Bu görev tanımı, OECD inceleme ekibi analizi ve raporunun yapısını şekillendirmiştir. Bu giriş bölümü, Portekiz yükseköğretim sisteminin yapısını araştırır ve onu yukarıda bahsedilen ekonomik hedefler bağlamına yerleştirir. Rapor daha sonra beş ana reform alanını ele alıyor: sistem çeşitliliği ve sistem koordinasyonu; kurumsal yönetim; eğitim programları: erişim, kalite ve uygunluk; ; araştırma, yenilik ve uluslararasılaşma; ve yükseköğretim sisteminin finansmanı.

Yükseköğretim sisteminin temel özellikleri

1974’teki devrimden bu yana eğitimin muazzam genişlemesine rağmen, Portekiz’deki yetişkin nüfusun eğitim düzeyi düşük kalmaktadır. 2001 yılında 25-64 yaş arasındaki yetişkinlerin %62’si altı yıl veya daha az eğitim görmüştür.

Uluslararası olarak karşılaştırıldığında, çalışma çağındaki nüfusun okullaşma süresi OECD içinde en düşükler arasındadır ve Portekiz, Türkiye ve Meksika’nın ardından gelmektedir. İspanya, İtalya, Yunanistan veya Kore’nin aksine, bir nesil ile sonraki arasında yalnızca sınırlı bir ilerleme olmuştur. Referans ülkelerine karşı bu nispeten zayıf konum, Portekiz’in rekabetçi pozisyonunda ve ekonomik büyüme beklentilerinde önemli bir faktördür.

Düşük düzeyde yüksek öğrenim düzeyi

Portekiz, son otuz yılda yüksek öğreniminin muazzam genişlemesinden haklı olarak gurur duyabilir. Öğrenci sayısı 1960’larda 30.000 öğrenciden 20. yüzyılın sonunda 400.000’in üzerine çıktı. Dramatik artış, sistemin tüm sosyal sınıflardan gençlere açıldığı 1970’lerin başında başladı. Kayıt, 10 yılda 2002-03’e kadar ikiye katlandı.

Yüksek okullaşma artışının bir başka tasviri, yükseköğretim sektöründeki öğrenci sayısının bileşik büyüme oranı hakkında veri sağlayan Şekil 1.3’te gösterilmektedir. Portekiz, 1975-2001 döneminde yıllık %6’ya yakın en yüksek büyüme oranına sahipken, AB15 ortalaması %3’ün biraz üzerindedir. Başladığı düşük taban açıkça bir faktör olsa da, Portekiz’in kaydettiği hızlı adımlar övgüye değer.

Hızlı genişlemeye rağmen, iki özellik endişe kaynağı. Birincisi, 25-34 yaş grubunda bile nüfusun yüksek öğrenim düzeyi OECD’deki en düşükler arasında yer alıyor; sadece beş OECD ülkesi daha düşük başarı seviyelerine sahiptir. Son 30 yıldaki büyük genişleme, 45-54 yaşındakilere kıyasla 25-34 yaşındakiler için iyileştirilmiş yüzdelerde kendini gösteriyor, ancak genel resim hala tatmin edici değil. İkincisi, yükseköğretim düzeyindeki kayıtlar 2001/02’de zirve yaptı ve daha sonra hafif bir düşüş gözlemlendi.

Bu, bazı gözlemcilerin yükseköğretimde yaklaşan bir kapasite fazlası konusunda endişelenmelerine yol açmıştır. 2005/06 ve 2006/07 için öğrenci kaydına ilişkin daha yeni veriler, yetişkin öğrencilerin alımında önemli bir artış olduğunu göstermektedir; bu büyük ölçüde 2006 yılında “Bologna Reformu” kapsamında uygulanan yeni yasal çerçeveye atfedilebilir. Kurumlar tarafından tahmin edildiği gibi, ortaöğretim sonrası eğitimde 5 516 öğrencinin kaydında ek bir artış bekleniyordu. Bu gelişmeler, aşağıda tartışılan demografik faktörün neden olduğu kayıtlardaki düşüşü telafi etmenin olası yollarına işaret etmektedir.

Kayıt sayılarının düşmesinin ana nedeni, Portekiz’in demografik gelişiminden kaynaklanmaktadır. Avrupa’nın diğer ülkelerinde olduğu gibi, Portekiz’de de azalan doğum oranları yaşanıyor. Artan yaşam beklentisiyle birlikte bu eğilim, nüfusun yaşlanmasına neden oldu.

yök’ten açıklama son dakika
yök’ten açıklama son dakika üniversite
Yöktez
YÖK Akademik
YÖK, bahar dönemi
YÖK Duyurular
YÖK İletişim
YÖK Dersleri

15-24 yaş grubundaki sayılar azalmaktadır. İleriye bakıldığında, bu yaş grubunun 2005-10’a göre yaklaşık 150.000 düşmesi muhtemeldir. Bu nedenle, yüksek öğrenimdeki sayıları artırma girişimleri, bu seviyeye girmeye uygun olan kohort yüzdesini artırmanın yollarına bakmalıdır. 1991-2006 döneminde 6-17 yaş grubundaki nüfus yaklaşık 5 kişi azalmıştır.

Bu, Portekiz eğitim politikası için önemli bir sorunu temsil ediyor. Mezun olamayan grubun yüzdesi, aynı zamanda, okulun 9. yılından 12. yılına kadar en yüksek okulu bırakma oranlarını sergilemektedir. Eğitim sisteminin öğrencilerin akademik, ekonomik ve sosyal yetenekleri üzerindeki etkisi olarak tanımlanan okullaşma kalitesi de düşüktür. Uluslararası okuryazarlık değerlendirmelerine göre, okula devam eden çocukların performansı en zayıf olanlardan biri iken, okulu bırakma oranları OECD’deki en yüksek oranlar arasındadır.

Bu düşünceler, önemli bir sonucun altını çizmektedir: Portekiz’in yükseköğretim sisteminin büyük bir sorunu, okul düzeyindeki düşük performanstan kaynaklanmaktadır. Nüfus için yükseköğretim düzeyindeki başarı oranlarının yükseltilmesi, yükseköğretim düzeyindeki çalışmalar için potansiyel olarak mevcut olan okuldan ayrılan grupların yüzdesinin yükseltilmesini içermelidir. Bu nedenle, Portekiz’de yüksek öğrenimi iyileştirmeye yönelik politikalar, okul düzeyinde performansı iyileştirmeye yönelik politikalarla yakın işbirliği içinde geliştirilmeli ve uygulanmalıdır. Bu, eğitim sisteminin performansına daha uzun vadeli bir bakış açısı getirmeyi gerektirir. Sorun daha fazla kabul edilir.

Yükseköğretim Kurumları Ağı (HEI’ler)

Birçok OECD ülkesi gibi, Portekiz yüksek öğretimi de üniversiteler ve politeknikler içeren ikili bir sistemdir. Her iki sektör de kamu ve özel kurumları kapsamaktadır. Gösterildiği gibi, üçüncül sektör, çok farklı yörüngeler boyunca gelişen farklı kurumsal bileşenlerden oluşmaktadır.

Farklı türdeki kurumların ilgili büyüme oranları, farklı HEI gruplarının değişen ağırlıklarının bir hikayesini anlatır. 1983/84’te kayıtların payı devlet üniversitelerinde %76,2, devlet teknik okullarında %12.6, özel sektörde %11.2 idi. Bunlar 2004/05 itibariyle önemli ölçüde değişti ve sırasıyla %45.6, %28.4 ve %26,0 oldu.

Şu anda 30 üniversite ve 130 politeknik okul bulunmaktadır. Devlet üniversitesi sistemi, 14 devlet üniversitesini (Açık Üniversite dahil) ve entegre olmayan bir üniversite okulu olan ISCTE’yi içerir. Kamu politeknik ağı, 15 politeknik enstitüsünden ve üniversitelere entegre edilmiş bazı politeknik okullardan oluşmaktadır.

Çoğu özelleşmiş (öğretmen yetiştirme, sağlık, yönetim, pazarlama vb.) birçok özel kurum (105) vardır. Bazıları üniversite karakterine sahiptir, ancak çoğu politekniktir. Boyutları, ortalama büyüklüğün yaklaşık 1 000 öğrenci olmasıyla önemli ölçüde değişmektedir. Bununla birlikte, bazıları çok küçük kurumlardır: 200 öğrencinin altında kayıtlı 29 ve 200 ila 500 öğrenci arasında kayıtlı 35 tane daha vardır.

Portekiz üçüncül ağının önemli bir özelliği, nispeten az sayıda katılımcıya hizmet veren çok sayıda kurumun olmasıdır. 1990’ların ortalarına kadar üçüncül sistem büyüyor ve genişliyordu ve her kurum için yeterli aday vardı.

Aday sayısındaki düşüş en çok bu kurumlar tarafından ve daha yakın zamanda kamu politeknikleri ve hatta iç bölgelerde bulunan bazı devlet üniversiteleri tarafından hissedildi. Artan rekabete ek olarak, gelişen talep ve arz kalıpları, kurumlar arasında işbirliği ve paylaşıma ve hatta birleşmelere yol açmıştır.

Bazı durumlarda, politeknikler ve üniversiteler güçlerini birleştiriyor. Güney Portekiz’de yeni bir üniversiteler ve politeknik ağı olan Güney Akademisi ortaya çıkıyor. Portekiz yükseköğretim sisteminin yapısı ve bileşimi üzerindeki değişen baskılar, sistemin yönlendirilmesi, yönetilmesi ve düzenlenmesi ile büyümesi ve konsolidasyonu ile başa çıkmak için önemli konuları gündeme getirmektedir.

The post Yükseköğretim Kurumları Ağı – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Koordinasyondan kimin sorumlu olması gerektiği sorusunun yanı sıra, değişiklik taslağının ortak politika oluşturmayı öngördüğü alanlara ilişkin farklı vizyonlar var gibi görünüyor:

● Kurumsal özerklik: Yükseköğretim kurumlarına tanınan özerklik derecesi açısından Kanton ve kurumsal farklılıklar vardır. Bu, yalnızca yüksek öğretim kurumlarının daha özerk hale geldiği ve Konfederasyon etkisinin arttığı zaman, Kantonların gelecekteki rolüyle ilgili gecikmeden mi yoksa şüphelerden mi kaynaklanıyor?

● Erişim: yükseköğretime katılımdaki bölgesel eşitsizlikler, yalnızca farklı yerel erişilebilirliklerden değil, aynı zamanda “uygun” katılım oranları ve açık veya kapalı yükseköğretimin nasıl olması gerektiği konusundaki farklı görüşlerden de kaynaklanıyor gibi görünmektedir. Ortak bir politikanın sonuçları ne olacak?

● Tanınma, kalite güvencesi: kalite güvencesi, temel olarak akademi için bir konu olarak tanımlanmıştır ve bir akreditasyon kurumuyla ilişkisi ve görevleri net değildir. Ajans asgari bir kalite standardını garanti edecek mi, yoksa sadece kamu (Konfederasyon, Kanton) fonları alan kurumlardan mı sorumlu olacak?

● Konfederasyon ve Kanton hükümetleri, değerlendirme, iyileştirme ve stratejik planlama faaliyetlerini desteklemek için kilit bir gereklilik olan yükseköğretime ilişkin bilgi tabanının iyileştirilmesi konusunda nasıl bir rol oynayacaktır?

● Üniversiteler ile uygulamalı bilimler üniversiteleri arasındaki ilişkiler konusunda çekinceler var gibi görünüyor. Avrupa bağlamında, yükseköğretimdeki sektörel farklılıklar daha az önemli hale gelmektedir. Bununla birlikte, iki yollu sistemlerin geleneklere sıkı sıkıya bağlı olduğu ülkelerde, iki sektörü ayrı tutma eğilimleri vardır. İsviçre bu konuda hâlâ bölünmüş görünüyor.

● Değişiklik taslağının tanıtımı, uygulanması için zaman alan yasal ve usule ilişkin gerekliliklerin bir hesabını verir. Mevcut organların eylemlerinin ve gözetiminin uygulama, olası yeniden yapılanma ve gelecekteki rollerle ilgili yollarına daha az önem verilmektedir. (Konfederasyon düzeyinde, iki departman tutuluyor mu? EDK, SUK, FHK gibi Kantonlar arası organlara ne olacak? Kanton düzeyinde ne gibi değişiklikler bekleniyor?)

● Ortak Kanton-Federal koordinasyon organları kime rapor verecek? Önerilen değişiklik taslağı, demokratik kontrol ile ikili/üçlü sadakat ve sorumluluk arasındaki gerilimi yansıtıyor gibi görünüyor.

● Son olarak, kendi iyiliği için eğitim ve araştırma için alan kim sağlar? Kantonlar ve Konfederasyon, yüksek öğrenim ve araştırmaya işlevsel bir bakış açısı getiren politikalar izler. Kooperatif federalizmi bu eğilimi ilerletecek mi?

Konfederasyon ve Kanton yetkililerinin yukarıda belirtilen sorunlar üzerinde ortak bir tutum geliştirmeleri son derece önemli olacaktır. Bu alanlardaki ilkesel anlaşma, aracı ve danışma organları ve bu amaçla oluşturulan diğer araçlar aracılığıyla ülke çapında koordinasyonun güçlendirilmesi için önemli bir temel olacaktır.

Yükseköğretim kurumları nelerdir
Yükseköğretim Kanunu
yök’ten açıklama son dakika
türkiye’de yükseköğretim sistemi
Yüksek öğretim kurumu ne demek
Yüksek Öğretim Kurumu
yök’e bağlı üniversiteler
YÖK Duyurular

Devlet ve Yüksek Öğretim Kurumları Arasındaki İlişkiler

İsviçre’de devlet ve yüksek öğretim kurumları arasındaki ilişki, kurumun türüne, devlet düzeyine veya kurumuna ve ilgi alanına bağlı olarak farklı organları veya düzenlemeleri içerir.

Kurum türüne göre ilişkiler ve sorumluluklar aşağıdaki gibidir:

● İki teknoloji enstitüsü (ETHZ ve EPFL), Konfederasyon tarafından düzenlenen ve finanse edilen federal kurumlardır.

● On üniversite, Kantonları tarafından düzenlenen ve Konfederasyonun ortak finansmanı ve Kantonlar arası katkılarla finanse edilen Kanton kurumlarıdır.

● Yedi uygulamalı bilimler üniversitesi, Konfederasyon ve Kantonlar tarafından düzenlenen ve finanse edilen bir veya daha fazla Kantonun veya özel kuruluşların kurumlarıdır.
Ayrıca, yükseköğretim kurumlarının hükümet(ler)le etkileşim kurma konusundaki yasal kapasiteleri farklılık göstermektedir. Bu, kurumsal özerklik derecesinin yalnızca farklı kurum türleri arasında değil, aynı zamanda bir kurum kategorisi içinde de farklılık gösterdiği anlamına gelir:

● ETHZ/EPFL altı kurumdan (Zürih ve Lozan’daki iki okul ve dört araştırma kurumu) oluşur ve son yıllarda daha da artan yüksek derecede özerkliğe sahiptir. 1999’da, küresel bir bütçeye bağlı ilk performans görevi, İsviçre Federal Konseyi tarafından ETHZ/EPFL Kuruluna verildi. İnceleme ekibi İsviçre’yi ziyaret ettiğinde, ETHZ/EPFL yasasının gözden geçirilme sürecinde olduğu bildirildi.

● Birkaç yıl önce Yeni Kamu Yönetimi, kurumsal yönetim ve karar verme için önde gelen bir kavram haline geldi. Çoğu üniversite, statüsünü Kanton hükümetinin birimlerinden bağımsız tüzel kişiliklere değiştirdi. Yönetim yapıları, Kanton denetiminin kapsamı gibi bir kurumdan diğerine farklılık gösterir.

NPM’nin merkezi aracı olan performans sözleşmeleri yaygın olarak kullanılmaktadır. Ancak yükseköğretim kurumlarının çıktılarının karmaşık olması ve tanımlanması kolay olmaması nedeniyle performans sözleşmeleri ayrıntı açısından farklılık göstermektedir. Çoğu, birçok açıdan oldukça belirsiz kalır. Ayrıca, performans sözleşmelerinin, altyapı ve ekipman gibi en somut öğeler olarak bilim ve teknolojiyi tercih edip etmediğinin, bu alanlarda diğerlerine göre daha önemli ve maliyetli olup olmadığı da tahmin edilebilir.

● Uygulamalı bilimler üniversitelerine ilişkin yasa ve ayrı bir yönetmelik, her biri sonradan bir uygulamalı bilimler üniversitesi oluşturan yedi bölge tanımladı. Her uygulamalı bilimler üniversitesi, mevcut meslek okullarının birleştirilmesi ve yükseltilmesiyle inşa edildi; çoğunun birkaç kampüsü vardır.

Uygulamalı bilimler üniversiteleri, özel kurumların yanı sıra farklı Kantonların kurumlarını da entegre eder. Bu çok karmaşık yasal ve organizasyonel düzenlemeler gerektirir. Kolejlerin yönetimi de Yeni Kamu Yönetimi kavramından esinlenmiştir, ancak hükümetin düzenleyici gücü üniversitelerdekinden daha güçlü olmaya devam etmektedir.

İsviçre yükseköğretim kurumlarının “çok seviyeli” yönetimi gösterilmektedir. Geçmişle karşılaştırıldığında Konfederasyonun rolü artmıştır.

Konfederasyon temsilcileri, Konfederasyon ve Kantonlardan gelen farklı sinyallerin karışımı nedeniyle tutarsızlıktan endişe duyuyor. Konfederasyon öğrenci sayılarına göre sabit bir bütçe ayırırken, Kantonların finansmanı geleneklere ve oldukça belirsiz göstergelere dayanmaktadır. Sonuç olarak, söylendiği gibi, öğrencilere yönelik maliyetler belirsiz kalıyor ve kurumlar arasında farklılık gösteriyor ve ikincisi daha verimli ve rekabetçi olmaya teşvik edilmiyor.

Kantonların temsilcileri ise, üniversitelerin büyük ölçüde üniversitenin bulunduğu Kantonlar tarafından ve diğer Kantonlar tarafından Kantonlar Arası Konvansiyon aracılığıyla finanse edildiğini iddia ediyor. Kanton politikacıları, Kantonlar arası işbirliğini yüksek öğretim politikası ve hükümlerini koordine etmek için yeterince etkili bir yol olarak görmektedir.

The post Devlet ve Yüksek Öğretim Kurumları – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).