eğitim devrimleri

Teori Üretimi Teori üretimine daha fazla önem vermenin bir stratejisi, teknik literatürün çok az olduğu veya hiç olmadığı geleneksel olmayan alanlarda çalışmaktır. Geleneksel olmayan alanlar bulmak, aynı zamanda mevcut teorinin ve çağdaş vurgunun prangalarından kurtulmak için bir stratejidir. Bunu yapan sosyolog, kendisini kolayca yeni bir teori üretirken değil, aynı zamanda sosyolojik araştırma için yeni bir alan açarken bulabilir. Fiilen sosyolojinin yeni bir bölümünü başlatır. İster daha az ister daha çok geleneksel alanlarda çalışsın, bununla birlikte, yerleşik sosyolojinin sınırlarını kırmanın ilk şartı, verilerden teori üretmektir. Oluşturulması gereken kavram tipinin iki, ortak, temel özelliği vardır. Birincisi, kavramlar, varlıkların kendilerinin değil, somut varlıkların özelliklerini belirtmek için yeterince analitik olarak genelleştirilmelidir. Aynı zamanda duyarlılaştırıcı da olmalıdırlar - kişinin kendi deneyimi açısından referansı kavramasını sağlayan uygun çizimlerle desteklenen "anlamlı" bir resim vermelidirler.2B Kavramları hem analitik hem de duyarlı hale getirmek, okuyucunun görmesine ve duymasına yardımcı olur. incelenen alandaki insanlar, özellikle de önemli bir alansa, canlı bir şekilde. Bu algı, okuyucunun alan için geliştirilen teoriyi kavramasına yardımcı olur. Bu tür kavramları formüle etmek, mümkün olan iki dünyanın en iyilerini bir araya getirmek, kişinin kendi verilerini ciddi şekilde incelemesini ve bir kategoriyle ilgili olayların önemli ölçüde veri toplamasını gerektirir. Eğer bir kategori hemen hemen oluşmaz ise, sosyolog başka bir potansiyel kategori için veri toplamaya yönelir ve yeni oluşturulan kategoriyi önemsemez, bu kategori hem duyarlılaştırma hem de bazı analitik yönlerinde gelişmemiş olabilir. Kategorilerin teorik doygunluğuna göre iki çaba çizgisi arasında bir denge kurulmalıdır. Hipotezler Gruplar arasındaki farklılıkların ve benzerliklerin karşılaştırılması yalnızca kategoriler oluşturmakla kalmaz, aynı zamanda bunlar arasında oldukça hızlı bir şekilde genelleştirilmiş ilişkiler de üretir. Bu hipotezlerin, araştırma sırasında mümkün olduğu kadar doğrulansalar da, kategoriler ve bunların özellikleri arasındaki ilişkiler ve bunların özellikleri arasında ilk başta önerilen, test edilmeyen bir statüye sahip olduğu vurgulanmalıdır. Sosyolog, nitel verileri ortaklaşa toplayıp analiz ederken, ister her şey önemli göründüğü için gördüğü hemen hemen her şeyi not ederek kafası karışmış bir durumda başlasın, ister daha tanımlanmış bir amaçla işe başlasın, çalışması hızla yeni fikirler üretilmesine yol açar.  Açıkça teori üretme amacıyla hipotez kurmaya başladığında, araştırmacı artık pasif bir izlenim alıcısı değildir, doğal olarak aktif olarak hipotezlerini grupların karşılaştırılması yoluyla üretmeye ve doğrulamaya çekilir. Karakteristik olarak, bu tür ortak veri toplama ve analizde, aynı anda birden çok hipotez izlenir. Bazıları uzun süreler boyunca izlenir, çünkü bunların oluşturulması ve doğrulanması gelişen sosyal olaylarla bağlantılıdır. Bu arada, sürekli olarak hipotezler aranır. Teori nedir Teori nedir kısaca Bilimsel teori nedir Teori nedir örnek Teori ve hipotez farkı Teorik nedir Teori örnekleri Kanun ve teori arasındaki fark Hipotezler oluşturmak, yalnızca bir öneri oluşturmak için yeterli kanıt gerektirir - bir kanıt oluşturmak için aşırı miktarda kanıt yığmak ve bunun sonucunda yeni hipotezlerin üretilmesini engellemek değil. Bununla birlikte, alan çalışmasında, genel ilişkiler genellikle in vivo olarak keşfedilir; yani, saha çalışanı kelimenin tam anlamıyla bunların meydana geldiğini görür. Saha çalışmasının "gerçek hayat" karakterinin bu yönü üzerinde durulmayı hak ediyor, çünkü teori üretmede önemli bir pay vardır. Başlangıçta, birinin hipotezleri ilgisiz görünebilir, ancak kategoriler ve özellikler ortaya çıktıkça, soyutlama içinde geliştikçe ve ilişkili hale geldikçe, bunların biriken karşılıklı ilişkileri, ortaya çıkan teorinin çekirdeği olan entegre bir merkezi teorik çerçeve oluşturur. Çekirdek, verilerin daha fazla toplanması ve analizi için teorik bir rehber haline gelir. Saha çalışanları, bu çerçevenin hızla kristalleşmesinin yanı sıra kategorilerin hızla ortaya çıkmasına dikkat çekti. Ana vurgu teoriyi doğrulamak olduğunda, yeniliği keşfetmek için hiçbir hüküm yoktur ve ortaya çıkan ve teoriyi değiştirebilecek potansiyel olarak aydınlatıcı perspektifler aslında bastırılır. Doğrulamada, kişi çok hızlı bir şekilde teoriye sahip olduğunu ve şimdi onu "kontrol etmesi" gerektiğini hisseder. Ancak amaç teori oluşturmak olduğunda, kişi sürekli olarak teorisini değiştirecek ve geliştirmesine yardımcı olacak ortaya çıkan perspektiflere karşı tetiktedir. Bu perspektifler, çalışmanın son gününde veya el yazması sayfa provasında incelendiğinde bile kolayca ortaya çıkabilir: bu nedenle, yayınlanan kelime son kelime değil, sadece teori üretmenin hiç bitmeyen sürecinde bir duraklamadır. Doğrulama ana amaç olduğunda, çalışmanın yayınlanması okuyucularda bunun son söz olduğu izlenimini verme eğilimindedir. Entegrasyon Ortaya çıkan pek çok genellik düzeyinde yer alan teorinin entegrasyonu, "işleyen" (veya "sıradan") ve teorik hipotezler arasında bir ayrım yapılmasını gerektirmez. Entegrasyona verdiğimiz önem, en kapsamlı kavramsal düzeyleri dikkate alır; bütünleşik teoriyi kullanan herkes daha genel bir seviyede başlayabilir ve teori içindeki belirli bir alana odaklanarak, sınırlı, özel durumlar için hala hipotezlerin rehberliğinde verilere kadar çalışabilir. Teoriyi kullananlar için, bu daha az bilgi içeren hipotezler, daha genel teorik olanlar kadar önemli olabilir; örneğin, bir cerrahi serviste ölmekte olan hastaların farkındalığını inceleyen bir sosyolog veya acil serviste gözlemlendiği gibi (tüm servislerde olmasa da) aile ilişkilerine farkındalık teorisini uygulamaya çalışan hemşireler vb. Teorinin entegrasyonunun, kavramlar gibi ortaya çıktığında en iyi olduğu vurgulanmalıdır. Kuram asla bir araya getirilmemeli ve uyacağından ve verileri zorlamayacağından emin olana kadar ona resmi bir kuram modeli uygulanmamalıdır. Resmi bir entegrasyon modelinin olası kullanımı, ancak somut bir model yeterince ortaya çıktıktan sonra belirlenebilir. Mümkün olan en geniş kategori ve özellik çeşitliliğini kapsayan gerçekten ortaya çıkan bütünleştirici çerçeve, yeniden tasarlanmaya pek tabi olmayan açık uçlu bir şema haline gelir. Açık uçludur çünkü yeni kategoriler veya özellikler üretilip ilişkilendirildikçe, şemada onlara her zaman yer varmış gibi görünür. Maddi teori için, analistin verileri içinde bütünleştirici bir şema keşfetmesi çok muhtemeldir, çünkü teorisinin verileri ve karşılıklı ilişkileri birbirine çok yakındır. Bununla birlikte, "temellendirilmiş" biçimsel teori üretmeyi amaçlasa da, çeşitli türdeki maddi grupların karşılaştırmalı analizi, araştırmacıyı ortaya çıkan maddi bütünleşmelerden uzağa götürebilir. O zaman mevcut formel süreç ve yapı modelleri ve analiz, formel bir teorinin kategorilerini entegre etmek için faydalı kılavuzlar haline gelir. Verilerden türetilen maddi teori için entegrasyon modelleri, diğer maddi alanlara uygulanabilir olmayabilir. Aktarılmaları büyük bir dikkatle ve yalnızca acil bir entegrasyon keşfedilmeye çalışıldıktan sonra denenmelidir. Örneğin, ölmekte olan hastaların sosyal kayıplarına ilişkin maddi teoriyi entegrasyonumuz sosyal kayıp, sosyal kayıp hikayeleri ve sosyal kaybın etkisinin hesaplanması ana kategorileri altında ölmekte olan hastaların sosyal kaybının hemşirelerin davranışları üzerindeki etkisini içerir. Aynı karşılıklı ilişkiler şemasının, uzmanların hizmet verdiği insanların toplumsal değeriyle ilgilenen diğer tözsel teorilere uygulanıp uygulanmayacağını söyleyemeyiz. Bununla birlikte, özsel entegrasyonumuz, insanların sosyal değerinden etkilenen hizmetlerin dağılımı hakkında resmi bir teorinin bütünleştirilmesi için yararlı bir başlangıç sağlayacaktır.