Yıpranma Oranlarıyla İlgili Kavramsal Sorunlar
Yıpranmanın tartışılması ve analizinde birkaç başka soru ortaya çıkar. Diğer birçok durumda olduğu gibi, bir ölçüm sorunu vardır – bir doktora araştırma öğrencisi nedir? Doktora türü açısından bazı konulara daha önce atıfta bulunulmuştur. İngiltere verileri farklı değildir. Bununla birlikte, bir kişi personel üyesi olsun ya da olmasın, kayıt ve kayıtla ilgili daha ince sorunlar vardır: Lisansüstü Öğretim Asistanları (GTA’lar), yazanlar ve artık tam zamanlı olarak tanımlanmayanlar ve finansmanı olmayanlar.
Kriterlerin belirlenmesi büyük bir zorluktur ve lisans sektöründekilere ek zorluklar getirir. Mevcut sınırlı deneysel kanıttan, yıpranma oranlarının, muhtemelen farklı araştırma kültürlerini yansıtacak şekilde disiplinler arasında değiştiği de görülmektedir.
Aynı şekilde, kabul edilebilir veya iyi bir yıpranma oranı olarak görülebilen şey basit bir mesele değildir. Bizim görüşümüze göre Kuzey Amerika’da% 40 ile% 50 arasında yükselen rakamlar İngiltere sektörünün istediği oranlar değil. Şu anda çok az BK verisi ile çalışmak için normlar veya ölçütler belirlemek de imkansızdır.
Lisans öğrencisi popülasyonundaki yıpranma ölçütleri önemli ölçüde değişiklik gösterir ve% 3 ile% 40’ın çok üzerinde değişir. Lisans bağlamında olduğu gibi benzer faktörleri yansıtan Doktora kriterlerinde değişkenlik beklemek de makul görünecektir.
Bununla birlikte,% 10’un üzerindeki oranlar, çoğunlukla birinci dereceyi başarıyla tamamlamış, eğitimlerine devam etmek için açık bir seçim yapan ve tam anlamıyla değilse de tecrübesi olan bir grup öğrenci için mantıksız derecede yüksek görünecektir. Eğitim sistemi ve kültürü de bir o kadar önemlidir.
Wright ve Cochrane’nin çalışması, özellikle cinsiyet, çalışma tarzı ve milliyet söz konusu olduğunda, değişkenliğin, konvansiyonun bize inandırdığı kadar net olmadığını öne sürüyor. Tablo 8.3, dört yıl veya yarı zamanlı eşdeğeri içinde sunulmak üzere bazı temel gözlemlerini de vurgulamaktadır.
Ayrıca, tam zamanlı ve yarı zamanlı öğrenciler, yurtdışından gelenler ve evden gelenler ve AB öğrencileri, erkek ve kız öğrenciler ve Birmingham’da veya başka bir yerde birinci derecesini almış olanlar arasında önemli bir fark olmadığını da belirtiyorlar.
Son olarak, öğrencinin geri çekildiği noktaya yerleştirilmesi gereken herhangi bir önemi veya vurguyu belirtmek önemlidir. Bir üniversitenin benimsediği işe alma ve işe başlama süreci ne kadar etkili olursa olsun, doktora kariyerini erken bir aşamada bırakan bir öğrenci, bu kararı programda iyi bir şekilde veren birinden daha az endişe kaynağıdır.
Bireyin ve kurumun kaybı, ikincisinde olduğundan çok daha az sorunludur. Nerad ve Miller (1996), ABD’deki doktora programlarından çekilmek için iki model olduğunu doğrulamaktadır. İlk durumda, öğrenciler sürecin başlarında doktora programının kendileri için olmadığını fark ederler; ikincisinde ilgilerini kaybederler veya motivasyonları veya paraları biter ve iş bulurlar.
Bilgi Doktora Programları
almanya’da doktora programlari
Yurtdışında maaşlı doktora
almanya’da doktora yapmak ekşi
Bilgi Üniversitesi doktora başvuru
Bilgi Üniversitesi Doktora Ücretleri
Avrupa doktora programları
Lisansüstü program
Doktora Programlarından Ayrılma Nedenleri
Elbette yıpratma ile ilgili temel soru, öğrencilerin neden ayrıldıklarıyla ilgilidir. Birleşik Krallık’ta doktora öğrencilerinin neden ayrıldığını anlamamıza yardımcı olacak çok az yeni anket kanıtı vardır. Booth ve Satchell (1995) ve Bowen ve Rudenstine (1992), beşeri bilimler ve sosyal bilimler ile karşılaştırıldığında bilimlerde daha yüksek tamamlama oranları bildirmiştir.
Booth ve Satchell, erkeklerin, daha erken geri çekilme eğilimi olan kadınlardan daha hızlı tamamlama ihtimalinin daha yüksek olduğunu da belirtti. Rudd ve Hatch’in (1968; ayrıca bkz. Rudd 1985) önceki çalışmaları, yıpranmanın temelinde kişisel ve bireysel sorunların yattığını da ileri sürer. Bununla birlikte, çoğu kanıt, anekdot niteliğinde ve sezgiseldir ve oranları iyileştirmek için sistematik stratejilerin planlanmasında sınırlı değere sahiptir.
Golde (2000) ve Lovitts (2001) tarafından yapılan son Amerikan çalışmaları, hem yıpranmanın hem de daha uzun süre tamamlanmasının temel nedenlerinin aşağıdaki gibi olduğunu göstermektedir:
- 1. Lisansüstü öğrenciler için yetersiz finansman.
- 2. Denetimin şeffaf olmaması.
- 3. Uygunsuz program tasarımı.
- 4. Akademik izolasyon.
- 5. Tezin mantıksız kapsamı.
- 6. Düşük kayıt kalitesi.
Bu açıklama unsurlarının her birinin bu metnin başka yerlerinde tartışılmış olması dikkate değerdir.Yıpranmayı göz önünde bulundururken farklı doktora türlerine şimdiye kadar çok az atıfta bulunduk; ve tabii ki karşılaştırma yapılabilecek çok az veri var veya hiç yok denecek kadar da azdır.
Yeni Doktora programlarının profesyonel, yeni rota ve uygulamaya dayalı – uygunluğunu ve değerini dikkate alırken, bu tür verilere sahip olmak yararlı olacaktır. Bununla birlikte, sezgisel olarak, her üçünün de daha düşük yıpratma oranlarına sahip olmasını beklemeliyiz çünkü bunlar, yukarıda belirtilen ve ilgili konuların birçoğunu açıkça veya başka şekilde ele alıyorlar.
Örneğin, Profesyonel Doktora genellikle bir iş katılımına sahiptir ve daha küçük modüler parçalar halinde sunulur ve bu da bağlılığı daha olası ve tamamlama kolaylığını artırır. Bir “kohorta” ait olma duygusu, akademik izolasyonu önemli ölçüde azaltabilir. Kısacası, ayrılma nedenleri, çeşitli doktora programlarına göre önemli ölçüde farklılık gösterebilir.
Doktora Programlarının Uzunluğu
Tamamlama oranları ve yıpranma tartışması genellikle bir doktora ödülü almak için izin verilen süre ile ilgili olarak düzenleyici konumdan ayrı olarak gerçekleşir. Bu ‘izin verilen süre’ genellikle bir öğrencinin kayıt yaptırabileceği maksimum ve minimum süre olarak ifade edilir. Tipik olarak, bu, ideal tamamlama süreleri ve öğrenci burslarının veya Finansman Konseyi ücretlerinin süresiyle ilgili herhangi bir zaman diliminden de bağımsızdır.
Bu oldukça kafa karıştırıcı konum, doktora çalışması hakkındaki netlik eksikliğine başka bir boyut katmaktadır. Ayrılan zamanlarda çok az mantık var gibi görünüyor ve neden seçildiklerini belirlemek de zordur.
Doktoranın farklı disiplinlerdeki doğasındaki farklılıklar hakkındaki önceki gözlemler göz önüne alındığında, gözlenen daha büyük bir disiplin değişkenliğinin olmaması belki de şaşırtıcıdır. Birçok kurumda dönem, farklı Doktora türleri için aynıdır – Doktora, Profesyonel Doktora ve Uygulamaya Dayalı Doktora – dönemin arkasında bir mantık eksikliğini de düşündürür.
