Öğretim Yöntem ve Teknikleri

Deney Yöntemleri Deney, EBS'nin öğrenme mekaniğinde bazı kavramsal değişikliklere neden olup olmadığını ve EBS'nin etkisinin öğrencilerin ön bilgileriyle etkileşime girip girmediğini incelemek için yapıldı. Böyle bir kavramsal değişimin hem mekaniğin mikroskobik problem çözme performansını hem de öğrenmenin transferini geliştirdiğini ve bu iyileştirmelerin EBS olmayan yöntemlerden daha iyi olduğunu varsaydık. Performanstaki gelişme, öğrenme oturumunda öğrencilerin problem çözme puanlarının değişimi ile ölçülmüştür ve aktarımın gelişimi, öğrenme oturumunun öncesinde/sonrasında verilen ön/son testlerdeki puanların değişimi ile ölçülmüştür.  Ayrıca, kavramsal değişimi daha niteliksel olarak incelemek için öğrenme oturumundaki görüşme protokolü analiz edildi. Bu nedenle, üç koşulumuz vardı: görüşmeli-koşullu EBS, EBS-koşulu ve kontrol-koşulu. EBS'nin etkisi ile deneklerin ön bilgileri arasındaki etkileşimi ölçmek için iki ders grubumuz vardı; acemiler ve uzmanlar ve puanlarını karşılaştırdı. Konular Deneye doksan lisans öğrencisi katıldı. Yarısı fen/mühendislik (uzman grubu) okuyor ve diğer yarısı değil (acemi grup). Her grupta denekler, sırasıyla görüşmeli-koşullu EBS, EBS-koşulu ve kontrol grubuna atanan üç alt gruba (her biri için 15 öğrenci) ayrıldı. Görev ve Ekipman Öğrenme oturumunda, bilgisayar sistemi üzerinde denekler tarafından gösterilen ve üzerinde çalışılan üç temel mekanik problemi kullanıldı. Her problemde, bir bilgisayar ekranında mekanik bir sistem gösterilmiş ve denekten nesnelere etki eden tüm kuvvetleri (oklar gibi) fare işlemi ile çizmesi istenmiştir. Daha sonra cisimlerin çektiği tüm kuvvetlerin onlara etki ettiği varsayılarak hareketlerinin simülasyonu yapılmış ve simülasyon deneğe gösterilmiştir. Öğrenme oturumundan önce/sonra deneklerden kağıt üzerinde ön/son testler üzerinde çalışmaları istendi. Ön ve son testler aynıydı ve 2 problemden oluşuyordu: şev problemi ve şev-kasnak-problemi. İlkini çözmek için normal kuvvet, gerilim ve bileşen kuvveti kavramlarını bütünleşik bir şekilde kullanmak gerekir. İkincisinde, kasnak tarafından kuvvet yönünün değiştirilmesi birinciye eklendi. Prosedür Deney, ön test, öğrenme oturumu ve son test sırasıyla gerçekleştirilmiştir. Öğrenme oturumunda, aşağıdaki prosedürler her denek tarafından ayrı ayrı takip edildi. Her koşulun prosedürü, sırasıyla normal-kuvvet-problemi, gerilim-problemi ve bileşen-kuvvet-problemi için olan üç ardışık alt bölümden oluşuyordu. Görüşmeli EBS koşulunun her alt oturumunda, bir denek problemin ilk çözümünü yaptı, buna dayalı EBS'yi gördü, deneyci ile röportaj yaptı ve ardından ikinci çözümü yaptı (ve EBS'sini gördü). Her seans sonunda kendisine doğru çözüm anlatıldı. EBS koşulunda, görüşmeler ihmal edilmiştir. Kontrol koşulunda, bir denek çözümleri kağıt üzerinde yaptı. Ona hiçbir EBS verilmedi ve sadece çözümünün doğru olup olmadığına dair yargılar verildi. Görüşmeler de unutuldu. Görüşmeli EBS koşulundaki görüşmeler, bir deneğin problem çözme konusundaki yansımasını kolaylaştırmak için yapılmıştır. Aşağıdaki sorulardan ve deneğin bunlara verdiği yanıtlardan (MiniDisk'e kaydedilmiş) oluşuyordu. - Çekme kuvvetlerin iyi gitti mi? - Hangi noktalarda iyi gitti/gitmedi? - Bir dahaki sefere hangi noktada ilgileneceksin? Deney Yöntemi örnekleri Laboratuvar yöntemi ve teknikleri Öğretim deneyi yöntemi Öğretim Yöntem ve Teknikleri Okul öncesinde deney Yöntemi Laboratuvar ve deney Yöntemi Deney yöntemi makale Gösteri yöntemi Problem Çözme Puanlarının Sonuçları Öğrenme oturumunda her koşul ve problemde doğru/yanlış çözümler yapan deneklerin sayısını gösterir. 2(EBS öncesi/sonrası) x 2(doğru/yanlış çözüm) şeklinde 18 küçük tablo içerir, bunların bazılarında EBS'den sonra doğru çözümü yapan denek sayısı EBS'den öncekinden daha fazladır. Bu yanlılığın, aşağıdaki 3 acemi grup vakasında ki-kare testleri ile anlamlı olduğu kanıtlanmıştır: Normal-kuvvet probleminin görüşme-ile EBS-koşulu (ki-kare(1) = 3.39, p < .10), EBS -normal-kuvvet-probleminin koşulu (ki-kare(1) = 7.33, p < .01) ve bileşen-kuvvet-probleminin EBS-koşulu (ki-kare(1) = 6.14, p < .05). Herhangi bir uzman grubu vakasında anlamlılık görülmedi. Ön/Son Test Sonuçları Ön/son test sınav kağıtlarına doğru çekilen her kuvvet 1 puan, yanlış çekilen her kuvvet 1 puan kaybettirecek şekilde puanlanmıştır. Bu kritere göre eğim probleminin tam puanı 9 ve eğim-kasnak probleminin tam puanı 13'tür. Deneklerin her koşuldaki ve her testteki puanlarının ortalamasını gösterir. Acemi grup için, 3(koşul: Görüşmeli EBS/EBS/kontrol) X 2(test: ön/son-) X 2(problem: eğim/eğim-ve-kasnak) üç faktörlü ANOVA yapılmıştır. . Sonuç olarak, testin ana etkisinin anlamlı olduğu kanıtlanmıştır (F(2, 41) = 176.53, p < .01), yani son testin puanları herhangi bir testte ön test puanlarından daha yüksekti. koşullar veya sorunlar. Ayrıca, problemin ana etkisinin anlamlı olduğu (F(1, 41) = 254.71, p < .01), yani eğim probleminin puanlarının eğim-kasnak puanlarından daha yüksek olduğu kanıtlanmıştır. herhangi bir koşulda veya testte sorun. Uzman grubu için aynı üç faktörlü ANOVA uygulandı ve test ve problemin ana etkilerinin anlamlı olduğu kanıtlandı (F(1, 38) = 10.23; 1554.33, p < .01). Ayrıca koşul ve problem arasındaki etkileşim anlamlı olduğundan (F(2, 38) = 5.13, p < .05), eğimde 3 koşul arasında fark olmadığını ortaya çıkarmak için alt etki testi (Tukey's HSD) yapılmıştır. EBS-görüşme ile- ve EBS-koşullarındaki işaret, eğim-ve-kasnak-probleminde kontrol-koşullarındaki nottan daha büyük iken -sorun (p < .01) olur. Mülakat Sonuçları Öz değerlendirme (deneğin çözümünün doğru olup olmadığına dair farkındalığı) ve öz düzenleme (deneğin hatalı çözümünü nasıl düzelteceğine dair farkındalığı) açısından denekler için aşağıdaki 6 kategori belirlenmiştir. ' EBS-görüşme-koşullu yanıtlar. Denekler, görüşmelerin protokolüne göre kategorize edildi. Her problemdeki ve her kategorideki denek sayısını gösterir. Çoğu deneğin EBS ile çözümlerinin doğruluğunun/yanlışlığının farkında olduğunu, ancak birkaç deneğin bunları düzeltmenin yolunun farkında olduğunu gösteriyor. Mikroskobik Problem Çözme Performansının Analizi Problem çözme puanlarının sonuçlarına göre, ilk olarak, sadece acemi grubun EBS-görüşmeli- veya EBS-koşullarında doğru çözümü yapan denek sayısı anlamlı olarak artmıştır. Herhangi bir kontrol koşulunda (acemi grubun) önemli bir değişiklik görülmedi. Bu gerçek, EBS'lerin öğrenme mekaniğinde bir tür kavramsal değişime neden olma etkisine sahip olduğunu göstermektedir. İkincisi, EBS'nin etkisi normal kuvvet ve bileşen kuvvet problemlerinde görüldü, ancak gerilim probleminde görülmedi. Bu gerçek, EBS'lerin basit problemlerdeki hataların fark edilmesi ve düzeltilmesi için yeterli olduğunu, ancak daha karmaşık problemlerde yetersiz olduğunu göstermektedir (bu gibi durumlarda, EBS'lerin diğer öğretim yöntemleriyle birlikte kullanılması gerekir). Son olarak, görüşmeler doğru çözümü yapan denek sayısındaki değişimi önemli ölçüde etkilemedi. Bu nedenle, herhangi bir kavramsal değişiklik üzerinde hiçbir etkisi yok gibi görünüyor.