Yöntem, sınırlı bir alanda ne kadar verimli olursa olsun, diğer soru tiplerini incelemede kendi sorunları olmadan gelmez. Bu gibi durumlarda, dilin sosyal doğası, zımniden ziyade teorik olarak açık hale getirilmelidir.
Örneğin, konuşma toplulukları tarafından yapılan makro edinme veya SLA durumunda, bireysel 2. dil öğrenicisinin bakış açısını almak temel bir koşulu göz ardı eder: SLA’nın izole bir durum olarak gerçekleşmediği, ancak toplu olarak bireylerin birbirlerini karşılıklı olarak etkilediği durumlarda geçerlidir.
Örneğin, Weinreich (1974) dil teması üzerine klasik çalışmasında, bireysel iki dilli konuşmacı durumunda dil teması ile iki dilli gruplar arasındaki farkı tanır. İkinci durumda, bireysel öğrenenler durumunda görülmeyen süreçler iş başındadır. Makro edinimi anlamaya çalışırken böyle bir tanıma çok önemlidir.
Sosyal Bir Süreç Olarak Dil Değişimi
Genel bakış açısından, dil değişiminin iki seviyesi vardır: konuşma toplulukları arasındaki varyasyon ve aynı konuşma topluluğu içindeki zaman içindeki varyasyon veya dilsel zaman ve mekandaki varyasyon.
Tarihsel dilbilim ve sosyo-dilbilim gibi farklı alt disiplinlerin alanına giren iki ayrı değişim biçimi olarak görülse de, zaman ve mekan boyunca dil değişiminin her ikisi de toplumsal düzeyde, dönüşümsel üretici dilbilimin sahip olduğu terimlere indirgenemeyecek olguları içerir. dil çalışmasına yaklaştı.
Tersine, her birinin böyle bir bakış açısından “dil dışı” süreçler gibi görünen şeylere göndermeleri vardır. Dilin yayılması ve değişiminin incelenmesi, o halde, onu sosyal bağlamından soyutlamayan bir dil görüşünü benimsemelidir.
Konuşma toplulukları tarafından SLA süreci boyunca dilin yayılmasına ve değişmesine yaklaşmak, temel bir açıklayıcı gereksinimi karşılar.
Söylem analizi nedir
Eleştirel söylem analizi nedir
İçerik ve söylem analizi nedir
Söylem analizi temsilcileri
Analiz birimi nedir
Söylem analizi aşamaları
Eleştirel söylem analizi örnekleri
İçerik analizi Nedir
Analiz Birimi Olarak Konuşma Topluluğu
Dilin yayılmasını ve değişimini incelerken dilbilimin konusunun bireysel konuşmacıyı değil, konuşma topluluğunu alması gerektiği, mevcut çalışmanın bir iddiasıdır.
Konuşma topluluğunun, belirli bir dile tekabül eden toplumsal birim olması ve aynı zamanda makro edinim sürecinin konusu olması nedeniyle dilin yayılımı ve değişiminin araştırılmasında başlangıç noktası oluşturduğu ileri sürülmüştür.
Bu, herhangi bir konuşma topluluğu kavramının yeterli olduğu anlamına gelmez. Çünkü konuşma topluluğu fikri, genel olarak soyut, idealize edilmiş konuşma topluluğu veya tarihsel bir ürün olarak iki şekilde alınabilir. Örneğin Saussure (1922), langue kavramını toplumsal, ama toplumsalı soyut ve idealize edilmiş, başka bir deyişle tarih dışı toplumsal olarak öne sürer.
Dil ve parole arasındaki kategorik ayrım, Chomsky’nin teorisindeki yeterlilik ve performans arasındaki ayrımla Saussure’de tam olarak aynı amaca hizmet eder: Somuttaki dili Platoncu bir tarzda, soyutta bir dil fikrine başvurarak açıklamak.
Mevcut anlayış, tersine, toplumsalı, dilin geliştiği somut ve tarihsel koşullardan ibaret olarak alır: yayılma ve değişim sürecindeki dil ve onun arkasında yatan konuşma topluluğu. Konuşma topluluğunu ayırt eden şeye genellikle kültürün kavramsal merceğinden yaklaşılır, ancak bu açıklamada paylaşılan öznel bilgi kategorisi altında ele alınacaktır.
Bu çalışmada bir konuşma topluluğu, paylaşılan öznel bilgi temelinde tanımlandığından, bunun ulus altı, ulusal veya uluslarüstü olabileceği sonucu çıkar. Bir ulus statüsüne sahip olup olmadığı, somut bağlamının araştırılmasını gerektiren siyasi ve tarihsel bir sorudur.
Aynı zamanda, konuşma topluluğu üyeliği, doğası gereği özel değildir; Saville-Troike’ın (1996) iddia ettiği gibi, bir birey iki veya daha fazlasına ait olabilir. Bölüm 8’de, boyutları konuşma topluluğu daha ayrıntılı olarak incelenecektir.
Dilin yayılması ve değişimi, dillerini pasif alıcılara empoze eden tarihsel olarak aktif failleri içeren kavramsal çerçeveler yoluyla kavranamaz (ilk Bölümde ve aşağıda tekrar tartışılan dil emperyalizminde olduğu gibi). Bu daha çok, temel aktörün edinen konuşma topluluğu olduğu bir süreçtir.
Dünya İngilizcesi anlayışını geliştirirken, makro edinim, konuşma topluluğunu dilin yayılmasını ve değişimini sağlayan bir unsur olarak tasavvur eder. Dil değişimi, konuşma topluluklarında kök saldığı için, dilin çeşitliliği veya çeşitleri olarak kendini gösterir.
Konuşma topluluğu, tam olarak paylaşılan öznel bilgi alanına ait olduğu için, tarihsel bir bağlamda temellenir. Bu açıdan yaklaşıldığında, tarihsel bir ürün olarak konuşma topluluğu, ampirik incelemeye uygun somut, maddi bir başlangıç noktası haline gelir.
Dolayısıyla bu çalışmada, İngilizcenin yaygınlaşması ve değişmesi, sömürgecilik ve ona karşı mücadele gibi belirli sosyo-tarihsel süreçler bağlamına yerleştirilmektedir. Bu nedenle, bir İngilizce dil değişimi süreci olarak makro edinimi anlamak, yayılmasının bağlamının incelenmesini gerektirir.
Dil Yayılımında ve Dünya İngilizcesinde Metodolojik Sorular
Platt et al. İngilizce’nin yaygınlaşmasının, kayıtlı tarihin tamamında olmasa da, bu yüzyılda “dil genişlemesinin” en çarpıcı örneği olduğuna dikkat çekmişlerdir. Diğer ünlü vakayı, Roma İmparatorluğu döneminde Latince’nin yayılmasını çok aştı.
Hem bu muazzam yayılma hem de onun gerçekleştiği koşullar göz önüne alındığında, Dünya İngilizcesi açıklamaları, sömürgecilik, siyasi ve ekonomik boyun eğdirme ve bölgesel ve ekonomik boyun eğdirme dahil olmak üzere, halkların çarpıştığı ve etkileşime girdiği modern dünyanın tarihsel süreçlerini zorunlu olarak ele almak zorunda kalmıştır.
Bazı bilim adamları, dil alanını, başta dil hakimiyeti, dil değişimi, dil ölümü ve dilin korunması olmak üzere bir dizi dilsel sonuç olarak ifade edilen, bu çığır açan mücadelelerin verildiği başka bir savaş alanı olarak tasvir etme eğilimindeydiler. Böyle bir yaklaşım göz önüne alındığında, bu dilsel süreçlerin dil dışı faktörler tarafından belirlendiği görülmektedir.
Mevcut açıklama aynı zamanda dilbilimi İngilizce yayılmasına eşlik eden daha büyük tarihsel süreçler içinde temellendirerek dil değişiminin onsuz anlaşılamayacağı “dil dışı” bağlamı sağlar.
Bununla birlikte, bu süreçleri “dil-dışı” olarak oldukça ikili bir şekilde değil, bunun yerine esas olarak dilsel olarak tasavvur eder, çünkü bunlar dilin gelişimine gömülü olan konuşma topluluğunun tarihini somutlaştırır.
