1911’de sömürge hükümeti tarafından Nairobi’de bir Eğitim Departmanı, esas olarak, büyük ölçüde Avrupa yerleşimine yabancı olan bölgelerde iç kesimlerdeki yerleşik tarımcılar arasında çalışmaya başlayan misyoner toplumların faaliyetlerini denetlemek için kuruldu. Erken sömürge döneminde ve aslında bağımsızlığa kadar, Avrupalı ​​misyonerler sömürge hükümetine Afrika çıkarlarını temsil etme sorumluluğunu üstlendiler.

Bu, elbette, onları, özellikle maddi refahı için Afrika topraklarına ve Afrika emeğine ihtiyaç duyan yerleşimci nüfusla sık sık çatışmaya soktu. Kayda değer bir erken örnek, 1904 ve 1911’de Masai’nin atalarının topraklarından tahliyesine misyoner muhalefetiydi.

Bununla birlikte, misyonerlik faaliyeti, Doğu Afrika demiryolunun inşasına ve Avrupa’nın sömürgeleştirilmesini mümkün kılan diğer altyapı yatırımlarına yönelik parlamento desteği için çok önemli kabul edildi. Misyonerler, sömürgeciliği genellikle şüpheci bir İngiliz halkı için lezzetli kılan ‘iyi işleri’ üstlendiler.

İngiliz misyonerlerin Kenya’daki ve Afrika’nın diğer bölgelerindeki faaliyetleri, kamu aboneliği ile finanse edildi ve büyük ölçüde kamu yararınaydı. Ne sömürge yetkilileri ne de Avrupa yerleşimci topluluğu, misyonerlik faaliyetinin ürettiği kadar geniş veya politik olarak etkili seçmenlere sahip değildi. Eğitim yoluyla dönüşüm belki de misyonerlerin en önemli işiydi ve 1919’a kadar otuz binden fazla Afrikalı 410 misyoner okuluna gidiyordu.

Ancak misyoner başarısı birçok sorun yarattı. En ciddi olanı, Kikuyu ve çoğu Afrika toplumu arasında önemli bir erginlenme ritüeli olan kadın sünneti uygulamasını bastırmaya yönelik misyoner çabalarından kaynaklandı. 1920’lerin sonlarında, Presbiteryen misyonerler, cemaate katılım ve inançla bağlantılı diğer ayinlerle bağdaşmaz hale getirerek uygulamayı ortadan kaldırmak için kampanyalarını yoğunlaştırdılar.

Bu, yaygın bir hoşnutsuzluğa neden oldu ve 1929’da, başlangıçta yerli rezervleri oluşturmak için ayrılan toprakların kamulaştırılmasını sağlayan Yerli Topraklar Güven Yasası’nın getirilmesiyle birlikte, Kikuyu’yu siyasi eyleme teşvik etti.

Harry Thuku’nun 1922’de toprak yabancılaşmasını protesto etmek için kurduğu Kikuyu Merkez Birliği, kadın sünneti konusunu ele aldı ve bunu Avrupalı ​​misyonerlerin ve Avrupalı ​​yerleşimcilerin yok etmeye kararlı olduğu Afrika geleneklerinin merkezinde yer alan bir uygulama olarak savundu. Derneğin sekreteri misyon eğitimi almış Jomo Kenyatta’ydı.

1920’lerin başlarında (1922) sömürge hükümeti, teftişin iyi yönetildiğini gösterdiği ve Afrikalılara sağlam bir pratik eğitim sağlayan misyoner okullarına fon sağlamaya başladı.

Kenya
Eğitim toplumu nasıl etkiler
Kenya dini yapısı
Yeni okullar ekonomik
Yeni okullar toplumsal ve ekonomik değişimleri
Bireyin toplum hayatına katılmasında eğitimin Rolü
Eğitim sosyolojisi
Eğitim Sosyolojisi Pdf

Hibe programı, sömürge yetkililerine, Doğu Afrika’yı Avrupa yönetimine ve yerleşimine açan ve nihayetinde onları sömürge toplumunda tabi kurumlar haline getiren misyoner toplumların faaliyetleri üzerinde bir ölçüde kontrol sağladı. Misyonerlerin eğitimsel olarak etki alanı, 1926’da Le Zoute Protestan Misyonları Konferansı’nda belirlendi.

Esas olarak ilk ve orta öğretimden sorumlu olacaklardı. Yerel olarak gerekli olan ileri eğitim ne olursa olsun, Doğu Afrika’nın sömürge hükümetleri tarafından sağlanacaktır.

Devlet, birincil ve ikincil düzeylerde kalan sorumluluğu elinde tuttu. Kenya’da 1904’te Nairobi’de Avrupalılar için bir okul kuruldu ve 1920’lerin başında Avrupalılar için beş, Asyalılar için iki ve Afrikalılar için yedi okul işletiyordu, bunlardan dördü kıyı bölgelerinde bulunuyordu.

Hükümet ve misyoner okulları, ırksal çizgiler boyunca düzenlenen bir eğitim sistemine eklemlendi. 1924’te hükümet, Avrupa, Asya ve Afrika okulları için danışma komiteleri ve her birini finanse etmek için ayrı düzenlemeler oluşturdu. Aynı yıl hükümet, eğitim amaçlı kaynak toplama ve harcama yetkisine sahip Yerel Yerli Konseylerinin kurulmasına izin verdi.

Afrikalılar tarafından Kenya kıyıları boyunca ekilen yabancılaşmamış topraklardan üç yerli rezerv oluşturuldu: en büyüğü Nyika, günümüz Kilifi ve Kwale ilçelerinden oluşuyordu ve diğer iki iç bölge, Pokoma ve Taveta. Yerel Yerli Konseyleri, Afrika okulları için fon topladı ve sömürge hükümeti için kulübe ve anket vergilerini topladı.

Nairobi’den eğitim amaçlı hiçbir hibe almadılar. Merkez Eyalette, Konseyler, sünnet krizinden sonra bağımsız Afrika okullarının ve kiliselerinin büyümesini destekledikleri Kikuyu bölgelerinde eğitimin genişlemesini finanse etmede aktifti.

Kikuyu’nun okul kayıtlarını artırmak için yaptığı büyük mali fedakarlıklar, onları eğitim açısından diğer grupların, özellikle de kıyıdakilerin çok ilerisine yerleştirdi. Kilifi, Kwale, Tana River ve Taita-Taveta’daki Yerel Yerli Konseyleri, Bunalım’dan önceki yıllarda harcamalarının yüzde birinden daha azını eğitime ayırdı.

Sahil konseyleri, Müslümanlar arasında çok az ilerleme kaydeden misyoner okullarına ek finansman sağlamayı tercih ederek birkaç yeni okul açtı.

Kilise Misyoner Cemiyeti, 1890’larda Mombasa’da Araplar ve Svahililere ek olarak Avrupalıları ve Asyalıları da kaydettiren çok ırklı bir okul kurdu. Ancak, öğrencilerin çoğunluğunu çocukları oluşturan Asyalı Müslüman ebeveynler kısa sürede kendi okullarını kurdular.

1912’de şehirdeki Arap ebeveynler, hükümete bir Arap okulunun kamu pahasına işletilmesi için dilekçe verdiler. Bu, 1920’lerin sonunda, Malindi’den Vanga’ya kadar sahil boyunca uzanan ve Kuran dersleri, İngilizce ve Mozeras’taki okulda tarım da öğreten yaklaşık on Arap okulundan ve ek okuldan oluşan küçük bir sistemin çekirdeği haline geldi.

Bu kurumların çoğuna katılım çok düşüktü (Mombasa’daki en büyük kurumda 150’den az). Sonunda, öğrencilerin çoğunlukla Arap olmayanlar olduğu ve dolayısıyla hükümet fonuna hak kazanmadıkları gerekçesiyle Yerel Yerli Konseylerinin bu kurumların çoğunu devralması gerekti.

Hükümet, teknik eğitimi teşvik etme çabalarında daha iyi sonuç alamadı. İlk hükümet teknik okulu Birinci Dünya Savaşı sırasında Machakos’ta açıldı ve 1921’de Mombasa’nın güneyinde Waa’da, sömürge eğitimcilerinin “kırsal gereksinimlerle temas halinde” olduğu düşünülen marangozluk, duvarcılık becerileri ve terzilik öğreten bir ikincisi inşa edildi. 

1922’de Waa okuluna yarısı Hristiyan olan yaklaşık 75 öğrenci gidiyordu. Hayal kırıklığı, gelecekteki başarının belirtilerini takip etti ve okul 1935’te Roma Katolik misyonerlerine teslim edildi.

The post Sömürge Kenya’da Eğitim ve Sosyal Değişim – Kenya’da Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).

Çağdaş “ekonomist” zihniyeti takdir ederken, Charle, aynı mantık türü etrafında birleşen belirli alanların, başka bir deyişle, teorik, temel bilimler veya beşeri bilimler pahasına uygulamalı disiplinlerin ortaya çıkışını vurguladı. Yönetim, Bilişim, bazı Mühendislik bilimleri, İletişim, Eğitim, hepsi bu dizide öne çıkıyor.

Pratikliklerinde, ekonomik seçkinlerin Amerikan ekonomik modeli tarafından büyülendiğini gören profesyonel yüksek lisans programlarının ve özellikle İşletme Yüksek Lisans programlarının çekiciliği yatar. Ülke ne kadar geri kalmışsa, bu tür reformlar, gerçekten de ‘başka bir alternatifin olmadığına’ ikna etmeye çalışan bir propaganda karşısında önemli bir direnişin kök salması için uygun koşulların olmaması gibi basit bir nedenle de olsa, o kadar kolay kabul edilir. 

Böylece, bir “Anglo-Sakson” üniversiteleri, özellikle de Amerikan üniversiteleri efsanesi gelişir. Unutulan, bu üniversitelerin “istisna işleyen” olduğudur. Üniversite tarihi gerçekten çok farklı olan Avrupa ülkelerinin gerçeğiyle karşılaştırılamayacak bir tarihe dayanıyorlar. Bu nedenle, Charle, Anglo-Sakson sisteminin yüksek öğretim kurumlarının çoğunluğuna veya giderek şekilsiz ve büyük ölçüde kültürsüz bir kitle oluşturan öğrencilerin çoğunluğuna değil, yalnızca küçük bir seçkinlere fayda sağladığını savundu.

Bunlar acı sözler. Sadece çağdaş Fransa’yı derinden ısıran kayıp duygusunu değil, aynı zamanda Fransa’nın dili, kültürü ve bazı üniversitelerinin bir zamanlar bugün daha az sembolik bir çekiciliğe sahip bir sermaye sağladığı göz önüne alındığında, daha da dokunaklı bir kaybı aktarıyorlar.

Charle ayrıca, neo-liberal küreselleşme sisteminin, ulusal (veya uluslararası) bilimsel ve teknolojik prestijin sınırları aşan, uluslararası sermayeye fayda sağlayan ve olmayacak çıkarlarla bağlantılı olduğu bölgeler yaratarak bazılarının yararına çalıştığını açıkça ortaya koyuyor. 

Bu ülkeler için, kalkınmaları için olduğu kadar bağımsızlıkları için de temel olan üretim, ‘tüketim şehirleri’ ve tüketimcilik, tüketecek parası olmayanlar tarafından bile ortadan kaldırılıyor. Böyle bir durum, 2006’da ölen Amerikalı Milton Friedman’ın neo-liberal teorileriyle tutarlıdır ve son kriz, parlamento sorularının istemeyerek de olsa açıklamaları nihayet ortaya çıkmış olsa da, soruyu gündeme getirmiştir.

Belirtilenlerin aksine, öğretim, licenciatura’nın 3 yılına sıkıştırılmış, sözde birinci döngü, bağımsız bir derece olarak pratik olarak işe yaramaz, ardından 2 yıllık yüksek lisans kursları, araştırmalarda mutlaka özgünlük aramayan, yine de daha az 4 yıl süren yüksek lisansı ve doktoraları oluşturan eleştirel yorumlama, bilimsel eğitimin ilerletilmesinden uzak üçüncü aşamayı oluşturur ve öğrencilerin burslu hale getirilmesi, yalnızca, giderek daha az talepkar bir eğitimle yetersiz eğitilmiş mezunların sayısını artırmaya hizmet etti.

Bilgi toplumunda eğitimin özellikleri
Yeni öğretim yöntem ve TEKNİKLERİ
Modern öğretim yöntemleri
Bilgi toplumunda öğretmenin rolü
Eğitim Nedir
Paradigma Nedir
Yeni okullar ekonomik
21. yüzyıl okullarını yeniden düşünmek

Yeni Kelime Bilgisi, Yeni Değerler, Yeni Gerçekler

Günümüzün yeni paradigmaları, muhtemelen “eski-yeni” paradigmaları olarak daha iyi nitelenen bu nosyonlara “yenilik” tanımlayıcısını vermeyi reddettiğimiz için, her şeyden önce, ekonomik bir zihinsel diziye, hatta kargaşanın kuşattığı bir toplumda bile değer verir. gelişiminde çok gerçek bir kriz. Bu paradigmalar Bilim, Kültür, Öğretim ve Eğitimi kapsar, koşullandırır ve hatta şekillendirir.

Sırasıyla, farklı bir kelime dağarcığı meydana getirirler veya alternatif olarak, halihazırda var olan ve yerleşik bir kelime dağarcığına farklı bir anlam vererek ona bir “modernite” kaplaması verirler. Bununla birlikte, bu yeni terminoloji, aydınlanma-liberalizmin mantığından, liberal demokrasinin mantığından ve hatta bunların sosyal demokrat veya sosyalist muadillerinden, toplumun halihazırdaki kapitalizm ve kapitalizm türlerine doğru yolunu önceden tahmin edenlerden doğan kelime dağarcığıyla karıştırılmamalıdır. 

Yenilenen “ilerleme” ve “gelişme” kavramlarının teşvik ettiği güncel formüller ve modaya uygun deyimler, “zeka”dan daha çok “mükemmelliği” zorluyor. ‘Değerlendirme’ ve ‘belgelendirme’, ‘kurumların pedagojik ve bilimsel kalitesini’ bir kenara bırakır. “Rekabet” ile aynı etimolojik kökten gelen “yeterlilik” basını, “bilgi” ve “kültür”ün yerini almaktadır. 

Kimya ve nükleer fizikten ithal edilen kritik kütle kavramı, ‘eleştirel farkındalık’tan daha fazla arzu edilir. ‘Karlılık’, ‘teorik ve pratik öğrenme’nin yerini alıyor. ‘Dayanışma’nın yerini ‘rekabetçilik’ alıyor. “Ekonomik sürdürülebilirlik” ve “servet yaratma”, “toplumsal çıkar” üzerinde önceliğe sahipken, “uluslararasılaşma” ve “küreselleşme”, “kozmopolitizm” ve “ekümenizm”i geride bırakıyor.

Nihayetinde, bir “girişimci üniversite” ve “üretkenlik okulları”, bir “lonca”dan veya “demokrasinin” hizmetindeki bir unsur olarak üniversiteden ya da bu konuda “bir eğitim kurumu olarak okuldan” çok daha “başarılı” kabul edilir. kültürün ve toplumun kilit unsuru’, ‘özelleştirme’ her şeyi ‘kârlı’ kılmayı amaçlarken, ‘kamu eğitimini’ ortadan kaldırır.

Eğitimin ve toplumun yeniden düzenlenmesi etrafında gelişen bu meraklı sözlük, içerikle daha az nómenos ile ilgilenir. Aksine, daha çok biçime ve fenomenlere bırakılmıştır. Etimolojik olarak, bu ikinci isim Yunanca pfáinô fiilinden gelir, yani “görünen”. Kısacası, yeni sözcük dağarcığı, bir “olaylar” dünyasındaki “görünümleri” veya alternatif olarak, bir gösteri ya da gösteri olarak yansıtılan, iletişim ve bilgiyle dolu ve performans ve karlılık gerekir.

Böyle bir temsil, tıpkı Dilbilim, Tarih, Edebiyat, Matematik, Fizik, Kimya, Biyoloji, Jeoloji ve Ekoloji’ye ilgisizlik göstermesi gibi, arkasından insanlıktan çıkmanın izini sürer. Kısacası, “yeni” terminoloji, Kültürü dünyayı eleştirel olarak anlamanın bir aracı olarak reddeder, bu aynı algının ona dayattığı örtüler dışında. ‘Tüketilmesi gereken bir kültür’dür. Olmayan şey, bir yansıma biçimi olarak Kültürdür. Demokratik liberalizmin değerlerinden uzaktır.

Kendimize özgür bir dünyada mı yaşıyoruz, yoksa “özgürlük”ün kapitalizmin gelişiminde bir hizmet unsuru mu haline geldiğini sormalıyız. Kilit alanlarda Devlet müdahalesinin yokluğu hatta “sosyalistler” tarafından yönetilen Devletlerde bile, kriz içindeki bir kapitalizm olan bu kapitalizmi pekiştirmiyor mu, ama sürekli kendini yenilemeye çalışıyor mu?

‘Küreselleşme’, eleştirel bilginin gerçek ve gerçek bir şekilde ilerlemesinin yerine sadece modeller, şablonlar ve uygulamalar ithal etmek ve ihraç etmek için bir gerekçe midir? Çünkü gerçekten de eskiden dediğimiz gibi, amacı insanlık olan eleştirel bilgi, sürekli sorgulama, düşünme ve düşünme olmadan bilgi olmaz. Sílvio Lima’nın eski ama her zaman geçerli bir makalede belirttiği gibi bilgi, her zaman bir “deneme”, bir girişim, bir arayıştır.

The post Yeni Gerçekler – Portekiz’de Eğitim – Essay – Ödev – Tez – Makale – Çeviri – Tez Yazdırma -Tez Yazdırma Fiyatları first appeared on Ödevcim (Ücretli Ödev Yaptırma).