WEB aracılığıyla hükümetin sosyal ve ekonomik aktörlerin Mesleki Eğitim ve Öğretim için bölgesel gündemler belirlemeye katılmalarını kolaylaştırdığını, yerel paydaşlarla aktif katılımın bir kontrol sistemi oluşturacağı varsayımı altında Mesleki Eğitim ve Öğretim için politika önceliklerini belirlemede kendi rolünü küçümsediğini gördük. ROC’lerin yönetimindeki dengeler.

Kendi kendini yöneten bir takımyıldız ortaya çıkacaktı, tek koşul ÇC’lerin bölgeye açılmasıydı; bölgesel aktörler, istek ve beklentilerini ifade etmeye davet edilmeli ve bunu yaparak kendilerini ÇC’lerin refahına adamalıdır.

Bu kadar çok kargaşaya neden olan soru—bir bölgenin nasıl tanımlanacağı, bölgeler bir ROC’nin kurabildiği ağlar tarafından tanımlandıkça buharlaşacaktı; bir piyasa rejimi altında, yerel dinamikler, hırslar ve programlar açısından benzersiz profillere sahip ÇC’ler üretti. Daha sonra, bu profiller aktör ilişkilerini çözdü: bölgesel aktörler, “markasını” en çok sevdikleri bir ÇC’nin ağına katıldı.

Ancak, koordinasyon mekanizmaları değişmemiş ve ulusal düzeyde ve sektörler içinde geçerliliğini korumuştur, ulusal yeterlilik çerçevesi en önemli düzenleme mekanizmasıdır. Sektöre dayalı sosyal ortak enstitüleri aracılığıyla tanımlanan çerçeve, VET çıktılarının yanı sıra okul programlarının çeşitliliğini de düzenlemiştir.

Böylece temel bir soru şu oldu: ‘MÖE için nitelikler ve kazanım hedefleri, hem yaşam boyu öğrenme hem de iç ve dış işgücü piyasalarında esneklik ile ilgili olacak ve aynı zamanda firmalar için geçerliliklerini koruyacak şekilde nasıl tanımlanır? VET’in pratik karakteri?’. Bu soru, Hollanda Mesleki Eğitim ve Öğretiminin kimliğindeki temel bir gerginliğe değindi – araçlar ulusal düzeyde doğrulanırsa bölgesel aktörlerle nasıl ilgili olunabilir.

Geriye dönüp bakıldığında, Mesleki Eğitim ve Öğretimin ulusal niteliklerini üretme görevini tahsis etmek, ör. mesleğe dayalı yeterlilik çerçeveleri, bireysel şirketlerin çok az etkisi olan sosyal ortak tabanlı aracı kuruluşlara bir kusur olarak kabul edilebilir.

Yenilikçi eğitim nedir
MEB teknoloji projeleri
Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü
Okul reformları
Eğitimde reform nedir
Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü görevleri
türkiye’de yapılan eğitim reformları
Cumhuriyet Dönemi Eğitim reformları

Belki de safça, yeterliliklerin onaylanmasına yol açan süreçte ulusal çıkarlar ve yerel ihtiyaçlar arasında bir fikir birliğinin ortaya çıkacağı varsayılmıştır. Ancak, şirketler ve ulusal temsilcileri arasındaki doğrudan iletişim hatları hiçbir zaman tam olarak gerçekleşmediğinden, birçok şirket yeterlilikleri yetkililer tarafından üretilen kansız tavizler olarak görmektedir.

Kamusal olarak bölgeyle ilgili olma fikri de başka bir engelle karşı karşıya kaldı. Ulusal sektör tabanlı sosyal ortak kuruluşların baskısı nedeniyle, ÇC’ler, yapı taşları olarak tam yeterlilik unsurlarını kullanarak modüler, kişiye özel eğitim programları sunmaktan kaçınmak zorunda kaldılar.

Ulusal sektör kuruluşlarının görüşüne göre, Mesleki Eğitim ve Öğretim için ulusal yeterlilik çerçevesinin yerel endüstri tarafından bile tercih edilen bir menü olarak hizmet vermemesi gerekiyordu. Yalnızca tam niteliklere dayalı standartlaştırılmış, sektöre özel programlar sunulmalıdır.

Hollanda’nın mesleğe dayalı işgücü piyasasında, ulusal kurumların yalnızca standart mesleki profilleri kapsayan mesleki eğitim diplomalarının ömür boyu istihdam için bir bilet işlevi görebileceği görüşü hakimdir. Dolayısıyla, yalnızca standartlaştırılmış programlara dönüştürülecek bir ulusal yeterlilik çerçevesiyle, ROC’ler yerel endüstrilerin ihtiyaçlarına uygun programlar geliştirme araçlarından yoksundu.

Mesleki Eğitim ve Öğretimin eğitim sonuçlarını kimin tanımlamasına izin verildiğine ilişkin bu temel soru, hükümetin sosyo-ekonomik meselelere ilişkin üçlü danışma organı olan Sosyal-Ekonomik Konsey’e sorulmuştur. Nitelikler (“yetkinlikler”) için yeni bir kavram önererek, Sosyal Ekonomik Konsey sorunu ancak kısmen çözdü.

Bölgesel düzeyde yeterlilikleri tanımlama olasılığı şöyle dursun, ulusal çerçevedeki çeşitli yeterliliklerden unsurlarla programlar oluşturmalarına izin verilip verilmediği konusunda ÇC’ler için daha gerçekçi ikilem hiçbir zaman ele alınmadı. ÇC’lerin görevi, bölgedeki alakalarını bulmak olsa da, ulusal aktör grupları tarafından ortaya konan altyapı, ulusal çıkarlar için sağlam bir koruma olduğunu kanıtladı.

Yeni Çağ

Kendi yollarını bulmak, ÇC’lerin, sürecin gitmesi gereken yönü belirlemek için sağlam politika anlaşmalarıyla karşı karşıya olmadıkları anlamına gelir. Bronneman-Helmers’in (2011) gösterdiği gibi, bir eylem ve tepki sürecinde hükümetin MEÖ politikalarındaki konumu birkaç kez değişti.

ROC konseptinin kamu hizmetleri için bir araç olarak lansmanı ile başlayarak, piyasa kavramının kamu hizmetlerinde bir yer edinmesi, yerel farklılıklara izin verilmesi ve ÇHC’lere okul ve bölgesel düzeylerde eğitim politikasını tanımlama konusunda özerklik verilmesiyle yeni bir aşamaya geçildi. Bu aşama, ROC’lerin başa çıkılamayacak kadar büyük olduğu kadar başarısız olamayacak kadar büyük hale geldiği konusunda halkın bilinçlenmesiyle de sona erdi.

2010 yılına gelindiğinde müdahalesizlik ve bölgesel özgürlük günleri sona ermişti. Ton, 15 yıllık eğitim inovasyonunun Hollanda eğitiminin kalitesi üzerindeki etkilerine ilişkin bir Parlamento Soruşturması (2008) tarafından belirlendi. Kamu aydınları, mesleki eğitim ve öğretimi konu bilgisinin değer kaybetmesi ve Hollandaca ve aritmetikte azalan yeterlilikler açısından da değerlendirdi.

İçeridekiler, mesleki eğitimin sonuçlarındaki kademeli değişikliklere (hazır bilgiye daha az ve beceri ve yeterliliklere daha fazla odaklanma) alışmışken, kamuoyu bir şokla uyandı ve uzun süre mesleki eğitimin kamu imajına da zarar verdi.

Buna karşılık, hükümetin ‘Zanaatkarlığa Odaklanma’ Eylem Programı (2011), okul özerkliğini sınırlama ve devlet kontrolünü artırma konusundaki açık amacında bir dönüm noktasıydı; bu süreç, aynı zamanda Büyük Kriz tarafından da körüklendi ve hükümeti, örneğin, hedef gruplar için eğitim programlarının özelleştirilmesi ve okullar ve yerel endüstriler arasında tanımlanan düzenlemelerin çeşitliliğinin yanı sıra gençlerin ve yetişkinlerin MEÖ’de kalabilecekleri yıl sayısını da sınırlar.

‘Zanaatkarlık’ etiketi yanlış anlaşılmamalıdır: 4. seviyedeki Mesleki Eğitim ve Öğretim programları bir yıl kısaltıldı (4 yıldan 3 yıla) ve eğitim süresini sınırlamak ve okullara eğitim vermek için bütçe sistemine kademeli bir sistem getirildi. ve öğrenciler hızlandırmak için de bir teşviktir.

The post Eğitimde Yeni Çağ – Hollanda Mesleki Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).