Bu arka plana karşı, İstisnacılığa yeni bir anlam kazandıran temel kavram, ilk kez 1992 Maastricht Antlaşması’nda gün ışığına çıkan ve daha sonra ortak bir para birimi gibi konulara uygulanan bir politika yapısı olan ‘Yakınsama’ sürecinde yatmaktadır. 

Haziran 1999 tarihli Bologna Bildirgesi, hem yüksek öğretimin “yakınlaşmasını” değerlendirme kriterlerini hem de tamamlanması için takvimi belirlemiştir. Yakınsama, paylaşılan ve üzerinde ortaklaşa üzerinde anlaşmaya varılan hedefleri güvence altına almak için tasarlanan tedbirlerin uygulanmasında kaydedilen ilerleme için bir kod kelimedir. Aynı zamanda bir doğrulama sürecidir.

Bireysel ulusal yüksek öğretim sistemleri, “Avrupa” amaçlarını, normlarını ve uygulamalarını karşılamada veya uygulamada ne kadar ileri gitti? ‘Yakınsama’ sadece bir parola değildir. Aksine, Avrupa, ulusal ve kurumsal olmak üzere üç karar alma düzeyi arasındaki ilişkiyi adil bir şekilde değiştirmeyi amaçlayan çok özel bir politika dinamiği ile yakından bağlantılıdır.

Yakınsama politikasında zımnen ima edilen varsayım, genel olarak genel politika oluşturma sürecinde ulusal düzeyin rolünde ve statüsünde derin bir değişiklik işletir ve özellikle de eldeki konu çok uluslu bir uluslararası sistemin inşası ile ilgili olduğunda böyledir. 

Yüksek öğretim politikası, Ulus Devletin egemenliğinin bir faaliyeti olmaktan ziyade, Ulus Devletin, Avrupa düzeyinde hazırlanan ve üzerinde anlaşmaya varılan politikanın uygulayıcısı olarak hareket ettiğini görür. Hiçbir yerde bu şekilde belirtilmese de, bir politika dinamiği olarak Yakınsama kavramının ima ettiği şey, ilerlemenin veya bu nedenle belirlenen hedeflere ulaşmadaki eksikliğin ulusal düzeyin sorumluluğu olduğu şeklindeki dile getirilmeyen varsayımdır.

‘Avrupa’ normlarını başarıyla karşılayanlar için halktan övgü oyunu, aslında Bologna derece yapısı, AKTS, Diploma Eki veya kalite güvence teknikleri ve uygulamalarının üç döngüsünün oluşturulmasında ne kadar etkili olmuştur ve kamu cezalandırmasının onlar için ne kadar etkili olduğu. Görevlerinde gecikmiş görünenler şu an için açık bir konu olmaya devam ediyor.

Yine de, genellikle “Adlandırma ve Utandırma” olarak anılan”Avrupa normları”nın teşvik edilmesi, iki önemli sonucu beraberinde getiriyor. Birincisi, “ulusal” normlar yerine “Avrupa” etrafında birleşme olarak yeni anlamıyla, İstisnacılık, bireysel yüksek öğretim sistemlerinin esasen tarihsel tasvirini reddeder.

İstisnacılık, artık, Ulus Devletin yüksek öğretim sisteminde bulunan uygulamalar, yapılar ve gelenekler etrafında biriken belirli ve spesifik özellikleri, uygulamaları, algıları ve değerleri, Ulus Devletin belirli bir kişiye yönelik iddiasını sürdüren özellikleri seçmemektedir. ayakta ve belirli bir kimliğe

İkincisi, İstisnacılığın ‘Avrupa yapısı’ ne perspektifte tarihseldir ne de operasyonel olarak ortaya çıkma biçiminde. Tam tersine, köklerini günümüze sağlam bir şekilde yerleştirir ve dahası, İstisnacılığın kendi değerinde temel bir geri dönüş olarak gelir.

Teknolojik yakınsama Nedir
Yakınsama Nedir
yakınsama / convergence
Yakınsama örnekleri
Medya yakınsaması nedir
Yakınsama Kitap
Ekonomik yakınsama nedir
Yakınsama matematik

Mutasyona Uğrama

Avrupa’da çok uluslu bir yüksek öğretim sisteminin inşasının ilk aşamalarındaki temel dinamik, standardizasyona, yeni normların ortaya konmasına ve ortak yapıların ve öğretim, öğrenim ve araştırma için hükümlerin yerine konulmasına doğru bir yönelimi gerektirdiğinden, açıkça görülüyor ki, Nihai amaç, resmi makamlar tarafından ‘yeni bir mimari’ sosuyla sunulsa bile, büyük bir homojenliğin altını çiziyor.

Yeni ‘mimari’ pekala olabilir. Bir tarihçinin bakış açısından, mutlu tanımlayıcının altında yatan süreç, aynı şekilde, son bir buçuk yüzyıl boyunca Avrupa’nın münferit Ulus Devletlerinde uzun süredir yüksek öğrenim sağlanmasına hizmet eden yasal homojenliğin temel karakteristiğinin Avrupa düzeyine uzanması olarak görülebilir. 

Buna rağmen, yeni görünümünde, nesnel ve kesin olarak ölçülebilir olduğu kabul edilen kriterler etrafında operasyonel hale getirilen İstisnacılık, önceki anlamından göze çarpan bir özellik ile belirgin şekilde farklıdır: Ne haklı, ne arzu edilir ne de farklılık ve çeşitliliğin meşru bir ifadesi olarak görülmez. 

Aksine, istisnailiğin devam etmesi şöyle dursun, varlığı, Yakınsama rotasını çizenler tarafından ayakların sürüklendiğinin bir işareti, gönülsüzlüğün kanıtı veya daha da kötüsü, tüm kalbiyle ulusötesine doğru hareket edememenin bir kanıtı olarak görülür. yükseköğretimin Bologna’da gönüllü olarak benimsediği ve Lizbon Gündeminin ardından Avrupa Komisyonu tarafından diğerlerinin de aşılandığı normlardır.

İstisnacılık, bir zamanlar olduğu gibi olmaktan çok, yükseköğretimin Ulus Devlet bünyesinde uzun vadede uyarlanmasının sonucu olan ve bu nedenle meşru olan yeni bir anlam kazanmıştır. Yüksek öğrenim için geçerli olan mevcut Avrupa politikasında, bugün İstisnacılık çok farklı bir sinyal taşımaktadır. Belirli bir sistemin yakınsamakta ya da daha hayırsever bir düzeyde bunu diğerleriyle aynı şevkle yapmakta açık ve bariz bir başarısızlığına işaret eder.

Avrupa düzeyinde yükseköğretim politikalarının oluşturulmasında İstisnacılık kavramı, ulusal özgüllüğün meşru bir ifadesi olmaktan çıkıp, son on yılda tam tersi bir mutasyona uğradı. Bugün, Avrupa’nın çok uluslu bir yüksek öğretim sistemine yönelmesinin meşru olmayan bir freni olarak görülüyor.

Kısacası, İstisnacılık artık ulusal kimliğin yüksek öğretim yoluyla ve yüksek öğretim tarafından iletilen özel tezahürü olarak görülmemektedir. Aksine, etiket şimdi parmağıyla ‘The Odd Man out’u işaret etmeye, Avrupa Geçit Töreni Alanında yüksek öğrenimdeki ‘Garip Kadro’nun eşdeğeri olan kötü şöhretli üyeleri ayırt etmeye hizmet ediyor.

Söylem analistinin terminolojisinde, İstisnacılığın bir “Yüzen Gösteren”in tuzaklarını üstlenmesi, güç dengesi ve dolayısıyla Avrupa’nın çeşitli karar alma düzeylerine atanacak kısım üzerinde süregiden ve süregiden bir mücadeleyi yansıtır. çok uluslu bir yüksek öğretim sisteminin inşasında ulusal, bölgesel ve kurumsal olduğu kadar siyasi alanın ilerlemesi gerektiğini düşündüğü hızdır.

Uzun Vadeli Bir Perspektif İçin Savunma

İstisnacılık kavramı değişiyorsa, Portekiz’in nasıl istisnai olduğu söylenebilir? Bu boş bir soru değil. Portekiz’de yüksek öğretimle ilgili herhangi bir araştırma, son birkaç on yılda, hem Portekiz yüksek öğreniminin hem de Devrim’i takip eden yıllar boyunca onu şekillendiren politikaların bir “büyük anlatı” veya genel bir sentetik hesabını sağlama görevini üstlendiyse de, çok azı var. 1974’ten günümüze kadar. Kendi içinde, böyle bir görev hafif değildir.

Her ne kadar kuşkulu olsa da ve bu genellikle yüksek öğretim öğrencileri ve yüksek öğretim politikası öğrencileri tarafından kabul ediliyor, bu görevin bugün gereğinden fazla olduğuna inanıyoruz.

Gerçekten de çok uzun vadeli bir perspektif içinde bakıldığında, Avrupa’da çok uluslu bir yüksek öğretim sistemini devreye sokmak, Carvalho’nun Portekiz’deki eğitim tarihini yansıtan Sobral’ın bu kitabın ilk bölümünde geçerken not etmesi bakımından garip bir şekilde önem taşır.

Okulun ana vatanı yoktu. Okullarda Latince konuşulurdu. Mantık, Retorik, Aritmetik veya başka herhangi bir konu Latince öğrenilirdi, aynı kurallar, aynı ders kitapları ve aynı disiplin izlenirdi. Évora, Salamanca, Paris, Roma veya Bohemya’daki İsa Topluluğu okullarında okumak tamamen aynıydı.

The post Yakınsamanın Rolü – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).