Entelektüeller, bazen akıl yürütmede oldukça ciddi kusurlara dönüşebilen bazı belirli stil hatalarına eğilimlidir. Normal seviyelerden daha fazla kuramlaştırma ve soyutlama kullanan insanlar bazen iki klasik hata yapabilir. “Şeyleştirme”, bir soyutlamayı bir “şeye” dönüştürmeniz anlamına gelir ve bu şeye, “Toplum, uygunsuzluğun bedelini belirleyebilir.”
Oradan, insan kapasitelerini veya niteliklerini insan olmayan varlıklara atfedeceğiniz ‘antropomorfizme’ kısa bir adımdır, örneğin: ‘Öğrenen bir organizasyon her zaman kendine bakmak ister.’ İkisini birleştirerek, önce bir soyutlamayı dönüştürebilirsiniz. bir şey, ve sonra bu yapay aracıya insani nitelikler bahşedin: ‘Topluma yapılan zarar, onun intikam aramasına neden olur.’ Bu kavramsal kesintilerin her biri saçma önermeler yazmak için geniş bir yol yaratır.
Yakından ilişkili bir sorun, kolektiflerin idaresi ile ilgilidir. Akademisyenler genelleme basmakalıpları kullanmaktan daha iyi bilmelidir. Ama aslında, insan gruplarının davranışlarını tartışırken, genellikle “arketipsel tekil” i kullanarak bir üslupta yazarlar. Burada, bir şekilde belirli bir rolü üstlenen veya belirli özelliklere sahip tüm insanları temsil eden efsanevi bir arketipin davranışı hakkında bir açıklama yapılır.
Örneğin: ‘Bürokrat öncelikle sakin bir yaşam ve rahat bir günah elde etmekle ilgilenirken, politikacı sadece yeniden seçilmeyi istiyor.’ Veya: ‘Yazarın sayısı mutlu değil.’ Buradaki sorun şu ki, herhangi biri Arketipsel bir tekil kullanan ifade, ancak o rolde veya bu karakteristiğe sahip herkes belirtilen şekilde davranırsa doğrudur; bu, neredeyse her zaman yanlış olmaya mahkumdur ve ek olarak asla kanıtlanamaz bir iddiadır.
Bazı bürokratlar hiç şüphesiz gevşemeyle ilgileniyorlar, ancak hepsinin öyle olduğunu asla tespit edemedik, tıpkı bazı yazarların mutlu ve bazılarının mutsuz olacağı gibi. Arketipsel tekil olanı hemen hemen her bağlamda kullanan herhangi bir yazar, tartıştığı her konuda entelektüel tutuşunu derhal bozacak, muhakemesini alt-profesyonel bir düzeye indirecek ve metninin doğruluğunu olumsuz etkileyecektir. Kolektif varlıkları tartışırken, “Politikacılar yalnızca yeniden seçimle ilgilenir” gibi, çoğul ifade biçimleri kullanın.
Referans kaynaklar nedir
Referans kaynak nedir
Makalede referans nedir
Makalede referans Nasıl yazılır
Referans stilleri
IEEE referans formatı
Chicago referans Sistemi
Harvard referans SİSTEMİ kaynakça
Çoğul biçimin en büyük erdemi, bu cümleyi okur okur okumaz aklınıza bir soru gelmesidir: Tüm politikacıları, çoğu politikacıları, bazı politikacıları veya normal politikacıları mı kastediyorum? Ve daha sonra şunu sorabilirsiniz: İddiamı desteklemek için hangi kanıtı veya başka bir argümantasyon belirteci sunabilirim? Bu şekilde, doktora derecenizi olumlu bir şekilde inşa eden değerli ampirik önermeler elde edebilirsiniz – oysa arketipsel bir tekil içeren herhangi bir cümle yalnızca aşındırıcı bir sorumluluk olabilir.
Tezlerdeki diğer küçük, ancak yaygın hataların bir derlemesi, Ek Okumalar bölümünde listelenen stil kılavuzu kitaplarında tartışılmaktadır. Şimdi oldukça eski olan diğer iyi bilinen stil kılavuzlarını kullanırken dikkatli olun: karmaşık gramer biçimlerine ve aşırı uzun cümlelere mevcut profesyonel standartlardan daha toleranslı olma eğilimindedirler.
Ve genellikle yaratıcı kurgu yazarları için tavsiyelerle kurgu olmayan yazarlar için tavsiyeleri karıştırırlar. Önerdiğim kaynaklar danışmaya değer, ancak aynı zamanda her kitap hakkında yaptığım uyarıları ve genel olarak stil geliştirmeleri için bir araştırmayı aşırıya kaçmamaları gerektiğini de aklınızda bulundurun. Burada, kelimelerin ve kısaltmaların büyük harfle yazılmasıyla ilgili bu ayrıntılı tavsiyenin sadece bir örneğini kısaca çıkararak kapatmama izin verin. Metninizde büyük harf kullanımını iki nedenden dolayı en aza indirmek en iyisidir.
Başlıklar, özellikle bölüm başlıklarında veya tablolar, grafikler ve diyagramlar için kullanıldığında metni daha az okunabilir hale getirme eğilimindedir. Normalde büyük harfle yazılan özel isimler dışında, tüm bu öğeleri ilk harften sonra küçük harfle tutmaya çalışın. Buna ek olarak, çoğu dergi ve kitap yayıncısı, metninizde bu kalıbı en baştan izleyerek sonraki düzenleme değişikliklerini azaltmanız için minimum büyük harf kullanımı politikası izler.
Tezinizde kısaltma kullanımına da dikkat edin. Çok sayıda kısaltma içeren, yani birçok organizasyonun veya kavramın baş harflere indirgenmiş olduğu bir sayfa, normal metne göre daha az okunabilir olacaktır. Kısaltmalar yalnızca çok sık tekrarlanan (en az üç veya dört kez) özel kavramlar için kullanın ve mümkün olan en basit kısaltma biçimini seçin (örneğin, NATO veya NATO, ancak N.A.T.O. değil).
Her kısaltma, ilk kullanımda ve mevcut olmadığı bir süre sonra yeniden kullanmaya başlarsanız dikkatlice açıklanmalıdır. Çok göründüğü sayfalarda bazen kısaltma yerine ikame kelimeleri veya tanımlayıcıları kullanmayı düşünün: bu, metninizi okuyucular için daha kolay hale getirecektir. Ayrıca tezinizin başında, içindekiler sayfasının ve tablo veya şekil listelerinin hemen sonrasına yerleştirilmiş kapsamlı bir kısaltmalar ve kısaltmalar sözlüğü yayınlamalısınız, böylece şaşkın okuyucular neyi kastettiğinizi kendilerine hatırlatabilir.
Etkili Referans
Adil ya da olmasın, doktoralar aşırı referans gösterilmesiyle ünlüdür. Yazarlığın bu yönü, özellikle beşeri bilimler ve sosyal bilimlerde, doktora öğrencileri arasında genellikle orantısız miktarda zaman ve ilgi çeker. Olması için hiçbir sebep yok. Referanslarınızın üzerine inşa edilmesi gereken ilkeleri inceliyorum; uygun bir sistemin nasıl seçileceği; ve işi basitçe yapan iki standart sistem, Harvard referansları ve son notları.
Referans İlkeleri
“Bilmesi gereken” kriteri, neyin ve ne kadar ayrıntılı olarak kaynaklanması gerektiğine ilişkin temel mantığı sağlar. Sınav görevlileri olan iki, üç veya dört okuyucunun, doktora portallarını yanlış veya çalınan çalışmalara karşı korumak için özel sorumlulukları vardır. İhtiyaçlarının karşılanması, akademik kitaplarda ve hatta çoğu dergi makalesinde yaygın olandan çok daha yüksek bir referans standardı empoze ediyor. Örneğin, bu kaynaklarda yazarlar, bir kitabı, içinde nereye bakacaklarını belirtmeden bir kaynak olarak belirledikleri “bütün kitap” alıntılarını kapsamlı bir şekilde kullanırlar.
Doktora yazarları bu yaklaşımdan kesinlikle kaçınmalıdır, çünkü teoride sınav görevlileri atıfta bulunulan her kaynağı kontrol edebilmelidir. Açıkçası, Foucault’nun kitabının tamamını, orada olduğunu söylediğiniz noktayı bulmak için okumaları gerekse, uzun zaman alırdı. Bu nedenle, tez referansları her zaman tam olarak kesin olmalı, ideal olarak belirli sayfalara atıf (Foucault, 1995, s. 56–9) veya en kötü ihtimalle belirli bir bölümü olarak göstermelidir.
