adlandırdığı en düşük kast ile ilgili olarak toplanan istatistikler gibi. Sömürge otoriteleri 1930’da şunu kabul ettiler: “Bu sınıfların üyelerinin eğitim yoluyla kendilerini ekonomik ölçekte yükselttiği nadir durumlarda.

Örneğin, “depresif sınıflar” içinde 30.000 kadından sadece biri ilkokuldan sonra okula gitti.

İngilizce ve Yerel Dilleri Öğrenen Öğrenciler

İngilizce öğrenen öğrencilerle yerel dillerde okuyan öğrenciler arasındaki rakamların incelenmesi, yalnızca Asya’daki İngiliz eğitim dili politikasının istatistiksel resmini tamamlıyor. İngiliz okullarına karşı yerel dil okullarının sayısındaki rakamların ima ettiği gibi, İngiliz sömürgesi Hindistan’daki çocukların büyük çoğunluğu yalnızca yerel dillerde eğitim aldı. Küçük bir azınlık İngilizce eğitim aldı.

1882’de, her düzeydeki okullara kayıtlı tüm öğrencilerin %92.4’ü yerli dilleri öğrenirken, %7.6’sı İngilizce eğitimi aldı. 1919’a gelindiğinde, yalnızca yerel dilleri öğrenen öğrencilerin oranı hafifçe %84’e düşmüştü. İngilizce öğrenen öğrencilerin Hindistan’ın toplam okul çağındaki nüfusuna oranı alınarak daha açıklayıcı bir ölçü sağlanır. Rakamlar 1882 için %1,3 ve 1919 için %3,3’tür.

İnsanların dil edinimi ilk olarak ne zaman başlar
Yabancı dil öğrenmede yaş faktörü
Erken yaşta yabancı dil eğitimi makale
Öğrenen özerkliği etkileyen faktörler
0 3 yaşta anadil ve yabancı dil edinimi
Yabancı dil eğitimi nasıl Olmalı makale
Yabancı dil öğretimi ile ilgili makaleler
Neden yabancı dil öğrenmeliyiz

“Kamu hizmetlerinin Hintlileştirilmesi” ile birlikte o yıllarda ulusun muazzam ticari gelişimi bağlamında, İngilizce öğrenen Hintli gençlerin sayısındaki bu artış kolaylıkla açıklanabilir. Hindistan’daki toplam İngilizce okuryazarlığının hala bu rakamların ima ettiğinden çok daha küçük olduğu belirtilmelidir. 1901’de, Hindistan’daki tüm erkeklerin yüzde 0,68’i ve tüm kadınların yüzde 0,07’si nüfus sayımına göre İngilizce okuryazar olarak kaydedildi.

Ek E’de gösterildiği gibi, on dokuzuncu yüzyılın sonlarından itibaren, Seylan’daki öğrencilerin ezici çoğunluğu, eğitimlerini, başta Sinhala veya Tamil olmak üzere yerel dillerin öğretildiği yerel okullarda aldı.

“Yerel okullara” devam eden çocukların yüzdesi, on dokuzuncu yüzyılın son on yıllarından sömürge döneminin sonuna kadar %80 ile %90 arasında kalmıştır. Bu istatistik bile, Seylan’daki çocukların büyük bir bölümünün hiç eğitim almadığı için İngilizce öğrenen gençlerin gerçek sayısını fazlasıyla temsil ediyor.

1904’te okul çağındaki çocukların (sömürge yönetimi tarafından 6 ila 12 yaş arasındaki çocuklar olarak tanımlandığı şekliyle) %40’ından azı okullara kayıtlıydı ve 1927’de bu rakam %50’yi geçmemişti.

Eğitim alan öğrenciler ve olmayanlar arasındaki ayrım, kentsel ve kırsal Seylan arasındaki ayrımı yansıtma eğiliminde değil. Yüzyılın başında bir hükümet raporunun yorumladığı gibi, “Hiç eğitim almayan çocuklar çoğunlukla uzak kırsal bölgelerde yaşayanlardır”.

1904 yılında, Batı vilayetindeki öğrencilerin %63.8’i eğitim görürken, kırsal Uva eyaletindeki öğrencilerin %11,5’i bu şekilde sınıflandırılmıştı.

Yerel okullara devam eden çocukların yüzdesi, Ek F.6’da gösterildiği gibi, Federal Malay Devletlerinde çok benzerdi. eğitim gören öğrenci sayısı neredeyse 20 kat arttı.

Bununla birlikte, Federal Malay Devletleri için, yerel dilde eğitim alan çocukların sayısı ile İngilizce eğitimi alan çocukların sayısı hakkında daha kesin rakamlar mevcuttur. Ek H’de gösterildiği gibi, 1928’de tüm Malay erkekleri arasında, %6,6’sı İngilizce eğitimi alırken, %75’i yalnızca Malay dili okullarına gitmiştir. Malay kızları için neredeyse hiç İngilizce eğitimi yoktu ve sadece %9’u Malay dil okullarına gitti.

Yerel dil eğitimi, Birleşik Malay Devletleri’nde 111 daha da büyük ölçüde egemen oldu. Eğitimin belirli bir temelde kurulduğu 1928’de, okula giden çocukların tam olarak %93’ü, esas olarak Malayca yerel okullarına gidiyordu.

Bu noktadan sonra, Birleşik Devletler’in tamamı için istatistikler mevcut olmasa da, eyaletlerin en kalabalık eyaleti olan Johore’da, öğrencilerin %91.8’i 19388’de yerel 0111 okullarına gitti ve buna rağmen İngilizce eğitimi bu eyalette en gelişmiş olanıydı.

Okula devam edemeyen çocukların sayısına ilişkin istatistikler mevcut olmasa da, anekdot niteliğindeki kanıtlar bu çocukların 1930’ların sonlarında hala önemli bir sayı oluşturduğunu göstermektedir.

Sadece nispeten küçük Boğazlar Yerleşimlerinde, yaklaşık 1900’den 1930’lara kadar İngilizce ve yerel dillerde yaklaşık eşit sayıda eğitim gören öğrenciler vardı9. Bununla birlikte, farklı yerleşimler arasında büyük bir tutarsızlık vardı. Örneğin, Singapur’da 1900’de İngiliz okullarındaki öğrenciler yerel okullardaki öğrencilerden 4:1 oranında daha fazlayken, Malacca’da bu oran yerel okul öğrencilerinin lehine aşağı yukarı aynı orandaydı.

Penang’da oran yaklaşık 1:1 idi. İngilizce öğrenen öğrencilerin alışılmadık derecede yüksek olması, Singapur’un tüm İngiliz Malaya’sı ve bir dereceye kadar daha geniş Güneydoğu Asya bölgesi için bir ticaret merkezi olarak statüsüyle açıklanmaktadır.

İngilizce eğitimli ticaret memurlarına olan talep, Singapur’daki neredeyse tüm sömürge dönemi için arzı geride bıraktı ve bu da eğitim sistemine yansıdı. Öte yandan, Malacca, İngiliz Malaya’nın diğer bölgeleri gibi, öncelikle tarımdı.

Ve gösterildiği gibi, Boğazlar Yerleşimlerindeki İngiliz sömürge otoritelerinin bakış açısı, özünde diğer Asya kolonilerindekinden farklı değildi; İngilizce eğitiminin yüksek oranda görülmesi, bu nedenle, yalnızca ticari ihtiyaçtan kaynaklanmıştır.

Eğitim kalitesindeki farklılık eğitim süresine de yansıdı. İngiliz okulları ortaokul boyunca standartlar içerirken, yerel okullar yalnızca beşinci standarda kadar genişledi.

Ayrıca, ortalama bir öğrenci muhtemelen o kadar uzun süre devam etmedi. Seylan’da 1898 yılı istatistikleri, dördüncü standart için “sınava sunulan” öğrenci sayısının birinci standart için olanın %40’ından az olduğunu göstermektedir. 1928’e gelindiğinde yetkililer, Seylan’daki öğrencilerin “büyük çoğunluğunun” “ilk aşamanın ötesine geçmediğini” bildirdi.

The post Dil Öğrenen Öğrenciler – Çift Dilli Eğitim ve Çift Dillilik – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).