Karar Verme İçin Bilgiler
Sistemin genişlemesi ve artan karmaşıklığı, kilit aktörlerin ve profesyonellerin sayısındaki artış ve yükseköğretimdeki süreçlerin değerlendirilmesinde ve etkilerinin daha büyük rolü, yükseköğretimin bilgi tabanında önemli bir iyileştirmeyi gerektirmektedir. OECD bölgesindeki tüm ülkeler, karar vermeyi desteklemek için erişilebilir, kapsamlı ve güncel bir bilgi sisteminden faydalanacak olsa da, İsviçre diğer ülkeler için bir model olarak hizmet edebilecek bir sistem oluşturmak için özellikle iyi bir konumdadır.
İsviçre’deki yükseköğretim gelişiminin mevcut dinamik aşamasının gerektirdiği veri toplamaya yönelik yeni taleplerle (temel konuların ileriye dönük analizlerine artan ilgi ve değerlendirme süreçlerinin ve kriterlerin oluşturulmasındaki ilk adımlar dahil) birleştiğinde, veri toplamadaki son gelişmeler, Konfederasyon, Kanton ve kurum düzeyindeki tüm aktörlerin yanı sıra aday öğrenciler, endüstri ve diğer üçüncü taraflarca karar verme sürecini desteklemek ve bilgilendirmek için tüm bilgi toplama faaliyetlerini yapılandırma ve koordine etme fırsatı.
Aşağıda ileri sürülen tavsiyeler, bu hatlar boyunca daha fazla düşünmeyi teşvik etmeyi amaçlamaktadır.
OECD inceleme ekibi özellikle şunları önermektedir:
● Federal İstatistik Ofisi tarafından toplanan istatistiklerin ve anketlerin genişletilmesi.
● Yükseköğretim sisteminin işleyişi ve performansıyla ilgili verileri üreten diğer faaliyetlerin genişletilmesi ve kullanılması (ör. kurum düzeyinde değerlendirmeler).
● Bir bütün olarak sistem için olduğu kadar münferit kurumlar ve programlar için de daha geniş ve daha zamanında bir bilgi tabanı sağlamak üzere, uygun ve faydalı olduğu durumlarda, farklı kaynaklardan gelen verilerin düzenli raporlanması ve birleştirilmesini koordine etmek.
● Öncelikli olarak hedeflenen araştırma desteği yoluyla, temel güncel konular ve ileriye dönük gelişmeler ve seçenekler hakkında analitik ve teorik olarak sağlam araştırma kapasitesinin güçlendirilmesi. Bu ihtiyacı karşılamak için bir yükseköğretim araştırma enstitüsü kurulabilir ve bunun oluşturulması, yükseköğretim ve araştırmayı düzenli araştırma finansmanı için bir öncelik olarak belirleyerek mümkün olabilir.
Yükseköğretim kurumları içinde yönetişim
Artık sorumlulukları artan bağımsız tüzel kişiler olmalarına rağmen, İsviçre yükseköğretim kurumları, sahip oldukları ve iç organizasyon ve yönetişim yönlerine uyguladıkları özerklik açısından farklılık göstermektedir. Yükseköğretim kurumları içindeki iç yapıların yeni özerklik ve hesap verebilirlikten gelen gereksinimlere uyumlu hale getirilmesi, çeşitli düzeylerde politika için büyük bir zorluktur.
İnceleme ekibi, iç yapılarda ve prosedürlerde az çok ortak gelişmeler gözlemledi. Artık tüm kurumların, toplum ve ekonomi ile bağlantı görevi gören, çoğu durumda ilgili bakanın başkanlık ettiği dış üyelerden oluşan kurulları bulunmaktadır. Tüm kurumların akademik kararlar alan iç organları (fakülte senatoları veya konseyleri) vardır. Rektörler günlük yönetimden sorumludur.
1990’ların ikinci yarısında Yeni Kamu Yönetimi, İsviçre’de yükseköğretim yönetişimi için baskın kavram haline geldi. UÖM kapsamında, stratejik planlama ve işletme yönetimi, ilgili makamlara verilen planlama sorumlulukları ve kurumlara devredilen yönetim sorumlulukları ile ayrılmıştır. Stratejik ve operasyonel düzeyler, çıktıları değerlendirilebilir bir şekilde tanımlayan “sözleşmeler” (performans yetkileri) ile sonuçlanır.
Dusbed
Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi
Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Sosyal Bilimler Dergisi ULAKBİM
Sosyal Bilimler Dergisi DergiPark
Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
Elektronik Dergisi
Ege Dergisi
Performans yetkileri, amaç ve özellikler bakımından farklılık gösterseler de, genel olarak İsviçre üniversitelerine verilir. Tüm yetkililer, kurumsal tepki ve sorumluluğu (hükümet düzeyinde stratejik planlamanın yanı sıra) teşvik etmek için performans görevlerine güvenirken, diğerleri, özellikle Konfederasyon ve Basel Kantonu, daha ileri giderek bunları bütçelere daha sıkı bağlar.
Performans yetkileri, son zamanlarda Tessin, Zürih, Argovie ve Soleure’de tanıtılmış olmasına rağmen, uygulamalı bilimler üniversiteleri için henüz yaygın olarak kullanılmamaktadır. Bazı yetkililer yasal yetkilere performans yetkileri olarak atıfta bulunur (örneğin, University of Applied Sciences Zürih); diğer bazı kolejler için, üniversitelerde bulunanlara benzer performans yönergeleri geliştirilmiştir (örneğin, University of Applied Sciences Zentralschweiz).
Reformların ana eğilimleri
Yürütülen reformların temel dayanağı, koordinasyon güçlerinin güçlendirilmesi gerektiğidir. OECD uzmanlarının Konfederasyon veya Kanton hükümetinde veya kurumlar içinde görüştüğü hiç kimse statükoyu tartışmadı. İlk olarak, daha güçlü bir Konfederasyon rolü ve Kantonlar arasında daha iyi işbirliği yoluyla ülke çapında koordinasyonun arttırılması ve ayrıca hükümet, yükseköğretim sisteminin temsilcileri ve diğer paydaşlar arasında bir vizyon geliştirilmesinde işbirliğinin geliştirilmesi ihtiyacı hissedilmektedir. gelecekte ve genel düzenlemelerin ve yönergelerin hazırlanmasında yer alır.
İkinci olarak, Federal ve Kanton makamlarının, yükseköğretim faaliyetlerine rehberlik eden daha hedefli ve tutarlı bir düzenleme ve teşvik sistemi geliştirmeleri beklenmektedir. Üçüncüsü, yükseköğretim kurumlarının net hedefler belirleyen ve tutarlı günlük uygulamaları bu hedeflerle uyumlu hale getiren yönetimsel uygulamaları uygulamalarında daha da ilerlemeleri beklenmektedir.
Devlet ve yüksek öğretim kurumları arasındaki ilişkilerde daha güçlü ülke çapında koordinasyona ve daha hedefli yönlendirmeye yönelik bir hareket, ulusal kontrol ve yönetim arzusuyla motive edilmez. Aksine, bu tür merkezileştirilmiş bir yaklaşım, kültürel çeşitliliğin zarar görebileceği ve kapsamlı bir politikanın başarısız olacağı endişelerini doğurur.
Ayrıca, genel siyasi iklim, büyük bir vizyon geliştirmek ve uygulamak yerine adım adım pragmatik reformları destekliyor gibi görünüyor. Ancak genişleme ve yüksek kaliteli araştırmaları güçlendirme talepleri o kadar acildir ve büyüyen küresel rekabette güçlü bir konumu kaybetme tehlikesi o kadar tehdit edici olarak kabul edilir ki, büyük çaba gösterilmesi gerekir. Eşitlik kaygıları, sistem genelinde uygulanan politikaların geliştirilmesinde de yer alır.
Yönetişimdeki değişiklikler, İsviçre yükseköğretim reformlarının merkezinde yer almaktadır. Aktörler Konfederasyon, Kantonlar, yüksek öğretim kurumları, belediye yetkilileri, sanayi ve genel olarak halk, mevcut ve aday öğrenciler arasında daha açık ve dinamik bir yüksek öğretim ortamında sorumlulukların yeniden dağılımına yol açan yeni ilişkiler öngörülmektedir.
Değişikliklerin ana amacı, üzerinde anlaşmaya varılan kalite, erişim ve eşitlik hedeflerine yönelik verimli ve duyarlı ilerlemelerin teşvik edilmesidir. İsviçre bağlamında, sorumluluklar artık aktörler arasında daha geniş bir şekilde paylaşılsa bile, değişiklikler daha fazla tutarlılık istiyor.
