İntihal
Kınanması gereken bir şey olarak bu “intihal” fikirleri, yazar ve metnin saflığı hakkındaki belirli fikirlere ve ayrıca seçilmiş yetkililerin siyasi güvensizliğine dayanmaktadır. Akademik okuryazarlığın doğası gereği metinlerarası doğası fikrine dayanan başka bir bakış açısı, metinden ödünç almanın her zaman ama farklı şekillerde gerçekleştiğini öne sürer.
Bu metinsel ödünç alma uygulamaları genel olarak ayrımcılığa tabi tutulamaz, ancak etik davranış kriterlerinin uygulanabileceği çeşitlilik ve dereceler vardır. Açıkça metin hırsızlığı ve haksız yazar meşruiyeti kınanırken, “intihal” metinden ödünç alma meselesi olarak yeniden ifade edilebilir.
Sonuçta, başkalarından metin ödünç almak ve kopyalama ve başka sözcüklerle “kaynaklardan yazmayı” öğrenmek, akademik okuryazarlık becerileri repertuarında temel bir yeterliliktir. Kaynak gösterme ve kaynak tanımanın doğru uygulamaları, bu temel metinlerarasılık biçiminin önemli boyutlarıdır. Metinlerarasılık olmasaydı, referans vermeye gerek olmazdı.
Akademik okuryazarlığı ve dil yeterliliğini bu şekilde anlamak, metinlerarası uygulama kavramımızı değiştirir ve “intihal”i yorumlamak için yargılayıcı olmayan bir çerçeve önerir. Bu metinlerarası pratikler ya sınırlayıcı ya da sınırlayıcı olmayan olabilir.
İlk eylemler kınanırken, sonraki eylemler akademik okuryazarlığın temel bir boyutunda, yani “kaynaklardan yazmayı” öğrenen bir öğrencinin/gelecek araştırmacısının gelişim sürecindeki aşamalar olarak kabul edilir.
Yüksek öğrenime giriş düzeyindeki öğrencilerin tümü bu öğrenme sürecine maruz kalırlar. Akademik okuryazarlıkla tanışmak, akademik ve disipliner bir kültürde sosyalleşme meselesidir. Bu kültür tipik olarak dil ve okuryazarlık uygulamalarıyla tanımlanır.
Uluslararası öğrenciler gibi ana dili İngilizce olmayan kişiler bu açıdan özellikle açıktır. Sosyalleşme dilinin yerel olmadığı kültürel bir bağlamda çalışmak, akademik okuryazarlığı öğrenme sürecini daha da zorlaştırır.
Bu, uluslararası öğrencilerin kültürlerarası deneyimlerinin bir parçası olarak karşılaştıkları bir kaderdir. Yurtdışında eğitim almanın birçok zorluğu arasında, akademik okuryazarlığın yerel normlarına uyum sağlamayı öğrenmek, her ne kadar evrensel oldukları iddia edilse de, bu noktada özel bir durumdur.
Barents Avrupa-Arktik Bölgesinde Öğrenme Değişimi: Akademik Kültürlerde ve Öğrenmede Farklılıklar
Öğrenme tarzlarındaki benzerlikler, farklılıklar ve karşıtlıklar bu bölümün temel yapısını oluşturan birey, örgüt ve ulusal kültür boyutlarına yayılmaktadır. Bu boyutlar burada analitik amaçlar için ayrılmıştır, ancak somut uygulamalarda bunlar birbirine bağlıdır ve karşılıklı olarak bağımlıdır: bir organizasyon ve kültür olmadan öğrenci yoktur ve bunun tersi de geçerlidir.
Zıtlıklara odaklanmak, ayırt edici özellikleri aydınlatmaya yardımcı olur, ancak aynı zamanda, her şeyden önce, özcü kültürel klişeleri yıkmak yerine pekiştirme riskini taşıyan karşıtlıkları yeniden üretmeye yardımcı olan farklılıklar fikrini sürdürebilir.
Turnitin intihal programı ücretsiz
Tez intihal programı
Ücretsiz intihal
İntihal programı, Turnitin
Ücretsiz intihal programı 2020
Tamamen ücretsiz intihal programı
Online intihal programı ücretsiz Türkçe
Ücretsiz intihal programı ekşi
Öğrenci Perspektifinden Öğrenme Değişimi
Bireysel düzeyde, öğrenciler, kendi kendine çalışmalar, bireysel iş yükü, genel öğrenci davranışı, yaş ve eğitim için altyapı fırsatları hakkındaki görüşlere odaklanıyoruz. Bu yönlerin hiçbiri örgütsel ve kültürel boyut olmadan anlaşılamaz. Bu analiz, başkaları hakkında resmi ifadeler ve öznel görüşlerin bir karışımında idari ve örgütsel düzeyde bilgi sağlar.
Mülakatlarda konuşulan öğrenci grubu ağırlıklı olarak kendi ülkelerindeki Rus öğrencilerden ve Norveç’teki Rus değişim öğrencilerinden oluşmaktadır. Bir dereceye kadar, Norveç’teki Norveçli öğrenciler hakkında da bilgi edindik, oysa Rusya’daki Norveçli öğrenciler hakkında bilgi tamamen eksik, çünkü sadece çok az var.
Teori ve Uygulama
Bir Murmansk yöneticisi, Rus öğrencileri, çalışmalara yönelimlerinde daha pratik olarak algılanan Norveçlilerden daha teorik olarak ilgili olarak nitelendiriyor. Burada pratik olmak, çalışma stratejileri konusunda daha bilinçli olmak demektir; teorik çıkarlar tarafından yönlendirilmek yerine görevlere ve beklentilere uymak. Bu teori ve pratik asimetri, Rusya’daki klasik üniversite eğitiminden bir yankıdır.
Tarihsel olarak, eğitim programının ilk aşamalarında daha fazla teori yer aldı ve öğrenciler teori ile tanıştıktan sonra uygulamaya geçtiler. Akademisyenler arasında, özellikle Bologna sürecine maruz kaldıktan sonra, lisans derecesinde öğrencilere ne sağlanması gerektiği konusunda hala tartışmalar var: teori veya pratik.
Bu oldukça kaba karşıtlığa dayanarak, Murmansk yöneticisi Norveçli öğrencilerin hiç motive olup olmadıklarını sorguluyor, çünkü onların ivmesi teorik bir doğadan daha pratik gibi görünüyor. Teori ve pratik arasındaki asimetri, akademideki durumun bir örneğidir: tüm öğrenciler pragmatiktir ve henüz sahip olmadıklarını elde etmek isterler. Norveçli öğrenciler çağdaş teorik literatürle iyi bir şekilde donatılmıştır ve bunu ister kütüphanede isterse nerede çalışmak isterlerse orada kendi kendilerine öğrenebilirler.
Rusya’daki öğrenciler için benzersiz olanın, daha sonra teori bilgilerine dayanarak tartışabilecekleri deneyim ve pratik olduğu açıktır. Rusya’da daha pragmatik bir faktör de İngilizce kitapların olmaması; ve bu yetersiz altyapı koşulları altında, birçok Rus öğrenci bütün gününü güzel bir kütüphanede kitap okuyarak geçirme fikriyle büyüleniyor.
Aynı kişi, teori ve pratik arasındaki bu farkın, yarısı çok “aktif” ve teorik olarak bilinçli görünen ve yarısı olmayan tüm Rus öğrenciler için genel olmadığını söylüyor. Değişim programlarına katılan öğrenciler ise aktif ve teorik olarak ilgilenen öğrenciler arasındadır.
Değişim öğrencilerinin daha “aktif” olmaları genel özelliği, Rusya’daki birçok temsilci tarafından paylaşılıyor ve bir değişim programına ilk etapta yaklaşabilmek için öğrencinin “aktif” bir yönelime sahip olması gerektiğini savunuyorlar. Bu etkinlik derecesi, uluslararası öğrencilerin “iyi” ve “çalışkan” olarak tanımlanan ilgi ve yetenek düzeyine uygun görünmektedir.
Freire’nin (1970) bankacılık pedagojisi tanımını uygularsak, “iyi” ve “çalışkan” bir öğrenci, verilen bilgiyi ustalıkla yeniden üreten öğrencidir; mecazi anlamda konuşursak, bir kitaptan veya dersten “kopyalayıp yapıştırmada” iyi olan kişi. Uluslararası çalışmalar, İngilizce dil becerileri ve kültürlerarası öğrenmeye açık olmayı gerektirir.
Birkaç noktada uluslararası değişime katılan öğrencilerin en iyi olup olmadığı sorusunu tekrarladık ve çoğu zaman bir gülümseme ve ironik bir yorum aldık: “Gerçekten en iyi Rus öğrencileri yurtdışına gönderdiğimizi düşünüyor musunuz? ” Bu şaka, failliği ve motivasyonu öğrencinin kendisinden1 kuruluşta ikamet etmeye veya belirsiz bir şekilde genel olarak Rus kültürüne kaydırır ve her bireysel kararın arkasında kolektif bir “biz” olduğunu öne sürer.
Bu aslında doğrudur ve bir sır değildir, çünkü kural olarak, değişim çalışmaları için her başvurunun üniversiteden bir tavsiye mektubuna ihtiyacı vardır. Bu tür tavsiyeleri verme ve imzalama yetkisine sahip olan uluslararası ofiste bulunmaktadır.