Ortaçağ hangi yılları kapsar

Geç Ortaçağ Almanya'sında Okullar ve Eğitim Ortaçağ eğitim ortamı karmaşık, hatta kaotikti. Eğitim fırsatları, bir yerden bir yere önemli ölçüde farklılık gösteriyordu. Bunlar yaşa, cinsiyete, dine, sosyal ve ekonomik geçmişe ve mesleğe göre değişiyordu; onlar da zamanla değişti. Aynı şehir içinde bile okullar birbirinden bağımsız olarak faaliyet gösteriyordu. Geç ortaçağ eğitim ortamını oluşturan şarkı okulları, yazı okulları, aritmetik okulları, dilbilgisi okulları ve özel eğitmenler, en geniş anlamıyla bir eğitim sistemi oluşturmadı. Aksine, bunlar gevşekçe örülmüş, büyük ölçüde paralel ve sıklıkla birbiriyle örtüşen, son derece farklı amaçları olan kurumlar ve bireyler topluluğuydu. Elbette, modern eğitim yapılarıyla bazı benzerlikler vardır, özellikle de ortaçağ eğitiminin bizim ilk, orta, lisans ve lisansüstü eğitimimize benzer bir şeye bölünmesi. Bununla birlikte, modern batı eğitim sistemi ile bu sistemin geliştiği ortaçağ eğitim gelenekleri arasındaki bariz ve birçok yönden yüzeysel paralelliklerin ötesine geçildiğinde, farklılıklar giderek daha belirgin hale gelir. İlk olarak, çoğu okulda eğitim dili yabancı bir dildi. En temel düzeyde, çocuklar Latince ayin ve Mezmur'un bölümlerini ezbere okumaktan fazlasını öğrendiler ve çoğu zaman gerçek anlayışa dair çok az kanıt vardı. Daha gelişmiş bir müfredata sahip okullarda bile, tüm öğrenciler daha özel yazma becerisini öğrenmedi. Ayrıca, çoğu ortaçağ okulunun amacı, yetenekli din adamlarının yetiştirilmesiydi; okulların başka amaçlara hizmet etmesi, büyük ölçüde bu çabanın bir yan ürünüydü. Okullar ve kilise arasındaki bağlantı o kadar güçlüydü ki, çağdaş yazarlar sıklıkla bilgin ve din adamı terimlerini birbirinin yerine kullandılar; bu, modern İngilizce'de katip teriminin kullanımında hala belirgin olan bir gerçektir. Şehir okulları bile, zorunlu koro hizmeti aracılığıyla eğitimin özünde dini doğasını yansıtmaya devam etti. Geç Ortaçağ Dönemi orta çağ'da neler olmuştur Ortaçağ hangi yılları kapsar Geç Ortaçağ Avrupası Ortaçağ ne zaman bitti Geç Ortaçağ Avrupası'nın özellikleri Geç Ortaçağ Avrupa EKONOMİSİ Geç Ortaçağ Özellikleri Ek olarak, okullar rekabet halindeki yargı bölgelerinin bir bağlantısı içinde mevcuttu. Bazı bölgelerde, katedral okulunun unvan başkanı olan katedral skolastikus, piskoposluk içindeki tüm okullar üzerinde otorite talep etse bile, bu iddiayı uygulama yeteneği hiçbir zaman tam olmadı. Aslında bu, on dördüncü yüzyılın sonlarında ve on beşinci yüzyılın başlarında, dini okulların şehir okulları ve özel eğitmenler arasında artan bir rekabetle karşılaşmasıyla azaldı. Üstün bir yapı veya otorite, okuldan okula ilerleme ve üniversite seviyesinden önce hiçbir derece yoktu. Eğitimine “şarkı okulunda” başlayan çoğu kişi, bir gramer okulunda okumak için ilerlemeyi bekleyemezdi. Bir kişiyi üniversite eğitimi için nitelendiren herhangi bir ön koşul, resmi eğitimde ilerleme de yoktu. Bir usta bulabilir ve gerekli ücretleri karşılayabilirse, üniversiteye girmek mümkündü. Bununla birlikte, iki önemli güç bir dereceye kadar süreklilik ve uygunluk sağladı. İlk olarak, ortaçağ okulları, özellikle geç antikiteden, okullardaki eğitimin bel kemiğini sağlayan nispeten az sayıda metin miras aldı. Donatus, Priscian ve yanlış olarak atfedilen Cato'nun Distich'lerinin gramerleri, on altıncı yüzyıla kadar hem entelektüel hem de dini reform hareketlerinden kurtularak kullanımda kaldı. İkinci olarak, üniversite öğrenimindeki artış, en azından bir dereceye kadar, en önemli gramer okullarının müfredatı üzerinde normatif bir etki yapmış gibi görünmektedir; Daha fazla öğrenci yüksek öğrenim aramaya başladıkça, gittikleri okulların üniversite eğitimi için yeterli hazırlık sağlaması, özellikle triviumda güçlü bir temel sağlaması giderek daha önemli hale geldi. Alman üniversiteleri ağırlıklı olarak derslere dayanıyordu, bu nedenle öğrencilerin Latince yazabilmeleri de zorunluydu ve birçoğu üniversitelerde kullanılan karmaşık kısaltma sistemine maruz kalmış olmalıydı. Bu çalışma, kaynakların izin verdiği ölçüde ayrıntılı olarak, geç ortaçağ eğitiminin hem normatif hem de eksantrik özelliklerini keşfedecektir. Bunu yapmak için, yeterli karşılaştırmalı bağlam sağlarken belirli okulları modern terminolojik deli gömleğine zorlamaktan kaçınmak gerekir. Bu amaçla, aşağıdaki bölümlerde eğitim ve okullaşma, tek bir şehir olan Regensburg'da en temel düzeyden ileri üniversite eğitimine kadar incelenecektir. Herhangi bir vaka çalışmasında olduğu gibi, bir yandan belirli bir yer ve zamanın ayrıntılı tanımlarını ve analizini sağlamaya çalışıyorum. Öte yandan, antika meraklılarını tatmin etmekten daha fazlasını yapmak için, çalışma aynı zamanda çok daha geniş öneme sahip soruları ele almak için bu spesifik verilerden genelleme yapmalıdır: kısacası, ormanı ağaçlardan inşa etmek veya en azından olası doğası vardı. Son yarım yüzyıl boyunca, geç ortaçağ Alman eğitiminin tarih yazımına dört konu hakim olmuştur. Bunlardan ilki müfredat sorunudur. Giderek artan ticari bir toplumun değişen ihtiyaçları müfredatı ne ölçüde değiştirdi? Bu tartışma, özellikle tüccarların ve zanaatkârların ihtiyaçlarına yönelik bir eğitimin, geç Orta Çağ boyunca geliştirilmiş bir “bürgerliche Bildung” olup olmadığına odaklanmıştır. Birbiriyle yakından ilişkili ikinci bir tartışma, eğitimin nihai amacına odaklanır. Bireyler (veya onlar için aileleri) neden eğitim istedi? Bu bireylerin ve ailelerin sosyal ve ekonomik çıkarlarını ne ölçüde ilerletti? Üçüncüsü, geç ortaçağ eğitim genişlemesi ne kadar önemliydi ve okuryazarlık oranları üzerinde nasıl bir etkisi oldu? Son olarak, eğitim karşısında dini ve sivil kurumlar arasındaki etkileşimin doğası neydi. Özellikle eski literatür, bu ilişkiyi, eğitim tekellerini sürdürmeye çalışan kilise tarafından kontrol edilen kurumlar ile bu kontrolü elinden almaya çalışan yükselen bir ticari ve sivil seçkinler arasındaki sıklıkla düşmanca bir mücadele olarak nitelendirdi. Okulların müfredatı ile yükselen tüccar seçkinler arasındaki ilişki sorusu, Henri Pirenne'in olağanüstü etkisini yansıtıyor. Pirenne, ilk kez 1928'de ortaya çıkan on ikinci yüzyıl Flanders'ı üzerine yaptığı çalışmasında, yükselen bir ticari sınıfın artan eğitim taleplerinin yeni bir eğitim türünün gelişmesine yol açtığını, yerel dilde okuma ve yazmanın pratik becerilerini vurguladığını savundu. Mevcut kilise tarafından kontrol edilen okullar genellikle bu tür becerileri öğretmedi, bu nedenle talepleri, bu yeni sosyal ve ekonomik sınıfın ihtiyaçlarını karşılayan şehir okullarının yaratılmasına yardımcı oldu. Yaklaşık olarak aynı zamanda yazan Fritz Rörig, 13. yüzyılda Kuzey Almanya'nın Hansa kentlerinde benzer gelişmeler gördü.