İsviçre’nin politika incelemesi 

Bu inceleme, OECD ülkelerinde ortaöğretim sonrası mesleki eğitim ve öğretime (VET) ilişkin bir OECD çalışmasının parçası olarak hazırlanan bir dizi ülke raporundan biridir. Seri, analizle desteklenen bir dizi politika tavsiyesine yol açan bir ülke sisteminin derinlemesine bir analizini içeren incelemeleri (bunun gibi) içerir. Ek olarak yorumlar var.

Bu daha basit alıştırmalar büyük ölçüde açıklayıcıdır, ancak aynı zamanda ülke sistemindeki güçlü yönlerin ve zorlukların bir değerlendirmesini de içerir. Yorumlar bağımsız raporlar olarak değerli olacak şekilde tasarlanmıştır, ancak aynı zamanda bir ülkenin istemesi durumunda tam bir incelemenin ilk aşaması olabilecek şekilde hazırlanmıştır.

Kutu 1.1 Okulun Ötesinde Beceriler: OECD ortaöğretim sonrası mesleki eğitim ve öğretim çalışması

Giderek ülkeler, OECD ekonomilerinde en hızlı büyüyen teknik ve profesyonel işlerin çoğunda ihtiyaç duyulan becerileri sağlamak için ortaokulun ötesinde daha gelişmiş niteliklere bakmaktadır. Okulun Ötesinde Beceriler adlı OECD çalışması, finansman ve yönetişim, arz ve talebin eşleştirilmesi, kalite güvencesi ve eşitlik ve erişim dahil olmak üzere ortaya çıkan politika sorularını ele almaktadır.

Çalışma, OECD’nin mesleki eğitim ve öğretime ilişkin önceki Çalışmalar için Öğrenme çalışmasının başarısı üzerine inşa edilecektir. 17 ülke incelemesi ve karşılaştırmalı bir rapor aracılığıyla politikayı inceledi. Çalışma aynı zamanda yatay OECD Beceri Stratejisinin bir parçasını oluşturmaktadır.

isviçre’de okul sistemi
isviçre’de anaokulu
isviçre’de okul öncesi eğitim
isviçre’de eğitim ücretleri
isviçre’de türk okulları
isviçre’de ortaokul eğitimi
isviçre’de okullar açık mı
isviçre’de öğrenci olmak

Tam ülke politikası incelemeleri Avusturya, Danimarka, Mısır, Almanya, İsrail, Kore, Hollanda, İsviçre, Birleşik Krallık (İngiltere) ve Amerika Birleşik Devletleri’nde (Florida, Maryland ve Washington Eyaleti vaka çalışmaları ile) yürütülmektedir. Bir OECD ülke yorumuna yol açan daha kısa tatbikatlar Belçika (Flanders), Kanada, İzlanda, Romanya, İspanya, İsveç ve Birleşik Krallık’ta Kuzey İrlanda ve İskoçya’da gerçekleştirilecektir. Tüm bu ülkelerde ve Fransa, Macaristan ve Meksika’da arka plan raporları hazırlanacaktır.

Bu inceleme standart bir metodolojiyi takip etmektedir. İsviçre başlangıçta bir ülke arka plan raporu hazırladı. Bir OECD ekibi daha sonra 26 – 29 Nisan ve 14 – 17 Haziran 2011 tarihlerinde İsviçre’ye iki ziyaret gerçekleştirdi ve burada ortaya çıkan sorunları çok çeşitli paydaşlarla tartıştılar.

Raporun yapısı

Bu ilk bölüm, daha geniş OECD çalışması bağlamında İsviçre incelemesini yerleştirir, raporun yapısını sunar, İsviçre ortaöğretim sonrası mesleki eğitim sisteminin ana özelliklerini tanımlar ve ana özelliklerini diğer ülkelerinkilerle karşılaştırır. Ayrıca, İsviçre’yi diğer OECD ülkeleriyle karşılaştıran bir dizi önemli istatistiksel gösterge ortaya koymaktadır.

Bunlar hem eğitim sistemini hem de işgücü piyasasındaki değişen meslekler karışımı da dahil olmak üzere işgücü piyasasını kapsar. Ayrıca sistemin temel güçlü yönlerinin takdir edilmesini sağlar ve ikinci bölümde ele alınması gereken zorlukları kısaca özetler.

İkinci bölüm, aşağıdaki şekilde belirlenen politika önerilerini ilerletir:

• Zorluk – öneriye yol açan sorun.
• Tavsiye – tavsiyenin metni.
• Destekleyici argümanlar – tavsiyeyi destekleyen kanıtlar.

Sistemin bir anlık görüntüsü

İsviçre’de Mesleki Eğitim ve Öğretim (PET)1 sistemi, işgücü becerilerine önemli bir katkı sağlar. 2009 yılında yükseköğretim programlarından mezun olanların yaklaşık %40’ı PET sektöründendi (BFS, 2010a) ve İsviçre işgücünün %20’si 2009’da yükseköğretim A derecesi oranına eşit bir PET derecesine (yükseköğretim B düzeyinde) sahipti. 

Farklı yollar PET niteliklerine yol açar. Meslek yüksekokullarında sağlık hizmeti ve sınavlar için polis teşkilatı ve itfaiye hizmeti gibi bazı istisnalar olsa da, PET sistemi öncelikle ilk girişi kolaylaştırmaktan ziyade daha yüksek bir yeterlilik seviyesi isteyen bir meslekte halihazırda çalışanlar için tasarlanmıştır. bir mesleğe.

PET sektörü iki ana alt sektörden oluşmaktadır. İlk olarak, profesyonel kolej (höhere Fachschulen) programları vardır.

İkincisi, ulusal PET sınavları arasında Federal Diploma Sınavı (Eidgenössische Berufsprüfung) ve İleri Federal Diploma Sınavı (höhere Fachprüfung) bulunur.3 Gelişmiş Federal Diplomalar, Federal Diplomalardan daha yüksek bir profesyonel seviyeyi temsil eder, ancak birçok meslekte yalnızca bir tür PET Diploması verilebilir. Elde edilen.

2011 yılında, mühendislik, sağlık, sanat ve tasarım gibi çeşitli profesyonel alanları kapsayan 52 profesyonel üniversite derecesi programı vardı. Tam zamanlı profesyonel kolej derece programları en az iki yıl ve yarı zamanlı programlar en az üç yıl sürer.

Tam zamanlı programlarda, çalışma süresinin yaklaşık beşte biri işyeri stajlarına ayrılırken, yarı zamanlı öğrenciler normalde eğitim programlarıyla yakından ilgili bir işte çalışırlar (ve aslında çoğu zaman bunu yapmaları gerekir). 2009 yılında verilen tüm profesyonel üniversite derecelerinin yaklaşık yarısı, yarı zamanlı eğitimlerin tamamlanmasının ardından elde edilmiştir; tam zamanlı eğitimde kazanılan derecelerin çoğu sağlık hizmetlerinde verilmiştir (diğer mesleklerde derecelerin üçte birinden azı tam zamanlı eğitim yoluyla kazanılmıştır).

2011’de mevcut olan 400 ulusal PET sınavından 240’ı Federal PET Diploması, 160’ı İleri Federal PET Diploması ile sonuçlanır.

İşgücü piyasası kurumları sınavları değişen ihtiyaçlara göre ayarladıkça sınavların sayısı ve içeriği düzenli olarak değişir; tipik olarak 60-100 sınav kuralı herhangi bir zamanda gözden geçirilir. Katılım ilke olarak zorunlu olmasa da ve dereceler yalnızca sınav performansına göre verilse de, öğrenciler tipik olarak ulusal bir PET sınavı için bir hazırlık kursuna (vorbereitender Kurs) katılırlar.

Hazırlık kursları, profesyonel üniversite derecesi kurslarından çok daha çeşitlidir ve büyük ölçüde düzenlenmemiştir. Tüm sektörü kapsayan çok az istatistik vardır, ancak BFS tarafından kaydedilen hazırlık kurslarında öğrencilerin sadece %7’si tam zamanlı bir kurs izlemiştir (BFS, 2010b). Hazırlık kursları birkaç aydan iki ila üç yıla kadar sürebilir. Kurs formatı öğrenci talebini yansıtır, genellikle hafta sonu veya akşam dersleri ve uzaktan eğitim anlamına gelir.

İsviçre İleri Federal PET Sınavı, çıraklıktan Meister seviyesine klasik ilerlemeyi yansıtarak, sınava girenlerin mesleklerini bağımsız olarak yürütme, kendi işlerini yürütme ve çırak yetiştirme kapasitelerini göstermelerini sağlar.

Ancak bu sınav türünün kapsamı artık ticaret, imalat, tarım ve hizmetle ilgili sektörlerdeki diğer teknik olmayan meslekleri de kapsayacak şekilde genişlemiştir. Sınavlar, örneğin yasal olarak düzenlenmiş alanlarda hizmet sektörüne giriş noktası olarak hareket etmek ve bir insan kaynakları geliştirme aracı olarak kullanılmak üzere ihtiyaç duyulan belirli mesleki yetkinliklerin belgelendirilmesi ihtiyacını karşılamaktadır.

The post İsviçre Okul İncelemesi – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Artan kayıtlar. 2000 yılının kış döneminde, İsviçre üniversitelerine yaklaşık 100.000 öğrenci kaydoldu – 1980’den yaklaşık %60’lık bir artış. 2000 yılında kaydolan tüm öğrencilerin 20.000’in hemen altında veya yaklaşık %20’si birinci sınıf öğrencileriydi. 2000 yılında bu birinci sınıf öğrencilerinin aynı yaştaki (21) toplam daimi ikamet eden nüfusa bölünmesi, üniversite eğitimine başlayan gençlerin oranını verir ki bu da yaklaşık %20’dir. Öğrencilerin çoğunluğu bir beşeri ve sosyal bilimler fakültesine kayıtlıydı.

Kız ve erkek öğrencilerin oranları henüz eşit olmasa da yakınlaşıyor. 1980’de öğrencilerin yaklaşık %70’i erkek iken, 2000 yılında erkeklerin oranı “sadece” %55’e düştü. Diğer parametreler de gençlerin üniversiteye gidip gitmediklerini belirlemeye yardımcı oluyor. Örneğin, bir öğrencinin sosyal geçmişi belirleyici bir rol oynar.

Yabancı öğrenciler, toplam üniversite kayıtlarının yaklaşık beşte birini oluşturmaktadır. Bu oran 1980’den bu yana çok az değişiklik göstermiştir. Bu öğrencilerin dörtte üçünün Avrupa pasaportu vardır. Yabancı öğrencilerin yüzde yetmişi özellikle okumak için İsviçre’ye gelirken, kalan %30’u zaten ülkede yaşıyor ve orada okula gidiyordu.

Yabancı üniversite öğrencilerinin oranı, Fransızca ve İtalyanca konuşulan İsviçre’de, ülkenin Almanca konuşulan bölgelerine göre daha yüksek olma eğilimindedir.

İsviçreli bir üniversite öğrencisinin diploma veya lisans derecesi alması ortalama olarak altı yıl sürer, ancak sürenin uzunluğu çalışma alanına göre değişir. Bir beşeri bilimler öğrencisi yaklaşık yedi yıl alırken, bir ekonomi öğrencisi beş buçuk yıldan daha az bir süre alacaktır. Herhangi bir alanda, erkek ve kız öğrenciler eğitimlerini tamamlamak için hemen hemen aynı sayıda sömestr alacaktır.

Bununla birlikte, genel olarak, ortalama çalışma süresi kadınlar için erkeklere göre biraz daha uzundur (5,9 yıla karşılık 6,3 yıl). Bunun başlıca nedeni, tüm kız öğrencilerin yaklaşık %50’sinin eğitimlerin daha uzun olduğu beşeri ve sosyal bilimlere kayıtlı olması, buna karşın erkek öğrencilerin yalnızca dörtte birinin bu tür çalışmalara katılmasıdır.

Çalışmaların yapısı

Üniversite çalışmaları genellikle birinci ve ikinci aşamaya ayrılır. Okula ve çalışma alanına bağlı olarak uzunluğu iki ila altı yarıyıl arasında değişen ilk aşama; kural olarak, dört sömestr sürer, genellikle ikinciden daha yapılandırılmıştır. Başka bir deyişle, müfredat daha sıkı bir şekilde düzenlenir ve öğrenci başarısı daha düzenli olarak test edilir.

İlk döngü, sonraki uzmanlaşmadan bağımsız olarak tüm alan için geçerli olan temel bilgi ve metodolojiyi aktaran, seçilen çalışma alanına bir giriştir. Çoğu durumda, aynı zamanda seçimi de içerir. İkinci döngü genellikle dört yarıyıl sürer ve söz konusu alan hakkında daha kapsamlı bilgi verir ve genellikle bir ilk uzmanlaşmayı içerir. Teorik olarak, üniversite çalışmaları bir lisans derecesi veya diploma verilmesiyle sekiz yarıyıl veya dört yıl sonra sona erer.

Sınavların sayısı bir okuldan ve çalışma alanından diğerine değişir. İlk aşama genellikle ikinci aşamaya kabul için geçilmesi gereken bir sınavla sona erer. Final sınavını başarıyla tamamlayan bir öğrenci bir derece almaya hak kazanır.

isviçre’de üniversite okumak
isviçre’de üniversite okumak ekşi
İsviçre üniversiteleri
isviçre’de eğitim ücretleri
isviçre’de ortaokul eğitimi
isviçre’de öğrenci olmak
isviçre’deki üniversiteler ve bölümleri
isviçre’de üniversite okumak için gerekenler

Üniversite mezunlarının oranı

2000 yılında yaklaşık 10.000 öğrenci diploma veya lisans derecesi aldı. Bu, 1980’e göre %80’lik bir artışı temsil eder ve aynı zamanda, belirli bir yıldaki üniversite mezunlarının 27 yaşındaki daimi yerleşik nüfusa oranı olarak hesaplanan nüfusun %10’unun biraz üzerinde olan üniversite mezunlarının oranına da tekabül eder. . 2000 yılında verilen doktora sayısı 2700’ün biraz üzerindeydi, 980’e göre yaklaşık %55’lik bir artış söz konusudur.

Başarı oranları ve bırakma

2000 yılında, 1990 yılında üniversite eğitimi alan bir öğrenci grubu üzerinde yapılan gözlemler, başarı oranının yaklaşık %70 olduğunu göstermektedir. Bu rakam, bugüne kadar lisans diploması veya diploma alarak çalışmalarını tamamlayan grubun oranını temsil etmektedir.

Başarı oranı kadınlar için erkeklere göre biraz daha düşüktür, %64’e karşı %72’dir, bu da büyük ölçüde kadınların başarı oranının en az yüksek olduğu beşeri ve sosyal bilimlerde yüksek oranda temsil edilmesinden kaynaklanmaktadır.

İşe girmenin zorluğunun ve üniversite diplomalarının işgücü piyasasındaki çekiciliğinin bir göstergesi olarak, yeni mezunların işsizlik oranı son on yılda istikrarlı bir şekilde düşmektedir.

Buna rağmen, çalışmaya başlayan kişilerin giriş seviyesi bir çalışma alanından diğerine farklılık gösterir. Pek çok mezun için eğitimleri bir ilk üniversite diploması ile bitmiyor; aksine, daha yüksek bir derece elde etmek için eğitimlerine devam ederler veya yüksek öğretim kurumları sisteminin dışında başka genellikle mesleki eğitim ararlar. İlahiyatçıların, hukukçuların ve tıp mezunlarının çoğu için durum böyledir.

Açıkça tanımlanmış meslek alanlarına yönelmeyen sosyal ve beşeri bilimler mezunları için durum çok farklıdır ve federal düzeyde düzenlenen ilgili meslekler pratikte yoktur. Bu mezunlar bazı meslek kategorilerinde kendi yollarını bulmalıdır.

Tüm üniversite mezunlarına açık olan bir başka lisansüstü eğitim seçeneği de bir UAS veya üniversitede öğretim görevlisi olmak; bu tür gönderiler genellikle doktora tezi yazmayı planlayan öğrencilere verilir. Genel olarak, yeni mezunların kabaca beşte biri birinci derecelerini aldıktan sonra üniversitede kalmaktadır. Doğa bilimleri mezunları arasında oran daha da fazladır.

“Bilginizi veya yeteneklerinizi kullanabilmeniz açısından işinizin eğitiminize uygun olduğunu düşünüyor musunuz?” “az ya da çok” ve kalan %15 “hayır” ya da “gerçekten değil”. Bu soru, Federal İstatistik Ofisi tarafından 1999 yılında yeni mezunlar arasında yapılan bir anketle bağlantılı olarak sorulmuştur. Yanıt, yeni mezunların okulda edindikleri niteliklere göre işlerine ilişkin öznel algılarını ölçer.

Üniversite personeli

2000 yılında, İsviçre üniversiteleri yaklaşık 26000 tam zamanlı eşdeğere karşılık gelen yaklaşık 45.000 kişilik bir personel istihdam etmiştir. Bunların %10’u profesör, %35’i idari ve teknik personeldi.

Kalan pozisyonlar diğer öğretim üyeleri tarafından ve öğretim ve bilimsel asistanlar tarafından dolduruldu. Bu son iki kategori, corps intermediaire veya orta düzey öğretim kadrosu olarak bilinen gruba aittir. İlki bazen “üst orta düzey öğretim kadrosu” (corps intermediaire supérieur) olarak da bilinir ve özel doktorlar, öğretim görevlileri, öğretim görevlileri, konuk profesörler ve öğretim ve araştırma görevlilerini içerir. Öğretim ve bilimsel asistan kategorisine bazen “alt orta düzey öğretim kadrosu” (corps intermédiaire inférieur) denir.

The post İsviçre Üniversitelerinin Özel Yönleri – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

İsviçre Üniversite Konferansı

İsviçre Üniversite Konferansı, Konfederasyon ve kantonların üniversiteler için politika üzerinde birlikte çalıştığı ortak bir organdır. Üyeleri arasında üniversiteleri olan kantonların eğitim bakanları, diğer kantonların temsilcileri, Devlet Bilim ve Araştırma Bakanı ve ETH Kurulu Başkanı yer almaktadır.

1 Ocak 2001’den bu yana Konferans, birçok alanda gerçek karar verme yetkisine sahiptir. Bu kararlar tüm İsviçre üniversitelerini kapsar ve çalışmaların uzunluğunu, önceki çalışmaların tanınmasını, ulusal projeler için mali desteği, kurumların ve derslerin tanınmasını ve öğretim ve araştırmanın değerlendirilmesini içerebilir.

Akreditasyon ve Kalite Güvence Kuruluşu

2001 yılında, İsviçre’de yeni bir bağımsız Akreditasyon ve Kalite Güvence Kuruluşu kuruldu. Kuruluşun görevleri, kalite güvencesi ile ilgili gereklilikleri belirlemek ve uygunluğu düzenli olarak kontrol etmektir. Kendileri veya kendi özel derslerinden biri için akreditasyon almak isteyen kurumları sertifikalandırmak için ülke çapında bir prosedürün uygulanması için önerilerde bulunur. İsviçre Üniversite Konferansı direktifleri ışığında akreditasyonun meşruiyetini doğrular. İsviçre Üniversite Konferansı adına görevlerini yerine getirir.

Kantonlara bağlı kuruluşlar

İsviçre Kanton Eğitim Bakanları Konferansı. Ülkenin tüm kanton eğitim bakanlarını bir araya getiren İsviçre Kanton Eğitim Bakanları Konferansı (Conférence suisse des directeurs cantonaux de l’instruction publique), ilk ve orta düzeylerdeki eğitim politikaları konusunda genel sorumluluğa sahiptir. üçüncül düzey, federal düzeyde düzenlenmeyen meslekler ve kanton otoritesine tabi uygulamalı bilimler üniversiteleri için.

Konferans ve Konfederasyon, özellikle mesleki eğitim ve uygulamalı bilimler üniversiteleri, ortaokul diplomalarının tanınması, üniversitelere yardım, burs programlarının geliştirilmesi, uzmanlık eğitimi, kültür ve sporun yanı sıra halk sağlığının teşviki ile ilgili konularda birlikte çalışır. Belirli özel konularla ilgili olarak, Kanton Halk Sağlığı Bakanları Konferansı (Conférence des directeurs cantonaux des Affairses sanitaires, CDS), Kanton Ekonomik İşler Bakanları Konferansı (Conférence des directeurs cantonaux de l’économie publique, CDEP) ile istişarelerde bulunur. ) ve Kanton Sosyal İşler Bakanları Konferansı (Conférence des directeurs cantonaux des Relationses sociales, CDAS) vardır.

Uygulamalı bilimler üniversiteleri konseyi

Uygulamalı bilimler üniversiteleri Konseyi (Conseil des hautes écoles spécialisées, CUAS) 1995 yılında İsviçre Kanton Eğitim Bakanları Konferansı tarafından kuruldu. Uygulamalı bilimler üniversitelerinden sorumlu kantonların eğitim bakanlarından oluşur. Konfederasyon ile ortaklaşa, bu kantonlar arası organ, geliştirme ve koordinasyon işlevlerini yerine getirir. Düzenli olarak İsviçre Üniversite Konferansı ile ortak oturumlar düzenler.

isviçre’de öğrenci olmak
ETH Zurich giriş şartları
isviçre’de yüksek lisans
isviçre’de yüksek lisans ekşi
isviçre’de yüksek lisans fiyatları
isviçre’deki üniversiteler ve bölümleri
İsviçre üniversiteleri dünya sıralaması
isviçre’de üniversite okuma şartları

Üniversitelerde ve uygulamalı bilimler üniversitelerinde yürütme organları

İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı

İsviçre Üniversiteleri Rektörler Konferansı (Conférence des recteurs des universités suisses) 1904 yılında İsviçre üniversiteleri tarafından kuruldu. 2001 yılından bu yana, Konferans yeni tüzüklere sahiptir. Periyodik oturumlarla yürütülen misyonu, karşılıklı anlaşma veya ortak tutum gerektiren tüm konuları ele almaktır. Bunlar öncelikle müfredat, müfredat, sınav kuralları, diploma gereklilikleri ve yükseköğretime kabul koşullarının uyumlaştırılmasını içerir. İşbirliği Anlaşması uyarınca, Konferans görevlerini İsviçre Üniversite Konferansı adına yerine getirir.

İsviçre Uygulamalı Bilimler Üniversiteleri Konferansı

İsviçre Uygulamalı Bilimler Üniversiteleri Konferansı (Conférence suisse des hautes écoles spécialisées, CSUAS), yedi uygulamalı bilimler üniversitesinin yöneticilerini bir araya getiriyor. Bağımsız bir organ olarak, UAS’nin gelişimini operasyonel düzeyde uyumlu hale getirir. Ayrıca, Federal Mesleki Eğitim ve Teknoloji Ofisi aracılığıyla teknik konularda Konfederasyon ile birlikte çalışır. Konferans, uygulamalı bilimler üniversiteleri için Konsey’deki temsili aracılığıyla, bu forumdaki konumunu savunabilir ve Konsey için belirli görevleri yerine getirebilir.

Yasal Temeller

Özel kanunlar ve yasal belgeler, İsviçre yüksek öğretim sisteminin çeşitli kurumlarının oluşturulmasını, düzenlenmesini, işletilmesini ve idaresini düzenler.

Üniversitelere Yardım Yasası

Resmi olarak Üniversitelere Yardım ve Yüksek Öğretimde İşbirliğine İlişkin Federal Yasa (Loi fédérale sur l’aide aux universités et la coopération dans le domaine des hautes écoles, LAU) olarak bilinen bu yasa, 8 Ekim 1999’da yalnızca yönetmekten fazlasını yapar. kanton üniversitelerine sübvansiyonlar. Diğerlerinin yanı sıra, belirli alanlarda karar verme yetkilerini İsviçre Üniversite Konferansı’na devreder. Aynı zamanda bağımsız bir akreditasyon ve kalite güvence kuruluşunun oluşturulmasını da gerektirmektedir. Bu yeni Kanun, üniversiteleri sübvanse etme mekanizmasını değiştirmiştir.

Temel sübvansiyonlar verilen hizmetlere göre hesaplanmaktadır. Öğrenci sayısı hizmet seviyesinin bir göstergesidir. Sistem, finansmanın öğrencileri “takip etmesi” ilkesine dayanmaktadır. Kanun ayrıca, mevzuatın temel direklerinden biri olan, mükemmelliğe öncelik verilmesi ilkesine de tekabül eden “projeyle ilgili katkılar” sağlamaktadır. Bu fon, üniversiteler arasında yeniliği ve işbirliğini teşvik etmelidir.

Federal parlamento, yasanın geçerliliğini kasıtlı olarak en fazla iki sübvansiyon dönemiyle veya sekiz yılla (yani 2007’ye kadar) sınırladı. Zaman baskısını etkin bir şekilde uygulayan bu sınırlama, özellikle yükseköğretim kurumlarıyla ilgili yeni Anayasa maddesi temelinde daha fazla yenilik için elverişli olmalıdır.

Federal Teknoloji Enstitüleri Yasası

1 Şubat 1993’te yürürlüğe giren Federal Teknoloji Enstitüleri Yasası (Loi sur les écoles polytechniques fédérales, Loi sur les EPF), kendi yönetim kaynakları üzerinde tam kontrole sahip bu altı kuruluşun özerklik ve sorumluluklarının altını çizdi.

Yasa, Konfederasyon tarafından izlenen hedeflerin ve altı teknoloji enstitüsünün misyonlarının çok kısa ve öz bir ifadesini sunar. Enstitülerin kapsayacağı bilimsel disiplinlerin mühendislik, doğa bilimleri, mimarlık, matematik ve ilgili alanlar olduğunu belirtir.

Yasa ayrıca federal teknoloji enstitülerinin ve araştırma enstitülerinin yönetim ve operasyonlarında özerk olmalarını garanti eder. 19 Aralık 1997’de Federal Konsey, hizmet yetkileri ve bağımsız muhasebe ile yönetim bakış açısıyla bu özerkliği bir gerçeklik haline getirdi; 1 Ocak 1999’dan beri enstitüler binalarından (yatırım ve bakım) münhasıran sorumludur.

Bunun için yasal dayanakların kısmen yetersiz kalması ve ayrıca enstitülerin özerkliği konusunun yeniden tartışılması nedeniyle Kanun revize edilmektedir.

Bu revizyonun amacı, organizasyon yapısını günümüz gereksinimlerine uygun hale getirecek şekilde güncellemek ve kurumlar için hayati önem taşıyan teknoloji transferlerini teşvik etmek için kurumların özel veya kamu teşebbüslerinde yer almalarının yasal zeminini hazırlamaktır. İsviçre ekonomisi. Ayrıca, federal çalışanlar için yeni rejimin ilkeleri, federal teknoloji enstitülerini yöneten mevzuata, onların ihtiyaçlarına göre uyarlanmış bir şekilde dahil edilecektir.

The post İsviçre Üniversite Konferansı – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Daha yüksek veya üçüncül eğitim düzeyinde, yetkiler de paylaşılır. Yeni (1999) Anayasası uyarınca, Konfederasyon ileri mesleki eğitimi yöneten yasaları çıkarır. Bu nedenle Konfederasyon, hem ileri mesleki eğitimden hem de uygulamalı bilimler üniversitelerinden sorumludur.

Ayrıca, iki Federal Politeknik Enstitüsü ve araştırmaların teşviki üzerinde de yargı yetkisine sahiptir. Kantonlar ise kendi üniversitelerinden on tane olmak üzere sorumludurlar. Üniversiteler Konfederasyon’dan mali destek almaktadır.

Biri genel olarak eğitim, diğeri yükseköğretim kurumları hakkında olmak üzere iki yeni Anayasa maddesi hazırlanmaktadır. Her ikisi de öncelikle Konfederasyon ve kantonlar arasında daha yakın işbirliğinin temellerini atmaya çalışıyor.

Eğitimsel Kazanımlar

Nüfusun eğitim seviyesi

Yerleşik nüfusun yaş, bölge ve cinsiyete göre eğitim düzeyine bakıldığında, İsviçre nüfusunun beşte dördünün bir tür zorunlu eğitim sonrası eğitimi tamamladığı görülebilir.

Çoğu, bir üst orta mesleki eğitim kursunu tamamlamıştır. Beş kişiden sadece biri yüksek öğrenim diplomasına sahiptir.
Şekil 2.2’de açıkça gösterildiği gibi, lise mezunlarının dörtte üçü mesleki eğitim almış ve dörtte biri genel eğitime katılmış ve çoğu durumda Akademik Olgunluk Sertifikası almıştır.

Bu sertifikaların yüzdesinin büyük ölçüde eğitim kantonuna bağlı olduğunu belirtmek ilginçtir. 1999’da, oran bir bütün olarak İsviçre için kabaca %18 iken, Cenevre’de yaklaşık %32 iken, Obwald kantonunun yarısında ve Uri kantonunda %10’dan azdı.

Yaş da eğitim düzeyi açısından önemli bir faktördür. 45 yaşın altındaki kişiler, yaşlı nesillere göre çok daha yüksek bir eğitim düzeyi göstermektedir: emeklilerin kabaca %38’inin aksine, 25 ila 34 yaş arasındaki gençlerin yalnızca %12’si zorunlu eğitim sonrası eğitim almamıştır. İleriye dönük net adımlara rağmen, kadınlar üçüncül düzeyde hala yetersiz temsil edilmektedir.

isviçre’de yüksek lisans şartları
isviçre’de yüksek lisans ekşi
isviçre’de yüksek lisans ücretleri
isviçre’deki üniversiteler ve bölümleri
isviçre’de yüksek lisans bursları
isviçre’de üniversite okumak
isviçre’de öğrenci olmak
isviçre’de üniversite ücretleri

İsviçre’de Yüksek Öğrenim

İsviçre’de yükseköğretim oldukça çeşitlidir ve ileri mesleki eğitim okulları, uygulamalı bilimler üniversiteleri, kanton üniversiteleri ve federal teknoloji enstitüleri dahil olmak üzere birçok farklı kurum türünü kapsar. Bu çeşitli kurumlar genellikle iki geniş kategoriye ayrılır: 1) ileri mesleki eğitim verenler; ve 2) yüksek öğretim kurumları (kanton üniversiteleri, federal teknoloji enstitüleri ve uygulamalı bilimler üniversiteleri).

Gelişmiş mesleki eğitim

İleri mesleki eğitim, biri başlangıç ​​eğitimi ve diğeri lise mezunları için mesleki yeterlilik kursları sunan iki tür kurumda çok çeşitli kurslar sağlar. İlk grup, teknik okullar dahil olmak üzere ileri eğitim okullarıdır. İkinci grup, öğrencileri mesleki ve ileri mesleki sınavlara hazırlar.

1978 yılına dayanan mevcut Mesleki Eğitim Yasası’nda ileri mesleki eğitim kurumları, “sürekli eğitim” genel başlığı altında marjinal bir özelliktir. Yasa, politika odağının başka bir yerde olduğu bir zamanda hazırlandı. Ancak o zamandan beri, yüksek öğrenim, kapsamını genişletmek için kişisel inisiyatif ve federal çabaların etkisi altında gelişmiştir.

Bir dizi kurum

İleri mesleki eğitim, güçlü uzmanlaşma ve bazıları çok küçük olan bir dizi kurum ile karakterize edilir. Kurumlar, eğitim sağlama türü ve düzeyi, eğitim misyonları, giriş koşulları, kursun uzunluğu, bağlı oldukları makamlar (kanton/federal) ve finansman kaynakları açısından farklılık gösterir.

İleri düzeyde mesleki eğitim veren 300’den fazla kurumun yaklaşık yarısı kamu sektöründedir. Üçte biri özel ama sübvansiyonlu, geri kalanı ise özel ve sübvansiyonsuz. Yeterlilikler kanton, okul, dernekler veya diğer kurumlar tarafından verilebilir ve birçoğu federal veya kanton düzeyinde tanınır.

1999’da 27 000 ileri mesleki yeterlilik verildi. Rakam 1980’den beri keskin ama istikrarlı bir şekilde yükseliyor. Bu niteliklerin büyük çoğunluğu erkek öğrencilere veriliyor. Bu ağırlıklı olarak erkeksi kayıt, teknik kurslarda özellikle yüksektir. İleri mesleki eğitimin bir başka özelliği de, Almanca konuşulan bölgelerde İsviçre’nin geri kalanından daha yüksek mezuniyet oranıdır.

Çok önemli bir nokta, bir dizi ileri mesleki eğitim kurumunun haute école spécialisée veya uygulamalı bilimler üniversitesi (UAS) statüsünü kazanmış olmasıdır.

Kurumlar aşağıdaki kategorilere ayrılır:

● Gelişmiş teknik okullar dahil olmak üzere gelişmiş eğitim okulları. Gelişmiş eğitim okulu kursları, işletme yönetimi, yemek ve otel yönetimi, turizm, ticari bilgisayar, ormancılık ve droguerie veya reçetesiz eczaneleri kapsar. Teknik kolejler bilgisayar, mekanik, elektronik, fotoğrafçılık, multimedya ve inşaat üzerine dersler verir.

Tam zamanlı kurslar iki yıl, yarı zamanlı kurslar üç yıl sürer. Teori ve pratiğin bir kombinasyonu, öğrencileri orta yönetimdeki görevlere hazırlar. Nitelikler federal düzeyde tanınır.

● Mesleki sınavlar. Bunlar bir yeterlilik sertifikasına yol açar ve adayların yönetim pozisyonlarını veya ortalamanın üzerinde gereksinimleri olan meslekleri üstlenmek için gerekli beceri ve bilgiye sahip olup olmadıklarını belirler. Sertifika federal düzeyde tanınır.

Federal yeterlilik sertifikalarının ödülleri 1985’ten bu yana dört katına çıkarak keskin bir şekilde arttı. İleri düzey mesleki sınavlar esas olarak zanaat endüstrileri, endüstri, teknoloji, yönetim ve tarım içindir. Bu sertifikaların %31’i hizmet sektöründe, %25’i yönetimde ve %12’si metalurji ve makine mühendisliğinde verilmektedir. %32’si kadınlara veriliyor.

● İleri düzey mesleki sınavlar. Başarılı öğrenciler, federal yetkililer tarafından meslekleriyle ilgili olarak maître (usta) veya diplômé (nitelikli) kelimesini kullanma hakkına sahiptir. Sınav, adayların bir işletmeyi bağımsız olarak yönetme veya mesleklerinde yüksek standartları karşılama bilgi ve becerilerine sahip olup olmadıklarını belirler. Gelişmiş mesleki sınavlar esas olarak zanaat endüstrileri, endüstri, teknoloji, yönetim ve tarım içindir.

Mesleki sınavlarda olduğu gibi, ileri mesleki sınavlar için hazırlık kurslarına kaydolan öğrencilerin çoğu halihazırda istihdamdadır. İleri düzey mesleki sınavların sayısı son on yılda yaklaşık %60 arttı, ancak aynı seviyeye geliyor gibi görünüyor. Kadın mezunların yüzdesi hala özellikle düşüktür. 1985 yılında %8.5 iken 1999 yılında %15’e yükselmiştir. Bu yeterliliklerin dağılımı şu şekildedir: %27’si hizmet sektöründe, %19’u yönetimde, %12’si satışta ve %11’i metalurji ve makine mühendisliğinde verilmektedir.

● Diğer yükseköğretim düzeyindeki nitelikler. Bu kurslar federal düzeyde düzenlenmemiştir. Buna göre, pastoral çalışmalar ve ileri sosyal hizmet kursları gibi yukarıda değinilmeyen tüm ileri mesleki kursları kapsar.

The post İsviçre’de Yüksek Öğrenim – İsviçre’de Eğitim Sistemi – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).