Toplum İçin Eğitimli Vatandaşlar Üretmeyi Hedeflemek

1723’te bir kraliyet kararnamesi, ebeveynlerin çocuklarına para cezası tehdidi altında cemaat tarafından öğretilmek üzere onları okumayı veya göndermeyi öğretmeleri gerektiğini belirtti. 1773’te onaylama dersleri zorunlu hale getirildi ve 1776’da cemaatçilerin okuma yazma becerilerinin ilk Kutsal Komünyonlarını almadan önce kontrol edilmesi gerektiği ilan edildi.

Kilise tarafından düzenlenen eğitim, okuma yazma öğretimi ve ilmihal ve Hıristiyan öğretilerini öğrenmeye ağırlık verdi. İlkokul ideolojisinin destekçileri, eğitimi kilise yönetiminden ayırmayı ve onu toplumun sorumluluğu haline getirmeyi savundular, ancak kilise, ilkokullarda öğretimin fazla liberal olacağından korktuğu için bunu onaylamadı.

Fin okul sisteminin içeriği ve eğitimin yönü 19. yüzyılın ortalarına kadar kilise tarafından belirlendi. Reformasyonun başlangıcında, eğitimin temel taşları Rab’bin Duası, İnancın İtirafı ve On Emir olmuştu.

Fin ilkokul sistemini kuran Uno Cygnaeus (1810-1888), bireylerin eğitimine yatırım yapmanın sosyal gelişim açısından önemli olduğunu belirten Pestalozzi’nin pedagojisinin temel fikrini benimsemiştir. Her yetişkin, çocukların “beden ve ruh gelişimini eşit” yaşadıklarından emin olmalıydı.

Okullar, el sanatları ve jimnastik gibi hem teorik hem de pratik konuları öğretecekti. Okulun görevi, bilginin öğrencide içselleştirilmesini sağlamaktı.

Cygnaeus, ilkokul sisteminin Hıristiyan temeli üzerine kurulması gerektiğini, ancak aynı zamanda pratik beceriler de öğretmesi gerektiğini düşünüyordu. İlkokulun sadece bir okuma ve okuma yeri olmaması gerektiğini ve tüm nüfus için temel bir eğitim sağlaması gerektiğini düşünüyordu.

Cygnaeus, ayrıcalıklı olmayanlara karşı sevgiyi çağırmaya çalıştı. Amacı, ilkokulu el sanatlarına dayalı olarak geliştirmekti, çünkü eğitim, öğrencilerin görsel, gözlemsel ve estetik anlayışlarının gelişimini teşvik etmek ve onlara araçları nasıl kullanacaklarını öğretmektir.

Cygnaeus’un düşünceleri, ilkokul sisteminin en önemli görevinin “bilişsel eğitim” olduğuna inanan Johan V. Snellman’ın  düşünceleriyle tamamen çelişiyordu.

Snellman’ın görüşleri büyük ölçüde Hegel’in düşüncelerine dayanıyordu ve genellikle soyut düşünme ve akıl yürütmeyi destekleyen bu felsefeye yöneldi. Snellman, bir öğrenci öğrenmeye aşık olursa okul sisteminin görevinde başarılı olduğunu hissetti.

Finlandiya Türkiye eğitim sistemi karşılaştırması
Finlandiya eğitim sistemi
Finlandiya eğitim sistemi şeması
Finlandiya eğitim sistemi makale
finlandiya eğitim sistemi türkiye’de
finlandiya eğitim sistemi türkiye’de uygulanabilir mi
Finlandiya eğitim sisteminin yapısı
Finlandiya okul öncesi eğitim

Cygnaeus’un ve Snellman’ın fikirleri arasındaki en temel fark, Snellman’ın okul sisteminin temel görevini bilişsel eğitim vermek olarak görmesi ve Cygnaeus’un öğrencilerin dengeli bir şekilde gelişmesi gerektiğini düşünmesiydi. İlkokul bilgiyi vurgulayan bir sisteme dönüşürken Snellman’ın düşünceleri galip geldi.

Snellman’a göre doğadan kültüre, zorunluluktan özgürlüğe ve anlamsızlıktan duyuya giden yola disiplin eşlik ediyordu ve öğrencinin yaşına göre değişiyordu. Üç eğitim yeri olduğunu hissetti: ev, ulus devlet ve toplum.

Sıkı okul disiplini talep etti ve şunları söyledi:

“Eğitime en çok desteği verenin disiplini olduğunu düşünüyoruz.” Snellman, okul sisteminin görevinin sosyal olarak üretken vatandaşlar, yasaları takip eden ve iyi davranış sergileyen toplum üyeleri üretmek olduğunu vurguladı. Okulda düzen ve disiplinin uygulanması yoluyla öğrencilere dolaylı olarak yasalara uymanın önemi öğretildi. Bir okulun birincil görevi, tüm nüfusa eğitim vermek olarak görülüyordu.

Kitle eğitiminin başlangıç ​​noktası, bireylere toplumu geliştirmek için bir yaşam hedefi vermekti. Bir bireyin erdemi, bir bütün olarak toplumun erdemini temsil ediyor olarak görülüyordu. Her insan kendisini hem ahlaki hem de manevi olarak sorumlu benzersiz bir birey olarak ve hem laik hem de manevi olarak daha büyük bir ortak menfaatin parçası olarak görmeliydi.

Hegel’in düşünce okulu Finlandiya’da yaygın olan geleneksel Lutheran ahlakıyla birleşirken, iyi çocuklar ve eğitimli vatandaşlar modeli, düzgün birey, Tanrı’dan korkan birey ve üretken bir vatandaşın gelişimi arasındaki diyalog fikrine dayanıyordu.

Vatandaşları vatansever ve erdemli bir şekilde eğitme fikrinin arkasında, Finlandiya İç Savaşı sırasında yaşananlara benzer başka bir çatışmaya girmek zorunda kalmamak için halkı birleştirmek ve genel eğitim seviyesini yükseltmek vardı. Öte yandan sosyo-ahlaki amaçlar, geleneksel Lutheran eğitim yöntemlerine dayanıyordu.

Bu modelde, çocukların anne babalar için değil cennet için Tanrı’dan bir armağan olduğuna inanılıyordu. Lutheranizm’in günlük adanmışlık ve görev bilinciyle yaşamaya odaklanması, çocukların eğitiminin önemini ve medeni erdemlerin ilahi kökenini vurguladı.

Snellman ve Cygnaeus, özellikle ilköğretim konusunda aynı fikirde değildi. Snellman, ilköğretimin ailenin görevi olmasını isterken, Cygnaeus küçük çocukların okul sistemine dahil edilmesi gerektiğini düşünüyordu. Başka bir deyişle, bu, evde eğitim ile ilkokul sistemi arasındaki ilişkiyle ilgili bir soruydu.

Disiplin ve Düzen Yolu

İlköğretim Kararnamesi (Kansakouluasetus) 1866’da yürürlüğe girdi. Yasanın bir sonucu olarak, Finlandiya’da öğretim tek tip ve düzenli özellikler kazanmaya başladı. Yasa, öğrencilerin ilkokula kentsel yerlerde 6 yıl, kırsal yerlerde ise 4 yıl devam etmelerini şart koşuyordu.

Kasaba ve şehirlerde, öğrenciler için yaş sınırı 8 ila 14 yıldı. Kararname ayrıca bir sınıftaki maksimum öğrenci sayısını da belirtiyordu: birinci sınıfta en fazla 40 öğrenci ve diğer sınıflarda en fazla 60 öğrenci olacaktı. Kanunun amacı, ilkokulu herkes için bir okul yapmak değil, onu belirli bir yöne itmekti.

Kasaba ve şehirlerde ilkokullar açılacaktı, böylece 8-12 yaşları arasındaki tüm gönüllüler gidebilsin. İlkokullar alt ve üst ilkokullara ayrıldı. Alt ilköğretim okullarında kız ve erkek çocuklara aynı sınıflarda eğitim verilirken, üst ilköğretim okullarında ayrı ayrı öğretilirdi.

27 Haziran 1889’da bu yasa değişti ve mevcut ilkokullarda, koşullar gerekliyse kızlar ve erkekler birlikte öğretilebilirdi. İlköğretim Kararnamesi, eğitimin zorunlu olduğunu belirtmemiş ve belediyeleri, ilçeleri veya şehirleri ilkokul açmaya zorlamamıştır.

Bu okulların sosyopolitik arka planı ilkokul öğretim programında görüldü. Okulların amacı, çocuklara çalışkanlığı öğretmek ve örneğin el sanatları öğreterek geçim kaynaklarını da çeşitlendirmekti.

The post Fin Okul Sisteminin Kökleri – Finlandiya’da Okul Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Ahlaki eylem, bir toplumda geçerli olan kurallara dayanır. Ahlaki eğitim, doğru olanı yapmanın önemine odaklanır ve genellikle onaylanmış tavırlarla ilişkilendirilir. 1900’lerin sonuna kadar, “edep” terimi genellikle etik ve ahlaki ifade etmek için kullanılıyordu.

19. yüzyılın sonlarından 21. yüzyılın başlarına kadar öğretmenlik mesleğindeki eğilimler incelendiğinde, öğretmenlik mesleğinin özel özelliklerine ilişkin değişimlerin gerçekleştiği görülmektedir.

Wallin (1893) Kasvatus-ja opetusoppi (Pedagoji ve Didaktik) adlı kitabında, bir öğretmen yetiştirme kolejine kabul edilen öğrencilerin gerektirdiği fiziksel ve zihinsel sağlık ve içsel bir çağrı da dahil olmak üzere gereken özellikleri özetledi.

Örneğin, öğretmenlerin ülkelerine ve dinlerine olumlu bir şekilde yaklaşmaları gerekiyordu. Öğretmenlerin çalışmaları yakından izlendi ve eğer bir öğretmenin davranışı bu gereksinimlerden saparsa, o zaman genel hayal kırıklığının odağı haline geldi. Bu gereksinimler 1940’lara kadar sıkı bir şekilde uygulandı.

Öğretmen olma çağrısı hisseden bireyin işine konsantre olması ve kendini geliştirmesi bekleniyordu. Öğretmenden iş için kişisel zamanını feda etmesi ve okul günü dışındaki görevleri mesleki sorumluluklarının bir parçası olarak görmesi bekleniyordu.

Tarihsel olarak, Finlandiya’daki öğretmenlik mesleği, öğretmenin bir çağrı ya da misyon olduğunu düşünen ve çabaları için “içsel ödüller” aldıklarını hisseden bireyleri cezbetmiştir.

Geçmişte, bir “çağrı” genellikle bir bireyin Tanrı tarafından çağrıldığını hissettiği ve kendisini işine adayarak hem kendisini hem de hayallerini feda etmesi gereken bir göreve atıfta bulunurdu. Bir çağrı hisseden bir öğretmen, işini bir hizmet olarak görür ve eğitim alanına ve öğrencilerinin hayatına katkıda bulunacak bir şeyleri olduğunu hisseder.

Finlandiya eğitim sistemi makale
finlandiya’da özel eğitim sistemi
finlandiya’da eğitim sistemi
Finlandiya eğitim sistemi şeması
finlandiya eğitim sistemi türkiye’de
Finlandiya eğitim sisteminin yapısı
Finlandiya Eğitim Bakanı
Finlandiya eğitim sisteminin amaçları

Öğretmenin eylemleri genellikle sınıfın dışına yayılır. Bir çağrı, kişinin çalışmasına ilişkin güçlü bir ahlak duygusu içerir. Günümüzde, bir aramadan bahsederken, genellikle “taahhüt” terimini kullanıyoruz.

Araştırmalar, titizlik, bütünlük ve düzenliliğin öğretmenler için belirlenen gereksinimlerde de vurgulandığını göstermiştir. Güçlü zihinsel sağlık öğretmenler için erken bir gereklilikti, ancak bu daha sonra 20. yüzyılın başında davranış, müzikalite, Hıristiyan ahlakı ve vatanseverlik modeline değiştirildi.

Bununla birlikte, 19. yüzyılda öğretmenler için belirlenen diğer şartlar hala çok etkiliydi. Öğretmenleri işe alırken, çiftçilik ve kırsal geçmiş tercih edildi, çünkü kırsal kesimden insanlar, öğrencileriyle benzer geçmişlere sahip olarak görülüyordu.

1940’larda öğretmenlik hala bir çağrı olarak görülüyordu, ancak öğretmenlerin aynı zamanda demokratik değerlere, yön duygusuna ve sunum becerilerine sahip olması, düzgün ve dürüst olmaları da gerekiyordu. Hristiyan ve ahlak gereksinimleri 1950’lere kadar etkili oldu.

Kentsel alanlardaki orta ve üst sınıflardan bireyler öğretmenlik mesleğine ilgi duymaya başladı ve öğretmen yetiştirme başvurusu yapmaya başladı.

1960’larda ve 1970’lerde öğretmenlik mesleği akademik bir meslek olarak görülmeye başlandı ve “çağrı” terimi “memur” etiği lehine bırakıldı. Devlet veya belediye için çalışan bir memur, toplu sözleşmelere ve ticaret organizasyonu kurallarına sıkı sıkıya bağlı kaldı.

Öğretmenlik mesleğinin gereksinimleri, sunum becerileri, doğru tutum ve işe ilgi duymaktı. Öğretmenler teknisyen olarak görülüyordu; yani, çalışmalarında çeşitli gözlem ve araçları kullanabilen biri. Yeni öğretim teknik modelleri, yeni bir tür öğretime izin verdi.

Kuikka (1993), bir çağrı hisseden bir öğretmen ile vicdani bilinçli öğretmen kavramı arasında bir paralellik kurmuştur. Böyle bir öğretmen, kendisini toplum üzerinde bir etkiye sahip olarak gördüğü için görevlerine önem verirdi.

1970’lerden itibaren, bir öğretmenin sunum becerilerine, çalışmalardaki başarısına, göreve uygunluğuna ve alana genel ilgisine değer verildi.

1950 ile 1970 arasında, giriş sınavları yapı ve içerik açısından oldukça benzer kaldı. Ancak 1971’de başvuru sahiplerinin seçiminde bir değişiklik oldu. Bilgiyi kanıtlayan bir giriş sınavına girmeleri istenmek yerine, öğrenciler ayrıca bir kişilik testi yaptılar.

Ancak 1975’te kaldırıldı ve bu nedenle giriş sınavı sürecinde çok uzun süre yoktu.36 Diğer bir değişiklik, kurgusal öğretimin yerine gerçek bir sınıfta yürütülen bir öğretim uygulamasının getirilmesiydi.

Bu reform, gözden düşmeye başlasa da 1996 yılına kadar muhafaza edildi. 1988’den 1990’a kadar, Joensuu dışındaki tüm Fin öğretmen eğitim birimleri, giriş sınavlarının bir parçası olarak stajı uyguladı, ancak sonunda 1998’de kalıcı olarak kaldırıldı.

Bir başvuru sahibinin öğretmen olmaya uygunluğu, özel bir sunum veya analitik görevler ve bir görüşme kullanılarak değerlendirildi. Gerçek bir öğretim uygulamasının uyarlanmasının nedeni, kurgusal öğretimin gelecekteki öğretim becerilerini tahmin etmek için güvenilir bir araç olduğunu gösteren araştırmadır.

Uygulama, öğretilen konunun yapılandırılmasına ve tutarlı işlenmesine dikkat etti. Öğrencilerle etkileşim de değerlendirilen bir yöndü. 1977’de, öğretmen eğitimi için başvuranların seçiminde bir değişiklik meydana geldi, çünkü artık resmi düzeyde başvuranın geçmişine, kişisel özelliklerine veya doğasına dikkat edilmiyordu.

1980’lerde, mesleki etik gerekliliklerin bir parçası haline geldi ve öğretmenler didaktik olarak düşünen, öğretim durumlarını analiz eden ve eylemlerinin öğretim üzerindeki etkisini değerlendiren profesyoneller olarak görüldüğü yaşam boyu öğrenme üzerinde duruldu.

Sürekli kişisel ve mesleki gelişim arayışında olması ve görevlerinde esnek olması bekleniyordu. Memur, uzman olmaktan bir çağrı hissetmeye dönüyordu.

2000’li yıllarda bir öğretmen yetiştirme programına kabul edilmek için gerekli olan örnek bir vatandaş için dış gereksinimler önemini yitirdi. Örneğin, daha önceki bir “kusursuz konuşma” gerekliliği 2007’de kaldırıldı.

Aynı yıl gerçekleşen kabul sürecindeki bir diğer değişiklik ise ön başvuru kriterleri olan iş ve yeterlilik puanlarını kitap sınavı ile değiştiren bir proje oldu.

Son birkaç yüzyıldaki gereksinimlerdeki değişikliklerden bağımsız olarak, bu güne kadar, öğretmenler kapsamlı bir tarama sürecinden geçmiş profesyonellerdir.

Kendi yolunda, giriş sınavlarının görevi öğretim topluluğu için statü oluşturmaktır: Mesleğe girmek zorsa, o zaman mesleğe kabul edilenlerin statüsü, bu tür mesleklerden daha yüksek kalır. uygulama gereksinimleri azdır.

Bu nedenle, giriş sınavlarının meslek üzerinde birleştirici, uyumlu ve güçlendirici bir etkisi vardır. Bu tür sert giriş sınavları, öğretimi diğer mesleklerden ayırmak için kullanılır.

Lindén’e (2001) göre, öğretmenlerin dışsal örnekleri yıllar içinde kaybolmuş olsa da, içsel örneklilik yalnızca biçimini değiştirmiştir. Bununla birlikte, toplumdaki değişiklikler mesleğe yansıtılır ve iş, bir öğretmenin hayatında belirleyici bir faktör olarak görülmez.

On yıllar boyunca, bir öğretmenin geçmişine olan erken ilgi ve uygulama seçim sürecinin gösterdiği şöhreti azaldı ve görevlerini tamamlama becerisine olan ilgi arttı.

The post Fin Öğretmen İmajı – Finlandiya’da Okul Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).